ตอนที่8
ในตอนเช้าเมื่อซินอี๋กับหลิงเอ๋อยกอาหารมาวางไว้บนโต๊ะเหมือนอย่างเช่นเคย
ฟางหรงที่แอบเห็นว่านางไม่ยิ้มแย้มเลยกลับทำสีหน้าเหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่างน่าจะเป็ผลมาจากเมื่อคืนนี้แน่
ซินอี๋เมื่อได้สบตากับฟางหรงนางก็มองเขาด้วยสายตาขวางก่อนที่จะหันหน้าไปทางอื่นแล้วเลือกที่จะเงียบไม่พูดอะไรทำหน้าบูดบึ้งเพราะโกรธเขาอยู่ที่ทำรุนแรงแถมทำกับสาวใช้นางอีก และยังมีรอยที่คอประจานให้นางอับอาย นางต้องใช้แป้งทาปิดไว้ไม่ให้ใครเห็นแค่มองหน้าเขานางก็ไม่อยากจะมอง
“เป็อะไรเหรอซินอี๋ไม่ค่อยสดชื่นเลย ไปหาหมอดีเหรอไม่” ชายหนุ่มเมื่อเห็นสีหน้าภรรยาสาวถึงกับเอ่ยเหน็บแนม
“ไม่ ข้าสบายดี”
“เ้าแน่ใจเหรอว่าสบายดี ข้ารู้สึกว่าหน้าเ้าโทรมไปนิดนะเมื่อคืนสงสัยจะอดหลับอดนอนนะสิ” ชายหนุ่มแกล้งหยอกหญิงสาวเบาๆเมื่อรู้ๆ กันอยู่
ซินอี๋ถึงกับเม้มปากไว้แน่นเก็บความโกรธไว้ เมื่อนางรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น เขาก็ยังมาพูดประชดแบบนี้อีกไม่น่าให้อภัยอย่างยิ่งนางจึงแสดงอาการขุ่นเคืองออกมาอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อคืนจำได้ว่าเขาพูดประโยคหนึ่งกับนาง ประโยคนั้นถึงกับทำให้นางขนลุกไปทั่วเรือนร่างเมื่อได้ฟัง
‘ร่างกายเ้าต้องอยู่ใต้ร่างข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น อย่ามิบังอาจให้คนอื่นมาวุ่นวายไม่งั้นจากที่ขาเ้าเดินได้จะเปลี่ยนเป็คลานแทนเดิน’
ประโยคนั้นนางเข้าใจว่าเขาสื่อถึงอะไร เมื่อนึกถึงคำพูดนี้นางถึงกับกลืนน้ำลายรู้สึกเสียวท้องน้อย และเลียปากเมื่อนึกถึงเื่นั้น แต่เมื่อคิดว่านางกำลังหลงกับสิ่งที่เขายั่วยุปรนเปรอให้ นางก็รีบสลัดความคิดนั้นทิ้งเสีย
เมื่อฟางหรงกินข้าวเช้าเสร็จก็ได้เอ่ยถามถึงเื่การค้าขายของนาง และเขาก็เลือกที่จะให้นางไปหาดูใหม่ ส่วนเื่โรงเตี๊ยมขอพักไว้ก่อนเพราะมันใหญ่ไป
“เื่ค้าขายข้าคิดว่าอยากให้เ้าลองไปหาดูว่าเ้าจะขายอะไร แต่ไม่ใช่เปิดโรงเตี๊ยมแน่ ข้ายังไม่เห็นด้วยเื่นี้ ก่อนที่เ้าจะะโไปทำงานชิ้นใหญ่ ข้าอยากให้เ้าลองทำงานชิ้นเล็กให้สำเร็จเสียก่อนมีผลงานให้ข้าเห็นว่าเ้าสามารถทำได้แค่เริ่มจากสิ่ง เล็กๆ ถ้าสำเร็จแล้วข้าจะพิจารณาโรงเตี๊ยมให้เ้าอีกที”
