เมื่อแอลและมีคุณกลับมาถึงบ้าน ทันทีที่มีคุณเจอพ่อแม่ของแอล ร่างบางรีบเเกะมือใหญ่ที่กำลังรัดเอวของเขาออกทันที
“คุณพ่อคุณแม่ มาตั้งเเต่เมื่อไหร่ครับ ”
"ได้สองวันแล้วหล่ะจ่ะ”
หลังจากที่แอลและมีคุณกลับมาจากเกาะ ดูทั้งสองคนพูดคุยกันต่อหน้าคนอื่นมากขึ้น ทำให้น้ำหวานและนักรบดีใจมากที่ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดีขึ้น
“ ไปเที่ยวกันมาสนุกมั้ยจ๊ะ มีคุณ”
“ เอ่อ.. สนุกมากเลยครับ ผมเพิ่งเคยได้ไปเที่ยวเกาะครั้งแรกในชีวิต สวยมากเลยครับ น้ำที่นั่นใสจนเห็นโขดหินเลยครับ”
มีคุณทำเสียงอึกอักเล็กน้อยก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ยังดูตื่นเต้นดีใจที่ได้ไปเที่ยวที่ๆ ตัวเองถูกใจมากๆ
“ มีโอกาสก็พาน้องไปอีกนะตาแอล”
“ครับ คุณแม่”
“ อีกไม่กี่วันเราจะจัดงานวันเกิด คุณอานักรบแล้วนะจ๊ะ เดี๋ยวจะมีงานฉลองกันที่บ้านนี้ เดี๋ยวอาจะให้คนหาเสื้อผ้ามาให้นะ ”
" ขอบคุณครับคุณอา เป็วันที่ดีมากๆ เลยนะครับ ขอให้คุณอานักรบ สุขภาพเเข็งเเรงนะครับ ”
“ ขอบใจมากนะ อ่า เห็นเธอสองคน รักใคร่กลมเกลียวกันเป็พี่น้องแบบนี้ พ่อรู้สึกเหมือนได้ของขวัญเลยนะ”
" ครับ"
“ ใช้เเล้วหล่ะครับ ตอนนี้พวกผมรักใครกลมเกลียวกันมาก ใช้มั้ยมีคุณ ” แอลพูดย้ำพลางมองไปที่ร่างบางด้วยสายตาเ้าเล่ย์เพียงชั้วครู่ ทำให้ตอนนี้มีคุณทำหน้าซีดไปแทบไม่ถูกเพราะในใจรู้สึกกระอักกระอ่วนกับคำถามของร่างสูงเหลือเกิน
“ คะ..ครับ ”
" เอ๊ะ มีคุณทำไมตัวร้อนๆหล่ะจะ " น้ำหวานเตะเเขนที่เเละหน้าผากของร่างบาง
" พอดีผมเล่นน้ำเยอะไปหน่อยน่ะครับ เดี๋ยวไปกินยาสักหน่อยเดี๋ยวก็หายครับ " มีคุณตอบเขินๆ
จะไม่ให้ผมมีไข้ได้ยังไงหล่ะครับ ลูกชายของคุณอา ทำผมแทบจะเช้ากลางวันเย็นก่อนนอน จนผมอ่อนเเรงไปหมดแล้ว
แต่เป็ร่างสูงที่มองมีคุณพูดพลางยิ้มมุมอย่างชอบใจ
“ งั้น เธอไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นจะอยู่คุยงานกับคุณพ่อคุณแม่ตรงนี้ก่อน ”
“ ครับ ” จากนั้นร่างบางก็กลับไปยังที่พักของตน
“ อื่ม ครั้งนี้ลูกดูมีความสุขขึ้นนะ น้องน่ารักใชั้มั้ยหล่ะ ใจดีกับน้องมากๆ นะ”
“ แม่กับพ่อดีใจนะที่ลูกยอมรับน้องเเล้ว แถมยังไปพาไปเที่ยวอีก”
