ภายใต้ท้องฟ้าที่เกือบจะมืดครึ้ม ในป่าสัตว์อสูรบริเวณหนึ่ง บรรยากาศอัดแน่นเต็มไปด้วยพลังลมปราณกระจายอยู่รอบๆ อากาศเริ่มที่จะเย็นลง มีคน 2 คนกำลังสู้อยู่กับ สัตว์อสูร ออร่าสีทอง ที่แม้แต่ผู้อวุโสสูงสุดของตระกูลดังๆ ก็ไม่อาจต่อกรได้
“เทพัฟ้า~~~” เปรี้ยง !!
เมื่อสัตว์อสูรทั้ง 8 ตัวโดนแรงโน้มถ่วงถึง 100 เท่า โครงกระดูกปีศาจระดับออร่าสีฟ้าทั้ง 7 ตัว ก็ล้มทรุดลงและกระดูกแตกหักป่นปี้ในทันที
แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับกลาง ถึงจะมีพลังลมปราณระดับ 2 ห้วงมิติกำเนิด(ออร่าสีเขียว)ก็ไม่อาจสู้กับสัตว์อสูรสีฟ้าพร้อมกันทั้ง 7 ตัวได้
ด้วยแรงกดอันมหาศาล ทำให้กระดูกทั้งหมดในร่างแตกละเอียดเป็ผุยผง เหลือแต่อสูรวัวที่แขนขาหักยังพอมีลมหายใจที่รวยรินนอนาเ็สาหัสอยู่ ชางอวิ๋นเหลือเวลาอีกเพียง 10 วินาทีเท่านั้น !! ในการกำจัดอสูรวัว
ชางอวิ๋นจึงเอื้อมมือไปข้างหลังหวังจะหยิบดาบคู่ ที่รู้ใจกันมานาน มันเป็ดาบที่มีพลังโจมตีสูงที่สุดในโลกเก่าของเขา
. . . . .
‘ดาบของข้ามัน มันหาย....ไปไหน...เอ๊ะ!!นี่ข้าหลงมาในยุคอื่นนี่หว่า ดาบของข้าาาาาาา~~~~’
เมื่อคิดอะไรไม่ออกชางอวิ๋นจึงทดลองบีบอัดลมปราณทั้งหมด ให้พลังออร่าแสงสีขาวมารวมอยู่ที่หมัด (ในเกมส์มีทักษะนี้อยู่) แล้วปล่อยพลังทั้งหมดเข้าที่อกตรงกับหัวใจของอสูรวัว ด้วยที่ร่างกายได้รับาเ็แสนสาหัสอยู่แล้ว ทำให้อสูรวัวสิ้นชีพในทันที
แต่เมื่อทันที ที่ปล่อยหมัดออกไป เข่าของเด็กหนุ่มก็ทรุดลง และวิงเวียนศรีษะอย่างรุนแรง แต่เมื่อเวลาผ่านไปอึดใจก็กลับมาเป็ปกติ
สัตว์อสูรทั้ง 8 ตายหมด จู่ๆก็เกิดแสง สีฟ้า 7 แท่ง บวกกับแสงสีทองอีก 1 แท่งวิ่งเข้าหาร่างของชางอวิ๋น เข้าไปในจุดๆเดียวตรงไปที่วิถีแห่งเซียน
‘ในครั้งแรกที่ทดสอบวิชานี้ พลังปราณของข้าแทบจะหมดสิ้น แต่เมื่อได้รับแสงพวกนี้ ตอนนี้กลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่าลมปราณมันพลุ่งพล่าน สดชื้นที่สุดเลย อ่าาาา~~~~’
ชางอวิ๋นเลื่อนระดับขึ้นมา 1 ระดับเต็มๆ จากพลังปราณออร่าสีขาว เป็ออร่าสีเขียวขั้นที่ 1 ในทันที เื่อย่างนี้ไม่เคยเกิดขึ้นบนโลกนี้เลย
‘ความรู้สึกสดชื้นนี่เกินคาดมาก แค่เดินธรรมดา เหมือนร่างกายของข้ากำลังจะลอยขึ้นเลย’
