"นี้คุณอีนี้มันคือใคร"ฉันชี้หน้าหญิงสาวผมยาวสลวยสีน้ำตาลที่กำลังอุ้มท้องได้ประมาณ 5 เดือน
"คุณต้องใจเย็นก่อนนะเบลล์"สามีเฮงซวยที่กำลังพยายามระงับความโกรธของฉันทั้งๆที่กำลังกอดกับนังนั่น!
"โนอา อีนี้คือใคร! แล้วคุณกอดมันทำไมออกมาด้วยนี้"ฉันพูดพร้อมกับกระชากหัวนังนั่นอย่างสุดเเรงจนเส้นผมติดมือออกมา
เพี๊ย//เสียงตบดังสั่นลั่นห้องรับแขกฉันลงไปนั่งกองกับพื้น
"จับตัวเธอออกไป ก่อนที่ฉันจะยิงทิ้ง"โนอามองฉันด้วยสีหน้าที่โมโหสุดๆพร้อมกับสั่งให้ลูกน้องมาจับตัวฉันออกไปและใช่เขาตบหน้าฉัน
"โนอา มันจะดีหรอคะที่ให้ภรรยาของคุณออกไป"หึเงียบมานานพูดได้สักที
"เขาทำคุณขนาดนี้คุณยังจะสนใจอีกหรอฟ้า"
"ฉันว่าฉันสมควรที่จะโดน ฉันไม่ควรโกรธเขา"ฟ้าพูดพร้อมกับทำสีหน้าจะร้องไห้
"แต่ฉันควรจะโกรธแกนังฟ้าและคุณด้วยโนอาคุณจะไม่อธิบายอะไรหน่อยหรอ"ฉันพูดพร้อมกับเลียปากที่มีเืไหลออกมาเล็กน้อย
"คำพูดฉันไม่มีความหมายแล้วหรือไง ฉันสั่งให้เอาตัวเธอออกไป!"โนอาตวาดใส่ลูกน้องเสียงดังทันใดนั้นลูกน้อง3-4คนก็มาลากตัวฉันออกไปจากห้อง
"ปล่อยนะ" ฉันพยายามสบัดออกจากการโดนล็อค
"ขอโทษครับนายหญิง ผมไม่มีทางเลือก"ลูกน้องคนหนึ่งพูดออกมาด้วยท่าทางหวาดกลัว