เนื้อหาบทนี้เป็เพียงจินตนาการของผู้แต่งล้วนๆ
ทั้งตัวละคร สถานที่ และสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ
ที่สร้างขึ้นเพื่อสร้างความบันเทิงล้วนแต่เป็จินตนาการของผู้แต่ง
ไม่ได้ตั้งใจจะพาดพิงหรือสร้างความเสียหายใดๆให้กับผู้ใดทั้งสิ้น
หากผิดพลาดประการใดต้องกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
____________
วันเกิดพายใครรวย ?!
3ปีผ่านไป
ั้แ่วันนั้นที่พี่นายขอให้เรากลับมาเป็พี่น้องกันเหมือนเดิม..เราก็กลับมาปฎิบัติกันเหมือนเดิมแต่ที่ไม่เหมือนเดิมสำหรับผมคือความรู้สึก ครับ ผมยอมรับว่าผมกลับไปคิดแบบเดิมกับพี่นายไม่ได้แล้ว..ทุกคำพูดทุกััที่พี่นายได้ประทับไว้บนร่างกายของผมมันยังตราตรึงต่อให้อยากลืมอยากลบเท่าไรมันก็ยังอยู่ยังไม่หายไปไหน..
"พาย เทอมหน้ามึงจะลงฝึกงานที่ไหนวะ" ไอ้เปรมถามขึ้น
"ถามทำไม มึงจะไปกับกูหรือไง"
"มันจะไปลงที่ไหนได้นอกจากบริษัทพ่อของมันหรือไม่ก็พี่ชายของมัน" ไอ้เพ้นท์เสริมขึ้น
"ไม่อ่ะ มันไม่ท้าทายว่ะ"
"โถ โถ ้าความท้าทายมึงถามพ่อแม่แล้วก็พี่ชายมึงหรือยังวะไอ้พายว่าเขาจะให้มึงไปฝึกที่อื่นไหม"
"พ่อแม่กูเขาเคารพการตัดสินใจของกูเขาไม่มายุ่งกับการตัดสินใจของกูหรอกเว้ย มีแต่จะสนับสนุน ส่วนพี่ชายกูเขาก็คงไม่มีเวลามาวุ่นวายเื่ของกูหรอก" นับจากวันนั้นพี่ชายก็ควงหนุ่ม สาวไม่ซ้ำหน้า ครับ พี่ชายผมเขาได้ทั้งผู้ชายแล้วก็ผู้หญิงหรือจะเรียกอีกแบบว่า Bisexual แต่พี่ชายก็ยังไม่ได้มีแฟนเป็ตัวเป็ตนควงไปเรื่อยๆเบื่อก็เปลี่ยนไม่ได้มีใครที่พิเศษมากกว่ากัน
"เออจริงของมึง เหมือนมึงกับพี่ชายจะห่างๆกันไปหรือเปล่าวะไอ้พาย"
"ห่างก็เหี้ยละไอ้เปรม! อยู่คอนโดเดียวกันห้องก็ติดกันพอกลับบ้านไปก็อยู่บ้านเดียวกันแถมมีพ่อแม่เดียวกันด้วย"
"สัดเพ้นท์! กูหมายถึงความสัมพันของไอ้พายกับพี่มันเว้ยที่ห่างๆกันน่ะ"
"อ้าวเหรอ แหะ โทษทีว่ะ"
"เออ ก็คงโตกันขึ้นด้วยแหละมังเลยค่อยๆห่างกันไป"
"เหรอวะ แต่พี่น้องบางบ้านยิ่งโตก็ยิ่งรักกันยิ่งปรองดองกันนะเว้ย! แต่..คงยกเว้นมึงกับพี่ชายมึงอ่ะเน๊อะ"
"อืมม" ก็จริงของมัน เถียงไม่ได้ทำได้แค่ยิ้มแห้งๆตอบมันไป แต่ไอ้เชี่ยเพ้นท์นี่ก็ขี้สงสัยเกิ๊นน
"เอ้า ไอ้เปรมแล้วมึงจะมาเหยียบตีนกูทำไมเนี่ย กูเจ็บ!"