“ท่านพูดแล้วนะ อย่ามาหลอกข้าล่ะ” นางยิ้มออกมาเมื่อคิดว่าเขาจะเปิดโรงเตี๊ยมให้แก่นาง
“ข้าจะหลอกเ้าไปเพื่ออะไร ในเมื่อข้ากับเ้าเป็สามีภรรยากันแล้ว” ปากพูดแต่สายตาจ้องจะกลืนกินนางด้วยความรู้สึกว่ายังไม่อิ่ม
ซินอี๋หลบสายตานั้นทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะเดินออกไปข้างนอกกับหลิงเอ๋อสาวใช้คนสนิทเพื่อจะไปดูว่าจะขายอะไรดีแม้ว่าจะโกรธเขาอยู่แต่ก็ต้องไปทำหน้าที่ของตนและพิสูจน์ให้เขาเห็นว่านางก็เก่งไม่มาดูถูกนางได้ว่าไม่เอาไหน
เมื่อซินอี๋ออกมาข้างนอกเพื่อมาดูว่าจะทำค้าขายอะไร นางก็ได้เดินดูสำรวจตลอดทางและสังเกตสิ่งที่อยากจะทำและนางต้องทำได้ด้วยและสังเกตว่าชาวเมืองนี้้าอะไรมากที่สุดในตอนนี้
จู่ๆนางก็เดินมาหยุดอยู่หอคณิกาที่มีคนเข้ามาใช้บริการอย่างมากโดยเฉพาะผู้ชาย ขนาดกลางวันคนอย่างเยอะแล้วกลางคืนไม่เยอะกว่านี้เหรอนางคิดพลางจ้องมองไปด้านในที่มีสาวงามยืนรอต้อนรับแขก แต่ละคนแต่งหน้าแต่งตัวสวยใช่ย่อยเพื่อดึงดูดลูกค้า
ถ้านางเป็ผู้ชายแล้วมองเข้าไปต่างก็โดนดูดด้วยความสวยความเย้ายวนของพวกนางมาล่อให้คนติดกับเดินเข้าไป มิน่าล่ะถึงค้าขายดีนางคิดเช่นนั้น ของสวยๆ งามๆ ต้องมีคนชื่นชอบเป็ธรรมดาแล้วถ้านางคิดจะเปิดร้านแบบนี้ล่ะจะเป็ยังไงนะ จ้างหญิงงามมายืนเรียกแขกคงรายได้ดีอย่างมาก
“นี่หลิงเอ๋อเ้าว่าเปิดหอคณิการายได้จะเยอะไหม”
“นี่คุณหนู....ตายแล้ว นี่ท่านรู้ไหมว่าหอคณิกามีไว้สำหรับทำอะไรแล้วทำไมไม่มีผู้หญิงเข้า”
“ข้าว่าข้าน่าจะรู้นะ แต่ว่าเราเป็แค่แม่ค้า เราไม่ได้ทำแบบนั้นนี่ไม่ได้เหรอที่จะเปิดร้านแบบนี้”
“ไม่ได้เ้าค่ะ เสียชื่อเสียงคุณหนูหมดคนอื่นเขาจะเหมาว่าคุณหนูทำแบบนั้นเหมือนกันแม้ว่าคุณหนูจะเป็แค่เ้าของดูแล ไม่เอาๆอย่าคิดที่จะเปิดร้านแบบนี้เด็ดขาดนะเ้าคะ ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงเราต้องเก็บไว้”
หลิงเอ๋อไม่เข้าใจเ้านายสาวว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่นางไม่เห็นด้วยแน่ที่จะเปิดร้านแบบนี้แม้ว่าจะได้เงินเยอะก็ตาม
