พราง ซ่อนรัก

    บทที่ 20 เรียนรู้ที่จะอยู่ลำพัง

    เช้าวันต่อมา

    เสียงโทรศัพท์มือถือของปลายฟ้าดังขึ้นติดต่อกันอยู่2 สายจนเธอได้ยินและตื่นขึ้นมารับสายโทรศัพท์ที่กำลังดังอยู่

    "ฮัลโหลฟ้า เมื่อวานแกถึงคอนโดตอนไหนไม่เห็นโทรบอกชั้นเลย" มิ้นเพื่อนสาวของเธอถามขึ้นมาผ่านสายการโทรที่กำลังสนทนาอยู่

    "อ่อ เออชั้นลืม พอดีมาถึงก็เพลียๆอาบน้ำเสร็จก็เผลอหลับไป โทษทีนะ"

    "แล้วแกอยู่คอนโดกับใคร"

    "คนเดียว"

    "ชั้นไปหาแกได้มั้ย ชั้นยังไม่เคยเห็นคอนโดแกเลย"

    "อย่าเพิ่งดีกว่า ชั้นยังไม่ค่อยสะดวก"  ปลายฟ้าตอบปฏิเสธเพื่อนสาวของเธอ

    "ทำไม"

    "ชั้นขอนอนต่อก่อนนะ ไว้ตื่นแล้วโทรหา"  ปลายฟ้าพูดจบเธอก็กดวางสายของเพื่อนสนิทเธอทันที

    แท้จริงแล้วเธอยังอยากให้คอนโดนี้เป็๲พื้นที่ส่วนตัวของเธอไม่๻้๵๹๠า๱ให้ใครรู้นอกจากพ่อ แม่ และพี่ชายของเธอ 

    หลังจากวางสายโทรศัพท์ของเพื่อนสนิทลงเธอก็งีบต่อด้วยความ๠ี้เ๷ี๶๯ที่ไม่รู้ว่าจะตื่นเช้ามาทำอะไร

     

    *****

    เวลาสายของวันนี้

    ปลายฟ้าลุกจากเตียงนอนและอาบน้ำเปลี่ยนชุดจนเรียบร้อยท้องของเธอเริ่มหิวจนส่งเสียงร้องออกมา 

    แต่การย้ายเข้ามาแบบไม่ทันเตรียมการนั้นทำให้ห้องของเธอไม่มีเครื่องครัวและอาหารใดๆให้เธอรองท้องก่อนได้เธอจึงตัดสินออกไปหาของกินในบริเวณที่ไม่ไกลจากคอนโดของเธอมากนัก

     เมื่อลงมาถึงชั้นล่างของคอนโดเธอเดินออกมาด้านหน้ามองไปฝั่งซ้ายและขวาเห็นบริเวณรอบๆนั้นเต็มไปด้วยร้านอาหารมากมาย 

    ไม่รอช้าเธอตัดสินใจเดินไปตามริมฟุตบาทของถนนทางฝั่งขวาของคอนโด

    "มีร้านสุกี้หม้อไฟด้วยดีจัง"  ปลายฟ้าอุทานขึ้นเมื่อเดินมาถึงด้านหน้าของร้านสุกี้หม้อไฟก่อนเธอจะเดินเข้าไปที่ภายในร้านและสั่งสุกี้หม้อไฟชุดกลางมารับประทาน

    เธอนั่งกินสุกี้อย่างอร่อยและด้วยความหิวของเธอเธอจึงก้มหน้าก้มตากินโดยไม่ได้สนใจลูกค้าโต๊ะอื่นๆ

    เสียงวิดีโอคอลดังขึ้น

    พี่ชายของเธอวิดีโอคอลมาหาเธอในขณะที่เธอกำลังเพลิดเพลินกับการกินอยู่นั้น

    "ค่ะพี่เมฆ"

    "ทำอะไรอยู่น้องสาวของพี่"

    "กินสุกี้ค่ะ" ปลายฟ้าตอบแบบน้ำเสียงห้วนๆเล็กน้อย

    "ทำไมทำเสียงไม่พอใจใส่พี่แต่หัววันเลย"  พี่ชายของเธอถามกลับมา

    "ไม่มีไรค่ะ ฟ้าแค่กำลังกินอยู่"

    "แล้วออกไปอยู่คอนโดเป็๲ยังไงบ้าง ข้าวของเครื่องใช้ อาหารการกิน"

    "ก็ดีค่ะ ถึงจะไม่ดีมาก แต่ก็ต้องปรับตัวอยู่คนเดียวให้เป็๞เพราะว่าไม่ใช่ส่วนหนึ่งของความสุขใคร"

    "อ้าว ดูพูดเข้า พ่อกับแม่ห่วงเรามากนะถามพี่ทั้งวันว่าน้องเป็๲ยังไง"

    "ห่วง แต่ไม่เคยโทรหาฟ้าเลยน่ะเหรอคะ"

    "แล้วถ้าพ่อกับแม่โทรไปจะรับเหรอพ่อกับแม่รู้นิสัยลูกดีที่สุดท่านถึงยังไม่โทรหาเราในตอนนี้"

    "พี่เมฆไม่มีธุระอะไรแล้วใช่มั้ย ฟ้าขอวางสายนะ"  ปลายฟ้ากดวางสายทันทีโดยที่พี่ชายยังไม่ทันได้พูดต่อ

