ตอนที่ 1 เ้านายคนสวย
“แมนมานี่หน่อย”
เสียงเรียกจากหน้าประตูคฤหาสน์หลังใหญ่ดังขึ้น
แมน ชายหน้าคมร่างสูงกำยำ วัย 35 ปี ที่กำลังเช็ดรถอยู่ในโรงจอด รีบละมือจากงานแล้วก้าวเท้าฉับ ๆ ไปตามเสียงนั้น
เมื่อเดินมาถึงที่หน้าประตูคฤหาสน์ เขาก็ตอบเ้าของเสียงเรียกนั้นอย่างนอบน้อม
“มาแล้วครับคุณวาสนา”
ดวงตาคมกริบของแมนเหลือบมองที่ใบหน้าของนายหญิงเ้าของคฤหาสน์
เธอคือ วาสนา แม่ม่ายวัย 45 ปี เธอเป็เ้าของคฤหาสน์หลังนี้
เธอเป็เหมือนภาพสะท้อนของความงามที่ก้าวข้ามกาลเวลา เธอดูแลตัวเองเป็อย่างดี ทำให้เรือนร่างยังคงความงดงามและเย้ายวนใจ แม้จะผ่านการให้กำเนิดบุตรสาวมาถึงสามคนแล้วก็ตาม
วาสนามีใบหน้าที่สวยสง่า ดวงตาเรียวรีที่มักจะหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อยิ้ม แสดงถึงความอ่อนหวานและเป็มิตร ผิวพรรณของเธอก็ขาวกระจ่างใส แลดูนุ่มนวลชวนัั ไม่ปรากฏริ้วรอยแห่งวัยมากนัก บ่งบอกถึงการดูแลตัวเองเป็อย่างดี ผมยาวสลวยสีดำที่ผ่านการย้อมมาทำให้เธอดูอ่อนกว่าวัยเป็อย่างมาก
แต่สิ่งที่โดนเด่นที่สุดของเธอคือรูปร่างอันอวบอั๋น แต่ก็ไม่เ้าเนื้อจนดูเทอะทะ ส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายเด่นชัด โดยเฉพาะบั้นท้ายทรงโตและหน้าอกอันอวบอึ๋มของเธอ
ยามเธอสวมใส่เสื้อผ้าเนื้อเบาหรือรัดรูป ยิ่งขับเน้นสรีระที่ยั่วยวนให้ปรากฏชัดเจนจนยากที่จะละสายตา
เธอยิ้มให้แมนอย่างอ่อนหวานจนดวงตาหยีลง
“พอดีฉันจะออกไปซื้อของมาทำกับข้าวเย็นนี้สักหน่อย เดี๋ยวแมนไปเตรียมรถให้หน่อยนะ”
“ได้เลยครับคุณวาสนา”
แมนตอบรับเสียงหนักแน่น ก่อนจะเดินกลับไปยังโรงรถ ด้วยใจที่เต้นรัวเพราะความสวยและรูปร่างอันเย้ายวนของคุณนายวาสนา
แมนทำงานเป็คนขับรถให้วาสนามาเกือบสองปีแล้ว เมื่อก่อนเขาเป็คนขับรถให้สามีเธอ
แต่เมื่อสามีของเธอเสียชีวิตไป เขาก็มารับใช้เธอแทน
สามีของเธอทิ้งมรดกมหาศาลและกิจการบริษัทเครื่องสำอางไว้ให้เธอและลูกสาวอีกสามคน
แต่วาสนาไม่มีหัวทางธุรกิจ เธอจึงยกให้ลูกสาวคนโตจัดการทุกอย่าง ส่วนตัวเธอก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายและเรียบง่ายในคฤหาสน์หลังนี้
แมนนั้นมักจะแสดงออกด้วยท่าทีที่สุภาพและนอบน้อมต่อหน้าวาสนา
แต่ภายในใจเขาเต็มไปด้วยหื่นกระหายที่มีต่อเธอ เขามักจะแอบมองเรือนร่างของนายหญิงอยู่เสมอ ไม่เว้นแม้แต่ลูกสาวทั้งสามของเธอด้วย แต่แมนรู้ดีว่าต้องเก็บงำความรู้สึกนี้ไว้ให้ลึกที่สุด และสวมบทบาทคนดีเพื่อให้เธอไว้ใจ