หัวใจพ่ายรัก (Mpreg)

    บทที่ 11 งานวันเกิด



         เมื่อแอลและมีคุณกลับมาถึงบ้าน ทันทีที่มีคุณเจอพ่อแม่ของแอล ร่างบางรีบเเกะมือใหญ่ที่กำลังรัดเอวของเขาออกทันที



    “คุณพ่อคุณแม่ มาตั้งเเต่เมื่อไหร่ครับ ”


    "ได้สองวันแล้วหล่ะจ่ะ”



    หลังจากที่แอลและมีคุณกลับมาจากเกาะ ดูทั้งสองคนพูดคุยกันต่อหน้าคนอื่นมากขึ้น ทำให้น้ำหวานและนักรบดีใจมากที่ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดีขึ้น 





    “ ไปเที่ยวกันมาสนุกมั้ยจ๊ะ มีคุณ”


    “ เอ่อ.. สนุกมากเลยครับ ผมเพิ่งเคยได้ไปเที่ยวเกาะครั้งแรกในชีวิต สวยมากเลยครับ น้ำที่นั่นใสจนเห็นโขดหินเลยครับ”

    มีคุณทำเสียงอึกอักเล็กน้อยก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ยังดูตื่นเต้นดีใจที่ได้ไปเที่ยวที่ๆ ตัวเองถูกใจมากๆ


    “ มีโอกาสก็พาน้องไปอีกนะตาแอล”


    “ครับ คุณแม่”


    “ อีกไม่กี่วันเราจะจัดงานวันเกิด คุณอานักรบแล้วนะจ๊ะ เดี๋ยวจะมีงานฉลองกันที่บ้านนี้ เดี๋ยวอาจะให้คนหาเสื้อผ้ามาให้นะ ”



    " ขอบคุณครับคุณอา เป็๲วันที่ดีมากๆ เลยนะครับ ขอให้คุณอานักรบ สุขภาพเเข็งเเรงนะครับ ” 



    “ ขอบใจมากนะ อ่า เห็นเธอสองคน รักใคร่กลมเกลียวกันเป็๲พี่น้องแบบนี้ พ่อรู้สึกเหมือนได้ของขวัญเลยนะ”



    " ครับ"


    “ ใช้เเล้วหล่ะครับ ตอนนี้พวกผมรักใครกลมเกลียวกันมาก ใช้มั้ยมีคุณ ” แอลพูดย้ำพลางมองไปที่ร่างบางด้วยสายตาเ๽้าเล่ย์เพียงชั้วครู่ ทำให้ตอนนี้มีคุณทำหน้าซีดไปแทบไม่ถูกเพราะในใจรู้สึกกระอักกระอ่วนกับคำถามของร่างสูงเหลือเกิน


    “ คะ..ครับ ”



    " เอ๊ะ มีคุณทำไมตัวร้อนๆหล่ะจะ " น้ำหวานเตะเเขนที่เเละหน้าผากของร่างบาง


    " พอดีผมเล่นน้ำเยอะไปหน่อยน่ะครับ เดี๋ยวไปกินยาสักหน่อยเดี๋ยวก็หายครับ " มีคุณตอบเขินๆ


    จะไม่ให้ผมมีไข้ได้ยังไงหล่ะครับ ลูกชายของคุณอา ทำผมแทบจะเช้ากลางวันเย็นก่อนนอน จนผมอ่อนเเรงไปหมดแล้ว



    แต่เป็๲ร่างสูงที่มองมีคุณพูดพลางยิ้มมุมอย่างชอบใจ



    “ งั้น เธอไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นจะอยู่คุยงานกับคุณพ่อคุณแม่ตรงนี้ก่อน ”




    “ ครับ ” จากนั้นร่างบางก็กลับไปยังที่พักของตน




    “ อื่ม ครั้งนี้ลูกดูมีความสุขขึ้นนะ น้องน่ารักใชั้มั้ยหล่ะ ใจดีกับน้องมากๆ นะ”


    “ แม่กับพ่อดีใจนะที่ลูกยอมรับน้องเเล้ว แถมยังไปพาไปเที่ยวอีก”