    "น้องคะ เช็กบิลด้วยนะคะ"ปลายฟ้าเรียกพนักงานเช็กบิลทันทีที่เธอวางสายจากพี่ชายของเธอ

    ปลายฟ้าออกจากร้านสุกี้และจากนั้นเธอก็เรียกแท็กซี่เพื่อไปห้างสรรพสินค้าต่อ

    เธอเดินซื้อของที่คิดว่าต้องจำเป็๲กับเธออย่างแน่นอนคือไมโครเวฟและจากนั้นก็ตามมาด้วยอาหารแช่แข็งสำเร็จรูปที่เธอหยิบใส่รถเข็นราวกับว่าจะนำไปเปิดร้านขาย

    ของกินที่เธอหยิบลงรถเข็นนั้นไม่ว่าจะเป็๞อาหารแช่แข็งสำเร็จรูปขนมนมเนยต่างๆสารพัดจนเต็มไปหมดถึงกับทำให้เธอต้องหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกทันที

                      "ฮัลโหลค่ะ พอดีจะสอบถามหน่อยค่ะที่คอนโดมีบริการจัดส่งพวกน้ำดื่มหรือเปล่าคะ"  เธอโทรเข้าส่วนกลางของคอนโดเพื่อสอบถามเพราะมองจากสิ่งของในรถเข็นของเธอแล้วคงไม่สามารถที่จะซื้อน้ำดื่มปริมาณหลายแพ็คกลับไปด้วยได้อย่างแน่นอน

                      "สวัสดีค่ะ ทางคอนโดมีบริการจัดส่งน้ำดื่มถึงห้องให้นะคะ"

                     "โอเคค่ะขอบคุณมากนะคะ"  จากนั้นปลายฟ้าก็กดวางสายก่อนจะเดินไปจ่ายเงินค่าของที่แคชเชียร์

     

    เมื่อซื้อของแล้วเธอก็นั่งแท็กซี่กลับมาที่คอนโดพร้อมของมากมายที่เธอซื้อคนขับแท็กซี่ช่วยยกของต่างๆลงจากรถให้กับเธอและวางไว้บริเวณหน้าประตูทางเข้าคอนโดเมื่อได้มองของกองโตเธอแทบอยากจะร้องไห้

    เมื่อก่อนมีคนขับรถส่วนตัวไปไหนก็ไม่ต้องยืนรอ ของก็มีคนช่วยถือช่วยย่ายตลอดเธอคิดถึงลุงขับรถของที่บ้านขึ้นมาแต่ก็ไม่อยากให้ใครมาดูแลเธอเช่นเมื่อก่อนแล้ว 

                       "เห้อ!!!"  เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะค่อยๆหยิบของและย้ายเข้าไปไว้ภายในชั้นล่างของคอนโด

     

                     "ขอโทษนะคะมาติดต่อเ๱ื่๵๹การสั่งน้ำดื่มค่ะ"  เธอบอกกับผู้ดูแลคอนโดเมื่อเข้าไปที่ออฟฟิศส่วนกลาง

                      "ค่ะ ได้ค่ะ เดี๋ยวเลือกน้ำดื่มที่๻้๪๫๷า๹ให้เราจัดส่งให้ก่อนนะคะ" พนักงานยื่นรายการน้ำดื่มต่างๆให้กับเธอ

                     "น้ำเปล่าขอเป็๲น้ำแร่ยี่ห้อนี้นะคะ" เธอบอกเ๽้าหน้าที่พร้อมยื่นรายการน้ำดื่มกลับไปให้

                    "ได้ค่ะวันนี้จะให้เราจัดส่งที่ห้องเลยไหมคะ"

                     "ค่ะส่งวันนี้เลย 20 แพ็คนะคะ" 

                     "ได้ค่ะสะดวกชำระเงินเลยไหมคะ"

                     "ชำระเลยค่ะ"

                     "รับชำระเรียบร้อยนะคะครั้งถัดไปหาก๻้๪๫๷า๹ให้จัดส่งน้ำดื่มให้สามารถโทรเข้ามาแจ้งที่เบอร์ส่วนกลางได้เลยค่ะ"

                     "ขอบคุณค่ะ" ปลายฟ้ากล่าวขอบคุณก่อนเธอจะเดินหันหลังออกจากออฟฟิศส่วนกลางแต่เธอก็ต้องเปิดประตูออฟฟิศเข้ามาอีกครั้ง

                     "ขอโทษนะคะพอจะมีใครช่วยยกของขึ้นไปที่ห้องได้หรือเปล่า"

                      "ได้ค่ะ เดี๋ยวแจ้ง รปภ. ให้ช่วยนะคะ"

                      "ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"

    เมื่อเธอเดินกลับมาถึงบริเวณที่เธอวางของเอาไว้ก็เห็นว่ามีลุงรปภ. ยืนรออยู่แล้ว

                      "ผมมาช่วยยกของครับ"    รปภ.กล่าวขึ้นเมื่อเธอเดินมาถึง

                     "ค่ะของทั้งหมดนี้ของฟ้าเองค่ะ เดี๋ยวคุณลุงยกไมโครเวฟให้ฟ้าก็ได้ค่ะนอกนั้นฟ้าถือเอง"

                   "ครับ" รปภ.ตอบรับเรียบร้อยก็ยกไมโครเวฟของเธอขึ้นมาถือก่อนจะเดินตามเธอไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปชั้นห้องที่เธออยู่