“ ครับแม่ ผมอยากไปพักผ่อนน่ะครับ เลยถือโอกาสชวนเขาไปด้วย ” แอลแก้ตัว
“ แม่คิดเเล้วว่าสักวันลูกจะเห็นความดีเเละความน่ารักของน้อง ” น้ำหวานพูดอย่างอารมณ์ดี
" ครับ เขาซื่อและดูไม่มีพิษมีภัยครับ "
" ่นี้พ่อกับแม่จะอยู่บ้านนี้ตลอดนะ หลังจากงานวันเกิด นี้พ่อแม่ต้องไปอยู่อเมริกาสักพักไปช่วยดูงานกับเอมิหน่อยน่ะ ตอนนี้ต้องขอยืมมือพ่อกับแม่ไปช่วยสักหน่อย ฝากดูแลน้องด้วยหล่ะ "
" ได้ครับพ่อ ผมจะดูแลเขาอย่างดี "
แอลตอบเสียงเรียบ
"แล้วลูกไม่คิดจะมีคนรักใหม่อย่างจริงจังบ้างเหรอ "
"ไม่ครับ "
"แต่ถ้าสักวันลูกเจอคนที่ดีเเล้วก็อย่าปล่อยให้อดีตมาทำร้ายเรานะ "
" ไม่หรอกครับ เพราะทุกคนที่เข้ามาสุดท้ายแล้ว ก็เหมือนกันหมด "
วันนี้เป็วันงานวันเกิดของนักรบนักธุรกิจ หลายหมื่นล้าน งานวันเกิดจึงเต็มไปด้วยผู้คนนับพันและล้วนแต่เป็คนรวยมีระดับทั้งนั้น
ทั้งหวานและนักรบ ออกมาต้องรับเเขกอย่างชื่นมื่น งานจัดที่ลานใหญ่ภายในบ้านของนักรบ มันพอที่จะจุคนนับพันคนได้ไม่ยาก
"ว้าววันนี้คุณหนูน่ารักที่สุดเลยค่ะ"
" จริงเหรอครับ พี่อบเชย " คนน่ารักเขินจนแก้มขึ้นสี มีคุณอยู่ในชุดสูตรสีเนื้อ คนตัวเล็กที่ใส่สูตรแบบไม่เป็ทางการนั้น มันดูน่ารักเอามากๆ
" ใช่ค่ะ คุณหนูน่ารักที่สุดเลยค่ะ "
“ พี่อบเชยก็สวยเป็พิเศษเลยนะคะ”
“ พวกเราเหล่าแม่บ้านและทุกคนที่นี่จะสนุกและชอบมากๆ เลยค่ะ วันนี้เป็วันที่พวกเราจะได้อยู่ในงานด้วยค่ะ ส่วนคนที่คอยมาบริการแทนพวกเราก็จะเป็ทีมงานที่คุณท่านจ้างมาอีกที เธอเคยบอกว่าอยากให้พวกเราได้พักผ่อนและสนุกไปกับงานวันเกิดของคุณๆ ไปด้วยนะค่ะ ”
“ คุณอาทั้งสองคนใจดีและเป็คนดีมากๆ เลย ตอนนี้มันรู้สึกดีไปหมดเลยหล่ะครับ ”
มองไปรอบๆ มีแต่คนที่ดูเป็เศรษฐีมากมาย พวกเขาแต่งตัวขับรถแพงๆ ด้วยกันทั้งนั้น
" แต่… เพื่อนๆ คุณอาเนี่ย ... มีแต่คนที่ดูมีฐานะร่ำรวยกันทั้งนั้นเลยนะครับ"
เสียงเเว่วเหล่าคุณหญิง เเต่งตัวดีมีเครื่องประดับ เพชรพลอยเต็มมือเต็มคอ กำลังยืนรวมกลุ่มกันนินทากันอยู่อย่างเมามันส์ “ นี่เธอได้ข่าวว่า คุณนักรบ เก็บเด็กจากในป่าในเขามาเป็ลูกบุญธรรมนี่ ” “ ชั้นนะอยากเห็นหน้ามากเลยนะ ”
