หลินหยวนพูดออกมาอย่างเค่อเขิน ต้องบอกก่อนว่าเขาตอนนี้ได้ประเคนหินลมปราณยุทธระดับต่ำทั้งหมดเท่าที่มีให้กับชายหนุ่มตรงหน้านี้แล้ว การที่เป็เ้าเมืองเหรินซานนั่นโดยปกติเขานั่นก็มีค่าใช้จ่ายที่มากยิ่งกว่ารายรับอยู่แล้ว ส่วนหินยุทธนี้ว่าจะเก็บเอาไว้บ่มเพาะพลังทีหลัง แต่เขามาพบเจอเื่นี้ก่อนนะสิ ที่เอามันออกมาเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับปรมาจารย์ผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรที่มีพร์เช่นนี้ถือว่าไม่เสียดายเลยแม้แต่นิด
หลินตงเมื่อเห็นมันก็ตาลุกวาว ถึงจะมีเหรียญทองหลายร้อยเหรียญก็ทำได้เพียงแค่แลกมันมาได้แค่หนึ่งก้อนเท่านั่น แล้วตอนนี้ภาพตรงหน้าของเขาคือหินลมปราณยุทธสีขาวหม่นที่อัดแน่นไปด้วยคลื่นพลังบริสุทธิ์ีที่มีราวกับูเาย่อมๆ
"งั้นข้าขอรับไว้อย่างไม่เกรงใจเลยละกัน"
เมื่อเขาพูดจบก็ดูดมันเข้าแหวนมิติัเพลิงของตนเองในทันที หลินหยวนเมื่อเห็นเขามีแหวนมิติด้วยก็อุทานอย่างใอยู่หน่อยๆ
ตอนแรกเขาก็นึกว่ามันเป็แหวนประดับนิ้วมือเฉยๆแต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็แหวนช่องว่างมิติเลย โดยปกติแล้วผู้ที่มีพลังเพียงแค่นี้ส่วนใหญ่จะไม่มีแหวนมิติไว้ติดตัวกันทั้งนั่นเพราะถึงยังไงมันก็แพงเกินไป มันก็มีอีกกรณีนึงนั่นก็คือการเกิดมาที่ตระกูลทรงพลังและมั่งคั่ง พวกเขาจะได้รับมันจากครอบครัวของตนอย่างง่ายดาย โดยปกติแล้วแหวนมิติที่มีพื้นที่เพียงแค่หนึ่งเมตรก็มีราคาถึงหลายสิบหินลมปราณยุทธระดับต่ำแล้ว แต่ทว่าการที่ชายหนุ่มสามารถเอาหินทั้งหมดสามร้อยก้อนเข้าไปได้จากที่ดูๆแล้วจะต้องมากกว่าสามหรือสี่เมตรอย่างแน่นอน แล้วลักษณะที่งดงามเสมือนกับหัวันั่นจากสายตาของเขาแล้วจะต้องเป็แหวนมิติที่อยู่ในระดับสูงมาก
ชายวัยกลางคนยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นใ ดูท่าปรมาจารย์เบื้องหน้าคนนี้จะมีสถานะเื้ัที่ไม่ธรรมดาเลยเชียวละ เป็ผู้มีพลังระดับต่ำแต่กลับมีแหวนมิติล้ำค่าระดับนี้ได้ เขาคิดถูกจริงๆที่สานสัมพันธ์อันดีกับชายหนุ่มตรงหน้า
ขณะเดียวกันหลินตงก็ลอบสังเกตถึงอารมณ์นิสัยของชายวัยกลางคนตรงหน้าพลางจิบน้ำชาของตนอย่างสบายใจ ตอนที่เขาใช้แหวนมิติดูเหมือนว่าเ้าเมืองคนนี้จะลอบใอยู่หน่อยๆ ดูท่าแหวนมิติสำหรับผู้มีพลังเช่นเขาตอนนี้มีมันคงจะไม่ค่อยดีสิน่ะและยิ่งเป็แหวนมิติที่มีเอกลักษณ์เป็ประกายเช่นนี้จะต้องเป็ที่หมายตาของคนอื่นๆอย่างแน่นอน เขาเมื่อคิดๆดูแล้วก็ว่าหลังจากนี้จะเก็บเอาแหวนมิติเข้าไปยังชุดคลุมตรงหน้าอกของตนก่อน ไว้เดียวมีพลังที่มากมายยิ่งขึ้นเท่าไหร่ค่อยเอามันออกมา
"ท่านเ้าเมือง งั้นข้าขอตัวออกไปข้างนอกก่อนนะ พอดีจะไปซื้อของส่วนตัวนิดหน่อย"
หลินตงพูดขึ้นพลางวางแก้วน้ำชาของตนลง ชายวัยกลางคนเมื่อเห็นว่าเขาจะไปแล้วก็ผายมืออย่างยินดี
"เข้าใจแล้ว ท่านไปเดินเที่ยวให้สบายใจก่อนเถอะ เมื่อท่านกลับมาก็จะรู้ว่าห้องของท่านที่ข้าสั่งไว้เสร็จหมดแล้ว..!!"
