เช้าวันต่อมา
เสียงโทรศัพท์มือถือของปลายฟ้าดังขึ้นติดต่อกันอยู่2 สายจนเธอได้ยินและตื่นขึ้นมารับสายโทรศัพท์ที่กำลังดังอยู่
"ฮัลโหลฟ้า เมื่อวานแกถึงคอนโดตอนไหนไม่เห็นโทรบอกชั้นเลย" มิ้นเพื่อนสาวของเธอถามขึ้นมาผ่านสายการโทรที่กำลังสนทนาอยู่
"อ่อ เออชั้นลืม พอดีมาถึงก็เพลียๆอาบน้ำเสร็จก็เผลอหลับไป โทษทีนะ"
"แล้วแกอยู่คอนโดกับใคร"
"คนเดียว"
"ชั้นไปหาแกได้มั้ย ชั้นยังไม่เคยเห็นคอนโดแกเลย"
"อย่าเพิ่งดีกว่า ชั้นยังไม่ค่อยสะดวก" ปลายฟ้าตอบปฏิเสธเพื่อนสาวของเธอ
"ทำไม"
"ชั้นขอนอนต่อก่อนนะ ไว้ตื่นแล้วโทรหา" ปลายฟ้าพูดจบเธอก็กดวางสายของเพื่อนสนิทเธอทันที
แท้จริงแล้วเธอยังอยากให้คอนโดนี้เป็พื้นที่ส่วนตัวของเธอไม่้าให้ใครรู้นอกจากพ่อ แม่ และพี่ชายของเธอ
หลังจากวางสายโทรศัพท์ของเพื่อนสนิทลงเธอก็งีบต่อด้วยความี้เีที่ไม่รู้ว่าจะตื่นเช้ามาทำอะไร
*****
เวลาสายของวันนี้
ปลายฟ้าลุกจากเตียงนอนและอาบน้ำเปลี่ยนชุดจนเรียบร้อยท้องของเธอเริ่มหิวจนส่งเสียงร้องออกมา
แต่การย้ายเข้ามาแบบไม่ทันเตรียมการนั้นทำให้ห้องของเธอไม่มีเครื่องครัวและอาหารใดๆให้เธอรองท้องก่อนได้เธอจึงตัดสินออกไปหาของกินในบริเวณที่ไม่ไกลจากคอนโดของเธอมากนัก
เมื่อลงมาถึงชั้นล่างของคอนโดเธอเดินออกมาด้านหน้ามองไปฝั่งซ้ายและขวาเห็นบริเวณรอบๆนั้นเต็มไปด้วยร้านอาหารมากมาย
ไม่รอช้าเธอตัดสินใจเดินไปตามริมฟุตบาทของถนนทางฝั่งขวาของคอนโด
"มีร้านสุกี้หม้อไฟด้วยดีจัง" ปลายฟ้าอุทานขึ้นเมื่อเดินมาถึงด้านหน้าของร้านสุกี้หม้อไฟก่อนเธอจะเดินเข้าไปที่ภายในร้านและสั่งสุกี้หม้อไฟชุดกลางมารับประทาน
เธอนั่งกินสุกี้อย่างอร่อยและด้วยความหิวของเธอเธอจึงก้มหน้าก้มตากินโดยไม่ได้สนใจลูกค้าโต๊ะอื่นๆ
เสียงวิดีโอคอลดังขึ้น
พี่ชายของเธอวิดีโอคอลมาหาเธอในขณะที่เธอกำลังเพลิดเพลินกับการกินอยู่นั้น
"ค่ะพี่เมฆ"
"ทำอะไรอยู่น้องสาวของพี่"
"กินสุกี้ค่ะ" ปลายฟ้าตอบแบบน้ำเสียงห้วนๆเล็กน้อย
"ทำไมทำเสียงไม่พอใจใส่พี่แต่หัววันเลย" พี่ชายของเธอถามกลับมา
"ไม่มีไรค่ะ ฟ้าแค่กำลังกินอยู่"
"แล้วออกไปอยู่คอนโดเป็ยังไงบ้าง ข้าวของเครื่องใช้ อาหารการกิน"
"ก็ดีค่ะ ถึงจะไม่ดีมาก แต่ก็ต้องปรับตัวอยู่คนเดียวให้เป็เพราะว่าไม่ใช่ส่วนหนึ่งของความสุขใคร"
"อ้าว ดูพูดเข้า พ่อกับแม่ห่วงเรามากนะถามพี่ทั้งวันว่าน้องเป็ยังไง"
"ห่วง แต่ไม่เคยโทรหาฟ้าเลยน่ะเหรอคะ"
"แล้วถ้าพ่อกับแม่โทรไปจะรับเหรอพ่อกับแม่รู้นิสัยลูกดีที่สุดท่านถึงยังไม่โทรหาเราในตอนนี้"
"พี่เมฆไม่มีธุระอะไรแล้วใช่มั้ย ฟ้าขอวางสายนะ" ปลายฟ้ากดวางสายทันทีโดยที่พี่ชายยังไม่ทันได้พูดต่อ
"น้องคะ เช็กบิลด้วยนะคะ"ปลายฟ้าเรียกพนักงานเช็กบิลทันทีที่เธอวางสายจากพี่ชายของเธอ