ชางอวิ๋นหันไปทางสาวสวยหน้าอกดูมๆ เพื่อที่จะถามรายละเอียดและเหตุการณ์ทั้งหมด แต่กลับพบว่า น้องดูมๆ อ้าปากค้าง ตาค้าง สติ สตางค์ ยังไม่เข้าที่
“อะแฮมๆ” เสียงแก้เขินของชางอวิ๋น ก็ทำให้น้องดูมๆได้สติกลับคืนมา
“ขะ ขะ ข้า ขอบคุณมากนะที่เข้ามาช่วย มีคำถามมากมายที่อยากจะถามท่าน มันประหลาดมากๆ ทุกการกระทำของท่าน มันผิดปกติอย่างมาก ตะ ตะ แต่ว่าท่านมาจากที่แห่งใดรึ”
“ข้ามีนามว่า ชางอวิ๋น สุดหล่อ” “บ้านข้าอยู่ห่างจากที่นี้ประมาณ 1 ลี้ แล้วเ้าหละน้องดูมๆ เ้ามีนามว่าอะไร”
“ข้ามีนามว่า หลินหลิง” พร้อมกับรีบเอามือมาปิดหน้าอกหน้าใจ 'เ้าลามก อิตาบ้านี้ ! แถมหลงตัวเองอีก สรุปเขาเป็คนดีแต่ลามกใช่ไหมเนี่ย' แต่ถึงจะปิดยังไงเธอก็ไม่สามารถที่จะปิดได้มิด แก้มของหลินหลิงก็เริ่มเปลี่ยนเป็สีแดงฉาด
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า หลินหลิง ท่านมีชื่อที่น่าหลงไหลมาก ถ้ามีวาสนาต่อกัน เราคงได้เจอกันอีกครั้ง” ชางอวิ๋นรีบตัดบท เพราะต้องไปเตรียมตัวศึกษาทุกสรรพสิ่งและเตรียมพร้อมที่จะออกผจญภัยโลกกว้างครั้งใหม่ในชีวิตของเขา
เมื่อหนุ่มน้อยกำลังจะเข้าไปสำรวจซากอสูร ซึ่งเป็ความเคยชินจากโลกออนไลน์
“เดี๋ยวก่อน !! ข้าขอถามเ้าซัก 3-4 ข้อ” “จะ จะ เ้า ทำอะไรลงไป ทำไมบรรยากาศรอบๆ อสูรถึงตึงเครียดได้ถึงระดับนั้น” หลิน หลิงก็เริ่มที่จะขยับตัว เดินเข้าไปหาชางอวิ๋น หน้าอกก็เริ่มเขย่าเด้ง ดึ่งดึ๋ง ตามจังหวะการก้าวเท้าของนาง
“แล้วระดับของเ้าแค่ออร่าสีขาว ทำไมถึงบีบอัดลมปราณได้ นั้นมันวิชาของ ออร่าสีเขียว เชียวนะ”
“ละ ละ แล้ว นั้นมันระดับปีศาจอสูรเลยนะ เ้าปราบมันลงได้ด้วยวิธีไหนเนี้ย ข้าสับสนไปหมดแล้ว”
‘ถึงว่า ทำไมระดับของข้ามันข้ามมาเยอะจัง นี้มันอสูรชั้นสูงเลยนี้น่า’ ชางอวิ๋น ไม่รู้ตัวเองว่าพลัง 'เทพัฟ้า' นั้นรุนแรงเกินกว่าระดับปีศาจอสูรจะทนไหว
“แล้วววววว ระดับลมปราณของเ้ามันสูงขึ้นจากห้วงมิติบาดาลขั้นที่ 1 มาเป็ห้วงมิติกำเนิดขั้นที่1 ได้ยังไงกัน เ้า เ้า ยังไม่ได้กลั่น.....”
อาการเ้าเล่ห์ของหมาป่าลามกก็เกิดขึ้นทันที !!
"ถ้าคุณหนู หลินหลิง อยากจะรู้เื่ราวทั้งหมดของข้า สงสัยต้องมาที่ห้องของข้าก่อนแล้วหละ ข้าจะบอกทุกอย่าง ทั้งคืนเลยดีม่ะ"
หลินหลิง สับสน ลดใบหน้าลง และหน้าแดงขึ้น "จ-จ-เ้าอย่ามาลามกใส่ข้านะ ข้า ม-ไม่ใช่เพื่อนเล่น !"
