“พึ่บ… พึ่บ…”
เสียงระฆังดังทั้งเก้าดังก้องก้องไปทั่วสำนัก์กว้างใหญ่
ในขณะนี้ ผู้คนจากทุกทิศทุกทางของนิกาย์กว้างใหญ่รีบเดินทางไปยังห้องโถง์กว้างใหญ่เมื่อได้ยินเสียงระฆัง
ภายในห้องโถง์กว้างใหญ่ ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนมารวมตัวกันแล้ว ในบรรดาสาวกจำนวนมาก ชูซิงเหอซึ่งเป็ศิษย์ระดับเริ่มต้นไม่ได้โดดเด่น
สามเดือนที่แล้วชูซิงเหอ มาถึงโลกนี้โดยไม่คาดคิด ก่อนที่จะรู้ว่าโลกนี้เป็อย่างไร เขาได้ผ่านการประเมินนิกายของนิกาย์กว้างใหญ่และ
กลายเป็ศิษย์โดยตรง
นิกาย์กว้างใหญ่เป็นิกายอันดับหนึ่งในทวีปลี่หยาง ซึ่งนั่งอยู่ที่จุดสูงสุดเป็เวลาสี่ร้อยปีทั้งในด้านความแข็งแกร่งและสถานะ
การได้เป็ศิษย์ของนิกาย์อันกว้างใหญ่เป็สิ่งที่ผู้คนนับไม่ถ้วนไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง
ขณะที่ ชูชิงเหอ ถอนหายใจว่าเขากำลังจะเริ่มต้นเส้นทางที่น่าทึ่ง มีบางอย่างที่น่าสับสนยิ่งกว่านั้นเกิดขึ้น
สิ่งที่เรียกว่า "เข็มทิศแห่งความโชคร้าย" ปรากฏขึ้นในใจของเขาอย่างลึกลับ
หลังจากการค้นคว้า ชูซิงเหอก็พบว่าเข็มทิศแห่งความโชคร้ายเป็เื่เกี่ยวกับอะไร
พูดง่ายๆ ก็คือ เข็มทิศแห่งความโชคร้ายมีงานต่างๆ มากมายที่สามารถทำให้สำเร็จได้ ตราบใดที่งานเฉพาะเจาะจงเสร็จสิ้น ก็สามารถได้รับรางวัลที่
สอดคล้องกัน
แต่ในขณะที่ ชูชิงเหอ กำลังจะยินดี เขาก็ตกตะลึงกับภารกิจในเข็มทิศแห่งความโชคร้าย
“ทำลายนิกาย์อันกว้างใหญ่... เข็มทิศแห่งความโชคร้ายให้รางวัลการฝึกฝนเทพการต่อสู้ขั้นสูงสุด…”
"ทำให้นิกาย์กว้างใหญ่สูญเสียตำแหน่งเป็นิกายอันดับหนึ่ง... เข็มทิศแห่งความโชคร้ายให้รางวัลการฝึกฝนจักรพรรดิ์การต่อสู้ขั้นสูงสุด ... "
“ถูกไล่ออกจากนิกาย์อันกว้างใหญ่... เข็มทิศแห่งความโชคร้ายให้รางวัลการฝึกฝนจักรพรรดิ์การต่อสู้ขั้นสูงสุด…”
หลังจากอ่านภารกิจในเข็มทิศแห่งความโชคร้ายแล้ว ชูซิงเหอก็ใมาก
สาปแช่ง! นี่คือกับดัก!
งานทั้งหมดภายในเกี่ยวข้องกับสำนัก์กว้างใหญ่ ตราบใดที่เขาทำอะไรก็ตามที่เป็อันตรายต่อนิกาย์กว้างใหญ่ เขาก็สามารถเข้าถึงจุด
สูงสุดของชีวิตได้ทันที
แท้จริงแล้ว เข็มทิศแห่งความโชคร้าย ดำเนินชีวิตตามชื่อเสียงของมัน
แม้ว่ามันจะเป็อันตราย แต่ ชูชิงเหอ ก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างแท้จริง
ในขณะที่คนอื่น ๆ จะใช้เวลาทั้งชีวิตพยายามที่จะเป็จักรพรรดิแห่งการต่อสู้ เขาสามารถรับการฝึกฝนจักรพรรดิแห่งการต่อสู้ได้ทันทีเพียงแค่ถูกไล่
ออกจากนิกาย?