“ได้เงินเยอะไม่ดีเหรอ” ซินอี๋อยากแกล้งสาวใช้จึงได้เอ่ยอีกครั้ง
“เรารีบไปจากตรงนี้กันดีกว่าค่ะคุณหนูข้าอับอายคนแถวนี้ที่มองพวกเรา” จากนั้นหลิงเอ๋อก็พาเ้านายออกไปจากพื้นที่ตรงนั้นอย่างไว การกระทำของพวกนางมีสายตาใครบางคนเฝ้ามองดูอยู่
ตอนเย็น
ตอนเย็นเมื่อกินข้าวกันเสร็จแล้ว ฟางหรงก็อยากจะถามนางว่าได้เจองานที่ถูกใจที่อยากจะเปิดร้านเหรอไม่ เห็นว่าวันนี้ยุ่งอยู่กับการเดินดูของที่ตลาดทั้งวัน
“เ้าคิดออกหรือยัง ว่าเ้าจะค้าขายอะไร” ฟางหรงหันไปมองภรรยาคนสวยที่กำลังจ้องมองเขาเหมือน้าอยากจะพูดอะไร แต่นางไม่กล้าที่จะเอ่ยออกมา
“ข้าคิดออกแล้วเ้าค่ะ....แต่ว่า...” นางหยุดพูดแค่นั้นและมองหน้าสามีด้วยความที่ว่าจะพูดออกมาดีเหรอไม่
“อ้าวทำไมไม่พูดล่ะ พูดออกมาสิข้ารอฟัง” ฟางหรงถึงกับขมวดคิ้วกับท่าทีของนางที่อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหละ
“ท่านฟังดีๆนะ” ซินอี๋ถึงกับพ่นลมหายใจออกมาพร้อมที่จะพูด
“อืม...บอกมาเลยข้ารอฟัง”
“ข้าอยากจะเปิดร้านคณิกา” นางพูดโพล่งออกมาก่อนที่นางจะทำหน้าอย่างสำนึกผิดที่พูดแบบนี้
ฟางหรงถึงกับหันหน้าพรืดจ้องนางตาเขม็ง ไม่แพ้บ่าวรับใช้ตรงนั้นหันมาพร้อมเพรียงกัน ข้าวที่เขาพึ่งกินอิ่มแทบจะพุ่งกลับออกมาคืน คิดว่าหญิงสาวผู้นี้สมองกลับเหรอไม่ทำไมถึงคิดเื่เช่นนี้ได้
“เ้า!! คิดอะไรของเ้านี่ เ้าจะเป็แม่เล้าหรือไง” เสียงตวาดดังลั่นด้วยความไม่พอใจมองนางอย่างจะหาเื่ไม่คิดว่าคนอย่างนางจะพูดออกมาได้ในเื่แบบนี้
“เปล่า ก็ข้าแค่อยากลองทำดูลองทำอาชีพที่ไม่ต้องมีคู่แข่งเยอะ อาชีพนี้น่าจะดีนะเพราะข้าเห็นไม่กี่ที่เอง” นางเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มโกรธนางยิ่งพูดออกมาเยอะขึ้น
“อย่างอื่นข้าไม่ว่าแต่นี่ซ่องคณิกานี่นะ เ้าคิดได้ยังไงกัน” ชายหนุ่มถึงกับโมโหกับความคิดของนาง เขาถึงกับกุมขมับปวดหัวตุบๆ
“อ้าวทำไมข้าคิดไม่ได้ล่ะ ข้าก็ใช้สมองคิดนี่” นางยังคงคิดแกล้งชายหนุ่มต่อยิ่งเห็นเขาเครียดนางยิ่งสะใจ
ทั้งสาวใช้และบ่าวรับใช้ต่างคนก็ต่างอึ้งกับคำพูดนายหญิง พวกเขาไม่เข้าใจและไม่อาจเดาได้ว่านายหญิงที่พวกเขารู้จักนั้น้าแค่จะแกล้งสามีนางเล่นหรือไม่
