ตอนที่3 เอาชีวิตรอด
[ระบบ DoomDays ได้ทำการติดตั้ง ]
[ผู้เหลือรอด 2,792,451,324 คนจาก 7,589,054,321 ]
ริวจิ งง และมองไปที่ค่าสิ่งที่แสดงขึ้นมา
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.0 : 0/1
ขั้น : 0
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 8
ความคล่องแคล่ว : 6
ความอดทน : 3
skills: ไม่มี
ค่าสถานะเหลือ : 0
[ ติ๊ง!!!! ]
[ ถ้าหากคุณอยากมีชีวิตรอดก็จงแข็งแกร่งขึ้น ]
"เหี้ยไรวะเนี้ยะ ระบบอะไรวะ " หลังจากบ่นอยู่ครู่นึง ตาซ้ายเขาได้เหลือบมองเห็นอะไรบางอย่าง
เขาได้หันไปดูขณะนั้นเค้าได้เห็น ตัวเขียว ตาสีแดง ดูน่ากลัวและขยะแขยงเป็อย่างมาก กำลังส่งเสียงร้องโหยหวน
อ๋อวววว
"นั้นนะหรอ ซอมบี้ นี่มันเื่จริงอย่างงั้นหรอ? " ริวจิพูดพร้อมกับปากที่สั่น เด็กหนุ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
ซอมบี้ส่งเสียงร้อง
อ๋อวววววว!!!!!!!
ขณะเด็กหนุ่มกำลังอึ้ง ลมพัดทำให้ประตูปิด
ปั๊งงงงงง!!!
เสียงประตูดังลั่นทำให้เด็กหนุ่มใขึ้นไปอีก ตอนนี้เขาสั่นไปหมดทำอะไรไม่ถูก
"ตายแน่ ตายแน่ " เด็กหนุ่มคิดไปต่างๆ นาๆ
เวลา 0.10 น.
ขณะเด็กหนุ่มนึกว่าเขาตายแน่ จู่ๆ เขาพร่ำออกมา
"คิดถึงแม่ คิดถึงน้อง "
เขาเป็ผู้ชายในครอบครัวคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ พ่อของริวจิเสียชีวิตั้แ่15ปีก่อน ตอนที่ริวจิอายุแค่3ขวบ เขากำลังนึกถึงแม่และน้อง
น้องของเขาอายุ 14 ปี ขณะคิดเื่นี้
ตุ้บ ตุ้บ! ตุ้บ!
เสียงเท้าเดิน พร้อมกับเสียงร้อง อ๋อววว!!!!
ริวจิได้ยินเสียง เขาใคว้ามือไปจับดาบไม้ที่เขาฝึกมาเป็ประจำั้แ่เด็กๆ พร้อมกับร่างกายที่สั่นเทา
"อย่าเปิดเข้ามานะแก อย่านะ"
ควั้บ!!! ซอมบี้ใช้มือพังประตู แขนข้างนึงของซอมบี้ยื่นเข้ามาในห้อง
"เฮ้ย พังประตูเข้ามาอย่างงี้เลยหรอ พละกำลังอะไรเนี่ยะ
" เด็กหนุ่มใพร้อมรีบนึกถึงทักษะดาบไม้ฝึกประจำ
เด็กหนุ่มจับดาบไม้ฟาดไปยังแขนซอมบี้
"เอาว่ะ ทักษะที่พ่อให้มาั้แ่3 ขวบ จะมีประโยชน์ก็ตอนนี้แหละ "
ตับ ตับ ตับ
เขาฟาดไปที่แขนของมันรัวๆ จนกระทั่งแขนของซอมบี้ได้ค่อยๆหลุดและขาดออก
"ไม่เท่าไหร่นิ ฮ่าๆ "
ในตอนที่เด็กหนุ่มคิดว่าจัดการได้แล้ว ออออ ออออ ซอมบี้พังประตูเข้ามาอีก ปั้งงงง!!!!!
"มันไม่เจ็บไม่ปวดเลยรึไงวะ แขนของมันขาดออกแล้วนะ " เด็กหนุ่มอึ้ง นี่นะหรอซอมบี้ เด็กหนุ่มฟันไปที่แขนอีกข้างของซอมบี้
อ้าาา!!!
ตับ
ตับ
ตับ
ซอมบี้แขนขาดไปอีกข้าง พร้อมกับพุ่งวิ่งเข้ากัดเด็กหนุ่ม ริวจิเบี่ยงตัวหลบไปทางซ้าย เสียหลักไปชนกับทีวีที่ตั้งอยู่
"มันไม่มีจุดอ่อนเลยหรอวะ แขนมันขาดทั้งสองข้าง มันยังไม่เป็อะไรเลย พลังมันเยอะขนาดนั้นเลยหรอวะ " ริวจิบ่นพึมพำ เืไหลออกจากเอวด้านซ้าย
กระจกทีวีที่แตกได้บาดเข้าไปที่เอวของริวจิ ทันใดนั้นซอมบี้ราวกับกระหายเืวิ่งเข้าใส่ริวจิ
ริวจิพยายามตั้งสติ จับดาบแน่น พร้อมกับนึกภาพและคิดกับตัวเอง
" คนเรามีสมองสั่งการ ลองโจมตีไปที่สมองมันลองดูละกัน " ริวจิคิดและพยายามเข้าข้างตัวเองว่าให้มันเป็เหมือนสิ่งที่ได้เรียนรู้มา
ชั้ววว!!!!
ดาบไม้ได้แทงผ่านทะลุสมองของซอมบี้ทางปาก จนถึงท้ายทอย
ติ๊งง Exp +1
Level Up!!!!!!
---------------------------------------------------------------------------------------------------
ฝากกดติดตามและหัวใจให้ด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