น่าตื่นเต้นขนาดไหน!
การเรียนรู้ไม่ใช่เื่ง่าย แต่เมื่อเดินไปผิดทางแล้ว กลับยาก
สำนัก์กว้างใหญ่เป็มหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลก พยายามที่จะทำลายนิกาย์กว้างใหญ่เหรอ? ดูเหมือนยากกว่าการเป็ เทพแห่งการต่อสู้ โดยตรงใช่ไหม?
คุณ้าที่จะกำจัดนิกายกว้างใหญ่์ออกจากตำแหน่งในฐานะนิกายอันดับหนึ่งของโลกหรือไม่? แค่คนเดียวตัวน้อยๆเหรอ? อย่าไร้สาระ.
แต่การถูกไล่ออกจากนิกาย มันไม่ง่ายเลยเหรอ?
“ชูซิงเหอ คุณกำลังคิดอะไรอยู่? คุณจำสิ่งที่ฉันบอกคุณก่อนหน้านี้ได้ไหม? ทำตามคำแนะนำของฉันในครั้งนี้ และถ้าคุณทำผิดพลาด คุณจะไม่มีวันจบสิ้นที่ดี!” ข้างๆ ชูซิงเหอ ชายหนุ่มที่มีจมูกแหลมพูดเบา ๆ ทำให้ชูซิงเหอมีท่าทีวิตก
ชื่อของเขาคือ ชู เฉิง และเขามาจากหมู่บ้านเดียวกันกับ ชู ซิงเหอ พวกเขาทั้งสองได้รับเลือกให้เป็สาวกของนิกาย์กว้างใหญ่
สาวกสองคนจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ได้รับเลือกให้เข้าสู่นิกาย์กว้างใหญ่ และเมื่อหัวหน้าหมู่บ้านทราบ เขาก็เกือบจะตื่นเต้นไปด้วย
ทั้งสองคนเข้าสู่นิกาย์กว้างใหญ่ด้วยกัน แต่ตอนนี้ ชูเฉิง ได้กลายเป็หัวหน้าหน่วยแล้ว และชูซิงเหอก็อยู่ในทีมของชูเฉิงด้วย
และในครั้งนี้ เป็เพราะทีมของพวกเขาที่การโจมตีบททดสอบเก้าครั้งของสำนัก์อันกว้างใหญ่กำลังเกิดขึ้น
ครึ่งเดือนที่ผ่านมา สาวกใหม่ของนิกายกว้างใหญ่์ถูกแบ่งออกเป็หลายกลุ่มสำหรับการทดสอบการเริ่มต้น เดิมที การทดลองนี้เป็เพียงพิธีการเพื่อให้เหล่าสาวกได้รู้จักกัน และนั่นก็จะเป็จุดสิ้นสุดของมัน
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าการทดลองที่ดูเหมือนจะปลอดภัยนี้จะผิดพลาด ศิษย์ที่มีพร์สองคนในทีมของชูซิงเหอได้รับข้อมูลที่ไม่ถูกต้องและจบลงในสถานที่อันตราย ซึ่งทั้งสองคนเสียชีวิต
และศิษย์สองคนนี้เคยได้รับการยอมรับให้เป็ศิษย์จากผู้าุโมาก่อน ผู้เฒ่าจะปล่อยมันไปง่ายๆ ได้อย่างไร? นั่นเป็เหตุผลว่าทำไมวันนี้ ด้วยการโจมตี บททดสอบเก้าครั้งของสำนัก ผู้าุโจึง้าค้นหาเป็การส่วนตัวว่าใครเป็คนฆ่าสาวกของเขา
“ฉันเข้าใจแล้ว...” ชูซิงเหอเหลือบมองชูเฉิงอย่างไม่อดทน
“หุบปากซะ ถ้ากล้าพูดอีกคำหนึ่ง ฉันจะหักแขนคุณอีกแล้ว!” ชูเฉิงขู่ชูซิงเหออีกครั้ง ในระหว่างการพิจารณาคดี ผู้ชายคนนี้ทำให้แขนของชูเฉิงหัก เพราะเขาอาศัยระดับพลังยุทธ์ที่สูงกว่าของเขา ตอนนี้การกล่าวถึงมันอีกครั้งทำให้ชูชิงเหอ กัดฟันด้วยความโกรธ
เด็กสารเลวคนนี้ไม่รู้ว่าเขายืนอยู่ตรงหน้าใคร รอจนถึงวันที่ฉันถูกไล่ออกจากนิกาย และคุณจะเป็คนแรกที่ฉันสับ!
