“เช่นนั้นทำไมเราไม่ลองมองหาคุณหนูจากตระกูลอื่นละเ้าคะ”เลี่ยงหรูในวัยสิบสามปีเอ่ยถามมารดาของตนด้วยสีหน้าสงสัย
“เฮ้อ ก็เป็เพราะพี่ชายเ้านะสิไม่เคยไปตามนัดดูตัวเลยแม้แต่ครั้งเดียวนั้นจึงทำให้บรรดาแม่สื่อในเมืองต่างส่ายหัวที่จะรับงานทันทีที่ได้ยินชื่อของพี่ชายของเ้า”จือเลียงซูเอ่ยกับบุตรสาวของตนอย่างเหนื่อยใจเมื่อนึกถึงการประกาศข่มขู่แม่สื่อในเมืองแห่งนี้ไม่ให้มายุ่งกับชีวิตรักของตนหากมีผู้ใดฝ่าฝืนเขาจะใช้ดาบสะบั้นคอของแม่สื่อผู้นั้นให้ขาดภายในดาบเดียวและั้แ่นั้นมาไม่ว่านางจะเพียรไปหาแม่สื่อที่ใดพวกนางก็จะปฏิเสธทันทีที่รู้ชื่อของบุตรชายนาง
“แล้วเช่นนี้ข้าจะไม่แย่เอาหรือเ้าคะเพราะอีกไม่นานข้าก็จะปักปิ่นแล้วแล้วเช่นนี้เื่การแต่งงานของข้าจะมีแม่สื่อคนใดกล้าเข้ามาทำให้หรือเ้าคะ”เลี่ยงหรูเอ่ยกับมารดาของตนด้วยความกังวล
“หรูเออร์ เ้าอย่ากังวลไปเลยแม่จะช่วยให้เ้าได้คู่ครองที่เหมาะสมกับเ้าเอง”จือเลียงซูเอ่ยพร้อมกับลูบหัวของบุตรสาวของตนด้วยความเอ็นดู
“จริงนะเ้าคะท่านแม่ ข้าไม่ยอมแต่งให้กับตาแก่ที่ใกล้ตาลงโลงนะคะท่านแม่”เลี่ยงหรูเอ่ยพร้อมกับมองไปที่มารดาของตนด้วยท่าทางเอาแต่ใจ
“ได้สิแม่จะทำให้เ้าได้ทุกอย่างที่เ้า้าแน่นอน”จือเลียงซูเอ่ยพร้อมกับมองไปที่บุตรสาวของตนด้วยความรักและเอ็นดู
“ข้ารักท่านแม่ที่สุดเลยเ้าค่ะ”เลี่ยงหรูเอ่ยพร้อมกับโน้มตัวเข้าไปกอดมารดาของตนด้วยรอยยิ้มยินดี
“คิกๆ เ้าเด็กคนนี้นี่”จือเลียงซูเอ่ยพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขเมื่อนางเห็นความน่ารักน่าเอ็นดูของเลี่ยงหรูบุตรสาวของนางที่กำลังจะเดินจากไป
“ฮูหยินเ้าคะเื่รับอนุเข้ามาในจวนนี่คือรายชื่อผู้ที่ตรงตามที่ฮูหยิน้าเ้าค่ะ”หลิวม่านสาวใช้คนสนิทอีกคนของเลียงซูเอ่ยพร้อมกับส่งกระดาษให้กับนายของตนด้วยรอยยิ้มอ่อน
“ดี เตรียมเอาไว้ก็ดี”จือเลียงซูเอ่ยพร้อมกับมองมาที่กระดาษในมือของตนด้วยแววตาพึงพอใจ
ในยามสายที่มีแสงแดดสาดส่องก็ได้มีขบวนของทหารหลายร้อยนายเดินทางเข้ามาในเมืองด้วยความยินดีของเหล่าชาวเมืองเพราะว่าแคว้นเจินของพวกเขาได้ชนะามาเมื่อเร็วๆนี้
ยามอุ้ย (13.00-14.59)แม่ทัพเจาและเจาเฟยิก็ได้ควบม้ามาหยุดที่หน้าจวนตระกูลเจาด้วยท่าทางอ่อนล้าฮูหยินจือหรือจือเลี่ยงซูจึงได้เร่งให้บ่าวรับใช้ได้จัดเตรียมข้าวปลาอาหารให้กับสามีและลูกของตนด้วยความเร่งรีบพร้อมกับแอบส่งสายตาให้กับฉีหลินที่อยู่ไม่ไกลเข้ามาช่วยดูแลเจาเฟยิด้วยอีกคน
“ออกให้ห่างจากตัวข้า”เฟยิที่อยู่ในอารมณ์ไม่ดีเอ่ยสั่งฉีหลินเสียงเย็นทำให้ฉีหลินที่ยิ้มแย้มอยู่เมื่อครู่ได้แต่ก้มหน้าลงด้วยแววตาเศร้าทันที
“อาิ”เลี่ยงซูที่เห็นเช่นนั้นก็ได้แต่เอ่ยปรามบุตรชายของตนเบาๆ
“ข้าเกลียดนางขอรับเพราะว่ามีนางเฟยเฟิงจึงได้ทิ้งข้าไป”เฟยิเอ่ยพร้อมกับมองมาที่ฉีหลินด้วยสายตาเกลียดชัง
“มันเกี่ยวอะไรกับฉีหลินเล่านางเลือกองค์ชายที่สูงศักดิ์กว่าเ้าเห็นๆเหตุใดเ้าจึงได้คิดโทษผู้อื่นเช่นนี้”เลี่ยงซูออกตัวปกป้องสาวใช้คนสนิทของตน
“ท่านแม่เ้าคะ ที่พี่เฟยเฟิ่งทิ้งพี่ิไปเป็เพราะนางจริงเ้าค่ะพี่เฟิ่งเออร์บอกกับข้าเองว่านางน้อยใจที่พี่เฟิ่งไม่สามารถมีนางเป็ฮูหยินได้เพียงคนเดียวนางจึงทำทีสนิทสนมกับองค์ชายเพราะ้าประชดประชันพี่ิเ้าค่ะ”เลี่ยงหรูเอ่ยพร้อมกับมองไปที่ฉีหลินด้วยสายตาไม่ชอบใจ
“มันไม่มากเกินไปหรืออาิหรูเออร์ผู้ชายทุกคนก็ต้องมีสามภรรยาสี่อนุอยู่แล้วอีกอย่างนางก็มาหลังฉีหลินแต่นางกลับจะให้ข้าไล่ฉีหลินออกจากจวนเพื่อรับนางเข้ามาในจวนเช่นนั้นหรือมันเป็เหตุผลที่เราสมควรจะทำเพื่อนางหรือ”เลี่ยงซูเอ่ยพร้อมกับมองไปที่บุตรทั้งสองของตนด้วยแววตาไม่ชอบใจพร้อมกับมองมาที่ฉีหลินด้วยความสงสารที่นางไม่เป็ที่ยอมรับแม้แต่กระทั่งบุตรชายของนางเองก็ไม่คิดยอมรับนาง
803
