ตอนที่ 4 ทั้งประเทศจีนไม่มีสักคนหรือยังไง?
พบเห็นเลขาฯที่ทำงานด้วยกันมาราวสามปีนอนหลั่งเืกับพื้น แววตาเหอจวินเผยความวาวโรจน์
ยามทำงานทั้งสองคือหัวหน้ากับลูกน้อง
แต่นอกเหนือจากงาน ทั้งสองแทบจะเป็พี่น้องกันมาอย่างยาวนาน
แต่ตอนนี้เธอตายแล้ว ทั้งยังต่อหน้าเหอจวิน
สีหน้าเหอจวินเผยความเย็นเยือก ลมหายใจสูดเข้าลึกเพื่อควบคุมอารมณ์ตัวเอง “เป้าหมายคือยาปฏิชีวนะงั้นหรือ อย่าได้คิดหวัง ไม่มีใครเอามันไปจากฉันได้ทั้งนั้น”
เหอจวินมีทั้งพร์และความฉลาดเฉลียว เธอเรียนด้านเทคโนโลยีชีวภาพโดยตรง เหตุผลที่ก่อตั้งบริษัทคังหยวนเวชภัณฑ์ขึ้นมาก็เพื่อวิจัยงานของตัวเองต่อ
จนในที่สุดเมื่อครึ่งเดือนก่อน ได้ค้นพบยาคริสตัลรูปเข็มไร้สีชนิดใหม่ชิงหลี่ซู่ นี่เป็การทดลองด้านวินิจฉัยและรักษาโรคครั้งแรกของโลก มีผลต่อเยื่อหุ้มสมองอักเสบอย่างชัดเจน
จนถึงเมื่อครึ่งเดือนก่อน เธอได้ค้นพบพันธะเคมีของสำหรับใช้เป็ยาปฏิชีวนะชนิดใหม่ มันเป็งานทดลองวิจัยและรักษาโรคครั้งแรกของโลก มีไว้ใช้เพื่อรักษาเยื่อหุ้มสมองที่อักเสบ
ผลการวิจัยนี้ยังไม่ได้ประกาศสู่สาธารณชน
แต่ตอนนี้ดึงดูดนักฆ่าถึงสามคนมาเยือน กระทั่งปลิดชีพเลขาฯของเธอ
“เหอะเหอะ ประธานเหอคงไม่คิดว่าพวกเราแค่พวกข้างถนนเอาปืนมาขู่หรอกมั้ง?” ชายผมสีชาวต่างชาติปิดประตู เท้าก้าวเดินตรงไปนั่งลงที่โซฟ้าด้านหน้าเหอจวิน ใบหน้าเผยยิ้มโฉดชั่ว “ในเมื่อทราบจุดประสงค์กันดีแล้ว ให้ความร่วมมือกับพวกเราจะเป็ไร”
“ขอบอกเอาไว้ให้ทราบ ฉันมีอย่างน้อยสิบสองวิธีที่จะรีดเอาข้อมูลให้คุณเปิดปาก”
“แต่เพราะเห็นใจ ฉันก็เลยใช้ภาษาจีนเพื่อสื่อสารให้รู้เื่”
“ถ้าต้องยิงผู้หญิงสวยอย่างประธานเหอ คงน่าเสียดาย”
“เพื่อเราทั้งสองฝ่ายจบกันด้วยดี หวังว่าประธานเหอจะเข้าใจสถานการณ์”
“จงฝันไป ฉันไม่ยอมให้ยาปฏิชีวนะอยู่ในมือคนอย่างแกแน่!” เหอจวินเริ่มมีลมหายใจรัวเร็ว
เธอรู้ดีว่าคนพวกนี้เป็คนบ้าระห่ำ ต่อให้ส่งมอบสิ่งของออกไป ก็ถูกฆ่าทิ้งอยู่ดี
“จากมุมมองส่วนตัวเลยนะ ฉันขอชื่นชมในจิติญญาของประธานเหอที่ยอมตายดีกว่ายอมจำนน” ชายผมบลอนด์ยิ้มอย่างมีเลศนัย “แต่โลกมันโหดร้าย ในเมื่อคุณไม่ยอมเชื่อฟัง งั้นคงต้องใช้คุณสร้างความสุขสมกับชายทั้งโลกหน่อยแล้ว”
พูดจบ ลูกน้องคนหนึ่งก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดการบันทึกวิดีโอ
อีกคนเดินไปทางเหอจวิน
“พวกนายจะทำอะไร” ในใจเหอจวินรู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา ร่างกายหดเกร็ง
