มาช่วยฉันใช้เงินที

บทที่ 46: ปฏิบัติการกวาดล้างซูเปอร์ยอชท์ และกลยุทธ์เช็คบิลด้วยเงินสด! 

เวลา 17:00 น. ณ ท่าเรือสำราญส่วนตัวระดับ VVIP ของเมือง 

แสงแดดยามเย็นสะท้อนผิวน้ำทะเลเป็นประกายสีทอง ทว่าความงดงามของธรรมชาติกลับถูกบดบังด้วยความอลังการของสิ่งประดิษฐ์จากน้ำมือมนุษย์ที่จอดตระหง่านอยู่เทียบท่า 

"โอเชียน เอ็มเพอเรอร์" (Ocean Emperor) ซูเปอร์ยอชท์ที่ใหญ่และหรูหราที่สุดในโลก ความยาวกว่า 180 เมตร สูงตระหง่านเทียบเท่าตึก 10 ชั้น ภายในเพียบพร้อมไปด้วยสระว่ายน้ำกระจกใส ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ คาสิโนขนาดย่อม และห้องสวีทที่ตกแต่งด้วยทองคำแท้... นี่คือสถานที่จัด "งานแต่งงานแห่งศตวรรษ" ของตระกูลเศรษฐีอันดับหนึ่งที่กำลังจะเริ่มขึ้นในค่ำคืนนี้ 

แต่ก่อนที่แขกเหรื่อระดับวีไอพีจะทยอยกันมาร่วมงาน... ที่ห้องทำงานกระจกใสชั้นบนสุดของเรือยอชท์ การเจรจาธุรกิจระดับหมื่นล้านกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด 

"ท่านประธานลู่ลี่ครับ... นี่คือ 'เถ้าแก่จ้าว' เจ้าของเรือโอเชียน เอ็มเพอเรอร์ ลำนี้ครับ" เจ้าสัวหลี่เทียนผายมือแนะนำชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมที่หน้าตาดูอิดโรยและอมทุกข์ 

เถ้าแก่จ้าวถอนหายใจยาว ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณลู่ลี่... ไม่ปิดบังเลยละกัน ช่วงนี้ผมกำลังต้องการเงินสดก้อนใหญ่ไปหมุนเวียนเพื่อเปิดธุรกิจตัวใหม่ที่ต่างประเทศอย่างเร่งด่วน แต่เรือลำนี้... ถึงมันจะหรูหราอลังการ แต่มันกลับขาดทุนย่อยยับมาตลอดสองปี! ผมแบกรับค่าบำรุงรักษาไม่ไหวแล้วจริงๆ ถ้าคุณสนใจ... ผมขอขายขาดที่ราคา 12,000,000,000 หยวน (หนึ่งหมื่นสองพันล้านหยวน!)" 

เถ้าแก่จ้าวพูดจบก็หลับตาปี๋ เตรียมใจโดนต่อราคาลงมาเหลือสักแปดเก้าพันล้านตามประสาคนร้อนเงิน 

แต่ทว่า... ชายหนุ่มตรงหน้ากลับยิ้มกว้างจนตาหยี แววตาเป็นประกายราวกับเห็นขนมเค้กชิ้นโต! 

หนึ่งหมื่นสองพันล้านเหรอ? ขาดทุนย่อยยับมาตลอดสองปีงั้นเหรอ?" ลู่ลี่ทวนคำพลางหัวเราะร่าในใจ ‘โอ้โห! สวรรค์โปรด! เรือขาดทุนเนี่ยแหละของชอบของกูเลย! ซื้อมาปล่อยให้มันสูบเงินเล่นๆ จะได้ขาดทุนสมใจอยากซะที!’ 

"ตกลง! ฉันซื้อราคานี้แหละ ไม่ต้องทอน!" 

ลู่ลี่ควักแบล็กการ์ดรูดกับเครื่องรูดบัตร VVIP ของเถ้าแก่จ้าวทันทีโดยไม่กะพริบตา! 

[ติ๊ง! แจ้งเตือนจากระบบผลาญเงิน] 

[หักเงินจากบัญชี: -12,000,000,000 หยวน!] [สถานะ: การครอบครองซูเปอร์ยอชท์เสร็จสมบูรณ์!] 

