"เห้อ อยากไปต่างโลกเหมือนพระเอกในนิยายจังเลย ถ้าได้ไปคงจะสนุกกว่าการทำได้แค่อ่านเป็ไหนๆ" คุโระได้แต่ถอนหายใจพลางเอนหลังนอนลงบนโซฟาพร้อมกับวางหนังสือนิยาย
"แต่ว่าพระเอกในนิยายแต่ละคนเขาต้องตายก่อนถึงจะได้ไปต่างโลกได้ 55 ใครมันจะไปทำตามได้ เห้อ" คุโระ ถอนหายใจพร้อมลุกขึ้นแต่งตัวแล้วเดินทางออกจากบ้านเพื่อไปทำงาน
ทันใดนั้น
ทันทีที่เขากำลังข้ามถนนมีรถบรรทุกพุ่งมาทางเขาด้วยความเร็วสูง ปี้น ปี๊น ฟุบ คุโระ ได้ ะโตีลังกา3 รอบเพื่อหลบ รถบรรทุกที่พุ่งเข้ามา
"เห้อ เกือบตาย เกือบได้ไปต่างโลกเพราะรถบรรทุกแล้ว555" ฟุ๊บ อยู่ภาพก็มืดลงพร้อมกับตัวคุโระเปล่งลำแสงแล้วหายไปเหมือนไม่มีตัวตนบนโลกใบนี้
"อ๊า แสบตา ทำไมที่นี้มันร้อนแบบนี้เนี่ย" คุโระลืมตาพร้อมลุกขึ้นมองไปบนท้องฟ้า
ผ่านมา2วันแล้วั้แ่ที่คุโระถูกส่งมาในป่าแห่งนี่ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน เขาก็หาทางออกจากป่าไม่ได้ซะทีเขาเลยต้องจำใจอาศัยอยู่ในป่าอย่างช่วยไม่ได้ วันนี้เขาเลยเดินหาแหล่งน้ำเพื่อที่จะได้จับปลามากิน แต่เขาก็ต้องสิ้นหวังเพราะไม่มีท่าทีที่เขาจะเจอแหล่งน้ำเลย
"ปกติ พระเอกเวลาถูกส่งมาต่างโลกเขาต้องไปโผล่ในปราสาทที่มี พระาา เ้าหญิง ไม่ใช้รึไง ทำไมของฉันมันถึงแปลกแยกกว่าคนอื่นเขาเนี่ย" คุโระ เดินไปบ่นไปคนเดียวตลอดทางด้วยความหิวและท้อแท้อยู่ในใจ ในขณะนั้นเอง เขาได้พบกับหมูป่าตัวหนึ่งที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้าเขา
"หมูป่างั้นหรอ ถ้าเดินตามมันไปเรื่อยๆอาจจะเจอแหล่งน้ำก็ได้" คิดได้แบบนั้นคุโระรีบสะกดรอยเดินตามมันไปอย่างเงียบๆ ทันใดนั้นเองหมูป่าก็หยุดเดินพร้อมล้มลง
" . . . " คุโระอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่ามันเป็อะไรทำไมถึงหยุดแล้วล้มลง มันนอนหลับ?หรือมันเหนื่อยเลยหยุดพัก คุโระจึงหยุดพักเพื่อรอมันตื่น
1ชั่วโมงผ่านไป
"แปลกมันนอนนิ่งไม่ขยับเลย"คุโระถือไม้แหลมที่เหลาเป็หอกไม้คู่กายค่อยๆย่องเข้าไปดูมันใกล้ๆ
"เอ๊ะ มันตายแล้ว มันตายได้ยังไง นี่แกพาฉันเดินมา2ชั่วโมงเพื่อที่จะมาตายตรงนี้หรอ เห้อ" คุโระถอนหายใจยาวๆ พร้อมกับนั่งลงจ้องหมูป่า
"ฉันจะทำยังไงกับแกดี ไฟก็ไม่มี แล้วฉันจะกินหมูย่างได้ยังไง" โครก คราก เสียงท้องของคุโระร้องออกมาเสียงดัง ั้แ่มาถึงที่นี้เขายังไม่ได้หาอะไรลงท้องเลยทำให้ตอนนี้เขารู้สึกหิวมากๆ หิวจนอยากจะกินเ้าหมูตัวนี้แบบดิบๆยังได้เลย ทันทีที่เขาคิดได้แบบนี้เขาก็ได้หยุดคิแล้วลงมือจับหมูป่าบนพื้นพร้อมหยิบหินแหลมขึ้นมาแล้วเฉือนเนื้อหมูออกมา แล้วหยิบชิ้นเนื้อขึ้นมา
" อืมในรายการสารคดีเอาชีวิตรอดเขายังกินเนื้อดิบได้ มันก็คงไม่ได้แย่อย่างที่คิดก็ได้ละมั้ง เอาละเพื่อการมีชีวิตรอด"คิดได้แบบนั่นคุโระก็ได้หยิบชิ้นเนื้อนั้นใส่ปาก และเคี้ยว แล้วก็กลืนอย่างรวดเร็ว "แหวะ หมูดิบรสชาติแย่มาก "
ทันใดนั้นเองก็มีเสียงแปลกๆดังขึ้นในหัวของเขา
[ติ๊ง ท่านได้กินเนื้อหมูป่า ระดับFพละกำลัง +1]