“คนมากมายในโลกนี้เห็นความสำคัญของศักดิ์ศรีมากกว่าชีวิต ดูเหมือนว่าคุณจะเป็หนึ่งในนั้น”
ชายผมบลอนด์พูดต่อ “ถ้าให้พวกเขาสองคนข่มขืนคุณในห้องทำงานนี่ บันทึกวิดีโอและกระจายมันออกไป เชื่อสิว่าต้องมีคนสนใจรับชมไม่ใช่น้อยแน่”
“จริงด้วย ห้องรักษาความปลอดภัยชั้นยี่สิบแปดถูกฉันควบคุมแล้ว รับรองว่าภายในครึ่งชั่วโมงนี้จะไม่มีใครเห็นว่ามันเกิดเื่ราวอะไรขึ้น”
ได้ยินถ้อยคำ เหอจวินเผยสีหน้าซีดเผือด ความหวาดกลัวผุดขึ้นในใจ
เธอเชื่อว่าชายตรงหน้าพูดจริงทำจริง
หากเกิดเื่ดังกล่าวขึ้น ชีวิตของเธอจะถูกทำลายย่อยยับ ความตายเป็สิ่งน่ากลัว เพียงแต่การถูกย่ำยีศักดิ์ศรีนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าความตาย
เมื่อไม่มีแล้วซึ่งศักดิ์ศรีความเป็คน อย่างนั้นจะอยู่ต่อทำอะไร
ความเด็ดเดี่ยวเผยประกายในดวงตาเหอจวิน มื้อยื่นอไปคว้ามีดคัตเตอร์บนโต๊ะทำงาน ถอยหลังชิดกำแพง จ่อคมมีดเข้ากับคอตัวเธอเอง “เข้ามาอีกก้าวฉันจะตายที่ตรงนี้!”
“เื่ของยาปฏิชีวนะนั่น มีแค่ฉันคนเดียวที่รู้วิธีถอดรหัสและที่เก็บรักษา”
“ถ้าฉันตาย พวกคุณก็ไม่ได้อะไร!”
ใบหน้าชายผมบลอนด์ที่เดิมยิ้มถึงกับหุบลง สีหน้าเ็าเผยคำสั่ง “จับตัวเธอไว้”
ได้ยินคำสั่ง ลูกน้องใช้ปืนยิงะุยาชายิงลูกดอกออกมา
เหอจวินที่ไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกลูกดอกนั้นแทงเข้าที่แขน
ร่างของเธอชาไปครึ่งซีก
มือเธอราวกับไร้เรี่ยวแรง คัตเตอร์ร่วงหล่นกับพื้น
ขณะเดียวกัน ชายคนที่ยิงลูกดอกก็เข้าคว้าตัวเหอจวินบีบข้อมือเธอเอาไว้
“สารเลว!” เหอจวินกัดฟัน ดวงตาคู่งามราวพ่นอัคคีเพลิงออกได้ เธอไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายไม่เปิดโอกาสให้แม้การฆ่าตัวตาย
“นี่ก็แค่เพิ่งเริ่ม ต่อไปนี้เธอได้ด่าอีกร้อยพันครั้งแน่” ชายผมบลอนด์ลุกขึ้นยืน ั์ตาเปี่ยมด้วยราคะ เขาพยักหน้าบ่งบอกลูกน้องทั้งสองคน
เสื้อสูทสีดำของเหอจวินถูกปลดออก เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวด้านใน
หน้าอกของเธอกำลังยุบพองรวดเร็วเพราะลมหายใจถี่รัว
“ฆ่าฉันสิ” เสียงเ็าของเหอจวินกัดฟันเอ่ยคำออก
รอยยิ้มเ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าชายผมบลอนด์ เขาเชยคางเธอพร้อมกล่าวออก “ฆ่าคุณมันน่าเบื่อไป แบบนั้นจะไม่ได้เห็นหญิงสาวบริสุทธิ์ที่พยายามดิ้นรนน่ะสิ”
ั์ตาเหอจวินมีแต่ความสิ้นหวัง
เธอหลับตาแน่น ร่างกายสั่นเทา เธอรู้ว่าวันนี้คงหนีไม่พ้นเคราะห์กรรมนี้แล้ว
ปัง!