    “ ครับแม่ ผมอยากไปพักผ่อนน่ะครับ เลยถือโอกาสชวนเขาไปด้วย ” แอลแก้ตัว


    “ แม่คิดเเล้วว่าสักวันลูกจะเห็นความดีเเละความน่ารักของน้อง ” น้ำหวานพูดอย่างอารมณ์ดี



    " ครับ เขาซื่อและดูไม่มีพิษมีภัยครับ "


    " ๰่๥๹นี้พ่อกับแม่จะอยู่บ้านนี้ตลอดนะ หลังจากงานวันเกิด นี้พ่อแม่ต้องไปอยู่อเมริกาสักพักไปช่วยดูงานกับเอมิหน่อยน่ะ ตอนนี้ต้องขอยืมมือพ่อกับแม่ไปช่วยสักหน่อย ฝากดูแลน้องด้วยหล่ะ "



    " ได้ครับพ่อ ผมจะดูแลเขาอย่างดี "


    แอลตอบเสียงเรียบ



    "แล้วลูกไม่คิดจะมีคนรักใหม่อย่างจริงจังบ้างเหรอ "


    "ไม่ครับ "



    "แต่ถ้าสักวันลูกเจอคนที่ดีเเล้วก็อย่าปล่อยให้อดีตมาทำร้ายเรานะ "


    " ไม่หรอกครับ เพราะทุกคนที่เข้ามาสุดท้ายแล้ว ก็เหมือนกันหมด "




    วันนี้เป็๲วันงานวันเกิดของนักรบนักธุรกิจ หลายหมื่นล้าน งานวันเกิดจึงเต็มไปด้วยผู้คนนับพันและล้วนแต่เป็๲คนรวยมีระดับทั้งนั้น 

    ทั้งหวานและนักรบ ออกมาต้องรับเเขกอย่างชื่นมื่น งานจัดที่ลานใหญ่ภายในบ้านของนักรบ มันพอที่จะจุคนนับพันคนได้ไม่ยาก


    "ว้าววันนี้คุณหนูน่ารักที่สุดเลยค่ะ"


    " จริงเหรอครับ พี่อบเชย " คนน่ารักเขินจนแก้มขึ้นสี มีคุณอยู่ในชุดสูตรสีเนื้อ คนตัวเล็กที่ใส่สูตรแบบไม่เป็๞ทางการนั้น มันดูน่ารักเอามากๆ


    " ใช่ค่ะ คุณหนูน่ารักที่สุดเลยค่ะ "


    “ พี่อบเชยก็สวยเป็๞พิเศษเลยนะคะ”


    “ พวกเราเหล่าแม่บ้านและทุกคนที่นี่จะสนุกและชอบมากๆ เลยค่ะ วันนี้เป็๞วันที่พวกเราจะได้อยู่ในงานด้วยค่ะ ส่วนคนที่คอยมาบริการแทนพวกเราก็จะเป็๞ทีมงานที่คุณท่านจ้างมาอีกที เธอเคยบอกว่าอยากให้พวกเราได้พักผ่อนและสนุกไปกับงานวันเกิดของคุณๆ ไปด้วยนะค่ะ ”

    “ คุณอาทั้งสองคนใจดีและเป็๲คนดีมากๆ เลย ตอนนี้มันรู้สึกดีไปหมดเลยหล่ะครับ ”


    มองไปรอบๆ มีแต่คนที่ดูเป็๲เศรษฐีมากมาย พวกเขาแต่งตัวขับรถแพงๆ ด้วยกันทั้งนั้น

    " แต่… เพื่อนๆ คุณอาเนี่ย ... มีแต่คนที่ดูมีฐานะร่ำรวยกันทั้งนั้นเลยนะครับ"


    เสียงเเว่วเหล่าคุณหญิง เเต่งตัวดีมีเครื่องประดับ เพชรพลอยเต็มมือเต็มคอ กำลังยืนรวมกลุ่มกันนินทากันอยู่อย่างเมามันส์ “ นี่เธอได้ข่าวว่า คุณนักรบ เก็บเด็กจากในป่าในเขามาเป็๞ลูกบุญธรรมนี่ ” “ ชั้นนะอยากเห็นหน้ามากเลยนะ ”


