ทางใครทางมัน! เราหย่ากันแล้ว! [สามบุพเพสกุลซือ]

        สำหรับคนหนึ่งนี่อาจถือเป็นจุดสิ้นสุด แต่กับอีกคนมันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น...

        หรือบางที... อาจจะเป็นทั้งจุดสิ้นสุดและจุดเริ่มต้นของทั้งคู่...

        “ข้าจะไปตามหานาง...แม้ข้อมูลที่มีจะน้อยนิดก็ตาม”

        “น้อยนิดงั้นหรือ!? แทบไม่มีเลยต่างหาก”

        “หากจะลองเชื่อโชคชะตาสักครั้ง... ก็ไม่ผิดมิใช่หรือ!?”

         …

         “แค่เพราะรู้สึกผิดต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ!?”

        “บางทีข้าก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...”

        …

        ภาพอดีตที่ถูกลืมเลือนกลับฉายชัดขึ้นมาอีกครั้ง

        ‘ข้าอยากปกป้องเจ้า...’

        ‘ข้าซึ้งใจนักที่ท่านดีกับข้าเช่นนี้...’

        ‘ขอเพียงได้เห็น...ดวงแก้วดวงนั้นยังคงส่องประกาย... ข้าก็พอใจ’

        ‘เหตุใดข้าจึงรักท่านไม่ได้!?’

       “พวกมนุษย์นี่ก็ช่างวุ่นวายนัก! หัดรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำไว้บ้างสิ!”

       ความวุ่นวายที่แม้แต่เซียนเทพจากสรวงสวรรค์ต้องโอดครวญ

        และอีกไม่นาน…ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็จะถูกเปิดเผย!!

        [สามบุพเพสกุลซือ] ทางใครทางมัน! เราหย่ากันแล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไปในเล่ม 2 ขอบคุณค่ะ