“ ว่าแต่คนมีระดับแบบนี้ ทำไมไปเอาเด็กบ้านป่ามาเป็ลูกบุญธรรม เชิดหน้าชูตาในบ้านได้นะ ” “ เอ๊ะ เธอ ” หญิงคนนั้นป้องปาก แล้วพูดคำร้ายๆ ออกมาว่า “ หรือจะเป็ลูกที่คุณนักรบเคยไปไข่ทิ้งไว้หรือเปล่า” “ 555 น่าคิดนะเธอ”
อบเชยได้ยินแบบนั้นแล้ว ทำท่าจะเดินเข้าไปต่อว่าที่กล้ามาว่าเ้านายของเขาถึงในงาน แต่โดนมีคุณรั้งเอาไว้
“พี่อบเชย ใจเย็นๆครับผมว่าอย่าเลยนะครับ “
“ แต่ผมไม่เข้าใจเลยทำไมพวกเขาต้องพูดอะไรแบบนั้นออกมาทั้งที่ไม่รู้ความเป็จริงแท้ๆ”
“ น่ากลัวจังนะครับ ความคิดแบบนี้ ”
“ ขอบคุณที่เตือนสติอบเชยนะคะ”
“ คนพวกนี้มีดีแค่เปลือกนอกและความรวยเท่านั้นแหละค่ะ แต่สิ่งที่พวกเขาพูดคุณหนูอย่าสนใจเลยนะคะ ” อบเชยแอบกังวลว่าเด็กอ่อนโยนแบบมีคุณจะเก็บคำพูดพล่อยๆ พวกนั้นมาคิดหรือเปล่า
มีคุณเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองเหลือตัวนิดเดียวก็วันนี้ เขาไม่ได้อายที่เป็ตัวเองแต่ เขากลัวว่านักรบ น้ำหวานและแอลจะอับอายไหมที่ต้องรับคนบ้านป่าอย่างเขามารับเลี้ยงแบบที่คุณหญิงพวกนั้นพูด พวกเขาจะอายไหมถ้ามีคนมาว่าพวกเขาแบบนั้น
“ เราไปเดินเล่นตรงอื่นกันดีกว่านะคะ คุณหนูไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ ”
“ ครับ ”
ทางด้านแอลร่างสูงวันนี้ ในชุดสูตรสีแดง ร่างกายสูงโปร่ง และทรงผมที่ปาดเนี๊ยบดูเป็ทางการนั้น มันทำให้ร่างสูง ดูสง่าและหล่อมาก ความฮอตของแอลเป็ที่รู้จักในแวดวงสังคมคนไฮโซดี เขายืนต้อนรับทักทาย แขกที่มางานเป็อย่างดี แอลดูเข้ากับคนง่ายและมีคนนับหน้าถือตาไม่ต่างจากนักรบ เพราะเก่งในเื่บริการเเละเข้าสังคมไม่แพ้ฝีมือพ่อ
และเป็วันนี่พิเศษอีกวันที่บรรดาเพื่อนสนิทของแอลจะมารวมตัวกันที่บ้าน
เพราะที่ๆเขาจะไปกันคือไนท์คลับที่มีโซนวีไอพีของพวกเขามากกว่า
“ แอลทางนี้ ” กองทัพชูแก้ววายในมือ เพื่อเป็สัญาณเรียกเพื่อนรัก
เมื่อสี่หนุ่มหล่อมารวมตัวกัน จึงเป็จุดเด่นที่สะดุดตาในงานมาก สาวๆ เหล่าลูกเศรษฐีพามองกันไม่วางตา
“ ไง ครับคุณเพื่อนแอลพักนี้หายหน้าหายตาไปเลยนะคร้าบ ”
“ ได้เด็กไหม่ใช้มั้ยวะ หืม ” ทอยพูดอย่างกวนๆ
“ กูอยากพักอยู่บ้านมั้งน่ะ เปลี่ยนบรรยากาศ"
