Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 89 Gate 

เมื่อพูดจบเด็กหนุ่มก็หันหลังกลับไปดูเพื่อเช็กอาการของอายูดูว่าเธอบาดเจ็บรึเปล่า

" เธอไม่เป็นไรนะ " 

ถึงแม้ริวจิจะสังเกตเห็นด้วยตาเปล่าอยู่แล้วว่าอายูไม่ได้มีบาดแผลหรืออะไร แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็ยังถามออกไป แต่อายูเธอไม่ได้ตอบคำถามกลับไป แต่อายูเธอกลับถามกลับมาแทน 

" ข้างในนั้นมันมีอะไรบ้างอย่างงั้นเหรอ " 

ริวจิรู้สึกลำบากใจเล็กน้อยที่จะบอกออกไป เพราะตอนนี้พวกเขาอยู่กับมิโกะ และกลัวว่าเธอจะได้ยินถ้าเขาพูดออกไป 

" ไว้ฉันจะเล่าให้ฟังตอนกลับไปถึงค่าย "

อายูไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด ที่จะดันทุรังที่จะถามละลาบละล้วง ถ้าริวจิยังไม่อยากบอกตอนนี้เธอก็จะไม่ถาม จากนั่นทั้งคู่ก็ได้กระโดดลงมาจาก Tokyo Tower โดยไม่รอมิโกะด้วยซ้ำ และเมื่อ Hunter ได้สังเกตเห็นว่าอายูไม่ได้มีบาดแผลอะไรเกิดขึ้น ทำให้พวกเขารู้สึกโล่งอก จากนั่นพวกเขาก็ได้รับคำสั่งของริวจิให้กลับไปพักผ่อนได้ 

20 นาที ต่อมา

ก๊อก 

ก๊อก 

ก๊อก 

" เฮ้ เธอนอนรึยัง " 

" นายมีเรื่องอะไร " 

" ก็เรื่อง Market นั่นแหละ เธอไม่อยากรู้รึไง " 

ได้ยินแบบนั้นอายูก็ได้เปิดประตูให้กับริวจิเข้ามา 

" มีอะไรว่ามา ฉันจะนอนละ " 

ริวจิไม่ได้บ่นอะไรอยู่แล้ว ที่อายูพูดจาไม่สุภาพหรืออะไร เพราะมันไม่เกี่ยว สิ่งที่ริวจิสนคือความจริงใจ และเมื่อเป็นแบบนั้นริวจิก็ได้เล่าเรื่องทุกอย่างให้กับอายูฟัง ริวจิเล่าทุกอย่างที่เขารู้และไม่มีโกหกแม้แต่ประโยคเดียว แต่เขายังเล่าไม่จบอายูก็ได้ถามขึ้น 

" แล้วGate ที่นายพูดถึงนี่มันเป็นแบบไหนอย่างงั้นเหรอ " 

" ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ข้างในนั้นมันให้ฉันถามได้แค่ 3 คำถาม " 

ริวจิไม่ได้โกหก เขาพูดความจริง 

" งั้นนายก็ถามครบแล้วนี่สิ แสดงว่าฉันก็สามารถถามได้สินะ "

ในใจลึกๆ ของอายูเธอก็อยากเข้าไปดูสิ่งที่ริวจิพูดว่ามันจะเป็นความจริงรึเปล่า แต่ถึงแม้เธอจะเชื่อที่ริวจิพูด แต่ก็อย่างว่าสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น 

" ก็นั่นแหละฉันถึงได้มาหาเธอ" 

" ถ้าอย่างงั้นเราไปกันตอนนี้เลยมั้ย " 

อายูฉลาด เธอเข้าใจดีว่าริวจิยังต้องการให้เรื่องนี้เป็นความลับ ถ้าไม่อย่างงั้นละก็ริวจิยังจะประกาศให้กับคนอื่น ๆ ได้รับรู้กันทั่วแล้ว และนี่แสดงให้เห็นอย่างดีที่ริวจิแอบมาชวนเธอไปเพียงลำพัง มันถือเป็นเครื่องพิสูจน์ชั้นเยี่ยมเลยละ 

" หืม แต่ฉันบอกไว้ก่อนเลยนะ ว่ากลิ่นของอาหารมันยั่วยวนใจมาก และที่สำคัญระบบ Coin ที่ฉันบอกไป มันจะสามารถหาได้ใน Gate เท่านั้น ถ้าเธอหิวขึ้นมาละก็ ฉันไม่มีปัญญาซื้อให้นะ อันนี้บอกไว้ก่อน 555 " 