ปลายฟ้าออกจากร้านสุกี้และจากนั้นเธอก็เรียกแท็กซี่เพื่อไปห้างสรรพสินค้าต่อ
เธอเดินซื้อของที่คิดว่าต้องจำเป็กับเธออย่างแน่นอนคือไมโครเวฟและจากนั้นก็ตามมาด้วยอาหารแช่แข็งสำเร็จรูปที่เธอหยิบใส่รถเข็นราวกับว่าจะนำไปเปิดร้านขาย
ของกินที่เธอหยิบลงรถเข็นนั้นไม่ว่าจะเป็อาหารแช่แข็งสำเร็จรูปขนมนมเนยต่างๆสารพัดจนเต็มไปหมดถึงกับทำให้เธอต้องหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกทันที
"ฮัลโหลค่ะ พอดีจะสอบถามหน่อยค่ะที่คอนโดมีบริการจัดส่งพวกน้ำดื่มหรือเปล่าคะ" เธอโทรเข้าส่วนกลางของคอนโดเพื่อสอบถามเพราะมองจากสิ่งของในรถเข็นของเธอแล้วคงไม่สามารถที่จะซื้อน้ำดื่มปริมาณหลายแพ็คกลับไปด้วยได้อย่างแน่นอน
"สวัสดีค่ะ ทางคอนโดมีบริการจัดส่งน้ำดื่มถึงห้องให้นะคะ"
"โอเคค่ะขอบคุณมากนะคะ" จากนั้นปลายฟ้าก็กดวางสายก่อนจะเดินไปจ่ายเงินค่าของที่แคชเชียร์
เมื่อซื้อของแล้วเธอก็นั่งแท็กซี่กลับมาที่คอนโดพร้อมของมากมายที่เธอซื้อคนขับแท็กซี่ช่วยยกของต่างๆลงจากรถให้กับเธอและวางไว้บริเวณหน้าประตูทางเข้าคอนโดเมื่อได้มองของกองโตเธอแทบอยากจะร้องไห้
เมื่อก่อนมีคนขับรถส่วนตัวไปไหนก็ไม่ต้องยืนรอ ของก็มีคนช่วยถือช่วยย่ายตลอดเธอคิดถึงลุงขับรถของที่บ้านขึ้นมาแต่ก็ไม่อยากให้ใครมาดูแลเธอเช่นเมื่อก่อนแล้ว
"เห้อ!!!" เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะค่อยๆหยิบของและย้ายเข้าไปไว้ภายในชั้นล่างของคอนโด
"ขอโทษนะคะมาติดต่อเื่การสั่งน้ำดื่มค่ะ" เธอบอกกับผู้ดูแลคอนโดเมื่อเข้าไปที่ออฟฟิศส่วนกลาง
"ค่ะ ได้ค่ะ เดี๋ยวเลือกน้ำดื่มที่้าให้เราจัดส่งให้ก่อนนะคะ" พนักงานยื่นรายการน้ำดื่มต่างๆให้กับเธอ
"น้ำเปล่าขอเป็น้ำแร่ยี่ห้อนี้นะคะ" เธอบอกเ้าหน้าที่พร้อมยื่นรายการน้ำดื่มกลับไปให้
"ได้ค่ะวันนี้จะให้เราจัดส่งที่ห้องเลยไหมคะ"
"ค่ะส่งวันนี้เลย 20 แพ็คนะคะ"
"ได้ค่ะสะดวกชำระเงินเลยไหมคะ"
"ชำระเลยค่ะ"
"รับชำระเรียบร้อยนะคะครั้งถัดไปหาก้าให้จัดส่งน้ำดื่มให้สามารถโทรเข้ามาแจ้งที่เบอร์ส่วนกลางได้เลยค่ะ"
"ขอบคุณค่ะ" ปลายฟ้ากล่าวขอบคุณก่อนเธอจะเดินหันหลังออกจากออฟฟิศส่วนกลางแต่เธอก็ต้องเปิดประตูออฟฟิศเข้ามาอีกครั้ง
"ขอโทษนะคะพอจะมีใครช่วยยกของขึ้นไปที่ห้องได้หรือเปล่า"
"ได้ค่ะ เดี๋ยวแจ้ง รปภ. ให้ช่วยนะคะ"
"ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"
เมื่อเธอเดินกลับมาถึงบริเวณที่เธอวางของเอาไว้ก็เห็นว่ามีลุงรปภ. ยืนรออยู่แล้ว
"ผมมาช่วยยกของครับ" รปภ.กล่าวขึ้นเมื่อเธอเดินมาถึง
"ค่ะของทั้งหมดนี้ของฟ้าเองค่ะ เดี๋ยวคุณลุงยกไมโครเวฟให้ฟ้าก็ได้ค่ะนอกนั้นฟ้าถือเอง"
"ครับ" รปภ.ตอบรับเรียบร้อยก็ยกไมโครเวฟของเธอขึ้นมาถือก่อนจะเดินตามเธอไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปชั้นห้องที่เธออยู่