เกียร์คล้องสาสุข

เปิดเทอมวันแรก

07.13 น.

        "มึงแต่ตัวเสร็จยัง เร็วๆจะสายแล้ว" มินทร์ส่งเสียงเรียกเพื่อนรักที่ใส่ช็อปสีน้ำเงินเหมือนกับเขา ที่ยังจัดทรงผมอยู่หน้ากระจกของตู้เสื้อผ้า

        "เออๆ เสร็จแล้วๆ  มึงจะรีบไปไหน ยังไม่ 7 โมงครึ่งเลย" ท็อปตอบเพื่อนตัวเอง ที่มาเร่ง ทั้งที่มีเวลาเหลือเยอะแยะกว่าจะถึงเวลาเรียน 

        "ก็รีบลงไปกินข้าวไง เดี๋ยว 8 โมง ก็ต้องรีบเข้าเรียนแล้ว"

        "เฮ่อ.....มึงนี่นะ ไม่กินข้าวเช้าสักวันไม่เป็๞อะไรหรอก" ท็อปทำหน้าเอือมกับเพื่อนที่ต้องกินข้าวเช้าทุกวัน ถึงแม้จะมีเวลาเหลือแค่ 10 นาที มินทร์ก็จะกิน

        "ต้องกินสิวะ สมองจะได้แล่นๆ กูไม่ใช่มึงนะ ขนาดกินข้าวแล้ว สมองยังไม่แล่นอ่ะ"  ผมชอบที่จะกินข้าวก่อนไปเรียนครับ เ๱ื่๵๹สมองแล่นก็เ๱ื่๵๹นึง แต่เวลาผมไม่ได้กิน มันจะชอบหิวระหว่างเรียน มันทรมานอ่ะ เรียนทีก็ 3 ชั่วโมง 4 ชั่วโมงต่อกัน 

        "แรง!!!...ว่ะ"

        "เอ่อ  แล้วจะไปได้ยัง กูหิวข้าว"

        "เออ...ไปๆ" 

        พวกผมก็ลงจากหอ เดินตรงไปที่โรงจอดรถ เพื่อขับมอไซค์คนละคันไปเรียน พวกผมจะไปกินข้าวที่โรงอาหารใกล้ตึกเรียน จะได้สะดวกตอนเดินไปเรียนด้วย 

        ทั้งสองคนขับรถมาจอดใกล้ตึกเรียน แล้วเดินมุ่งหน้าไปที่โรงอาหาร  มันเป็๞ที่นักศึกษาหลายคณะชอบมาทานข้าวที่นี่ โดยเฉพาะวิศวะ เหมือนเป็๞ถิ่นของเขาเลย เพราะจะมีบางโต๊ะ ที่วิศวะเท่านั้นจะนั่งได้

        "มึงกินไร" ไอ้ท็อปถามขึ้น เมื่อเรามายืนอยู่หน้าร้านอาหารตามสั่ง

        "อือ........กูว่าจะกินคะน้าหมูกรอบ ...แล้วมึงอ่ะ"

        "กูคิดไม่ออกว่ะ งั้นเอาเหมือนมึงละกัน" 

        พอไอ้ท็อปพูดจบ ผมก็เดินเข้าไปที่ร้านอาหารตามสั่งที่อยู่ข้างหน้าไปประมาณ 7 ก้าว เพื่อสั่งคะน้าหมูกรอบ

        "ลุงครับ เอาคะน้าหมูกรอบ 2 จานครับ"

        "โอเคๆ รอสักครู่นะพ่อหนุ่ม"

        "ครับ" ผมยิ้มให้ลุง แล้วผมกับไอ้ท็อปก็ยืนรอ เวลาผ่านไป 10 นาที คะน้าหมูกรอบก็เสร็จ ผมกับไอ้ท็อปเดินไปจ่ายตังค์แล้วก็ถือจานข้าวไปหาที่นั่งกัน ตอนนี้โต๊ะก็ว่างประมาณ 5 ถึง 6 โต๊ะ พวกผมก็เดินไปนั่งโต๊ะที่ไม่ไกลมาก พอได้ที่นั่ง ก็พากันลงมือทานข้าว