“อืม...เอาที่เ้าสบายใจเลยแล้วกัน ข้าล่ะปวดหัวกับเ้าจริงๆ ตกลงแล้วข้าได้เมียหรือข้าได้คนบ้าข้าสับสนเสียแล้ว”
“นี่ท่าน ว่าข้าเหรอ”
ฟางหรงไม่สามารถอยู่ตรงนี้ต่อได้อีก เมื่อความคิดของเขาและของนางมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน เขาเดินจากไปอย่างอารมณ์เสียแถมเครียดกับคำพูดของนาง
เมื่อฟางหรงเดินออกไปไกลแล้ว หลิงเอ๋อก็ได้ถามขึ้น สิ่งที่นางหนักใจว่าคุณหนูของนางพูดจริงหรือพูดเล่นกันแน่
“ข้าพูดเล่น ข้า้าจะแกล้งแค่นั้น บังอาจทำให้ข้าไม่พอใจก่อนนี่ ข้าต้องแกล้งคืนบ้าง”
“ข้าค่อยโล่งใจ นึกว่าคุณหนูจะทำจริงเสียอีก”
“ใครจะกล้าล่ะ ถ้าเปิดคงได้ตีกันกับสามีข้านะสิ” พูดแล้วนางก็หัวเราะเมื่อได้แกล้งคนสำเร็จ
สาวใช้ถึงกับส่ายหัวเมื่อเห็นคุณหนูเปลี่ยนไป
“เอ๊ะ..คุณหนูกินยาผิดเหรอเปล่าเ้าคะวันนี้ ทำไมไม่เหมือนคุณหนูที่ข้ารู้จักั้แ่เด็กเลย ในจวนออกจะเป็คนเรียบร้อย แล้วตอนนี้เป็คนโผงผางั้แ่เมื่อไหร่”
ซินอี๋แหงนหน้ามองสาวใช้ พร้อมคาดโทษไว้ที่กำลังพูดกระแหนะกระแหนนาง “ข้าคิดแค่ว่าข้าต้องแข็งแกร่งขึ้น ไม่งั้นข้าก็ต้องโดนรังแกไปเรื่อยๆแล้วอีกอย่างตัวข้านั้นไม่มีอะไรมาคุ้มหัวข้าแล้ว ข้าต้องเป็หญิงแกร่งเท่านั้นที่จะรอดได้”
“แต่ไอ้นิสัยแบบนี้ไม่น่าจะเป็กับคุณหนูของข้านะเ้าคะ”
“เอาน่านิสัยแก้กันได้ เ้าไม่ต้องห่วงข้าให้มากหรอก แต่ข้าว่าข้าอยากจะฝึกวรยุทธสักหน่อย”
“ห๊าส์...นี่คุณหนู ท่านต้องกินยาผิดแน่ๆ ข้าว่าท่านนอนพักผ่อนก่อนดีไหมเ้าคะ สมองจะได้กลับเข้าที่”
สาวใช้ถึงกับทนไม่ไหวเมื่อเห็นนางเปลี่ยนไปแต่หารู้ไม่เ้านายสาว้าแกล้งนาง
“เดี๋ยวก่อน...นี่เ้ากำลังว่าข้าอยู่ใช่เหรอไม่”
“เปล่านี่เ้าคะ ข้าจะว่าคุณหนูได้ยังไงกันคุณหนูเป็คุณหนูข้านะ”
“แหม...เสียงสูงเชียวนะหลิงเอ๋อ” ต่างคนต่างไม่ยอมกันเลยระหว่างเ้านายสาวกับสาวใช้ เมื่ออยู่ด้วยกันมานานจนจะเป็พี่น้องกันแล้วซินอี๋ก็ไม่ถือสานางเพราะว่าเห็นนางเหมือนพี่สาวคนหนึ่ง
เมื่อฟางหรงกลับมาที่จวนหลังจากไปคลายเครียดข้างนอกมาด้วยที่ว่าปวดหัวกับภรรยามากวันนี้