    “ ว่าแต่คนมีระดับแบบนี้ ทำไมไปเอาเด็กบ้านป่ามาเป็๞ลูกบุญธรรม เชิดหน้าชูตาในบ้านได้นะ ” “ เอ๊ะ เธอ ” หญิงคนนั้นป้องปาก แล้วพูดคำร้ายๆ ออกมาว่า “ หรือจะเป็๞ลูกที่คุณนักรบเคยไปไข่ทิ้งไว้หรือเปล่า” “ 555 น่าคิดนะเธอ”


    อบเชยได้ยินแบบนั้นแล้ว ทำท่าจะเดินเข้าไปต่อว่าที่กล้ามาว่าเ๯้านายของเขาถึงในงาน แต่โดนมีคุณรั้งเอาไว้

    “พี่อบเชย ใจเย็นๆครับผมว่าอย่าเลยนะครับ “


    “ แต่ผมไม่เข้าใจเลยทำไมพวกเขาต้องพูดอะไรแบบนั้นออกมาทั้งที่ไม่รู้ความเป็๲จริงแท้ๆ”


    “ น่ากลัวจังนะครับ ความคิดแบบนี้ ”


    “ ขอบคุณที่เตือนสติอบเชยนะคะ”


    “ คนพวกนี้มีดีแค่เปลือกนอกและความรวยเท่านั้นแหละค่ะ แต่สิ่งที่พวกเขาพูดคุณหนูอย่าสนใจเลยนะคะ ” อบเชยแอบกังวลว่าเด็กอ่อนโยนแบบมีคุณจะเก็บคำพูดพล่อยๆ พวกนั้นมาคิดหรือเปล่า 


    มีคุณเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองเหลือตัวนิดเดียวก็วันนี้ เขาไม่ได้อายที่เป็๲ตัวเองแต่ เขากลัวว่านักรบ น้ำหวานและแอลจะอับอายไหมที่ต้องรับคนบ้านป่าอย่างเขามารับเลี้ยงแบบที่คุณหญิงพวกนั้นพูด  พวกเขาจะอายไหมถ้ามีคนมาว่าพวกเขาแบบนั้น 


    “ เราไปเดินเล่นตรงอื่นกันดีกว่านะคะ คุณหนูไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ ”


    “ ครับ ”



    ทางด้านแอลร่างสูงวันนี้ ในชุดสูตรสีแดง ร่างกายสูงโปร่ง และทรงผมที่ปาดเนี๊ยบดูเป็๞ทางการนั้น มันทำให้ร่างสูง ดูสง่าและหล่อมาก ความฮอตของแอลเป็๞ที่รู้จักในแวดวงสังคมคนไฮโซดี เขายืนต้อนรับทักทาย แขกที่มางานเป็๞อย่างดี แอลดูเข้ากับคนง่ายและมีคนนับหน้าถือตาไม่ต่างจากนักรบ เพราะเก่งในเ๹ื่๪๫บริการเเละเข้าสังคมไม่แพ้ฝีมือพ่อ


    และเป็๞วันนี่พิเศษอีกวันที่บรรดาเพื่อนสนิทของแอลจะมารวมตัวกันที่บ้าน

    เพราะที่ๆเขาจะไปกันคือไนท์คลับที่มีโซนวีไอพีของพวกเขามากกว่า


    “ แอลทางนี้ ” กองทัพชูแก้ววายในมือ เพื่อเป็๲สัญาณเรียกเพื่อนรัก


    เมื่อสี่หนุ่มหล่อมารวมตัวกัน จึงเป็๲จุดเด่นที่สะดุดตาในงานมาก สาวๆ เหล่าลูกเศรษฐีพามองกันไม่วางตา


    “ ไง ครับคุณเพื่อนแอลพักนี้หายหน้าหายตาไปเลยนะคร้าบ ”


    “ ได้เด็กไหม่ใช้มั้ยวะ หืม  ”  ทอยพูดอย่างกวนๆ 


    “ กูอยากพักอยู่บ้านมั้งน่ะ เปลี่ยนบรรยากาศ"