"ไอ้เชี่ยเพ้นท์มึงนี่มัน..เออ ช่างแม่งมีเพื่อนน้อยแล้วยังเสือกซื่อจนโง่อีก"
"เอ้า ไอ้เปรม! ไอ้พาย!ไอ้เปรมมันด่าว่ามึงโง่"
"กูด่ามึง! ไอ้ควายเพ้นท์! จบมั๊ย?"
"เอ้า อะไรวะ!"
16.00 น.
"ไอ้พายวันนี้มึงอยากแดกอะไรแดกได้เต็มที่เลย วันนี้กูกับไอ้เปรมพร้อมจ่ายไม่อั้น"
"ไม่เป็ไร หารกันดีกว่ากูเกรงใจ"
"เกรงใจอะไร วันนี้วันเกิดของมึงเชียวนะเว้ยไอ้พาย" วันเกิดเหรอ วันเกิดกับวันที่ถูกพ่อแม่ทิ้งวันเดียวกันเลยมันน่าดีใจน่าภูมิใจตรงไหนวะ หึ ตลกฉิบหายชีวิตกู
"ก็แค่วันเกิดป่าววะ ที่จริงไว้วันตายค่อยจัดน่าจะดีกว่า"
"ไอ้สัดพายพูดเชี่ยอะไรของมึง / พูดอะไรวะไอ้พาย!"
"เออน่า ทำใไปได้กูก็แค่พูดเล่นป่าววะ"
"แต่พวกกูไม่เล่น อย่าเสือกพูดแบบนี้อีกล่ะ" ไอ้เปรมเอาตะเกียบชี้หน้าผมอย่างคาดโทษ
"เออจริง!!เชี่ย..พูดซะกูขนลุกเลย"
แม่จ๋า
Calling...
[ครับแม่..]
{น้องพายจะกลับบ้านกี่โมงคะ..แม่กับพ่อรอกินข้าวอยู่นะคะ}
[ประมาณ6โมงถึง1ทุ่มครับแม่ ฝากบอกพ่อด้วยนะครับว่าพายจะรีบกลับ]
{ขับรถระมัดระวังนะคะน้องพาย ไม่ต้องรีบปลอดภัยไว้ก่อนพ่อกับแม่เป็ห่วง}
[ครับแม่แล้วเจอกันนะครับ รักแม่กับพ่อมากนะครับ]
{แม่กับพ่อก็รักน้องพายมากนะคะ..แล้วเจอกันนะคะน้องพาย}
[ครับแม่]
....
"แม่กับพ่อมึงคงเตรียมเซอร์ไพรส์มึงอีกแล้วอ่ะดิ"
"เออ ทุกปีแหละ" ผมตอบยิ้มๆพ่อกับแม่น่ารักเสมอไม่เคยลืมทุกเื่ราวของผมไม่ว่าเื่นั้นจะเป็เื่เล็กหรือเื่ใหญ่ก็ตาม ต่างจากพี่ชายของผม 2ปีแล้วที่พี่ชายไม่ได้มาร่วมงานวันเกิดของผมปีแรกติดงานอยู่ที่ต่างประเทศส่วนอีกปีบอกว่าไม่ว่างติดธุระสำคัญ พอไม่อีกกี่วันต่อมาผมถึงได้รู้ว่าธุระสำคัญที่ว่าคือการไปรับเพื่อนผู้หญิงที่สนามบิน หึ ถามว่าน้อยใจไหมก็มีบ้างแต่..ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วน้อยใจไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร
"มึงเป็บ้าอะไรเดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวทำหน้าเศร้า แดกๆเข้าไปแดกเสร็จจะได้รีบกลับไปหาพ่อกับแม่ของมึงเขารอมึงอยู่ไม่ใช่ไง"
"เออ กูเห็นด้วยกับไอ้เพ้นท์รีบกินๆ อ่ะ นี่ของโปรดมึงอยากกินอะไร สั่ง ไม่อั้น"
"ขอบใจพวกมึงว่ะ ถ้าไม่มีพวกมึงเป็เพื่อนกูคงเหงาแย่เลย"
"อ๊ะๆๆ อย่ามาทำดราม่า แดกไปแดกเยอะๆแก้มมึงเหมือนจะยุบลงไปหน่อยแล้วว่ะไอ้พาย ไม่ได้ๆๆ แก้มมึงจะยุบไม่ได้เด็ดขาดกูจะเป็องครักษ์พิทักแก้มของมึงเอง กินๆ อันนี้อร่อย ส่วนจานนี้โคตรเด็ด นี่ด้วยๆ ฯ" ฮ่าๆไอ้เพ้นท์ก็คือไอ้เพ้นท์วุ่นวายสัด
"ปัญญาอ่อนตลอด" ไอ้เปรมด่าพลางส่ายหน้าอย่างปลงๆ
18.55 น.