เพื่อนๆ มองหน้ากันอย่างไม่เชื่อหูที่แอลจะอยากเปลี่ยนบรรยากาศมาคลุกอยู่บ้าน
“ นั้นไง ” แอลเพยิดหน้าไปทางร่างเล็กที่กำลังยืนคุยอยู่กับอบเชย
“ อะไรวะ ” ทามงงว่าแอลหมายถึงอะไร
“ มีคุณ ลูกบุญธรรมพ่อแม่กู ที่พวกมึงอยากเจอนักอยากเจอหนาไง ”
“ว้าว น่ารักจังวะ แนะนำให้พวกกูรู้จักมั้งสิ ” ทามชมมีคุณพลางทำในตาลุกวาวอย่างทะเล้น
ในใจแอลหวงมีคุณมาก แต่เขายังไม่อยากบอกเื่นี้กับเพื่อนเพราะยังไม่แน่ใจกับตัวเองนัก
" มึงหายเกลียดเด็กคนนี้แล้วเหรอวะ"
" ก็นานๆไปก็ ดี อ่ะ" แอลพูดจาอึดอักจนเพื่อนๆนึกสงสัย
“ เอ๊ะ ที่หายไปนานๆ เพราะมีติดเด็กคนนี้เหรอ ”
แต่สีหน้าเขาแสดงออกชัดว่าหวง เวลาที่เพื่อนๆเเซวมีคุณ เขาไม่สามารถปิดบังเพื่อนได้จริงๆ
แอลยก วายในมือขึ้นมาดื่มโดยไม่พูดอะไร
“ คุณหนูค่ะ ลองชิมขนมอันนี้สิคะ ” อบเชยจิ้มขนมสีสดใสให้มีคุณ ร่างบางตาลุกวาวที่ได้ลอง “ อื้ม อร่อยมากเลยครับ ”
“ ว่าสายลมไปไหนเหรอครับ ผมไลน์ไปหาเมื่อคืนวาน เขาบอกแล้วนะครับ ว่าจะมาอยู่ด้วยกัน ”
“ สายลมบอกปวดท้องน่ะค่ะ ขอนอนพักกินยาก่อน ”
“ อ่าวเหรอครับ แย่จัง ไม่ได้เป็อะไรมากใช้มั้ยครับ”
“ ไม่หรอกคะ นอนพักสักแปปกินยาไปแล้วน่าจะหายแล้วออกมาได้ค่ะ ”
เพียงไม่นานแอลเเละเพื่อนๆ ก็เดินตรงมายังที่มีคุณยืนคุยอยู่ กับอบเชย
“ มีคุณนี่เพือนๆ ชั้น พวกมันอยากรู้จักกับเธอไว้หน่ะ ”
“สวัสดีทุกคนครับ “ มีคุณยกมือไหว้และยิ้มทักทายกับหนุ่มๆทั้งสี่คนอย่างเป็มิตร
" ยินดีที่ได้รู้จักครับ " ทั้งสี่หนุ่มได้เห็นตัวจริงมีคุณก็ยิ้มอย่างเอ็นดูความน่ารักและนอบน้อมของเขา
ทามยืนมือมาจับเช็คแฮนมีคุณเบาๆ แต่ส่งสายตาเ้าชู้ไห้เป็ของแถม "พี่ชื่อทามนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
ตามด้วยทอย " น่ารักจังนะครับ" ส่งยิ้มหวานไห้มีคุณอย่างเเพรวพราว " พี่ชื่อทอยนะครับ "
" อะ ฮื้มม" แอลกระเเอมเสียงดังที่เพื่อนๆ ้ขาแซวร่างบาง
" ผมชื่อกองทัพ ยินดีที่ได้รู้จักนะ " กองทัพยื่นมือมาเช็คเเฮนกับร่างเล็ก
" ผมชื่อใต้ฝุ่น ยินดีที่ได้รู้จัก " ใต้ฝุ่นยิ้มให้เล็กน้อยตามประสาหนุ่มมาดเข้ม
" ไอ้แอลมึงหวงน้องผิดปกตินะ " ทามพูดอย่างสงสัย และทั้งสี่คนก็มองหน้าอย่างรู้กัน จากนั้น