" ฉันเข้าใจละน่าา ฉันไม่ได้โง่ " 

" โอเค โอเค งั้นไปกัน "

ก่อนจะไปริวจิก็ตกลงกับอายูไว้ว่า พวกเขาจะไม่ขึ้นบันไดไปชั้นที่ 2 ถึงแม้ว่าเขาเองก็อยากรู้ว่ามันมีอะไรอยู่ชั้นด้านบน แต่มันจะเป็นการกินเวลาจนมากเกินไป และตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว พวกเขาต้องพักผ่อนกันบ้าง และถ้าเกิดมันใครบางคนพบว่าพวกเขาทั้ง 2 หายไปมันจะทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้น

25 นาทีต่อมา

ริวจิก็ได้พาอายูมาถึงประตูบานใหญ่สีดำ ตอนแรกเธอดูกังวลเล็กน้อย แต่ริวจิก็บอกว่าไม่เป็นไรทำตัวสบายๆ  และเมื่อริวจิเปิดประตูบานใหญ่สีดำ 

แอ๊ดดดดด 

มันก็เป็นเหตุการณ์เดิมที่ริวจิเคยสัมผัสมาก่อนก็คือ ข้างในนั้นมันไม่มีอะไร เมื่ออายูสังเกตเห็นดังนั้นแล้ว ทำให้เธอต้องสะดุ้งเฮือกขึ้นด้วยความตกใจและเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ 

" เฮ้ ๆ ใจเย็นๆ มันไม่มีอะไร " 

พูดจบเด็กหนุ่มก็ค่อย ๆเดินเข้าไปในประตูสีดำ และเมื่ออายูเห็นร่างของริวจิค่อยๆ หายไปเหมือนโดนประตูดูดกลืนทำให้เธอตกใจเป็นอย่างมาก แต่ตอนนั้นเองริวจิก็ได้โผล่หัวออกมา 

" ว๊ายยยย " 

" รออะไรอยู่ละ เข้ามาสิ " 

มันเป็นจังหวะที่ริวจิได้ยินเสียงกรี๊ดของอายูพอดีทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะแซวเธอเล่นในจังหวะนี้

" เฮ้ๆ อย่าบอกนะว่าเธอกลัว ผี !! " 

ริวจิพูดพร้อมกับทำท่าเหมือนกับผีพร้อมกับทำเสียง 

พลั้วววว 

ฝ่ามือของอายูเข้ากระทบกับใบหน้าของริวจิ ก่อให้เกิดเสียงดังขึ้น 

" ตาบ้า ! หยุดเดี๋ยวนี้นะ " 

" โอเค ตอนนี้เธอเลิกตื่นตระหนกได้แล้ว ข้างในนี้มันไม่มีผีเผลออะไรแบบนั้นอยู่หรอก เข้ามาได้ " 

ถึงริวจิจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ข้างในใจของเขาก็แอบคิดว่า " เจ้าหญิงน้ำแข็งกลับกลัวผีเนี่ยะนะ ตลกชะมัด ฮ่า ฮ่า ฮ่า "  

เมื่อเห็นว่าเธอเสียท่าให้กับริวจิ อายูก็พยายามดึงหน้าที่กำลังเสียกลับมา และกลั้นใจเดินเข้าไปในประตูบานใหญ่สีดำ และทั้ง 2 ก็ได้เข้าในประตูบานใหญ่บานแรก และมันก็เป็นที่มืดเหมือนครั้งก่อนที่ริวจิได้เข้ามา แต่ครั้งนี้อายูไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น เธอกลั้นใจเดินตามริวจิไป  และในตอนที่ริวจิได้เปิดประตูสีดำบานใหญ่บานที่ 2 และเมื่อมันค่อยๆกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ปรากฏเห็นสิ่งที่อยู่ด้านใน และเมื่อประตูได้เปิดกว้างขึ้น ตาของอายูก็เบิกกว้างขึ้นตามไปด้วย จนเธอต้องอุทานลั่นขึ้นมาว่า 

" สุดยอดดดด !! "

ริวจิสังเกตเห็นพฤติกรรมของอายูที่แสดงออกมา เขาได้แต่หัวเราะในใจ แต่เมื่อคิดไปเมื่อตอนที่เขา เข้ามาครั้งแรก เขาก็รู้สึกไม่ต่างไปจากเธอมากเท่าไหร่ เผลอๆ อาจจะ Over ไปมากกว่า เสียอีก

