บทที่ 4 เพียงฝ่ามือัั เคล็ดวิชาบรรพชนล้านปีก็เปลี่ยนไป!
ในสายตาของคนทั่วไป ปราณเสวียนหวงปฐมกาลเพียงเส้นเดียวก็มีค่ามหาศาลเกินคณานับ แล้วเจดีย์พิสุทธิ์เสวียนหวงเทียนตี้ทั้งองค์นี้ จะไม่ใช่สมบัติล้ำค่าที่สุดแห่งยุคสมัยหรอกหรือ?
นี่ไม่ใช่แค่สมบัติวิเศษธรรมดา แต่เป็ถึงสมบัติล้ำค่าของวิถีแห่งคุณธรรม!
มันสามารถขจัดเวรกรรมทั้งปวง รวบรวมโชคชะตาอันไร้ขีดจำกัด ปัดเป่าภัยพิบัติจากทุกทิศทาง ทั้งยังสามารถค้ำจุนให้ตระกูลรุ่งเรืองสืบไปนับหมื่นนับพันปี!
ตลอดระยะเวลากว่าล้านปีของตระกูละสกุลเจียง ไม่เคยมีสมบัติล้ำค่าแห่งคุณธรรมเช่นนี้มาก่อนเลย!
“หรือว่าเ้าหนูน้อยหลิงเทียนจะเป็มหาจักรพรรดิในตำนานกลับชาติมาเกิดกัน??”
ทุกคนต่างพากันคาดเดาอยู่ในใจ
ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากนอกตำหนัก
“ตระกูละสกุลหวังแห่งเขตแดนเทียนฉยง ขอร่วมแสดงความยินดีต่อการจุติของบุตรจักรพรรดิตระกูละสกุลเจียงแห่งเขตแดนหลิงซวี ขอมอบ ‘หยกวิเศษสรรค์สร้าง’ เป็เครื่องบรรณาการ ขอให้สกุลเจียงรุ่งเรืองนับหมื่นชั่วคน ปกครองเขตแดนหลิงซวีสืบไป!”
ห้วงมิติแตกออก ร่างในชุดขาวถือหยกสีขาวบริสุทธิ์ปรากฏกายขึ้นเหนือเมืองเซียนว่านเซิ่ง
“ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งเขตแดนเทียนฉยง สกุลหวัง! พวกเขามาที่นี่จริง ๆ ด้วย!”
“ทุ่มทุนไม่อั้นเลย! หยกวิเศษสรรค์สร้าง สมบัติในตำนานที่ว่ากันว่าบรรจุต้นกำเนิดแห่งวิถี์เอาไว้ สกุลหวังถึงกับยอมใช้สิ่งนี้เป็ของขวัญเชียวหรือ?!”
ภายในเมือง เหล่าาาเทพต่างมองด้วยสายตาอิจฉาริษยา
“ตระกูละสกุลหานแห่งเขตแดนเป่ยหาน ขอมอบ ‘หยาดน้ำแข็งา’ เป็เครื่องบรรณาการ ร่วมแสดงความยินดีต่อการจุติของบุตรจักรพรรดิแห่งตระกูละสกุลเจียง”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง สตรีผู้งดงามล่มเมืองนางหนึ่งก็ก้าวข้ามผ่านห้วงมิติมา บริเวณที่นางผ่านล้วนกลายเป็น้ำแข็งนับหมื่นลี้ อากาศหยุดนิ่ง และเกล็ดหิมะโปรยปราย
“ซี้ด~ หยาดน้ำแข็งา? สมบัติในตำนานที่ว่ากันว่าเพียงหยดเดียวก็สามารถปลุกสายเืหงส์น้ำแข็งาในตัวไก่ป่าได้!”
“ตระกูละสกุลหลินแห่งเขตแดนชิงอวิ๋น...”
“...”
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่คนธรรมดาไม่มีทางได้พบเจอแม้จะมีชีวิตยืนยาวนับพันนับหมื่นปี ต่างพากันหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย
ห้วงมิติแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างของผู้คนนับร้อยปรากฏขึ้น
ในชั่วพริบตาเดียว แเื่กว่าร้อยคนก็มาถึง!