" เดี๋ยวกูขอตัวก่อนนะ พวกมึงคุยกันไปก่อน เดี๋ยวกูมา"
จากนั้นแอลก็จูงมือพามีคุณเดินออกไปจากกลุ่มเพื่อนและหายเข้าไปในบ้าน
“ มึงว่าไอ้เเอลกับน้องแปลกๆมั้ยวะ” ทามถามความคิดเห็นเพื่อนๆ
"มันบอกว่ามันไม่ชอบเด็กคนนี้ไม่ใช้เหรอ"
ใต้ฝุ่นเสริม ผู้ชายที่ไม่ค่อยพูดมากนัก รู้สึกแปลกใจมาก
" ใช้ " ทั้งสี่คนคุยกับเรื่อยเปื่อยเเละพลางพูดเื่ของแอลไปด้วย
" เออ พวกมึงเดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อนเดี๋ยวมา" เป็กองทัพ ที่เดินแยกตัวออกมา เเล้วเดินไปยังในตัวบ้านของแอลเพื่อนเข้าห้องน้ำ เพื่อนสนิทเเบบพวกเขามีสิทธิ์พิเศษสามารถเข้าบ้านได้โดยเสรี อย่างที่คนในงานไม่สามารถมาเข้าในนี้ได้
แอลพามีคุณเดินลับเข้าไปในบ้านตอนนี้ทุกคนอยู่นอกบ้าน ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาทั้งสองคน
แอลจูงมือร่างเล็กเดินเข้าไปในห้องน้ำที่คงจะไม่มีใครมาเข้าแน่นอน " คุณแอลครับ พาผมมาที่นี่ทำไมครับ "
" ชั้นไม่อยากให้เธอโดนเพื่อนชั้นรุมตอมไปมากกว่านี้นะ " มีคุณยิ้มเขินที่แอลพูดเหมือนหวงตัวเอง
แขนแกร่งอุ้มตัวมีคุณขึ้นนั่งบนเค้าเตอร์ และจูบอย่างดูดดื่มจนร่างบางหายใจไม่ทัน
" คุณครับ ในงานนี้คนเยอะนะครับ เดี๋ยวมีคนมาเห็นนะครับ "
" วันนี้เธอเเต่งตัวน่ารักมากนะ รู้มั้ย ชั้นอดใจไหวแล้ว ชั้นขอสักรอบนะ "
แอลไม่รอคำตอบจากร่างบางเขาซุกไซร้ซอกคอขาวๆ ทันที มีคุณพยายามดันตัวของร่างสูงออกเพราะไม่อยากไห้ใครมาเห็น
" ไม่มีคนมาเห็นหรอกนะ "
แอลกระซิบเสียงแหบพร่า
" ไอ้นั้นของช้้นมันเเข็งแล้วนะ ถ้าเธอไม่ให้ชั้นปลดปล่อย มันจะนานยิ่งกว่านี้นะ "
มีคุณจึงไม่ขัดแอลอีกต่อไป
" เอาแต่ใจที่สุดเลยนะครับ"
" ก็เธออยากทำตัวน่ารักเองนะ "
แอลถอดเสื้อสูทสีเนื้อของมีคุณออกและกางเกงจนหมด เหลือเสื้อเชิตสีขาวตังเดียวบนร่างบาง เขาเเหะกระดุมมันออกทั้งหมด เผยไห้เห็น หน้าอกขาวๆ และส้นหน้าทั้งหมดของร่างบาง
เขาช้อนจับขาเรียวของมีคุณขึ้นทั้งสองข้างอ้ากว้างจนเห็นรูรักสีชมพู
ถอดเข็มขัดออกอย่างเร่งรับ แล้วงัดความเป็ชายที่เเข็งเต็มที่แล้วออกมา ทั้งที่เสื้อผ้าอยู่ เขาถอดออกเพียงเสื้อสูทนอกเท่านั้น