ผู้คนจากทุกทิศทุกทางของนิกายกว้างใหญ่์มารวมตัวกันในห้องโถงกว้างใหญ่์ ผู้าุโด้วยสีหน้าเคร่งครัด เดินออกมาจากท่ามกลางผู้าุโจำนวนมาก สายตาของเขากวาดสายตาไปทั่วห้องอย่างเ็า
“เป็เวลานับพันปีแล้วที่สำนักกว้างใหญ่์ยืนหยัดเป็นิกายอันดับหนึ่งโดยมีชื่อเสียงอันรุ่งโรจน์ในใจของนักศิลปะการต่อสู้ในฐานะดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ใน่สี่ร้อยปีนี้ นิกายของเราได้ผลิตอัจฉริยะนับไม่ถ้วน เหนือกว่าอดีต ทุก ๆ ศิษย์ที่สามารถเข้าสู่นิกาย์อันกว้างใหญ่ของเราก็เป็ผู้มีพร์ที่โดดเด่นเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ในการทดลองศิษย์ใหม่นี้ ศิษย์ของนิกายของเราสองคนถูกคนทรยศหลอกและเสียชีวิต นี่เป็ครั้งแรกในรอบสี่ร้อยปี!”
ผู้เฒ่ายังคงพูดด้วยสีหน้าเ็ป
“ฉันได้ตรวจสอบสิ่งถูกผิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว และวันนี้ฉันได้รวบรวมทุกคนที่นี่เพื่อจัดการกับเื่นี้ ไม่ว่าใครวางแผนต่อต้านพวกเขา ฉันจะไม่ยอมทน”
ขณะที่ผู้าุโพูด ทุกคนก็จ้องมองไปที่ ชูชิงเหอ และทีมของเขา
ผู้าุโเดินตรงไปที่ทีมของชูซิงเหอ
“คุณจะสารภาพเองหรือจะให้ผมพูด”
ฝูงชนสั่นะเืด้วยความกลัว และชูซิงเหอก็เห็นว่าชูเฉิงที่อยู่ข้างๆ เขาตัวสั่นมากที่สุด เมื่อคิดว่าผู้ชายคนนี้ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับคนสองคนนั้น อาจเป็เขาหรือเปล่า?
ขณะที่ชูซิงเหอกำลังใคร่ครวญ ผู้าุโก็เริ่มสอบถามแล้ว เหล่าสาวกที่ถูกสอบสวนพูดติดอ่างขณะที่อธิบายรายละเอียดของการพิจารณาคดี แต่สิ่งที่พวกเขาพูดได้ก็คือพวกเขาไม่รู้จริงๆ ว่าใครทำร้ายผู้อื่น
ยิ่งผู้เฒ่าถามมากเท่าไร เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น เมื่อเขามาถึงหน้า ชูซิงเหอ ผู้าุโพูดอีกครั้งว่า
"ถ้าคุณสารภาพตอนนี้ โดยคำนึงถึงความไม่รู้ในวัยเยาว์ของคุณ ฉันจะไล่คุณออกจากนิกาย์อันกว้างใหญ่ แต่หากฉันรู้ด้วยตัวเอง ชีวิตของคุณจะตกอยู่ในอันตราย !"
ยกเว้น ชูชิงเหอ ทั้งทีมดูหวาดกลัว และ ชูเฉิง ที่ข้างๆดูเหมือนว่าเขากำลังจะฉี่ราด
แต่ชูซิงเหอรู้สึกตื่นเต้นมากจนเกือบจะฉี่รดตัวเอง
สาปแช่ง! ไล่ออกจากนิกาย? นี่เป็สิ่งที่ดีหรือไม่? ในที่สุดโอกาสก็มาถึงแล้วเหรอ?
ผู้เฒ่าเข้ามาต่อหน้า ชูชิงเหอ และขอให้เขาอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างการพิจารณาคดี
แต่เมื่อผู้เฒ่าพูดจบ ชูซิงเหอก็พูดขึ้นว่า
“ผู้เฒ่า ไม่จำเป็ต้องถามอีกต่อไป เป็ฉันเอง ศิษย์คนนี้รู้ถึงความรุนแรงของอาชญากรรมของเขา และไม่มีหน้าที่จะอยู่ในนิกาย์อันกว้างใหญ่ ฉันขอให้ผู้เฒ่าขับไล่ฉันออกจากนิกายเพื่อเป็การลงโทษที่รุนแรง!”