หลังจากที่ประตูได้เปิดออกจนสุดริวจิก็ได้เดินนำหน้าออกไป พร้อมกับปิดจมูกไม่ให้กลิ่นของอาหารมาทำร้ายเขาได้  

" กลิ่นมันหอมมาก ระวังด้วยล่ะอย่าหาว่ามันไม่เตือนละ ฉันบอกไปละนะว่า ระบบ Coin มันยังไม่เปิด "

" อืมเข้าใจแล้ว " 

จากนั้นเธอก็ได้ปิดจมูกตามที่ริวจิบอก และทั้ง 2 คนก็ได้เดินผ่าน Zone อาหารไปในที่สุด

" วู้วว กว่าจะผ่านมาได้ "  

" เอาละ ตอนนี้เราตามหาไอ้พีระมิดดีกว่า " 

ถึงอายูจะงงๆ  กับคำพูดของริวจิแต่เธอก็ยังพอจับใจความได้ในคำสุดท้าย 

" พีระมิดสินะ " 

" อืมใช่แล้วละ พีระมิด " 

ไม่นานริวจิก็ได้อุทานขึ้นเสียงดังลั่น 

" โอ้ ! นั่นไง มันอยู่นั่น " 

เนื่องจากมันไกลมาก ทำให้อายูไม่สามารถมองเห็นได้ แต่เธอกลับไม่ถามริวจิกลับสักคำว่าเขาทำได้ยังไง เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่ามันจะต้องเป็น 1 ในสกิลของเขาอย่างแน่นอน 

แต่ในระหว่างที่ริวจิกำลังเดินไปหาพีระมิด เขาก็ได้เซตคำถามกับอายูไว้ เธอไม่ได้ปฏิเสธ อายูเธอทำตามที่ริวจิขอ โดยไม่มีคำโต้แย้งใดๆ  

และเมื่ออายูเดินเข้าไปใกล้ จนกระทั่งเธอมองเห็นตัวอักษรที่ปรากฏขึ้น 

[ขอต้อนรับสู่โหมดแนะนำ Market]

[ผู้เล่น 1 ผู้เล่นสามารถถามข้อสงสัยได้ 3 คำถามและระบบจะตอบคำถามที่เกี่ยวกับ Market เท่านั้น]

อายูเธอได้โพยมาจากริวจิที่เขาได้เซตให้ไว้กับเธอ ทำให้เธอไม่มีทีท่าลังเลที่จะกลับแต่อย่างใด ซึ่งในตอนนี้ริวจิที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็กำลังจ้องมองไปที่พีระมิด แต่เขากลับไม่เห็นตัวอักษรอะไรปรากฏขึ้นเหมือนกับคราวก่อน ทำให้เขาตกใจไม่น้อย แต่ริวจิก็เลือกที่จะเก็บไว้ก่อน และตอนนั้นเองอายูก็ได้เปิดปากพูดขึ้น 

" ฉันสามารถขายโดยใช้วิธีไหนได้บ้างละ "

ไม่นานพีระมิดก็ได้ปรากฏตัวอักษรขึ้นมาเช่นเคย 

[ ผู้เล่นสามารถนำสิ่งของหรือไอเทมรวมถึงม้วนสกิล หรือวัตถุต่างๆ ที่ได้มาจากระบบ ผู้เล่นสามารถนำสิ่งเหล่านี้ไปขายได้ในชั้นที่ 2 ] 

อายูเธอจำคำพูดที่ตัวอักษรพูดได้ทุกคำพูด เนื่องจากมันไม่ได้ยาวมาก ดังนั้นมันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนที่มีความจำดีแบบเธอ เธอไม่รีรอเธอถามไปอีก 1 คำถามทันที 

" ของต่างๆ ในที่นี้มีเกรดสูงสุดอยู่ที่เท่าไหร่ "

[  Z ]

ถึงแม้มันจะตอบกลับมาเพียงสั้น ๆ แค่เพียง 1 ตัวอักษร แต่อายุเธอกลับตกใจเป็นอย่างมาก  จนกระทั่งริวจิต้องเตือนสติของเธอเลยทีเดียว 

เมื่อเธอได้สติแล้ว อายูรีบถามคำถามสุดท้ายทันที 

" ใน Market ผู้เล่นทุกคนที่มีชีวิตรอดสามารถผ่านเข้ามาใน Market ได้มั้ย "