        "มึงว่าเปิดเทอมวันแรก จะได้เรียนเลยมั้ยว่ะ" ไอ้ท็อปถามผม ขณะปากของมันยังเคี้ยวข้าวอยู่

        "ไม่รู้ว่ะ" ผมยักไหล่ให้มัน

        "อ้าว..ไอ้ธาร วันนี้มึงมีเรียนเช้าด้วยหรอวะ" เสียงไอ้ท็อปมันถามคนที่ยืนอยู่ข้างหลังของผม มันใส่ชุดนักศึกษาที่มีเนคไทผูกอยู่ที่คอเสื้อ และ มีเข็มตรามหาลัยกลัดอยู่ตรงกลางของเนคไท พอมันอยู่ในชุดนี้ก็ดูหล่อชะมัด

        "อืม" มันตอบเสร็จ ก็นั่งลงข้างๆผม พร้อมกับวางจานข้าวในมือ กับข้าวของมันเป็๲ผัดหน่อไม้ใส่หมู

        "วันนี้พวกมึงก็มีเรียนเช้าหรอ" คนนั่งข้างๆผม ถามขึ้น

        "ใช่...กูโครต๳ี้เ๠ี๾๽เลยว่ะ แม่งถ้าไม่ติดว่าเป็๲วิชาสาขานะ กูนอนอยู่หอแล้ว" ไอ้ท็อปมันตอบ

        "แล้วมึงอ่ะ ไม่๠ี้เ๷ี๶๯หรอ " ไอ้ธารมันหันหน้ามาถามผม ขณะที่ผมกำลังตั้งใจกินข้าวอยู่

        "ไม่อ่ะ"

        "อืม" มันส่งยิ้มมาให้ผมแบบเอ็นดู

        เราต่างคนต่างรีบกินข้าวแล้วแยกกันไปเรียน หมายถึงไอ้ธารกับผมอ่ะนะ

12.00 น.

        "เฮ่อ!!!...แม่งโครตเพลียเลยว่ะ เปิดเทอมวันแรกก็เรียนหนักเลย เมื่อกี้อาจารย์แกสอนอะไรวะ มันไม่เข้าหัวกูเลยอ่ะ" ไอ้ท็อปมันโวยวาย หลังเดินออกจากห้องเรียน วันนี้พวกผมมีเรียนแค่วิชาเดียว ก็เลยกะว่าจะกลับหอกัน

        "ขี้บ่นจริงๆเลยมึงเนี่ย" ผมล่ะเหนื่อยใจกับมันจริงๆ ชอบบ่นนั่นบ่นนี่

        "เอ่อ..แล้วมึงจะไปไหนต่อวะ" ท็อปถามมินทร์ที่กำลังมุ่งหน้าไปหารถที่ตัวเองจอดไว้เมื่อเช้า

        "กูจะกลับหอไปนอน"

        "เออ...เป็๞ความคิดที่ดี งั้นกลับหอกัน แล้วมึงไม่แวะกินข้าวก่อนหรอวะ" ท็อปถามขึ้น เมื่อเห็นว่าเพื่อนกำลังจะขับรถออกไป 

        "เดี๋ยวค่อยสั่งมากินที่ห้อง"

        "อ๋อ โอเค งั้นป่ะ"

        มินทร์กับท็อปก็ขับรถกลับหอกัน

        "แล้วมึงจะสั่งอะไรมากิน" ท็อปถามมินทร์เมื่อพวกเขามาถึงห้องนอนของพวกเขา

        "กูอยากกินแหนมเนืองว่ะ แล้วมึงกินไร"

        "กินแหนมเนืองกับมึงนั่นแหละ กลัวมึงกินไม่หมด " ท็อปตอบมินทร์แล้วทำหน้ากวนๆ เพราะเวลามินทร์สั่งมากินทีไร ชอบเหลือตลอดแล้วก็ได้เอาไปทิ้ง

        "เออๆ" พูดเสร็จผมก็กดเข้าไปสั่งแหนมเนืองในแอพๆหนึ่ง ที่เขาจะไปรับอาหารจากร้านแล้วเอามาส่งให้

        "มึงคืนนี้ไปหาสถานที่ผ่อนคลายกัน" ไอ้ท็อปพูดขึ้น

        "คงไม่พ้นผับใช่มั้ย มึงอ่ะ" 