เถ้าแก่จ้าวยืนตัวแข็งทื่อ มองสลิปกระดาษที่พิมพ์ตัวเลขศูนย์ยาวเหยียดออกมาด้วยมือที่สั่นเทา "น... นี่เขาไม่คิดจะต่อราคาสักหยวนเลยเหรอ! มหาเศรษฐีคนนี้มันหลุดมาจากมิติไหนกันวะเนี่ย!" 

ท่านประธานคนใหม่... กับคำสั่งสายฟ้าแลบ! 

หลังจากจัดการเรื่องเอกสารโอนกรรมสิทธิ์เสร็จสิ้นภายในสิบนาที ลู่ลี่ก็หันไปสั่งเถ้าแก่จ้าว "เรียกพนักงานและลูกเรือทุกคนมารวมตัวกันที่ลานดาดฟ้าเรือเดี๋ยวนี้ ฉันมีเรื่องจะประกาศ" 

ไม่กี่นาทีต่อมา พนักงานและลูกเรือในชุดยูนิฟอร์มหรูหรากว่า 300 ชีวิต ก็มายืนตั้งแถวเรียงหน้ากระดานอย่างเป็นระเบียบที่ลานสระว่ายน้ำ ทุกคนต่างซุบซิบกันด้วยความสงสัย 

เถ้าแก่จ้าวเดินไปที่ไมโครโฟน กระแอมเบาๆ แล้วประกาศเสียงดัง "ทุกคนฟังทางนี้! ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ฉันไม่ใช่เจ้าของเรือลำนี้อีกแล้ว... ขอแนะนำให้รู้จักกับเจ้านายคนใหม่ของพวกเธอ ท่านประธานลู่ลี่!" 

เสียงปรบมือดังขึ้นเบาๆ อย่างเก้ๆ กังๆ พนักงานระดับล่างหลายคนแอบมองลู่ลี่ด้วยความกังวล เพราะเจ้านายใหม่วัยรุ่นคนนี้ดูดุดันและทรงอำนาจเหลือเกิน พวกเขากลัวว่าจะโดนลดเงินเดือนหรือปลดออกเพื่อลดต้นทุน 

ลู่ลี่เดินก้าวออกมายืนจังก้าหน้าแถว แววตาของเขากวาดมองลูกเรือทุกคน ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากแล้วโยนระเบิดลูกแรก! 

"เอาล่ะ... เพื่อเป็นการฉลองที่ฉันได้เป็นเจ้าของเรือลำนี้ ฉันขอประกาศว่า... ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป พนักงานทุกคนจะได้รับการปรับ 'เพิ่มเงินเดือนขึ้นเป็น 2 เท่า' ทันที!!" 

เฮลั่นนนน!!! 

สิ้นคำประกาศ พนักงานระดับล่างทุกคนต่างเบิกตากว้าง ก่อนจะกระโดดกอดกันกลมและส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจจนเรือแทบสั่น! บางคนถึงกับน้ำตาไหลพราก เจ้านายคนนี้มันเทพบุตรชัดๆ! เพิ่งมาถึงก็เบิ้ลเงินเดือนให้เลย! 

ทว่า... รอยยิ้มของลู่ลี่ยังไม่ทันจางหาย เขาก็ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบ บรรยากาศกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง 

"แต่เดี๋ยวก่อน..." ลู่ลี่หรี่ตาลง น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเยือกเย็น "ใครที่เป็นหัวหน้าแผนกทั้งหมด... ไม่ว่าจะเป็น กัปตัน รองกัปตัน หัวหน้าแผนกต้อนรับ หัวหน้ารปภ. หัวหน้าแม่บ้าน และหัวหน้าพ่อครัว... ก้าวออกมาข้างหน้าเดี๋ยวนี้!" 

ชายหญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมๆ หน้าตาดูมีฐานะกว่าพนักงานคนอื่นประมาณ 8 คน รีบก้าวออกมายืนเรียงแถวหน้ากระดานตรงหน้าลู่ลี่ พวกเขายิ้มกริ่มคิดว่าเจ้านายใหม่คงจะเรียกมารับโบนัสก้อนโตแยกต่างหากแน่ๆ 

ลู่ลี่มองหน้าพวกหัวหน้าทีละคน ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาบรรยากาศรอบข้างเย็นยะเยือกติดลบ! 

"สำหรับพวกแกทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้... ฉันขอไล่พวกแกออก! เก็บข้าวของแล้วไสหัวลงจากเรือฉันไปซะ!" 

"ห๊ะ!!!" 

ทุกคนอ้าปากค้าง! เถ้าแก่จ้าวที่ยืนอยู่ข้างหลังถึงกับสะดุ้งโหยง 

"ด-เดี๋ยวสิครับท่านประธาน!" หัวหน้าเชฟรูปร่างอ้วนใหญ่ตะโกนขึ้นมาด้วยความโมโห "พวกเราทำผิดอะไร! จู่ๆ คุณจะมาไล่พวกเราออกดื้อๆ แบบนี้ได้ยังไง! คิดว่ามีเงินแล้วจะบ้าอำนาจไล่ใครออกก็ได้อย่างงั้นเหรอ!" 

"ใช่! ไอ้เด็กเมื่อวานซืน! แกเพิ่งมาถึงแกจะรู้เรื่องการบริหารเรือได้ยังไง!" รองกัปตันเรือชี้หน้าด่าด้วยความลืมตัว "พวกฉันทำงานที่นี่มาหลายปี ถ้าไม่มีพวกฉัน เรือลำนี้ก็ขับเคลื่อนไม่ได้หรอกโว้ย!" 

"หุบปาก!!" ลู่ลี่ตวาดเสียงกร้าว ออร่าความน่าเกรงขามแผ่กระจายจนพวกรองกัปตันถึงกับผงะถอยหลัง 

แฉมา จ่ายไป! ศาลเตี้ยของมหาเศรษฐี 

ลู่ลี่ไม่สนใจพวกหัวหน้าที่กำลังโวยวาย เขาหันไปหาพนักงานระดับล่างกว่าสามร้อยชีวิตที่กำลังยืนตัวสั่นอยู่ด้านหลัง แล้วตะโกนก้อง: 

"ฟังฉันให้ดี! ฉันรู้ว่าเรือลำนี้มันเน่าเฟะจากข้างใน! ฉันขอประกาศกฎใหม่ตรงนี้เลย... ใครก็ตามที่เคยถูกไอ้พวกหัวหน้าสวะพวกนี้ข่มขู่ เอารัดเอาเปรียบ หรือรู้เห็นว่าพวกมันยักยอกเงินบริษัท... ยกมือขึ้นแล้วแฉพวกมันออกมาดังๆ ได้เลย! ใครแฉเรื่องจริง ฉันจะโอนโบนัสเข้าบัญชีให้เรื่องละ 5,000 หยวน เดี๋ยวนี้!!" 

ความเงียบเข้าปกคลุมลานกว้าง... พนักงานระดับล่างต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่มีใครกล้าพูดเพราะกลัวอิทธิพลของพวกหัวหน้า 

ลู่ลี่เหยียดยิ้ม "ไม่มีใครกล้าเหรอ? งั้นฉันเพิ่มให้เป็น 10,000 หยวน ต่อหนึ่งเรื่อง! ใครพูดก่อน รวยก่อน!" 

"ผ-ผมครับ!!" 

ทันใดนั้น พนักงานทำความสะอาดหนุ่มคนหนึ่งก็ชูมือขึ้นสุดแขน "ผมขอแฉครับ! หัวหน้าแม่บ้านชอบหักหัวคิวค่าล่วงเวลาของพวกเราไปเข้ากระเป๋าตัวเองครับ! แถมยังขโมยไวน์หรูของแขกกลับบ้านทุกอาทิตย์ด้วย!" 

"แก... แกพล่ามอะไรไอ้บ้า!" หัวหน้าแม่บ้านหน้าซีดเผือด 

ลู่ลี่ดีดนิ้วเป๊าะ "เยี่ยม! ลูกน้อง โอนเงินให้หมอนี่ 10,000 หยวน!" [ติ๊ง! เงินโอนเข้าบัญชีพนักงานทำความสะอาด 10,000 หยวน!] 