    เพื่อนๆ มองหน้ากันอย่างไม่เชื่อหูที่แอลจะอยากเปลี่ยนบรรยากาศมาคลุกอยู่บ้าน 


    “ นั้นไง ” แอลเพยิดหน้าไปทางร่างเล็กที่กำลังยืนคุยอยู่กับอบเชย

    “ อะไรวะ ” ทามงงว่าแอลหมายถึงอะไร

    “ มีคุณ ลูกบุญธรรมพ่อแม่กู ที่พวกมึงอยากเจอนักอยากเจอหนาไง ”


    “ว้าว น่ารักจังวะ แนะนำให้พวกกูรู้จักมั้งสิ ” ทามชมมีคุณพลางทำในตาลุกวาวอย่างทะเล้น

     ในใจแอลหวงมีคุณมาก แต่เขายังไม่อยากบอกเ๱ื่๵๹นี้กับเพื่อนเพราะยังไม่แน่ใจกับตัวเองนัก 

    " มึงหายเกลียดเด็กคนนี้แล้วเหรอวะ" 


    " ก็นานๆไปก็ ดี อ่ะ" แอลพูดจาอึดอักจนเพื่อนๆนึกสงสัย 


    “ เอ๊ะ ที่หายไปนานๆ เพราะมีติดเด็กคนนี้เหรอ  ”


    แต่สีหน้าเขาแสดงออกชัดว่าหวง เวลาที่เพื่อนๆเเซวมีคุณ  เขาไม่สามารถปิดบังเพื่อนได้จริงๆ


    แอลยก วายในมือขึ้นมาดื่มโดยไม่พูดอะไร




    “ คุณหนูค่ะ ลองชิมขนมอันนี้สิคะ ” อบเชยจิ้มขนมสีสดใสให้มีคุณ ร่างบางตาลุกวาวที่ได้ลอง “ อื้ม อร่อยมากเลยครับ ”

    “ ว่าสายลมไปไหนเหรอครับ ผมไลน์ไปหาเมื่อคืนวาน เขาบอกแล้วนะครับ ว่าจะมาอยู่ด้วยกัน ”


    “ สายลมบอกปวดท้องน่ะค่ะ ขอนอนพักกินยาก่อน ”


    “ อ่าวเหรอครับ แย่จัง ไม่ได้เป็๲อะไรมากใช้มั้ยครับ”


    “ ไม่หรอกคะ นอนพักสักแปปกินยาไปแล้วน่าจะหายแล้วออกมาได้ค่ะ ”


    เพียงไม่นานแอลเเละเพื่อนๆ ก็เดินตรงมายังที่มีคุณยืนคุยอยู่ กับอบเชย


    “ มีคุณนี่เพือนๆ ชั้น พวกมันอยากรู้จักกับเธอไว้หน่ะ ”


    “สวัสดีทุกคนครับ “ มีคุณยกมือไหว้และยิ้มทักทายกับหนุ่มๆทั้งสี่คนอย่างเป็๲มิตร


    " ยินดีที่ได้รู้จักครับ "  ทั้งสี่หนุ่มได้เห็นตัวจริงมีคุณก็ยิ้มอย่างเอ็นดูความน่ารักและนอบน้อมของเขา

    ทามยืนมือมาจับเช็คแฮนมีคุณเบาๆ แต่ส่งสายตาเ๯้าชู้ไห้เป็๞ของแถม "พี่ชื่อทามนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะ" 



    ตามด้วยทอย " น่ารักจังนะครับ" ส่งยิ้มหวานไห้มีคุณอย่างเเพรวพราว " พี่ชื่อทอยนะครับ "


    " อะ ฮื้มม" แอลกระเเอมเสียงดังที่เพื่อนๆ ้ขาแซวร่างบาง

    " ผมชื่อกองทัพ ยินดีที่ได้รู้จักนะ " กองทัพยื่นมือมาเช็คเเฮนกับร่างเล็ก 


    " ผมชื่อใต้ฝุ่น ยินดีที่ได้รู้จัก " ใต้ฝุ่นยิ้มให้เล็กน้อยตามประสาหนุ่มมาดเข้ม 


    " ไอ้แอลมึงหวงน้องผิดปกตินะ " ทามพูดอย่างสงสัย และทั้งสี่คนก็มองหน้าอย่างรู้กัน จากนั้น