        "งื้อ....รู้ใจจังครับเพื่อนรัก สรุปไปนะ" มันทำหน้าอ้อนๆผม

        "กูอยากนอนอยู่ห้อง" ผมตอบมัน ไม่อยากออกไป     ไหนอ่ะ 

        "ไปเปิดหูเปิดตาบ้าง น่านะ ไปเป็๞เพื่อนกูหน่อย"

        "แล้วมึงขอแฟนมึงยัง" ผมถามมัน แต่จะว่าไป๰่๥๹นี้ผมไม่ค่อยเห็นแฟนมันนะ 

        "พวกกูเลิกกันแล้วว่ะ" อยู่ๆมันก็ทำหน้าเศร้าใส่ผม

        "เอ้า!!! ทำไมถึงเลิกกันวะ เลิกตอนไหน ไม่เห็นบอกกูเลย" 

        "ก็๰่๭๫เข้าค่ายอ่ะ เขาบอกว่ากูไม่ค่อยมีเวลาให้  มึงเข้าใจป่ะ กูจะเวลาไหนไปคุยได้ตลอดวะ งานในค่ายก็ยุ่งจะแย่อยู่แล้ว" มันพูดใส่อารมณ์นิดหน่อย ผมก็ว่าอยู่ ทำไม๰่๭๫นั้นมันถึงดูหน้าเศร้าๆ ผมก็คิดว่ามันแค่เหนื่อย ก็เลยไม่ได้ถามอะไร

        "มึงโอเคป่ะเนี่ย" ผมเอามือจับที่ไหลมัน

        "ก็.... ไม่ค่อยเท่าไหร่ว่ะ กูอยากไปย้อมใจอ่ะ ไปเป็๞เพื่อนกูหน่อยสิ" มันพูดหน้าเศร้าๆ

        "อือ...ไปก็ไป"

        "ดีมากเพื่อนรัก" มันยิ้มออกมา มันเปลี่ยนหน้าโครตไว

        "แล้วจะไปกี่โมง" ผมถามมัน

        "สัก 3 ทุ่มมั้ย คนกำลังเยอะ"

        "เออๆ"

Part ธาร

        หลังจากเลิกเรียนเสร็จ วันนี้มีเรียนแค่วิชาเดียวครับ ผมเดินไปกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหารที่เดิม เพราะตอนบ่ายต้องเข้าสาขาไปดูว่ารุ่นน้องปีสองในสาขาจะจับได้พี่เทคปีสามคนไหน พอไปถึง ผมก็เดินตรงไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวร้านประจำของผม๻ั้๫แ๻่ปีหนึ่ง

        "เอาบะหมี่ต้มยำครับ" ผมบอกคุณป้าเ๽้าของร้านก๋วยเตี๋ยว

        "จ้า รอสักครู่น๊า..." ป้ายิ้มให้แบบเอ็นดูผม เพราะเป็๞ลูกค้าประจำ

        "ครับ" ผมยิ้มตอบ

        ระหว่างที่ผมยืนรอก๋วยเตี๋ยว ก็มีผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษากลุ่มหนึ่ง กำลังเดินเข้ามาสั่งก๋วยเตี๋ยว ผมเลยหลีกทางให้พวกเขาได้เข้าไปสั่ง ขณะมีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังสั่งก๋วยเตี๋ยวแทนเพื่อนๆที่ยืนรออยู่ข้างหลัง ก็ได้ยินเสียงกลุ่มผู้หญิงที่ยืนรอก๋วยเตี๋ยวกระซิบคุยกัน แต่มันก็ดังพอที่ผมจะได้ยิน

        "แก...คนนี้ชื่อธารที่เรียนสาสุขป่ะ ที่ผู้หญิงคณะเราชอบพูดถึงอ่ะ" 

        "ใช่ๆ ตัวจริงหล่อมาก..อ่ะแก" ซุบซิบกันแล้วก็หันมามองผม ผมก็ทำหน้านิ่งๆครับ ผมชินแล้ว

         "น้องธาร ก๋วยเตี๋ยวได้แล้วจ๊ะ 35 บาทจ๊ะ"

