Ep13: กับดักที่สมบูรณ์แบบ
ผมพุ่งตัวไปที่แผงควบคุมหลักของห้องบัญชาการหลักอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ ID-10 ยืนนิ่งอยู่กับความสับสนที่เกิดจากรอยแผลแรกบนใบหน้าของเขา ผมรู้ว่าผมมีเวลาไม่มาก
ผมดึง ชิปความทรงจำหลัก ออกจากกระเป๋าเสื้อ และเสียบมันเข้ากับพอร์ตข้อมูลฉุกเฉินของเซิร์ฟเวอร์หลักที่อยู่หลังจอภาพขนาดใหญ่ ผมจำได้ว่าผมเคยออกแบบพอร์ตนี้ไว้สำหรับ การรีบูตระบบฉุกเฉิน แต่ผมจะใช้มันในการ อัปโหลดข้อมูลทำลายล้าง แทน
"อย่าทำนะ ณัฐ!" ID-10 ะโเสียงดัง "นายกำลังจะทำลายทุกสิ่งที่นายเคยต่อสู้เพื่อมันมาตลอดชีวิต! นายกำลังจะทำลาย อนาคต ที่เราทั้งคู่สมควรได้รับ!"
ผมไม่ตอบโต้ แต่ผมใช้แหวนโลหะสีดำด้านของผมเชื่อมต่อกับระบบ และเริ่มเขียนโค้ดทำลายล้างอย่างรวดเร็ว ทักษะการแฮกของผมเร็วขึ้น 200% แต่ความเร็วของผมก็ยังไม่เพียงพอที่จะสู้กับปัญญาประดิษฐ์ที่ ID-10 สร้างขึ้นมาเพื่อป้องกันตัวเอง
ID-10 ไม่ได้พุ่งเข้ามาสู้กับผมโดยตรง เขาหันไปที่หน้าจออื่น และเริ่ม ล็อกระบบเซิร์ฟเวอร์ จากระยะไกล
"นายกำลังจะเปิดโปงข้อมูลทั้งหมดออกสู่สาธารณะงั้นเหรอ? นายคิดว่าองค์กรจะปล่อยให้นายทำสำเร็จงั้นเหรอ?" ID-10 ยิ้มอย่างชั่วร้าย "นายลืมไปแล้วหรือไงว่านายคือใคร ณัฐ? นายคือส่วนหนึ่งของความมืด!"
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนที่ไม่ใช่เสียงไซเรน ก็ดังขึ้นจากลำโพงในห้อง... เป็เสียงแจ้งเตือนที่ผมเคยออกแบบไว้สำหรับ บุคลากรระดับสูงสุดเท่านั้น
แกร๊ก... แกร๊ก...
ผนังด้านข้างของห้องบัญชาการหลักเปิดออก และเผยให้เห็น นักรบั สองคนในชุดเกราะที่ทันสมัยกว่าที่ผมเคยเจอ พวกเขาไม่ได้จ้องมองที่ผม... แต่พวกเขากำลังจ้องมองที่ ID-10!
"รหัส ID-10 ถูกยกเลิก! องค์กรรับทราบการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม! เป้าหมายที่หนึ่ง: กำจัด ID-10! เป้าหมายที่สอง: ชิงชิปความทรงจำหลักจาก ID-09!" หัวหน้าหน่วยของนักรบัประกาศด้วยเสียงสังเคราะห์ที่ไร้อารมณ์
ID-10 ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด "เป็ไปไม่ได้! ฉัน... ฉันควบคุมทุกอย่างไว้แล้ว!"
ID-10 ไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่เขาคิด! องค์กรได้วาง 'กับดักที่สมบูรณ์แบบ' ไว้สำหรับโคลนที่ทะเยอทะยานเช่นเขา และการที่ผมเข้ามาที่นี่ ก็เป็เพียง ตัวจุดชนวน ที่ทำให้กับดักทำงาน!