พอเห็นว่าเงินโอนเข้าจริงแบบไม่มีสคริปต์ เขื่อนความอัดอั้นของพนักงานก็แตกโพละทันที! 

"ฉันด้วยค่ะ! รองกัปตันเรือแอบฮั้วกับซัพพลายเออร์ สั่งน้ำมันเรือคุณภาพต่ำมาเติมแต่เบิกเงินราคาเต็มครับ!" "หัวหน้ารปภ. แอบรับสินบนปล่อยให้พวกค้ายาขึ้นมามั่วสุมบนเรือครับ!" "หัวหน้าแผนกต้อนรับบังคับให้พนักงานหญิงไปนอนกับแขกวีไอพี ถ้าไม่ยอมก็ขู่จะไล่ออกค่ะ!" 

เสียงแฉดังระงมไปทั่วดาดฟ้าเรือ พนักงานแข่งกันแฉสารพัดวีรกรรมเลวทรามของพวกลูกพี่ จนลู่ลี่ต้องกดโอนเงินรัวๆ เป็นแสนหยวน! 

เถ้าแก่จ้าว (เจ้าของเก่า) ยืนตาเหลือก อ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าได้ เขาทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ด้วยความช็อก "พระเจ้า... ที่แท้เรือของฉันขาดทุนย่อยยับมาสองปี ไม่ใช่เพราะเศรษฐกิจไม่ดี... แต่เพราะไอ้พวกปลิงพวกนี้มันสูบเลือดสูบเนื้อบริษัทนี่เอง! ผู้ชายคนนี้... ใช้เงินแค่ไม่กี่แสน ซื้อใจลูกน้องและลากไส้พวกคอร์รัปชันออกมาได้หมดเปลือกภายในสิบนาที! เขาคืออัจฉริยะด้านการบริหารระดับพระเจ้าชัดๆ!" 

เลื่อนขั้นสายฟ้าแลบ และโบนัสคนดี! 

"พ-พวกแกใส่ร้ายฉัน! ฉันจะฆ่าพวกแก!" 

หัวหน้าเชฟร่างยักษ์ที่โดนลูกน้องแฉเรื่องขโมยวัตถุดิบเนื้อวากิวไปขายต่อ ทนความอับอายและโกรธแค้นไม่ไหว มันชักมีดทำครัวที่เหน็บเอวไว้ออกมา แล้วพุ่งตัวหวังจะแทงลู่ลี่ที่ยืนยิ้มเยาะอยู่ตรงหน้า! 

"ตายซะไอ้เด็กเมื่อวานซืน!!" 

"อย่าแตะต้องท่านประธานนะเว้ย!!" 

ผลั่ก!! ตึงงงง!! 

ยังไม่ทันที่ปลายมีดจะถึงตัวลู่ลี่ ลูกจ้างผู้ช่วยเชฟหนุ่มคนหนึ่งก็กระโดดพุ่งหลาวเข้ามาแทคเกิลหัวหน้าเชฟร่างยักษ์จนล้มกลิ้งไปกองกับพื้น! เชฟหนุ่มคนนั้นขึ้นคร่อมแล้วล็อกแขนหัวหน้าเชฟไว้อย่างแน่นหนา แม้ตัวเองจะโดนมีดบาดที่แขนจนเลือดซิบก็ตาม! 

บอดี้การ์ดของลู่ลี่รีบกรูเข้ามาจับตัวหัวหน้าเชฟกดลงกับพื้นทันที 

ลู่ลี่มองดูผู้ช่วยเชฟหนุ่มที่กำลังหอบหายใจด้วยแววตาชื่นชม "นาย... ชื่ออะไร? 

"ผ-ผมชื่อ 'หลินเทา' ครับท่านประธาน!" เชฟหนุ่มตอบเสียงสั่น 

"หลินเทา... ใจเด็ดมาก กล้าเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องเจ้านาย" ลู่ลี่พยักหน้า "ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ฉันขอแต่งตั้งให้นายขึ้นเป็น 'หัวหน้าเชฟคนใหม่' ประจำเรือซูเปอร์ยอชท์โอเชียน เอ็มเพอเรอร์! ส่วนเงินเดือนนาย... ฉันให้เดือนละ 5 แสนหยวน!" 