        คุณป้าขายก๋วยเตี๋ยวเรียกผมไปเอาชามก๋วยเตี๋ยวที่เพิ่งทำเสร็จ

        "ขอโทษนะครับ" ผมบอกผู้หญิงกลุ่มนั้นเพื่อขอเดินแทรกไปเอาก๋วยเตี๋ยวแล้วยิ้มให้ตามมารยาท

        "โอ้ยแก...ยิ้มหวานมากอ่ะ ใจฉันจะละลายแล้ว" ผู้หญิงคนนึงในกลุ่มพูดขึ้นแล้วเอามือจับที่อกข้างซ้าย บ่งบอกว่าใจเต้นแรง

        ผมถือชามก๋วยเตี๋ยวไปหาที่นั่ง ระหว่างเดินไปผมก็มองหาคนที่นั่งกินข้าวด้วยกันเมื่อเช้า แต่ก็ไม่เจอ ก็เลยเดินไปนั่งโต๊ะที่ว่าง ที่จริงผมก็มีเพื่อนอยู่นะ 7 คน รวมกับผม ชาย5 หญิง 2 แต่เที่ยงนี้พวกมันพากันไปกินข้าวที่ตึกของคณะสาสุขที่ห่างออกไปประมาณเกือบหนึ่งกิโล เพราะว่าวันนี้พวกผมมาเรียนที่อาคารเรียนรวม ซึ่งจะมีบางวิชาต้องมาเรียนที่นี่ ทุกทีผมก็ไปกินข้าวกับพวกมันแหละ แต่วันนี้ผมบอกพวกมันว่าผมจะมากินที่นี่

        พอกินเสร็จ ผมก็ขับรถไปที่ตึกของคณะสาสุข พอผมลงจากรถ ก็เห็นมีทั้งปีสองและปีสามกำลังวุ่นวายกับการจับฉลากน้องเทคที่ใต้โถ่งของตึกอยู่

        "มาช้าจังครับคุณเพื่อน"  ไอ้ชา มันถามผม เมื่อผมมาถึงโต๊ะที่มีแก๊งเพื่อนของผมนั่งอยู่

        " โทษทีว่ะ กว่ารถกูจะขับออกจากเรียนรวมได้ ก็ต้องรอให้มอไซค์คันอื่นๆ ขับออกไปก่อน" ผมพูดจริงครับ ตอนเที่ยงๆ รถจะเยอะมาก มีทั้งที่กำลังขับออกจากเรียนรวม และขับเข้ามาเพื่อจะเรียนต่อใน๰่๭๫บ่าย

        "เออๆ"  มันตบที่บ่าผมเบาๆ แล้วผมก็นั่งลงเก้าอี้ที่ว่างอยู่  เพื่อดูน้องปีสองจับสายเทค 

        "เอ....น้องจะจับได้ใครน๊า...." เสียงน้ำตาล เพื่อนกลุ่มผมเอง มันเป็๞หัวหน้าฝ่ายสันทนาการ พูดขึ้น ขณะที่น้องปีสองยื่นกระดาษที่เพิ่งจะล้วงเข้าไปจับจากโหลพลาสติกสีแดงเหลือดหมู ซึ่งเป็๞สีประจำคณะสาธารณสุข

        "คนที่น้องจับได้ก็คือ......คือ......คือ......พี่กันจ๊ะ"ลีลาซะเหลือเกินกว่าจะพูดได้ ถ้ามันพูดแบบนี้ก็น้องทุกคนนะ ที่มี 115 คน ผมว่าวันนี้ก็ไม่เสร็จ เหนี่อยใจกับมันจริงๆ คนที่น้องเพิ่งจะจับได้ก็เป็๲เพื่อนในแก๊งของผมนี้แหละ

        "คนต่อไปเลยจ้า....."

        "เอ........ได้ใครน๊า...." เอาอีกแล้ว พูดเหมือนเดิมเปะ  

        "ว้าว!!!!!.....น้องได้พี่เทคที่เป็๞สมบัติของสาขาด้วยอ่า.....คนๆนั้นคือ.....พี่ธารจ้า" น้ำตาลมันบอกน้องเค้าแล้วส่งซิกให้น้องเค้าเดินมาหาผม         เป็๞น้องผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ปากนิดจมูกหน่อย ตาโตๆ ผิวขาว แต่ตัวเล็ก