""Happy Birthday to You
Happy Birthday to You
Happy Birthday - Happy Birthday
Happy Birthday to You.."
"สุขสันต์วันเกิดนะน้องพายลูกของแม่เป็ผู้ใหญ่ขึ้นอีกปีแล้วนะคะ แม่ขอให้หนูพบเจอแต่สิ่งที่ดีๆคนที่ดีๆแล้วก็ประสบความสำเร็จทุกประการนะลูกพาย แม่รักหนูนะคะน้องพาย ฟอด ฟอด" ผมน้ำตาซึมเลย..ผมรักแม่จ๋าที่สุดเลย
"มีความสุขมากๆนะตัวแสบของพ่อ อยู่เป็รอยยิ้มเป็ความรักของพ่อกับแม่แบบนี้ตลอดไปนะครับ ใครไม่รักแต่พ่อกับแม่รักลูกที่สุดอย่าด้อยค่าตัวเองอย่าเสียใจหรือน้อยใจกับเื่ที่ผ่านมาแล้ว วันนี้พายมีพ่อมีแม่มีครอบครัวของเรา มีความสุขในทุกวันนะลูกชายของพ่อ ฟอด ฟอด พ่อรักลูกนะตัวแสบ" ฮึก พ่อเป็ไมโครเวฟของลูกเสมอมาจริงๆพายก็รักพ่อจ๋าที่สุดในโลกเหมือนกันครับ
"ฮึก พ่อจ๋าแม่จ๋าของพาย อึก ขอบคุณนะครับที่รักพายดูแลพายมาตลอด พายรักพ่อจ๋าแม่จ๋านะครับรักมากที่สุดเลย ฟอด ฟอด" ผมทั้งกอดทั้งหอมพ่อกับแม่มั่วไปหมด แค่มีท่านทั้งสองคนก็พอ..ที่จะขอให้อยู่ข้างๆผมแบบนี้ตลอดไป ขอบคุณนะครับ ขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ที่ไม่ใจร้ายกับผมมากจนเกินไป
"แล้วพี่ชายคนนี้ล่ะ ไม่รักพี่ชายคนนี้แล้วเหรอครับพาย"
"โผล่หัวมาได้สักทีนะแกอ่ะตานาย"
"ตานายมานั่งก่อนลูกแล้วนี่หอบอะไรมาเยอะแยะเนี่ย"
"สะ สวัสดีครับพี่นาย" ผมคิดไม่ถึงว่าเขาจะมา..เป็อาทิตย์แล้วที่ผมไม่ได้เห็นหน้าเขาผมไม่รู้ว่าเขาไปไหน ไม่เคยถามที่ผ่านมาถ้าเลี่ยงได้ผมก็จะเลี่ยงไม่ใช่ว่าผมเกลียดหรือโกรธพี่ชายนะ แต่แค่อยากเซฟหัวใจของตัวเองแล้วก็ไม่อยากให้พี่นายอึดอัดด้วยแหละ
"ห่างเหินจัง..น่าใจหายนะ หึ"
"เพราะแกเองหรือเปล่าที่ทำให้น้องเป็แบบนี้" กึก ตึก ตึก
"เอ๋ แม่ว่าพ่อพูดแปลกๆนะมีอะไรที่แม่ไม่รู้หรือเปล่า..ตานายน้องพาย"
"เปล่าครับเปล่า ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละครับแม่ อึก นะ ไหนล่ะของขวัญพายปีนี้แม่จ๋าให้อะไรพายน๊าา" มีพิรุธป่าววะ ไม่หรอกน่าอย่าคิดมาก
"ไม่มีอะไรหรอกแม่ พ่อก็แค่พูดไปตามที่เห็นเ้านายมันมีเวลาให้น้องที่ไหนกันวันๆทำแต่งานกับออกสังคมควงคนโน้นคนนี้ไม่ซ้ำหน้า ขนาดเราสองคนยังแทบจะไม่ว่างมาหา เห๊อะ วันนี้มาได้ฝนท่าจะตกห่าใหญ่" ฟู่วว โล่งอกไปทีพ่อนะพ่อทำเอาพายใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มแน่ะ