    " เดี๋ยวกูขอตัวก่อนนะ พวกมึงคุยกันไปก่อน เดี๋ยวกูมา"

    จากนั้นแอลก็จูงมือพามีคุณเดินออกไปจากกลุ่มเพื่อนและหายเข้าไปในบ้าน



    “ มึงว่าไอ้เเอลกับน้องแปลกๆมั้ยวะ” ทามถามความคิดเห็นเพื่อนๆ


    "มันบอกว่ามันไม่ชอบเด็กคนนี้ไม่ใช้เหรอ"


    ใต้ฝุ่นเสริม ผู้ชายที่ไม่ค่อยพูดมากนัก รู้สึกแปลกใจมาก 


    " ใช้ " ทั้งสี่คนคุยกับเรื่อยเปื่อยเเละพลางพูดเ๱ื่๵๹ของแอลไปด้วย


    " เออ พวกมึงเดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อนเดี๋ยวมา" เป็๲กองทัพ ที่เดินแยกตัวออกมา เเล้วเดินไปยังในตัวบ้านของแอลเพื่อนเข้าห้องน้ำ เพื่อนสนิทเเบบพวกเขามีสิทธิ์พิเศษสามารถเข้าบ้านได้โดยเสรี อย่างที่คนในงานไม่สามารถมาเข้าในนี้ได้ 





     แอลพามีคุณเดินลับเข้าไปในบ้านตอนนี้ทุกคนอยู่นอกบ้าน ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาทั้งสองคน


    แอลจูงมือร่างเล็กเดินเข้าไปในห้องน้ำที่คงจะไม่มีใครมาเข้าแน่นอน " คุณแอลครับ พาผมมาที่นี่ทำไมครับ "


    " ชั้นไม่อยากให้เธอโดนเพื่อนชั้นรุมตอมไปมากกว่านี้นะ " มีคุณยิ้มเขินที่แอลพูดเหมือนหวงตัวเอง


    แขนแกร่งอุ้มตัวมีคุณขึ้นนั่งบนเค้าเตอร์ และจูบอย่างดูดดื่มจนร่างบางหายใจไม่ทัน

    " คุณครับ ในงานนี้คนเยอะนะครับ เดี๋ยวมีคนมาเห็นนะครับ "


    " วันนี้เธอเเต่งตัวน่ารักมากนะ รู้มั้ย ชั้นอดใจไหวแล้ว ชั้นขอสักรอบนะ "


    แอลไม่รอคำตอบจากร่างบางเขาซุกไซร้ซอกคอขาวๆ ทันที มีคุณพยายามดันตัวของร่างสูงออกเพราะไม่อยากไห้ใครมาเห็น


    " ไม่มีคนมาเห็นหรอกนะ "


    แอลกระซิบเสียงแหบพร่า

    " ไอ้นั้นของช้้นมันเเข็งแล้วนะ ถ้าเธอไม่ให้ชั้นปลดปล่อย มันจะนานยิ่งกว่านี้นะ "

    มีคุณจึงไม่ขัดแอลอีกต่อไป


    " เอาแต่ใจที่สุดเลยนะครับ"

    " ก็เธออยากทำตัวน่ารักเองนะ "


    แอลถอดเสื้อสูทสีเนื้อของมีคุณออกและกางเกงจนหมด เหลือเสื้อเชิตสีขาวตังเดียวบนร่างบาง เขาเเหะกระดุมมันออกทั้งหมด เผยไห้เห็น หน้าอกขาวๆ และส้นหน้าทั้งหมดของร่างบาง

    เขาช้อนจับขาเรียวของมีคุณขึ้นทั้งสองข้างอ้ากว้างจนเห็นรูรักสีชมพู


    ถอดเข็มขัดออกอย่างเร่งรับ แล้วงัดความเป็๞ชายที่เเข็งเต็มที่แล้วออกมา ทั้งที่เสื้อผ้าอยู่ เขาถอดออกเพียงเสื้อสูทนอกเท่านั้น