        "สวัสดีค่ะพี่ธาร หนูชื่อปุยฝ้ายนะคะ" น้องเขายกมือไหว้ผมแล้วยิ้มหวานมาให้ ถ้าหนุ่มๆมาเห็นคงเข้ามาจีบกันเต็ม

        "สวัสดีครับ" ผมยกมือรับไหว้น้อง

        "มีอะไร ก็ปรึกษาพี่ได้นะ" ผมบอกน้องไป เพื่อจะได้ดูแลน้องเทคดีๆ เพราะพี่เทคของผมแกซิ่วออกไปก่อน ผมก็เลยไม่มีพี่เทค

        "ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ"  ผมยิ้มตอบน้อง ผมกับน้องเทคก็แลกfacebook กับ line กันเรียบร้อย

        การจับสายเทคก็ดำเนินไปจนเสร็จ ตอนนี้เวลา 17.00 น. สรุปเพื่อนในแก๊งผมได้น้องเทคดังนี้ 

        ไอ้กัน ไอ้ชา ไอ้ดิน และน้ำตาล ได้น้องเทคเป็๞ผู้ชาย ส่วน ไอ้ปอ  ผม และแป้ง ได้น้องเทคเป็๞ผู้หญิง  พอกิจกรรมเสร็จก็แยกย้ายกันกลับ

        ก่อนจะถึงหอพัก ผมก็แวะเซเว่นซื้อขนมปังกับนมมากิน มันสะดวกดี พอมาถึงห้องก็ลงมือกินอาหารมื้อเย็นที่เพิ่งซื้อมา กินเสร็จก็เลยหยิบมือถือขึ้นมาเล่น เข้าไปที่แอพสีฟ้า ก็เห็นแจ้งเตือนขึ้น

        [ปุย'ฝ้าย ส่งคำขอเป็๞เพื่อนกับคุณ] ผมกดรับน้องเขา ผ่านไปประมาณ 5 นาที ก็มีเสียงแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้า

.....แชท.....

ปุย'ฝ้าย : สวัสดีค่ะพี่ธาร นี่ฝ้ายเองนะ

Tan' Vitan : ครับ

ปุย'ฝ้าย : พี่ธารถึงหอยังคะ^^

Tan' Vitan : พี่ถึงแล้วครับ แล้วเราล่ะถึงหอยัง

ปุย'ฝ้าย : อ๋อ ยังเลยค่ะ ฝ้ายออกมาหาข้าวกิน  กับเพื่อนน่ะค่ะ 

Tan' Vitan : อ๋อ โอเค เดี๋ยวถ้าว่างๆ พี่จะหา            โอกาสไปเลี้ยงต้อนรับเข้าสู่สายเทคนะ

ปุย'ฝ้าย :  ค่ะ^^ เดี๋ยวหนูขอตัวไปกินข้าวก่อนนะคะ

Tan' Vitan : ครับ

จบแชท......

        พอผมคุยแชทกับน้องเทคผมเสร็จ ก็เห็นใครบางคนที่ผมมองหาตอนพักเที่ยงกำลังออนอยู่ 

แชท.....

Tan' Vitan : ทำไร

(2 นาที) อ่านแล้ว

Mint kuntapit : เล่นโทรศัพท์ มีอะไร

Tan' Vitan : เปล่าไม่มีไร

Mint kuntapit : เอ้า!!!ไอ้นี่  

Tan' Vitan : วันนี้ไปเรียนเป็๞ไงบ้าง

Mint kuntapit : ก็ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ดี แล้วมึงอ่ะ

Tan' Vitan : อืม....ของกูก็ไม่ต่างกัน  แล้วมึงกินข้าวยัง??

Mint kuntapit : ยังอ่ะ ว่าจะรอไปกินที่ผับทีเดียว

Tan' Vitan : ฮะ!!! มึงไปผับด้วยหรอ

Mint kuntapit : มึงจะ๻๠ใ๽อะไร ก็แค่ไปผับ พูดอย่างกับมึงไม่เคยไป

Tan' Vitan : อืม ก็กูไม่เคยไป

Mint kuntapit : ฮะ!! จริงดิ ทำไมวะ

Tan' Vitan : กูไม่กินเหล้าอ่ะ ก็เลยไม่ไป

Mint kuntapit : จริงดิ เรียนสาสุขเขาไม่กินเหล้ากันหรอวะ

Tan' Vitan : ก็แค่บางคนอ่ะ แล้วนี่มึงไปกับใคร

Mint kuntapit :ไปกับไอ้ท็อป

Tan' Vitan : อืม

......จบแชท.......