"หึหึ ก็ผมงานยุ่งจริงๆนี่ครับ ถ้าผมว่างผมก็ต้องมาหาพ่อกับแม่อยู่แล้วครับ..ยิ่งวันเกิดพายผมไม่เคยลืมถึงผมไม่ว่างมาผมก็มีของขวัญให้น้องทุกปีอยู่แล้ว จริงไหมครับน้องพาย" อึก
"คะ ครับ จริงครับพ่อจริงครับแม่" ก็ไม่ได้เถียงนะ..แต่เชื่อไหมของขวัญทุกชิ้นที่พี่นายให้มาผมไม่เคยเปิดเลยมันยังนอนตายอยู่ในลื้นชักหัวเตียง
"สุขสันต์วันเกิดนะครับพาย พี่ขอให้เรามีทั้งความสุขและรอยยิ้มในทุกๆวันขอให้ทุกๆวันใจดีกับพายของพี่ พี่รักพายนะ..รักไม่เคยเปลี่ยน พี่หวังว่าของขวัญชิ้นนี้จะถูกแกะนะครับ" อึก
"ขะ ขอบคุณครับพี่นาย" ผมเอื้อมมือไปรับของขวัญแต่พี่ชายกระตุกมือของผมจนร่างผมปลิวไปอยู่ไหนอ้อมกอดของพี่นาย อึก อ้อมกอดแรกใน3ปี นานมากแต่ผมกลับไม่เคยลืมอ้อมกอดนี้เลยสักครั้ง
"ไม่คิดจะกอดพี่ตอบบ้างเหรอพาย..ใจร้ายจัง! คงมีแต่พี่สินะที่อยากกอดพายแบบนี้" ตึก ตึก ตึก พี่นายพูดอะไร?!
"ปะ ปล่อยพายได้แล้ว พะ พายจะแกะของขวัญ"
"หอมพี่ก่อนสิ แล้วพี่จะปล่อย" พี่นายกระซิบเบาๆที่ข้างหูของผม อึก พี่นาย้าอะไรกลับมาทำแบบนี้กับผมทำไมกัน?
"ปล่อยน้องได้แล้วตานาย น้องจะแกะของขวัญ ปล่อยเลยปล่อย!" พ่อรีบมาดึงผมออกจากอ้อมกอดของพี่นายแล้วจูงมือของผมไปที่โซฟากลางห้องรับแขกที่มีกล่องของขวัญ 2 กล่องกับซองเอกสารอีก 1 ซอง
"หึๆ หวงจังเลยนะครับลูกรักเนี่ย ระวังจะโดนผมแย่งล่ะ" ตึก ตึก พะ พี่นายพูดบ้าอะไร วันนี้หัวใจของไอ้พายต้องเต้นระบำอีกกี่รอบกันนะ อึก
"แกก็ลองดูซิ พ่อจะแพ่นกบาลให้!" พ่อชี้หน้าแล้วทำตาดุใส่พี่นายแบบจริงจังมากๆ ขอบคุณครับพ่อไมโครเวฟของพาย
"พอเลยสองคนพ่อลูกคู่นี้ตีกันได้ตลอดจริงๆ มาๆน้องพายมาแกะของขวัญกันดีกว่านะคะลูก" ผมรีบพยักหน้ารัวๆเพื่อหนีสถานการณ์ตรงหน้า
"แม่ช่วยพายแกะด้วยนะครับ ฟอด" ผมเข้าไปกอดและหอมแก้มนิ่มๆของแม่เสียฟอดใหญ่..ชื่นใจที่สุดเลย
"อ้าวๆไอ้ตัวแสบ แล้วพ่อล่ะ! มาหอมพ่อด้วยเลยนะ"
"พอเลยนะพ่อ ลูกพายจะแกะของขวัญแล้ว หยุดเลย!" พ่อที่ทำท่าจะเข้ามาให้ผมหอมถึงกับชะงัก..โดนแม่ดุจนได้นะพ่อเนี่ย คิกๆ
"ว้าวว ชิ้นนี้ถูกใจพายที่สุดเลยครับ ของใครเอ่ย" ผมชูแบร์บริกตุ๊กตาหมีสุดน่ารักที่อยู่ในมือเพื่อถามหาเ้าของ
"แท่น แท๊นน ของแม่เองค่ะลูก ชอบไหมคะ"
"ชอบครับพายชอบที่สุดเลยแม่รู้ได้ยังไงกันว่าพายสะสมเ้าแบร์บริกนี่ งื้ออใจละลาย..พายหัวใจแบร์บริก"