เมื่อทีมได้ยินคำพูดของ ชูชิงเหอ พวกเขาทั้งหมดก็แข็งตัวอยู่กับที่ รวมถึงผู้าุโด้วย
ชูซิงเหอ รู้สึกสุขสันต์ ดีใจมาก... ผู้าุโ โปรดขับไล่ฉันออกจากนิกายด้วย จุดสูงสุดของ จักรพรรดิ์นักรบ อยู่ในมือของฉันแล้ว
แต่ในขณะที่ ชูชิงเหอ กำลังจินตนาการว่าเขาจะเดินเตร่อย่างอิสระในฐานะ จักรพรรดิ์นักรบ ได้อย่างไร
ผู้าุโก็ตกอยู่ในความเงียบ
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่ในการจ้องมองอย่างคาดหวังของ ชูชิงเหอ ความหนาวเย็นบนใบหน้าของผู้เฒ่าก็หายไป และเขาก็ะเิเสียงหัวเราะ
“เขาคงสับสนมาก ต่อไปเขาควรจะไล่ตัวเองออกจากนิกาย” ชูซิงเหอเต็มไปด้วยความคาดหวัง
"ดี... ดี... ดี!"
ผู้าุโกล่าวว่า "ดี" สามครั้งติดต่อกัน ทำให้ชูซิงเหอสับสนเล็กน้อย
“เด็กดี! คุณค้นพบได้อย่างไรว่าทั้งสองคนเป็สายลับจากนิกายปีศาจเงา และล่อลวงพวกเขาให้ตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเพื่อสังหารพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะก่อปัญหา?”
ชูซิงเหอ: "???"
อะไรวะ? สายลับจากนิกายปีศาจเงา และฉันก็ฆ่าพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะก่อปัญหาเหรอ?
นี่ไม่ใช่การฆ่า นี่กำลังทำให้ฉันสับสน!
จากนั้น ในสภาวะสับสนของ ชูชิงเหอ ผู้าุโก็อธิบายทุกอย่าง ปรากฎว่าผู้เสียชีวิตทั้งสองคนเป็สาวกที่นิกายปีศาจเงาส่งมาเพื่อแทรกซึมเข้าไปในนิกาย์อันกว้างใหญ่และก่อให้เกิดความสับสนวุ่นวายในระหว่างการทดสอบ พวกเขาสมรู้ร่วมคิด แต่พวกเขาไม่เคยคาดหวังว่าจะต้องเสียชีวิตด้วยข้อมูลเท็จก่อนจึงจะสามารถดำเนินการตามแผนได้
ดังนั้น ชูซิงเหอ ซึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่เพียงแต่ไม่มีความผิด แต่ยังมีบุญอีกด้วย!
เมื่อมองดูการแสดงออกที่สับสนของ ชูชิงเหอ ผู้าุโก็ตบไหล่ของเขาอย่างมีความสุข
ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งสองก็เป็สาวกภายใต้การดูแลของผู้าุโ หากเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาจริงๆ ผู้าุโจะต้องรับผิดชอบอย่างแท้จริง
หลังจากพูดจบ ทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็ร้องพร้อมกัน "์อันกว้างใหญ่!"
ความยินดีของผู้เฒ่าก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นหลังจากได้ยินสิ่งนี้ เขาโบกมือทันทีและกล่าวว่า
"สำหรับการกำจัดสายลับของ ชูชิงเหอ จากนิกาย ปีศาจเงา และเพื่อปกป้องสาวกนิกาย์อันกว้างใหญ่ของเรา เริ่มั้แ่วันนี้ ชูชิงเหอ จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็ศิษย์ชั้นยอด เขาจะได้รับรางวัลเป็ ยารวบรวมิญญาสิบเม็ด และจะเข้าร่วมนิกายของเราเพื่อศึกษา!”