จากนั้นจึงรีบสอดใส่เข้าไปในรูนั้น " อื้อ " จนมีคุณร้องครางออกมา
ร่างสูงโยกกายเข้าออกอยู่แบบนั้น จนร่างบางเริ่มขาสั่น ตอนนี้มือของมีคุณขยุ่มหัวแอลเบาๆ เพื่อระบายความเสียวซ่าน
ขณะที่อีกคนกำลังเปิดประตูเข้ามา เขาก็ได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันเเละเสียงครางอย่างเร่าร้อนออกมาจากห้องน้ำ กองทัพจำเสียงของแอลได้ “ ไอ้แอลมันแอลเอาสาวมาทำในนี้เหรอวะ ”
จึงเเง้มประตูเข้าไปเห็นแอลเพื่อนของเขากำลังมีอะไรกับมีคุณอย่างเร่าร้อน
“ ไอ้แอลที่หายหัวไปเพราะอย่างนี่นี่เอง มึงปิดบังพวกกูเหรอ หื้ม ”
“ กองทัพรีบออกไปจากตรงนั้นทันที เเละไม่ลืมล้อกด้านในให้ด้วย เพราะถ้าใครมาเห็นคงไม่ดีกับเพื่อนเขาแน่ๆ ”
ส่วนสองคนด้านใน ที่กำลังร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน และมันกำลังจะจบลง
“คุณแอลครับ พอเถอะนะครับ รอบเดียวตามสัญญานะครับ เดี๋ยวจะออกไปข้างนอกไม่ได้นะครับ ”
“ อื้ออ ” ร่างบางร้องครางออกมาเพราะแอลใส่เขาไม่ยั้ง
“ ชั้นกำลังจะเสร็จแล้ว ” แอลเร่งจังหวะก่อนจะปลดปล่อยข้างในจน น้ำขาวขุ่นไหลออกมาจากช่องทางนั้น
มีคุณหายใจอย่างเหนื่อยหอบก่อนนจะล้างตรงนั้นแล้ว ออกมาข้างนอก
" ผมจะออกไปหาสายลมสักหน่อยนะครับ เห็นว่าไม่สบายเป็ห่วงจะแย่อยู่แล้ว " แอลจับมีคุณจูบก่อนจะปล่อยให้ร่างบางออกไป
คุณแอลนะคุณแอลทำไมเป็คนมีอารมณ์ง่ายขนาดนี้นะครับ แถมยังเอาแต่ใจไม่ยอมฟังเราตลอดเลย
ทางด้านหนุ่มๆทั้งสามหนุ่มที่ยังคุยกันอยู่คน แปลกใจที่โดนลูกเ้าของงานทิ้งซะได้
“ ไอ้แอลมันหายไปนานแล้วนะ มันจะไม่มาแล้วใช้มั้ย ”
" อ่าว ไอ้กองทัพมึงก็ไปนานนะ กูนึกว่าตกส้วมตายไปแล้ว "
" กูมีอะไรจะบอกพวกมึงหว่ะ ไม่ต้องรอมันหรอก ไอ้แอลมันคงค้างคาอีกนาน"
" อะไรวะ ค้างคา "
" มันคงอีกนานน่ะ กว่าจะออกมา"
" เออหน่ะ ตรงนี้กูคุยไม่สะดวก "
" เห้ย พวกมึงนั้น ไอ้เจไดหนิ มันยังกล้ามาอีกเหรอวะ หึ " ทอยพูดพลางมองไปที่เจไดอย่างเดือดดาล
"กูเห็นหน้ามันแล้วอยากจะซัดหน้ามันสักที " กองทัพเสริม
" ไอ้แอลเเทบไม่เป็ผู้เป็คนก็เพราะมันกับเด็กเก่ามัน มันมาทำไมวะ " ใต้ฝุ่นยังไม่ลืมเพื่อนเขาต้องเจ็บช้ำแค่ไหนกับสิ่งที่พวกเขาทำเื่แบบนั้นไว้