"หึหึ ชอบขนาดนั้นเลยสินะ" หงึ ไม่ต้องมาหัวเราะขำพายเลยนะคนนิสัยไม่ดี
"แม่รู้ทุกเื่ของลูกนั่นแหละค่ะ บางเื่แม้แม่จะไม่พูดก็ไม่ได้หมายความว่าแม่จะไม่รู้" ตึก ตึก ตึก
"มาๆแกะชิ้นต่อไปเลยดีกว่า มาๆพ่อช่วยแกะบ้าง"
"ขอบคุณครับพ่อ" ทันทีที่แกะห่อของขวัญออกก็เจอกล่องกำมะหยีโลโก้แบรนด์ดังกระแทกตาโครมเบ้อเร่อ!พอเปิดออกมาก็เจอนาฬิกาเรือนหรู Tambour Street Diver Chronograph ระบบอัตโนมัติ 46 มม. โลหะ โห สวยแล้วก็หรูมากๆที่สำคัญเรือนนี้เหยียบ4แสนกลางๆเลยนะ! แม่เ้า OO
"ขะ ของใครครับเนี่ย" พอหันไปก็เห็นพ่อนั่งกอดอกด้วยความภาคภูมิใจ ว่าแล้วถึงได้กระตือรือร้นมาช่วยแกะ แบบนี้นี่เอง คิกๆ
"ขอบคุณนะครับพ่อ ฟอด ฟอด"
"หึ เชิดเข้าไปสมใจแล้วสิท่าลูกรักหอม2ทีซ้อนเลย..ตาพี่ขอ3ทีเลยนะครับพาย" คะ ใครจะไปหอมกันขี้ตู่ชะมัดเลย
"อย่ามาอิจฉาหน่อยเลย เห๊อะ ใครจะยอมให้น้องไปหอมแก้มแกกันฝันไปเถอะ แกโตแล้ว ห้ามเด็ดขาด"
"พ่อก็โตแล้วทำไม่ยังหอมยังกอดน้องได้เลย"
"ก็ฉันเป็พ่อ จบนะ"
"ผมก็เป็ เป็.."
"เป็อะไร! ไหนลองตอบมาซิตานาย?" พี่นายนิ่งไปแป๊บก่อนจะยักไหล่แล้วหันมาบอกผมให้แกะของขวัญของพี่นาย
"เอ่อ พาย"
"แกะเลยตัวแสบลูกพ่อกล่องเล็กเท่าขี้ตาแมว จะซักเท่าไหร่กัน เห๊อะ!" พ่อค่อนแคะพี่นายจนแม่ต้องส่ายหัวอย่างระอา แต่ทันทีที่ผมแกะห่อของขวัญออกถึงกับตะลึงตาค้าง !!!
"หึ เล่นใหญ่มากนะแก / ลูกแม่รวยไม่ไหว / !!!.." บะ บ้าไปแล้ว ผมมองไปที่กุญแจรีโมท Porsche 718 Cayman GT4 RS อึก ใครจะกล้าขับกันถ้าเอาไปเฉี่ยวหรือชนจะเอาเงินที่ไหนซ่อมกัน
"พะ พายไม่เอานะพายไม่กล้าขับหรอก"
"รู้ไหมว่าพี่จองตั้งนานกว่าจะได้มา พี่ซื้อให้แล้วขับไม่ขับก็เื่ของเราไม่ขับก็จอดทิ้งไว้แบบนั้นแหละ แต่พี่ไม่รับคืน"
"หึ กะซื้อรถหรูง้อว่างั้น" พี่นายไม่ตอบได้แต่ยักไหล่อย่างชิลๆแล้วก็หันมายักคิ้วให้กับผม หงึไม่ต้องเลยนะ
"มาถึงชิ้นสุดท้ายกันบ้าง" เอ๋ ให้ครบทุกคนแล้วนี่นายังมีอีกเหรอ ผมเอียงคอมองอย่างสงสัย
"ส่วนนี้ของพ่อกับแม่ตั้งใจซื้อให้กับลูก..เผื่ออนาคตอยากเปลี่ยนไปอยู่คอนโดใหม่ หึ" พ่อบอกผมพร้อมกับยัดซองน้ำตาลใส่มือให้กับผมแล้วหันไปกระตุกยิ้มส่งไปให้พี่นาย
"อะไรอ่ะพ่อ ใครจะยอมให้น้องไปอยู่ที่อื่นกันผมไม่มีทางยอมแน่นอน อยากซื้อก็ซื้อไปปล่อยให้ร้างไปแล้วกัน เน๊อะน้องพา.."