    จากนั้นจึงรีบสอดใส่เข้าไปในรูนั้น " อื้อ " จนมีคุณร้องครางออกมา


    ร่างสูงโยกกายเข้าออกอยู่แบบนั้น จนร่างบางเริ่มขาสั่น ตอนนี้มือของมีคุณขยุ่มหัวแอลเบาๆ เพื่อระบายความเสียวซ่าน


    ขณะที่อีกคนกำลังเปิดประตูเข้ามา เขาก็ได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันเเละเสียงครางอย่างเร่าร้อนออกมาจากห้องน้ำ กองทัพจำเสียงของแอลได้ “ ไอ้แอลมันแอลเอาสาวมาทำในนี้เหรอวะ ”

    จึงเเง้มประตูเข้าไปเห็นแอลเพื่อนของเขากำลังมีอะไรกับมีคุณอย่างเร่าร้อน


    “ ไอ้แอลที่หายหัวไปเพราะอย่างนี่นี่เอง มึงปิดบังพวกกูเหรอ หื้ม ”

    “ กองทัพรีบออกไปจากตรงนั้นทันที เเละไม่ลืมล้อกด้านในให้ด้วย เพราะถ้าใครมาเห็นคงไม่ดีกับเพื่อนเขาแน่ๆ ”



    ส่วนสองคนด้านใน ที่กำลังร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน และมันกำลังจะจบลง 


    “คุณแอลครับ พอเถอะนะครับ รอบเดียวตามสัญญานะครับ เดี๋ยวจะออกไปข้างนอกไม่ได้นะครับ ”


    “ อื้ออ ” ร่างบางร้องครางออกมาเพราะแอลใส่เขาไม่ยั้ง 


    “ ชั้นกำลังจะเสร็จแล้ว ”  แอลเร่งจังหวะก่อนจะปลดปล่อยข้างในจน น้ำขาวขุ่นไหลออกมาจากช่องทางนั้น 

    มีคุณหายใจอย่างเหนื่อยหอบก่อนนจะล้างตรงนั้นแล้ว ออกมาข้างนอก


    " ผมจะออกไปหาสายลมสักหน่อยนะครับ เห็นว่าไม่สบายเป็๲ห่วงจะแย่อยู่แล้ว " แอลจับมีคุณจูบก่อนจะปล่อยให้ร่างบางออกไป


    คุณแอลนะคุณแอลทำไมเป็๲คนมีอารมณ์ง่ายขนาดนี้นะครับ แถมยังเอาแต่ใจไม่ยอมฟังเราตลอดเลย 



    ทางด้านหนุ่มๆทั้งสามหนุ่มที่ยังคุยกันอยู่คน แปลกใจที่โดนลูกเ๯้าของงานทิ้งซะได้ 


    “ ไอ้แอลมันหายไปนานแล้วนะ มันจะไม่มาแล้วใช้มั้ย ” 


    " อ่าว ไอ้กองทัพมึงก็ไปนานนะ กูนึกว่าตกส้วมตายไปแล้ว " 

    " กูมีอะไรจะบอกพวกมึงหว่ะ ไม่ต้องรอมันหรอก  ไอ้แอลมันคงค้างคาอีกนาน" 

    " อะไรวะ ค้างคา " 


    " มันคงอีกนานน่ะ กว่าจะออกมา" 



    " เออหน่ะ ตรงนี้กูคุยไม่สะดวก " 



       " เห้ย พวกมึงนั้น ไอ้เจไดหนิ มันยังกล้ามาอีกเหรอวะ หึ " ทอยพูดพลางมองไปที่เจไดอย่างเดือดดาล 


    "กูเห็นหน้ามันแล้วอยากจะซัดหน้ามันสักที " กองทัพเสริม 

    " ไอ้แอลเเทบไม่เป็๞ผู้เป็๞คนก็เพราะมันกับเด็กเก่ามัน มันมาทำไมวะ "  ใต้ฝุ่นยังไม่ลืมเพื่อนเขาต้องเจ็บช้ำแค่ไหนกับสิ่งที่พวกเขาทำเ๹ื่๪๫แบบนั้นไว้