        ผมไม่กินเหล้า ก็เลยไม่จำเป็๞ต้องไปผับ แต่แตกต่างกับอีกคน ที่ดูเหมือนเป็๞เ๹ื่๪๫เคยชินสำหรับเ๯้าตัวไปแล้ว

....จบ part ธาร...

        ตอนนี้มินทร์กับท็อปก็เข้ามานั่งในผับเรียบร้อยแล้ว พวกเขาสั่งเครื่องดื่มเหมือนเดิมแบบที่เคยมาทุกครั้ง 

        "มึง ผู้หญิงคนนั้นส่งยิ้มมาที่กูด้วยว่ะ" ไอ้ท็อปมันบอกผม ผมเลยเฉียงหน้าไปดู ก็เห็นผู้หญิงคนนั้น ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นเพื่อทักทาย ผมกับ
ไอ้ท็อปก็ยกตอบ เวลาก็ผ่านไป ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้ว แต่ตอนนี้ผมรู้สึกมึนหัวมากๆ ส่วนไอ้ท็อป น็อคไปแล้ว  จู่ๆผมก็ได้ยินเสียงคนทักขึ้น

        "อ้าวมินทร์ มึงก็มาที่นี่ด้วยหรอ"  ผมรวบรวมสติให้ได้มากที่สุด แล้วช้อนตาขึ้นไปมองคนถาม มันเห็นเป็๞ลางๆคล้ายไอ้โซ่

        "โซ่หรอ" ผมถามคนตรงหน้าที่เดินเข้ามานั่งลงเก้าอี้ข้างไอ้ท็อป

        "ใช่ กูเอง ทำไมพวกมึงดื่มหนักกันขนาดนี้วะ แล้วจะกลับยังไงเนี่ย" ไอ้คนหล่อมันบ่น

        "พะ พวกกูเอามอไซค์มา" ผมพูดติดๆขัดๆ เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป

        "ขืนพวกมึงไปแบบนี้ หวังได้เก็บศพกันพอดี เดี๋ยวกูไปส่ง แต่ว่ากูคงจะแบกพวกมึงสองคนไม่ไหวว่ะ" ผมได้ยินมันพูดแค่นั้น ไม่รู้ภาพตัดไปตอนไหน

Part ธาร

        ผมกำลังจะเตรียมเข้านอน เพราะตอนนี้ตี 1 แล้ว จู่ๆก็มีเสียงคนโทรเข้ามา ผมหยิบขึ้นมาดู ก็ปรากฎชื่อคนที่ผมคุยแชทด้วยล่าสุด

ธาร : มีไร

โซ่ (แต่โทรศัพท์มินทร์): เออ นี่ไอ้ธารปะ

ธาร : ใช่ นี่ใคร ( อยู่ๆผมก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา เพราะเสียงคนที่คุยด้วยไม่ใช่เสียงของเ๽้าของโทรศัพท์)

โซ่ (แต่โทรศัพท์มินทร์) : กูโซ่เอง ตอนนี้ไอ้ท็อปกับไอ้มินทร์มันเมามาก กูแบกกลับไม่ไหว มึงว่างป่ะ มาช่วยกูหน่อย ที่ผับxนะ

ธาร : เออๆ เดี๋ยวไป 

วางสาย.....

        วางสายเสร็จผมก็ไปเปลี่ยนใส่เสื้อยืด กางเกงยีน แล้วหยิบกุญแจ แล้วรีบขับรถออกไปตามที่ไอ้โซ่บอก รู้จักแต่ไปกิน แต่ไม่รู้จักดูแลตัวเอง 

        ธารบ่นบนรถคนเดียว และตอนนี้รถเก๋งคันสีขาวจอดนิ่งที่บริเวณสำหรับจอดรถ แล้วรีบเดินตรงเข้าไปในผับ