"ห-ห้าแสนหยวน!! ข-ขอบคุณครับท่านประธาน!!" หลินเทารีบคุกเข่าก้มกราบแทบเท้าลู่ลี่ด้วยความตื้นตัน พนักงานคนอื่นๆ ต่างพากันมองด้วยสายตาอิจฉาริษยาและเสียดายที่ตัวเองมัวแต่ยืนอึ้ง ไม่กล้าออกตัวปกป้องเจ้านาย! 

ลู่ลี่สั่งให้ รปภ. ลากคอพวกหัวหน้าที่โดนแฉทั้งหมดส่งตำรวจ ก่อนจะหันไปมองหัวหน้าแผนกอีก 3 คนที่รอดจากการโดนแฉ (เพราะพวกเขาเป็นคนซื่อสัตย์จริงๆ) ซึ่งกำลังยืนขาสั่นตัวซีดอยู่ 

"พวกคุณสามคน... ตามฉันเข้ามาในห้องทำงานเดี๋ยวนี้" ลู่ลี่สั่งเสียงเรียบ 

พอเข้ามาในห้องทำงาน ลู่ลี่ก็หันไปยิ้มบางๆ ให้กับหัวหน้าทั้งสามคน "ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ได้จะไล่พวกคุณออกจริงๆ หรอก ที่ทำไปเมื่อกี้... มันก็แค่ 'ตะแกรงร่อนขยะ' เพื่อหาว่าใครคือปลิงที่สูบเลือดบริษัทเท่านั้น" 

หัวหน้าทั้งสามคนถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอกจนแทบร้องไห้ 

"ในเมื่อลูกน้องไม่มีใครแฉพวกคุณ แปลว่าพวกคุณทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริตมาตลอด..." ลู่ลี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "คนดีๆ ต้องได้รับการปูนบำเหน็จ... ฉันโอนโบนัสให้พวกคุณคนละ 100,000 หยวน ถือเป็นรางวัลปลอบขวัญ กลับไปตั้งใจทำงานซะล่ะ!" 

ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนเงินแสนเข้าบัญชี ทำเอาหัวหน้าทั้งสามคนทรุดลงไปกราบลู่ลี่พร้อมน้ำตา "ขอบคุณครับท่านประธาน! พวกเราจะถวายหัวทำงานให้ท่านประธานไปจนตายเลยครับ!!" 

ลู่ลี่มองดูผลงานการกวาดล้างของตัวเองด้วยความพึงพอใจ เรือซูเปอร์ยอชท์ลำนี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอย่างสมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ พนักงานทุกคนพร้อมจะถวายชีวิตให้เขา แลกกับเงินผลาญเล่นๆ แค่ไม่กี่ล้านหยวน 

เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา... ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีรัตติกาล แสงไฟประดับประดาบนเรือยอชท์เริ่มสว่างไสวเตรียมพร้อมรับงานแต่งงานแห่งศตวรรษ 

"ได้เวลาแล้วสินะ... ป่านนี้พวกยัยตัวแสบสี่คนนั้น คงแต่งตัวจัดเต็มเตรียมมาทำสงครามรันเวย์แฟชั่นบนเรือของกูแล้วแน่ๆ" ลู่ลี่ลูบหน้าผากตัวเองเบาๆ เตรียมตัวรับแรงกระแทกจากฮาเร็มระดับ SSR ที่กำลังจะมาถึง! 

(ตัดจบก่อนเริ่มงานแต่งงานอย่างสมบูรณ์แบบครับ!) 

ปูทางเคลียร์พื้นที่บนเรือยอชท์เรียบร้อย โชว์ความเทพและได้ลูกน้องจงรักภักดีมาเพียบ! ตอนต่อไป (บทที่ 47) แขกเหรื่อไฮโซเริ่มเข้างาน และสาวๆ ฮาเร็มของลู่ลี่จะเดินเปิดตัวอลังการขนาดไหนรอดูได้เลยยย