ซินอี๋เมื่อเห็นสามีเดินเข้ามาในจวน นางก็ได้เดินเข้าไปกหาเขาทันทีด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาสองคนมาก่อน
“เ้านี่จะกวนประสาทข้าเหรออย่างไรกัน” เขาถึงกับถอนหายใจหนักออกมาเมื่อเห็นหน้านางมายืนรอดักเขาอยู่
“ก็ท่านไม่ให้ข้าเปิดโรงเตี๊ยม ข้าก็เสนอร้านนั่นแหละดีได้เงินเยอะ” นางยังคงคิดที่จะหาเื่เขาอีก
“พอเลยไม่ต้องพูดเื่นั้นอีก เอาเป็ว่าข้าจะให้เ้าไปเปิดร้านข้าวต้มซาลาเปา หมั่นโถวขาย ไม่ต้องคิดเื่ที่จะเปิดหอคณิกาอีกนะ และเมื่อไหร่ที่เ้าขายซาลาเปา หมั่นโถว ข้าวต้มได้เงินเยอะเมื่อไหร่ ข้าอาจจะพิจารณาเปิดโรงเตี๊ยมให้กับเ้าก็เป็ได้”
“ท่านพูดจริงใช่หรือไม่ว่าท่านจะเปิดโรงเตี๊ยมให้ข้า”
“ข้าพูดจริง แต่เ้าต้องทำให้ข้าเห็นว่ากิจการค้าขายต่อจากวันนี้จะมีกำไรไม่ใช่ขาดทุนและกำไรเ่าั้ต้องเอามาลงทุนเปิดโรงเตี๊ยม ส่วนที่เหลือข้าก็จะออกช่วยบางส่วน”
“ถ้าท่านเสนอจะเปิดโรงเตี๊ยมให้ข้า ข้าก็ยินดีจะขายซาลาเปา หมั่นโถวข้าวต้มพอให้มีเงินเก็บ ช่วยเป็ทุนเปิดโรงเตี๊ยม แต่ว่าการเปิดร้านแบบนั้น ต้องใช้เงินจำนวนมากท่านจะมีเงินเหรอ”
“ข้ากะจะยืมเงินอ๋องฉีมาสักหน่อยแล้วกำไรจากที่เ้าขายของน่าจะพอเปิดได้ เราก็ค่อยสะสมเงินไปทีละเล็กละน้อยคิดว่ามันต้องได้พอสักวันหนึ่งนั่นแหละ”
“บางทีข้าก็ไม่อยากจะให้ท่านยืมสักเท่าไหร่ เดี๋ยวข้าจะค้าขายแล้วเก็บเงินไปเป็ทุน ได้ทุนตอนไหนก็เปิดตอนนั้นดีกว่าไหม เราค่อยทำทีละเล็กละน้อยก่อน ข้าเชื่อว่าสักวันหนึ่งพวกเราก็คงจะต้องรวยแล้วข้าอยากจะได้เรือนหลังใหม่ด้วย ข้าอยากมีสวนดอกไม้ใหญ่กว่านี้”
“ก็ได้ ข้าไม่ยืมเงินอ๋องฉีแล้ว เ้าก็ค้าขายของเ้าไป แต่ก็ต้องทนลำบากหน่อย กว่าจะเก็บเงินได้ตามจำนวนที่้า”
“ไม่เป็ไรข้าทนได้”
จากที่ปวดหัวกับนางก็ค่อยดีขึ้นเมื่อได้พูดเื่จริงจังสักที นี่อาจจะเป็ครั้งแรกที่คุยดีๆกันแบบนี้และปรึกษากันลงตัว
วันเปิดร้านขายของวันแรกมีพื้นที่เล็กๆไว้นั่งกิน
“โอ้โหยัยหนู ข้าวต้มของเ้ามีสูตรพิเศษเหรอทำไมอร่อยจัง” หญิงชาวบ้าน 2 คนเมื่อได้กินข้าวต้มของนางก็เดินมาชมนางว่าทำข้าวต้มที่อร่อยมากพวกนางไม่เคยกินแบบนี้มาก่อน
“ขอบคุณท่านที่ชมอาหารของข้า ส่วนสูตรเคล็ดลับข้าวต้มนั้นเป็ลับเฉพาะของทางร้านข้าไม่สามารถบอกสูตรคนอื่นได้”