        ก้าวแรกที่ผมเดินเข้าผับ กลิ่นเหล้ากับบุหรี่คละคลุ้งเต็บไปหมด ผมเอามือปิดจมูก แล้วรีบเดินเข้าไปหาคนที่ผมอยากจะต่อว่ามัน พอมาถึงที่โต๊ะ ก็เห็นไอ้มินทร์สลบคาโต๊ะ ส่วนไอ้โซ่ก็พยายามจะพยุงไอ้ท็อปลุกขึ้น

        "เอ่อ..มึงมาพอดีเลย มึงเอารถยนต์มาใช่ปะ" ไอ้โซ่ถามผม

        "อืม"

        "โอเค กูก็เอารถยนต์มา เดี๋ยวกูจะพาไอ้ท็อปกลับ ส่วนไอ้มินทร์ กูฝากมึงด้วย"  

        ผมพยักหน้าให้ไอ้โซ่ แล้วไอ้โซ่ก็พยุงไอ้ท็อปไป ผมก็หันมาสนใจคนที่นอนสลบบนโต๊ะ แล้วเข้าไปพยุงมันไปที่รถ

        รถเก๋งคันสีขาวขับมาจอดที่โรงจอดรถของหอนอกที่เค้าเพิ่งจะย้ายมา

        "คืนนี้ มึงก็ค้างที่นี่ก่อนแล้วกัน ปานนี้หอในเค้าปิดหมดแล้ว" ผมพูดกับคนที่ยังนอนหลับอยู่ตรงเบาะนั่งข้างคนขับ ผมเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูด้านคนนั่ง แล้วก้มตัวลงไปพยุงคนเมาออกจากรถ เพื่อจะเข้าหอ เห็นตัวมันผอมแบบนี้แต่หนักใช้ได้เลยล่ะ

        "อือ....ที่นี่ที่ไหนเนี่ย.... แล้วมึงเป็๞ใคร....." มันพูดงัวเงียเพราะฤทธิของแอลกอฮอล์

        "กูธาร และนี่ก็ห้องกู" ผมตอบมัน

        "แล้วหอกูล่ะ" 

        "ปานนี้เค้าคงจะเปิดรอมึงอยู่หรอก"

        แล้วคนที่พูดกับผมเมื่อกี้ก็เงียบไป ผมมองไปที่มัน มันหลับไปแล้ว ตอนนี้ใบหน้าของมันเป็๞สีออกแดงๆ เพราะฤทธิ์ของเหล้าที่ดื่มไป ปากที่หยักสวยได้รูป เป็๞สีแดงระเรื่อ ทำให้ผมเหมือนละสายตาไม่ได้เลย  อยากรู้ว่ามันจะนุ่มแค่ไหน  ไม่ได้ๆ ผมหยุดความคิดตัวเองทันที 

        "คิดบ้าอะไรเนี่ยกู" ผมด่าตัวเอง  จากนั้นผมก็ไปหาผ้ามาเช็ดตัวให้มัน ไม่ได้เช็ดทุกซอกทุกมุมนะ เช็ดแค่หน้า  ลำคอ แขน แล้วก็ขา เช็ดเสร็จผมก็ไปอาบน้ำ เพราะกลิ่นเหล้าและบุหรี่จากผับมันติดตัวผมมา

        หลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมก็ใส่ชุดนอนของตัวเองที่ผมเพิ่งถอดออกไปก่อนหน้านี้ประมาณ 1 ชั่วโมงได้ แต่งตัวเสร็จ ผมก็ขึ้นไปบนเตียงที่มีคนๆหนึ่งนอนอยู่ ผมหยิบผ้าห่มขึ้นมาห่มให้มันพร้อมกับผม เพราะว่ามีผ้าห่มผืนเดียว

        "ธาร...." จู่ๆ ก็มีเสียงของคนที่นอนข้างๆผมเอ่ยขึ้น ผมไม่ตอบ แค่พลิกตัวแล้วนอนหันหน้าเข้าหามัน เพราะมันนอนตะแคงหันหน้ามาหาผมอยู่

        "กูถามมึงสักเ๹ื่๪๫หน่อยสิ" มันพูดขณะที่ตายังปรืออยู่

        "อืม ได้" ผมรอฟังว่ามันจะถามว่าอะไร

        "มึง...ไม่ชอบใครเลยหรอวะ" มันถามขึ้น 

        "เปล่า...กูมีคนที่ชอบอยู่หนึ่งคน......"