ทุกคนที่มาล้วนเป็ตระกูลอันดับหนึ่งของเขตแดนตนเอง ส่วนตระกูลอันดับสองนั้นไม่มีหน้าพอจะโผล่หัวมาเสียด้วยซ้ำ
วิถี์ยอมสยบ ผู้คนจากแปดทิศมาร่วมแสดงความยินดี!
ในบรรดาสามพันเขตแดนแห่งโลกเสวียนเทียน แม้ตระกูละเหล่านี้จะมีอัจฉริยะที่ได้รับการยอมรับจากวิถี์อยู่บ้าง
แต่ผู้ที่สามารถทำให้อาวุธหรือวิถี์ต้อง 'ยอมสยบ' ได้นั้น ตลอดหนึ่งล้านปีมานี้มีเพียงเจียงหลิงเทียนคนเดียวเท่านั้น
เจียงหลิงเทียนผู้นี้ คุ้มค่าแก่การผูกมิตรด้วยอย่างที่สุด
ขณะที่ทุกคนกำลังอิจฉาอิทธิพลของเจียงหลิงเทียน จู่ ๆ ชายชราในชุดขาวที่มีผมขาวโพลนแต่ใบหน้าอ่อนเยาว์ราวกับเด็ก ก็ปรากฏตัวขึ้นกลางดินแดนบรรพชนสกุลเจียงอย่างไร้สุ้มเสียง
รอบกายชายชรามีกลิ่นอายมรรคาวิถีหมุนวน ลึกลับดั่งเมฆหมอก ยากจะหยั่งถึง
เมื่อบรรพชนสกุลเจียงเห็นชายชราผู้นี้ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น ต่างก็ใสุดขีดและรีบทำความเคารพด้วยความนอบน้อม
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่จากตระกูลต่าง ๆ เมื่อเห็นชายชราผู้นี้ ต่างก็ก้มหัวโค้งคำนับไปยังทิศทางของดินแดนบรรพชนสกุลเจียงด้วยความตระหนักรู้
เขาคือ ‘เจียงิ’ ผู้แข็งแกร่งขอบเขตะแห่งสกุลเจียง ตัวตนที่อยู่เหนือสุดแห่งเขตแดนหลิงซวี!
โดยปกติแล้ว ผู้แข็งแกร่งขอบเขตะจะเก็บตัวบำเพ็ญเพียรเพื่อทะลวงสู่ขอบเขตว่าที่จักรพรรดิ หากไม่มีเื่คอขาดบาดตายจริง ๆ พวกเขาจะไม่ยอมปรากฏตัวออกมาให้เสียอายุขัยโดยใช่เหตุ…
“นับแต่นี้เป็ต้นไป หลิงเทียนจะอยู่กับข้า ข้าจะดูแลและฝึกฝนเขาด้วยตัวเอง”
เจียงิเดินมาตรงหน้าเจียงหลิงเทียน ก่อนจะหยิบป้ายหยกเก่าแก่ชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ
ทุกคนต่างอึ้งงัน นี่ไม่ใช่แค่การออกจากที่พำนักธรรมดา แต่นี่คือการจะลงมือฝึกฝนด้วยตัวเอง!
“ข้าจะถ่ายทอด ‘เคล็ดวิชาโกลาหลหมื่นลักษณ์’ ให้เ้า จงบำเพ็ญเพียรให้ดี รีบทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปราณโลหิตให้ได้ อย่าได้ทำลายพร์อันล้ำเลิศนี้เสียล่ะ”
“เคล็ดวิชาโกลาหลหมื่นลักษณ์งั้นหรือ?!”