“อือ..อย่างนั้นหรอกเหรอแต่อร่อยมาก วันหลังข้าจะมาอุดหนุนเ้าใหม่นะ”
“เ้าค่ะ”
ด้วยที่ว่าฝีมือการทำอาหารและการประยุกต์รสชาติอาหารที่ขายไม่เหมือนใคร ทำให้ร้านของซินอี๋ที่พึ่งเปิดใหม่มีลูกค้าเข้าร้านเยอะเพราะปากต่อปากบอกว่าร้านนางทำอร่อยมาก ทำให้คนแห่มากิน ถือว่าวันแรกเป็ไปได้ด้วยดี ใช้เวลาไม่นานก็ขายหมดเกลี้ยง
ซินอี๋กับหลิงเอ๋อเมื่อเก็บของเสร็จก็เอาขึ้นรถเข็นลากกลับมาที่จวนเมื่อเก็บร้านเรียบร้อยแล้ว จากคุณหนูก็กลายเป็แม่ค้าเต็มตัวและนางค่อนข้างที่จะชอบมากเมื่อได้ค้าขายและได้หาเงินเอง นางรู้ถึงคุณค่าของเงินกว่าจะหามาได้แต่ละแดงเหนื่อยแทบขาดใจ นางยิ่งรู้สึกภูมิใจที่หาเงินได้เอง
“คุณหนูเ้าคะ ท่านคงลำบากแย่” หลิงเอ๋อที่มองดูเ้านายที่มีเหงื่อไหลเต็มหน้าก็อดสงสารนางไม่ได้ที่ต้องมาทำงานหนัก
“ข้าไม่เป็ไร ข้ากลับชอบเสียอีก เ้าเห็นไหมมีแต่คนชมว่าข้าทำอาหารอร่อย”
“เ้าค่ะ แต่ข้าอดสงสารคุณหนูไม่ได้ จากที่อยู่ในจวนดีๆตอนนี้กลายเป็แม่ค้าซะงั้น”
“เ้าไม่ต้องมากังวลเื่ของข้า ต่อจากนี้เราสองคนต้องขยันเพื่อที่จะมีเงินให้มากพอ เราจะเปิดร้านหลายแห่ง เ้าก็ต้องอดทนเหมือนกัน ข้าบอกเ้าแล้วว่าให้เ้าไปหานายใหม่แต่เ้าก็เลือกที่จะอยู่กับข้า เห็นไหมเล่าต้องมาลำบากพร้อมข้าเลย”
“ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น ข้าเลือกแล้วว่าจะอยู่กับคุณหนู อย่ามาไล่ข้านะ”
“ข้าไม่ไล่เ้าหรอก เ้าดีกับข้ามากจริงๆ เป็เหมือนญาติสนิทของข้าเลยก็ว่าได้ ข้าจะทำให้เ้ารวยมีกินมีใช้นะหลิงเอ๋อพวกเรามาอดทนกันอีกสักหน่อยแล้วกัน”
“เ้าค่ะ คุณหนูอยู่ที่ไหนข้าก็อยู่ที่นั่นเราจะช่วยกันรวย”
คำพูดของพวกนางที่พูดกันทำให้ฟางหรงที่ยืนแอบอยู่ถึงกับยิ้มกว้างในความคิดของนาง บทจะจริงจังกับชีวิตก็ทำให้ฟางหรงถึงกับดีใจ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่นางกวนประสาทจะกลายเป็หญิงอีกคนทันที
จะเปิดปล่อยอ่านฟรีวันละ 1 ตอน แต่จะลงติดเหรียญไว้ล่วงหน้าถึงตอนจบเพิ่มตอนพิเศษเข้าไปอีก ใครไม่อยากรอสามารถที่จะซื้อเหรียญเปิดอ่านตอนล่วงหน้าได้เลย
20K