หลินหลิง เป็ถึง ธิดาของหัวหน้าใหญ่ตระกูลหลิน ยิ่งใหญ่เป็มหาอำนาจลำดับที่ 2 ของหมู่เกาะ์ จึงมีนิสัยเอาแต่ใจไปบ้าง เป็ผู้หลงไหลกับวิชาพลังลมปราณ แต่ก็ไม่ได้เป็คนที่เลวร้ายอะไร
นางพยายามรวบรวมทีมเพื่อมาสำรวจถ้ำาระดับต้นเพียงลำพัง โดยที่ตระกูลไม่รู้เื่เลยแม้แต่น้อย
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าเพียงแค่หยอกล้อเ้าเล่นเท่านั้น นี่ก็เย็นมากแล้ว ถ้าใช้เวลามากกว่านี้ ข้าเกรงว่าจะเกิดอันตรายกับเราทั้งคู่ เ้ามาพักบ้านข้าก่อนไหม แล้วรุ่งเช้าค่อยออกเดินทาง"
ด้วยประสบการณ์ในโลกออนไลน์ของเขา อสูรมักจะเก่งและเยอะขึ้นเป็ 2 เท่า เลยใช้ความรู้สึกในโลกก่อนมาเตือนนาง
".............." หลินหลิงคิดหนัก 'เพิ่งจะเจอกัน แต่ก็คิดว่าเขาก็เข้ามาช่วยเราจากสัตว์อสูรโดยที่ไม่คิดหน้าคิดหลัง ไม่ขอผลประโยชน์ ไม่ขู่ชิงทรัพย์ ไม่น่าจะเป็คนที่ไม่ดีหน่า'
เมื่อชางอวิ๋นเห็นว่า หลินหลิง เริ่มอึดอัดจึงพูดต่อว่า "ที่บ้านข้ามี 2 ห้อง ไปนอนกับพี่สาวข้าก็ได้ ข้าไม่ทำอะไรเ้าหรอก ถ้าเ้าไม่มายั่วข้าอะนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
ไม่รอช้าบรรยากาศรอบๆตัวของชางอวิ๋นกลับมีพลังลมปราณลึกลับ !! มันคือหมัดของนางนั้นเอง พร้อมกับลมปราณระดับ 1 ขั้นที่ 7 แหวกอากาศด้วยความเร็วสูงมาก พุ่งเข้าที่แก้มของชางอวิ๋น ในขณะที่เขายังหัวเราะไม่จบ
"เปรี้ยง !!" แรงลมผ่านร่างของชางอวิ๋นไปกระทบต้นไม้ใหญ่ที่สูงมาก หักโคนลงมา "เหว้ออ !! นี้ถ้าข้าหลบไม่ทันคงแหลกเหมือนกับต้นไม้ต้นนั้นแน่ๆ"
หลินหลิง แปลกใจมาก นี้คือความเร็วที่สูงที่สุดของเธอ !! ไม่คิดว่าชางอวิ๋นจะหลบหมัดของนางได้ เพราะว่าเขายังหลับตาหัวเราะอยู่เลย 'เ้านี้มีอะไรลึกลับซับซ้อนอยู่มากมาย'
ด้วยความสงสัยและความอยากรู้ของนาง นางจึงตัดสินใจ เป็ตายร้ายดียังไงก็ต้องตามหนุ่มน้อยผู้นี้ให้ได้ เผื่อจะมีอะไรดีดีให้ได้เรียนรู้
"ข-ข-ข้าขอไปพักบ้านเ้า 1 คืน พอรุ่งเช้า จะรีบออกจากที่พักกลับไปที่เมืองของข้า" "ต-ต-แต่ว่าตอนนี้ ข้าขอแบ่งลูกแก้วิญญาของอสูรทั้ง 8 นั่นหน่อยจะได้ไหม"
"ถ้าหลิงน้อย้าก็เชิญเลย"
'แต่ว่าข้าไม่ได้ให้ฟรีๆหรอกนะ ฮ่า ฮ่า มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยน'
. . . . . . .
"ไอ้เ้าโง่เง่า ไอ้เด็กเหลือขอ ข้าว่าจะไม่ยุ่งเื่ของเ้าแล้วนะ สงสัยต้องให้ข้าสอนอีกเยอะ"
จิติญญาัฟ้าเอ่ยขึ้น !!!
???????
4K