ใครจะอยากอยู่กับตัวเองไปตลอดกันเล่า วันดีคืนดีถ้าพาแฟนมาอยู่แล้วไอ้พายจะทำยังไง คิดได้แบบนี้ผมเลยทำหน้ามู่ทู่แล้วส่งค้อนไปให้เล่นเอาพี่ชายชะงักไปเลย ขอสมน้ำหน้าได้ไหมนะ?
"ฮ่าๆๆสมน้ำหน้าหมาหงอยว่ะ" งื้อออ..พ่อจ๋าได้ทำหน้าที่นั้นแทนพายไปแล้ว คิกคิก
"เหมือนพ่อเกลียดผมเลยอ่ะ แม่ดูพ่อสิครับ" พี่นายต่อว่าพ่อแล้วหันไปฟ้องแม่แม่ได้แต่หัวเราะแล้วก็ส่ายหน้าอย่างหน่ายๆ
"แต่มันแพงมากเลยนะครับพ่อแม่ พายเกรงใจ" ผมก้มลงมองหนังสือกรรมสิทธิ์ในมืออย่างเกรงใจ
"อย่าเกรงใจความรักและความหวังดีของพ่อกับแม่ได้ไหมตัวแสบ นะครับพ่อกับแม่เต็มใจให้"
"ฮึก ขอบคุณนะครับขอบคุณทุกอย่างเลย ขอบคุณครับ ฮึก ฮือ"
"ไม่ร้องนะเด็กขึ้แยของพ่อ ไปไปกินข้าวกันดีกว่าวันนี้แม่เขาทำแต่ของโปรดของลูกเลยรู้ไหมครับตัวแสบ" ผมเช็ดน้ำตาแล้วพยักหน้าหงึกๆ
"ไปล้างหน้าก่อนไปน้องพายเดี๋ยวแม่ไปตั้งโต๊ะรอนะคะ เด็กขี้แงของแม่นี่น่าบีบแก้มอ้วนจังเลยนะคะ" หงึ แม่แซวแก้มอ้วนผมอีกแล้ว
"คร้าบบ" รับปากแม่เสร็จผมก็วิ่งแจ้นขึ้นไปชั้นบน
เราใช้เวลาร่วมกันจนดึกดื่นผมนอนหนุนตักแม่แล้วคุยกันงุ๊งงิ๊งๆอยู่สองคนผมสรรหาเล่าเื่โน้นเื่นี้ให้แม่ฟังไม่เว้นว่าง ส่วนแม่ก็รับฟังอย่างตั้งอกตั้งใจแล้วเราก็หัวเราะกันคิกคักอย่างมีความสุข ส่วนพ่อกับพี่นายก็ตามเคยเข้าร่างนักดื่มตัวยงเป็ที่เรียบร้อย พอเมาแล้วก็ไม่พ้นผมกับแม่ตามเคย ฮ่าๆๆ
"น้องพาย เดี๋ยวหนูประคองพี่นายไปนอนนะคะแล้วก็เช็ดตัวให้พี่เขาด้วยนะคะลูก ส่วนแม่ก็จะพาพ่อของเราไปจัดการให้เรียบร้อยเหมือนกัน" แม๊ OO
****
ครอบครัวนี้รวยไม่ไหว รวยมากรวยมายโดยเฉพาะอิพี่
ร้องเรียนให้ใครมาตรวจสอบได้บ้าง หึหึ
#พี่นายน้องพาย
#น้องชาย
********
TBC.
148
