ตอนที่ 1 ชายแปลกหน้า
บรื่นนนน
รถยนต์คันสีดำรุ่นเก่าไม่คุ้นตาจอดเทียบหน้าบ้านของอัตในช่างเย็นวันศุกร์ทำให้อัตที่กำลังทำอาหารให้ลูกสาวอยู่ถึงกลับต้องเดินออกมาดูแต่ยังเดินไม่ทันถึงประตูบ้านเขาก็พบคำตอบ… เมื่อเห็นลูกสาวของตัวเองในชุดนักศึกษาปี1 กำลังเดินลงจากรถโดยมีคนขับเป็นักศึกษาชายกำลังโบกมือบ๊ายบายลูกสาวก่อนที่ทั้งสองจะยิ้มให้กันและรถคันนั้นก็ขับออกไป
“ใคร”อัตถามด้วยน้ำเสียงโทนต่ำลงกว่าปกติ เมื่อลูกสาวก้าวเท้าเดินเข้ามาในบ้าน
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”เด็กสาวยกมือไหว้เหมือนทุกครั้ง
“พ่อถามว่าใคร”อัตถามย้ำ
“ที่มีส่งหรอคะ”
“….”
“อ่อแฟนส้มค่ะ”
“เมื่อไร?”
“เราตกลงคบกันเมื่ออาทิตย์ก่อนเองค่ะ”
“มันทำอะไรเราบ้าง”อัตยิงคำถามรัว
“ไม่มีนะคะภูมิเขาเป็สุภาพบุรุษมากค่ะ จะจับมือยังขอหนูเลย”
“อืมหรอ…”
“ค่ะคุณพ่อ”
“อืม…พ่อว่าเราก็โตแล้วที่จะมีแฟนแต่พ่อคงต้องสอนเราเพิ่มว่าการมีแฟนต้องทำอะไรบ้าง”
“ทำอะไรบ้างหรอคะ…ยากไหม”
“แล้วพ่อจะสอนไปอาบน้ำเถอะ พ่อทำอาหารจะเสร็จแล้ว”
อัตคือนายตำรวจตำแหน่งใหญ่ในวัย 40 ปี ย้อนไปเมื่อ 10 ปีก่อนอัตได้แต่งงานกับแม่ม่ายลูกติดหนึ่งคือ เธอชื่อชมพู เธอเป็คนสวยจิตใจดีมากอัตแอบมองมานานแต่ก็พลาดช้าไปกว่าสามีของชมพูจนเวลาผ่านไปเขารู้ข่าวว่าชมพูเลิกกับสามีแล้ว เขาเลยอาสาขอเข้ามาดูแลแต่สิ่งที่เขาไม่เคยคิดคือลูกติดของสามีเก่าแต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะเขาอยากได้ชมพูจริงๆและลูกติดของชมพูก็คือ ส้ม เด็กหญิงยิ้มเก่ง ใสซื่อ ในวัน 11 ขวบ ณเวลานั้น
แต่ไม่รู้เป็เพราะเวรและกรรมอะไรของอัตเขามีความสุขกับชมพูได้เพียงแค่ 4 ปีชมพูก็ด่วนจากไปด้วยโรคร้าย และคำของสุดท้ายคือการขอให้อัตส่งลูกสาวเธอเรียนจนจบเขารับปากและดูแลส้มเหมือนลูกแท้ๆ มาโดยตลอด ทำให้เมื่อเวลาผ่านไปเราที่สองสนิทกันมากขึ้นจนสามารถพูดกันได้แทบทุกเื่ และเขาก็คือคนสอนเธอใช้ชีวิตแทบจะทุกเื่เช่นกัน
“มาแล้วค่ะมีอะไรให้ทานบ้างคะ” ส้มรีบวิ่งลงบันไดเหมือนทุกทีเพราะหิวจากทารใช้พลังงานไปกับการเรียนทั้งวัน
“มีแกง…เดี๋ยวอย่าพึ่งนั่งเดินไปยื่นตรงนั้นให้พ่อดูเต็มตัวหน่อย” อัตที่กำลังจะร่ายเมนูเมื่อเหลือบตามองชุดที่ลูกสาวใส่ เขาก็มีใบหน้าที่เปลี่ยนไปทันที
“ทำไมหรอคะ”ส้มก้มลงมองชุดที่ใส่เหมือนทุกวัน เป็เสื้อยืดสีขาวเข้ารูปโชว์เอวนิดหน่อยบวกกับกางเกงขาสั้น ขาบานสบายๆ
“ชุดแบบนี้…”อัตไล่สายตามองลูกสาวั้แ่หัวจรดเท้า
“คะ?”
“ไปบ้านแฟนห้ามใส่อยู่บ้านใส่ได้ แต่ถ้าแฟนมาบ้านเราก็ห้ามใส่”
“ทำไมคะ”
“ผู้ชายจะมองเราไม่ดีเห้อ…มีอีกเยอะที่พ่อต้องสอน เราก็ค่อยๆ เรียนรู้ไป”
“ค่ะขอบคุณค่ะคุณพ่อ คุณพ่อใจดีจัง”
“อ่อ…เดี๋ยวกินข้าวเสร็จคืนนี้ไปหาพ่อที่ห้องด้วยพ่อจะสอนเบื้องต้นของการมีแฟนให้”
“ได้เลยค่ะ”
“อืมทานข้าวเถอะมีแต่ของที่เราชอบทั้งนั้นเลย”
287
![คัมภีร์ลับแห่งฉางอัน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668035_25341029.webp)