หลินหยวนพูดด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้น ต้องบอกก่อนว่าวันนี้มันเป็อะไรที่น่าเหลือเชื่อสำหรับเขาเลยก็ว่าได้ คืนนี้ต้องเริ่มฉลองกันซักหน่อยแล้ว ได้ทั้งราชสีห์คลั่งระดับสี่ที่มีพลังแข็งแกร่งมาตนนึงและได้รู้จักกับปรมาจารย์ผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรที่ทรงพลังแถมยังหนุ่มเช่นนี้ สำหรับเขานั่นไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่านี้แล้ว
"เอ่อ ข้าจะบอกอะไรให้ก่อนก็ได้ ถ้าท่านมีสัตว์อสูรตัวไหนหรือระดับไหนอีกก็มาให้ข้าฝึกฝนมันได้ละ ข้าจะคิดมันไม่แพง"
หลินตงนึกถึงเื่นี้ได้ก็พูดขึ้นอย่างไม่สนใจและหันหลังเดินออกจากห้องไป หลังจากนี้เขาจะต้องหาเงินมาฝึกฝนพลังยุทธให้มากยิ่งขึ้น เขาจะลอยชายไปมาอยู่แบบเดิมเหมือนกับอดีตไม่ได้แล้ว
หลินหยวนที่ได้ยินประโยคไล่หลังมาก็กำหมัดอย่่างแแ่ ถ้าเขาพูดแบบนี้ออกมาก็แสดงว่าเขานั่นยินดีที่จะฝึกฝนสัตว์อสูรตนอื่นๆให้ ยิ่งเขาคิดก็ยิ่งสั่นสะท้านนัก
ขณะเดียวกันเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเพื่อนของเขาคนนึงมีสัตว์อสูรระดับสี่ที่ดุร้าย มันคือสัตว์อสูรสายพันธุ์บินได้ที่หายากยิ่ง เมื่อเขาคิดเช่นนั่นก็รีบออกไปจากตำหนักเ้าเมืองในทันทีโดยที่เขายังไม่ลืมที่จะมองไปยังเสี่ยวหลินที่นอนอย่างสบายใจภายในลานกว้างนั่น
ภายนอกของตำหนักเ้าเมือง อันเป็ท้องถนนที่ผู้คนพุ่งพล่าน มีแผงลอยขายของสิ่งต่างๆอย่างคับคั่ง หลินตงตอนนี้กำลังไปยังร้านขายของล้ำค่าผู้ฝึกยุทธที่ใหญ่สุดภายในเมืองแห่งนี้ เขานั่นจะต้องหาแหวนห้วงมิติวงใหม่มาวงนึง เพราะถึงยังไงแหวนมิติัเพลิงะของท่านอาจารย์ก็สะดุดตาเกินไปแล้วมันอาจจะไปถูกใจผู้ทรงพลังเขา ถ้าเป็เช่นนั่นจริงๆเขาก็ไม่มีทางปกป้องมันด้วยพลังระดับนี้ได้แน่
ความคิดของชายหนุ่มนั่นถือว่าเป็เื่ปกตินัก การที่เขาจะหวาดระแวงอยู่หน่อยๆถึงเื่ราวนี้ก็ไม่ผิดแปลกไป โดยปกติแล้วแหวนมิตินั่นจะตกเป็เป้าหมายของกลุ่มคนที่ประสงค์ร้ายได้ง่ายๆ เพียงแค่แหวนมิติระดับที่มีพื้นที่น้อยที่สุดก็มีราคาที่แพงหูฉี่ซะจนเอื้อมไม่ถึงแล้ว นับประสาอะไรกับแหวนมิติัเพลิงที่มีพื้นที่ที่ยิ่งใหญ่กว่าจักรวาลนับสิบ มันมากพอที่จะเอาสิ่งของจากทั่วจักรวาลทั้งมวลมาใส่ได้อย่างสบายๆ ถ้าทุกคนรับรู้ว่าแหวนมิติัเพลิงของหลินตงนั่นมีอาณาเขตระดับนี้คงจะเกิดมหาาแห่งความโกลาหลเพื่อแย่งชิงมันอย่างแน่นอน ชายหนุ่มจะถูกฆ่าตายอย่างอนาถซะจนไม่มีศพหลงเหลือเป็แน่
ขณะนั่นระหว่างที่เขากำลังสอดส่องไประหว่างทางก็ไปสะดุดเข้ากับกระดาษคัมภีร์แผ่นนึง มันฉีกขาดยับซะจนไม่เหลือเคล้าโครงแต่ทว่านัตน์ตาของชายหนุ่มััมันได้ถึงความผิดปกติ มันมีอะไรแปลกๆเกี่ยวกับกระดาษโบราณแผ่นนั่น เขาคิดจบก็ไม่รอช้ารีบไปยังแผงลอยตรงบริเวณนั่นในทันที