เหล่าบรรพชนต่างมีสีหน้าตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น
เคล็ดวิชาโกลาหลหมื่นลักษณ์ คือวิชาที่บรรพชนสกุลเจียงค้นพบจากการสำรวจพื้นที่นอกเขตแดน ครอบคลุมสรรพสิ่งทั่วหล้า มีอานุภาพไร้ขีดจำกัด ถือเป็รากฐานสำคัญที่ทำให้สกุลเจียงสืบทอดมาได้นับล้านปี!
หากไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูล หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้เป็ผู้นำตระกูล ย่อมไม่มีคุณสมบัติในการเข้าถึงเคล็ดวิชานี้ได้เลย
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เคล็ดวิชาโกลาหลหมื่นลักษณ์ไม่ได้เป็เพียงแค่เคล็ดวิชา แต่เปรียบเสมือนเครื่องหมายของอำนาจสูงสุดในการสืบทอดตระกูละสกุลเจียง!
บรรพชนท่านนี้กำลังประกาศเลือกให้เจียงหลิงเทียนเป็ผู้นำคนต่อไปของสกุลเจียงแล้ว!
“ท่านบรรพชน เื่นี้สำคัญยิ่งนัก เราควรตัดสินใจหลังจากที่หลิงเทียนโตขึ้นอีกหน่อยดีหรือไม่?”
เจียงหลิงเทียนยังรู้สึกเฉย ๆ แต่บรรพชนหลายคนกลับยิ้มขมขื่น รู้สึกว่าเื่นี้อาจจะรีบร้อนเกินไป
ท้ายที่สุดแล้ว แม้จะเป็อัจฉริยะที่ได้รับการสนับสนุนดั่งดาวล้อมเดือน แต่ตำแหน่งผู้กุมอำนาจคนต่อไปของตระกูลนั้น เกี่ยวพันกับอนาคตของสกุลเจียงโดยตรง ย่อมต้องรอบคอบให้มากกว่านี้
“ระบบ เคล็ดวิชาเล่มนี้ทำไมดูเก่าคร่ำครึเหมือนของพัง ๆ แบบนี้ล่ะ อัปเกรดให้มันดีกว่านี้หน่อยได้ไหม?”
ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกัน เจียงหลิงเทียนกลับยื่นมือเล็ก ๆ อันนุ่มนิ่มของเขาออกไปคว้า ‘เคล็ดวิชาโกลาหลหมื่นลักษณ์’ มาไว้ในมือ
[ติ๊ง! โฮสต์ใช้แต้มแก้ไข 1 แต้ม!]
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์! ‘เคล็ดวิชาโกลาหลหมื่นลักษณ์’ ได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์กลายเป็คัมภีร์มรรคาโกลาหลไท่ซ่าง!]
ครืนนน!
เหนือฟากฟ้าเก้าชั้นฟ้า ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอีกครั้ง!
เหนือท้องฟ้า ก้อนเมฆแตกกระจาย ลำแสงแห่งความโกลาหลสายหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า พุ่งตรงมายังฝ่ามือของเจียงหลิงเทียนโดยเฉพาะ
ทันใดนั้น ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของเหล่าบรรพชนและแม้แต่เจียงิ ป้ายหยกที่บันทึกเคล็ดวิชาเดิมก็เริ่มเปลี่ยนแปลงและงอกเงยขึ้นเรื่อย ๆ
จนในที่สุด... มันก็กลายเป็ตำราหยกที่มีแผ่นหยกถึงสิบสองหน้า!
เอ่อ... นี่มันอะไรกัน?
นี่มันเื่อะไรกันแน่เนี่ย??
ไม่ต้องพูดถึงบรรดาแเื่ที่มาแสดงความยินดี แม้แต่ผู้แข็งแกร่งอย่างเจียงิยังมึนงงจนทำตัวไม่ถูก
เ้าเด็กคนนี้แค่ใช้มือเล็ก ๆ แตะไปทีเดียว เคล็ดวิชาของบรรพชนก็เปลี่ยนไปแล้วอย่างนั้นหรือ?!
![อัลฟ่าเถื่อน [omegaverse] พรีออเดอร์หนังสือถึง 2 พ.ค. 64](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618913655_95554513.webp)
1K