ID-10 รู้ว่าเขาถูกทรยศแล้ว เขาหันมาหาผมอย่างบ้าคลั่ง
"นาย... นายใช้ฉันเป็เหยื่อล่อ!"
"เปล่า" ผมตอบ "เราเป็เหยื่อล่อทั้งคู่! นายแค่เป็คนที่เดินตามแผนขององค์กรได้สมบูรณ์แบบกว่าฉัน!"
การต่อสู้ครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้น! ID-10 พุ่งเข้าใส่นักรบัอย่างรวดเร็ว เขาใช้ทักษะการต่อสู้ที่เหนือกว่าของณัฐอย่างเต็มที่ ชก ตี และเตะอย่างเด็ดขาด
ในขณะเดียวกัน ผมก็ทำงานต่อไปที่พอร์ตข้อมูล โดยใช้่เวลาที่พวกเขากำลังสู้กันเป็เกราะกำบัง
ID-10 โค่นนักรบัคนแรกได้ด้วยการหักคออย่างรวดเร็ว แต่เขาได้รับาเ็ที่ไหล่ขวาจากปืนช็อตไฟฟ้า
"มาสิ ณัฐ! มาช่วยฉัน! เราต้องร่วมมือกันเพื่อทำลายพวกเขา!" ID-10 ะโขอความช่วยเหลือ
ผมสบตาเขา... และเห็นความเ็ปในดวงตาของเขา... ความเ็ปที่ผมเคยรู้สึกเมื่อผมถูกตีหัว!
ผมตัดสินใจในเสี้ยววินาที... ผมดึงชิปความทรงจำหลักออกจากการเชื่อมต่อ การอัปโหลดข้อมูลทำลายล้างยังไม่สมบูรณ์!
แทนที่จะอัปโหลดโค้ดทำลายล้าง ผมกลับใช้ชิปนั้นในการ ส่งข้อความรหัส ออกไปจากเครือข่ายอย่างรวดเร็ว...
> 'ที่ตั้งสำรอง: คลินิกนอกเมือง 31221 - [ชิปสำรอง] - โอเมก้า'
>
ผมไม่ได้ทำลายองค์กร... ผมแค่สร้างจุดเริ่มต้นของการเปิดโปง!
ID-10 พลาดท่าในการต่อสู้กับนักรบัคนที่สอง เขาถูกยิงด้วยปืนช็อตไฟฟ้าซ้ำ ๆ จนล้มลงกับพื้น
"หนีไป ณัฐ! หนีไป!" ID-10 ะโอย่างบ้าคลั่ง "นายต้องมีชีวิตอยู่... ไปทำในสิ่งที่ฉันไม่สามารถทำได้!"
ในจังหวะสุดท้ายนั้น ID-10 ใช้พละกำลังเฮือกสุดท้ายของเขา กดปุ่มทำลายตัวเองของแผงควบคุม
ปัง!
เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหว เศษชิ้นส่วนของเซิร์ฟเวอร์กระเด็นไปทั่วห้อง นักรบัที่เหลืออีกคนเสียหลัก
ผมรีบวิ่งออกจากห้องบัญชาการทันทีที่เกิดะเิ... โดยไม่หันกลับไปมอง เงาของตัวเอง ที่กำลังจะถูกกำจัดไป
ID-10 ได้ซื้อเวลาให้ผม... และการตัดสินใจของเขาในการทำลายแผงควบคุมหลัก... เป็การพิสูจน์ว่าเขาไม่ใช่แค่โคลน... แต่คือ ID-09 อีกคนที่มีความรู้สึกสำนึกที่แตกต่างกัน
ผมหนีลงสู่ชั้นล่างผ่านทางบันไดหนีไฟที่เต็มไปด้วยควันไฟ... โดยมีชิปความทรงจำหลักและภารกิจใหม่ในมือ: ค้นหาคลินิกนอกเมืองที่ชิปสำรองและสูตรยาโอเมก้าถูกซ่อนไว้!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
48K