[ ผู้เล่นที่สามารถเข้ามาใน Market ได้นั่นมีข้อแม้อยู่ 2 ข้อ 1. ผู้เล่นคนนั้นต้องอยู่ในประเทศที่ผ่านการทดสอบในรอบแรก . 2. คือผู้เล่นคนนั้นจะต้องเลเวลมากกว่า 50 ]

ตัวอักษรได้ปรากฏขึ้นเพียง 10 วินาทีหลังจากเธออ่านจบ ตัวอักษรทั้งหมดมันก็ได้หายไป และเมื่อเห็นอายูถามคำถามสุดท้ายเสร็จเรียบแล้ว ริวจิก็ได้ไปสะกิดที่ไหล่ก็เธอ เพื่ออยากให้เธอเล่าให้เขาฟัง 

" เฮ้ นายจะทำอะไร มาสะกิดฉันทำไม นายไม่เห็นหรือไง ตัวอักษรมันก็ปรากฏขึ้นมาอยู่ไม่ใช่รึไง " 

" ฉันบอกไม่เห็นมัน ดูเหมือนว่ามันจะสามารถมองเห็นได้แค่คนที่ยังไม่เคยถามสินะ "

อายูไม่คิดว่าริวจิจะโกหกเธอ จากนั่นเธอก็ได้เล่าทุกประโยคทุกคำที่ระบบมันปรากฏขึ้นให้กับริวจิฟัง เมื่อริวจิได้ฟังแล้วนั่นเขาไม่รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่ เรื่องคนที่สามารถเข้ามาใน Marketได้ แต่เรื่องที่เขาแปลกใจนั่นคือ มันจะเอาที่แลกเงินไปไว้ในชั้น 2 ทำไม เขาไม่เข้าใจในเรื่องนี้เลยจริงๆ  

แต่ในที่สุดตอนนี้คือว่าเขาได้ข้อมูลมามากพอสมควรและตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะกลับไปที่ค่ายแล้ว 

3 วันต่อมา 

ในระหว่างนี้ริวจิได้บอกกลับทหารหรือ Hunter และคนธรรมดาทั่วไปว่าถ้าพวกเขาเห็นอะไรผิดปกติให้รายงานกลับเขาทันที หลังจากวันนี้เป็นต้นไป   

ริวจิตัดสินใจที่เข้าไปใน Gate เพียงแค่ 2 คน คือเขาและอายู ซึ่งมิโกะ 3 วันมานี้เธอดูแปลกๆ ไป และถึงริวจิจะแคร์เธอมากแค่ไหน แต่เขาก็เลือกให้มิโกะได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองและคิดในสิ่งที่เขาพูด แต่ถ้าเธอเลือกที่จะไม่ทำ ริวจิก็ช่วยไม่ได้ที่จะไม่ให้เธอเข้าไปใน Gate ด้วย แต่มันก็เป็นเรื่องดีเพราะปกติริวจิก็ไม่อยากให้น้องและแม่ของเขาต้องเข้าไปเสี่ยงอันตรายอยู่แล้ว  

ต่อมา

วันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2029 เวลา 18.30

" หัวหน้า หัวหน้า " 

ทหารรายหนึ่งได้วิ่งมาอย่างรีบร้อน และดูร้อนรนเป็นอย่างมาก 

" มีอะไร " 

" เราพบสิ่งที่หัวหน้าให้ตามหาแล้วครับ " 

" อ๋องั้นเหรอ รีบๆ พาฉันไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย "

แม้กระทั่งริวจิก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าหน้าตาของมันเป็นแบบไหน เขาก็แค่เสี่ยงวัดดวงกับโอกาสที่น้อยนิดเหมือนกัน

ต่อมาริวจิและอายูก็ได้เดินทางมาถึงสถานที่ที่ ลูกน้องของเขาได้บอก และภาพที่ปรากฏขึ้นนั่นมันคือ ประตูสีเงิน และมันดูเก่าเป็นอย่างมาก แต่ริวจิก็มั่นใจในเซนส์ของเขา ว่ามันคือสิ่งที่เขาตามหา เพราะมันมีลักษณะคล้ายคลึงกับประตูบานใหญ่สีดำที่เขาเคยเห็นที่ Market 

" นี่หนะเหรอ Gate "

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังให้ผมด้วยนะครับ 

ขอบคุณครับ