หลังจากที่ผู้เฒ่าพูดจบ สาวกทั้งหมดจากทีมอื่น ๆ มองไปที่ ชูชิงเหอ ด้วยความอิจฉาและความริษยา
แต่มีเพียงชูซิงเหอเท่านั้นที่ตกตะลึง นี่คืออะไร? ยารวบรวมิญญาสิบเม็ดสามารถชดเชยการสูญเสียจักรพรรดิ์การต่อสู้ขั้นสูงสุดของฉันได้หรือไม่?
เมื่อเห็น ชูเฉิง ที่สับสนอยู่ข้างๆ เขา จู่ๆ ชูชิงเหอ ก็มีความคิดที่ชาญฉลาด
“ผู้าุโ ฉันไม่คู่ควร ที่จริงแล้วเป็กัปตันของเรา ชูเฉิง ซึ่งค้นพบสายลับจากนิกายปีศาจเงาเป็ครั้งแรก ฉันเป็เพียงผู้ดำเนินการ หากเรา้าให้รางวัลใครสักคนจริงๆ ก็ควรจะเป็กัปตัน ฉันได้หลอกลวงผู้เฒ่า ดังนั้นฉันจึงขอให้ผู้เฒ่าขับไล่ฉันออกจากนิกาย "
เมื่อ ชูชิงเหอ พูดเช่นนี้ ทุกคนก็ตกตะลึง โดยเฉพาะ ชูเฉิง ที่ไม่อยากจะเชื่อเลยเขาไม่เคยคาดหวังว่า ชูชิงเหอ จะถ่ายทอดความสำเร็จอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ให้กับเขา
แต่ในขณะที่ชูเฉิงกำลังตื่นเต้น ผู้เฒ่าผู้ใจดีก่อนหน้านี้ก็เ็าและพูดกับชูเฉิงว่า “คุณชื่อชูเฉิงใช่ไหม?”
"ใช่..."
“ วันนี้ ฉันจงใจทดสอบพวกคุณทุกคนเพื่อดูว่าคุณมีความกล้าที่จะยืนหยัดเพื่อตัวเองหรือไม่!”
“แต่ในฐานะกัปตันทีม คุณไม่แสดงความรับผิดชอบ คุณไม่ได้มาหาฉันทันทีเพื่อยอมรับทุกอย่าง เป็เื่น่าอับอายสำหรับนิกาย์อันกว้างใหญ่ของเรา ชูซิงเหอมาจากบ้านเกิดเช่นเดียวกับคุณ และเขาก็เต็มใจด้วยซ้ำ ยอมให้ข้าไล่ออกจากนิกายเพราะเห็นแก่มิตรภาพบ้านเกิด แต่เ้ากลับเงียบ แล้วจะขอรับเครดิตได้อย่างไร?”
ชูเฉิงตกตะลึง
ชูซิงเหอก็ตกตะลึงเช่นกัน
“ปฏิบัติตามคำสั่งของข้า ขับไล่ ชูเฉิง ออกจากนิกายชั้นในของนิกาย์กว้างใหญ่ ั้แ่วันนี้เป็ต้นไปเขาจะกลายเป็สาวกนิกายภายนอกเพื่อเป็การเตือนผู้อื่น!”
ชูเฉิงถูกพาตัวไป และผู้าุโก็กลับมามีท่าทางร่าเริงอีกครั้ง เขาตบไหล่ของชูซิงเหอแล้วพูดว่า "อย่าเย่อหยิ่งเมื่อได้รับรางวัล และอย่าใเมื่อถูกลงโทษ เด็กดี!"
เมื่อผู้เฒ่าจากไป พายุก็สงบลง ศิษย์ใหม่จำนวนนับไม่ถ้วนมารวมตัวกันรอบๆ ชูซิงเหอ แสดงความยินดีกับเขาที่เป็คนแรกในกลุ่มสาวกกลุ่มนี้ที่จะกลายเป็ศิษย์ชั้นสูง เมื่อประกอบกับความโปรดปรานของผู้าุโ อนาคตของเขาก็ไร้ขีดจำกัด
แต่รอยยิ้มของชูซิงเหอในขณะนี้ขมยิ่งกว่าน้ำตา จักรพรรดิ์การต่อสู้ขั้นสูงสุดของข้า...
ช่างเป็ลูกศิษย์ชั้นยอด ช่างเป็ที่โปรดปรานของผู้เฒ่า... นี่มันไร้สาระสิ้นดี...
ฉันแค่อยากถูกไล่ออกจากนิกาย...