ขณะที่ชายคนนั้นกำลังจะปลดเสื้อเชิ้ตสีขาวของเหอจวินออก ทันใดนั้นประตูไม้เนื้อแข็งของห้องทำงานก็ถูกถีบจากภายนอก
เศษไม้กระเด็นกระจายในห้องทำงาน
เศษที่ใหญ่ผิดปกติ มันพุ่งตรงเข้าหาคนที่จับตัวเหอจวินเอาไว้อย่างแม่นยำ แรงพุ่งอันมหาศาล มันนำพาร่างนั้นกระแทกบานกระจกแตกออก เสียงกรีดร้องดังขึ้น ร่างหนึ่งร่วงหล่นลงไปนอกอาคารแล้ว
เหอจวินหลุดพ้นออกมาได้ แต่ร่างกายยังคงมีอาการชาเล่นงาน ทำให้เธอไม่อาจยืนไหวจนล้มนอนลงกับพื้น
ชายผมบลอนด์กับลูกน้องอีกคนเผยสีหน้าแปรเปลี่ยนหันควับกลับมอง
หลินเยี่ยปรากฏตัวที่ตรงหน้าประตู ั์ตาหรี่ลงสำรวจมองสถานการณ์
อีกฝ่ายใช้เท้าเดียวเตะประตูไม้พังยับ เศษไม้ยังพุ่งกระแทกลูกน้องคนหนึ่งโดยที่เหอจวินซึ่งถูกจับตัวเอาไว้ไม่าเ็ นี่มันทำได้ยังไง?!
หรือจะเป็ยอดฝีมือตะวันออกแห่งตำนาน?
ต่อให้เป็ยอดฝีมือตะวันออก ยังไงก็ไม่อาจกันะุปืนได้
“ตายซะ” ชายผมบลอนด์ยกปืนขึ้นพร้อมเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล ะุพุ่งตรงเข้าหาหลินเยี่ย
พริบตานี้หลินเยี่ยเคลื่อนตัวหลบนุ่มนวล ะุผ่านข้างกายเขาไปอย่างง่ายดาย
“คนต่างชาติที่หาญกล้า คิดว่าจะทำอะไรตามใจในจีนได้หรือยังไง” ดวงตาของหลินเยี่ยจับจ้องชายต่างชาติพร้อมคำถามเสียงเย็นะเื
กล่าวคำจบ นิ้วเขาสะบัดออก
เศษไม้ในมือเร็วกว่าะุปืนหลายเท่า มันทะลุใส่ต้นขาของชายผมบลอนด์ ทิ้งไว้เพียงรูเืขนาดเท่าหัวแม่มือ
เืทะลักพุ่งกระฉูด ชายผมบลอนด์เผยสีหน้าบิดเบี้ยวเ็ป ร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรง
ขณะเดียวกันนี้เองที่ลูกน้องซึ่งเหลืออยู่ยิงะุยาสลบใส่หลินเยี่ย
ร่างหลินเยี่ยหายวับ ปรากฏกายขึ้นอีกครั้งด้านซ้ายของอีกฝ่าย คว้าปืนยิงยาสลบไว้พร้อมใช้มืออีกข้างตบหน้า
เพี๊ยะ!
ศีรษะอีกฝ่ายหันกลับด้าน ดวงตาถลนออก โลหิตทะลักผ่านทางปาก ร่างล้มลงกับพื้นเสียชีวิต
ชายผมบลอนด์เผยความหวาดกลัว คำพูดกล่าวออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าประหนึ่งเสียสติ “ยอดฝีมือตะวันออก ยอดฝีมือที่ไม่เกรงแม้ะุปืน!”
คำกล่าวเพียงเท่านั้น ปืนในมือเขากลับยกตำแหน่งขมัยหมายจะปลิดชีพตัวเอง
แต่แล้วแขนข้างที่ถือปืน ฉับพลันโดนะุลูกดอกยาชาแทงใส่
มือที่ราวกับไร้สิ้นเรี่ยวแรง ปืนร่วงหล่นกับพื้น
กระทั่งยืนให้นิ่งยังไม่อาจทำได้ ชายผมบลอนด์เผยสีหน้าสิ้นหวังออกมา
เหอจวินนอนอยู่กับพื้น สายตาจับจ้องหลินเยี่ยผ่านช่องว่างโต๊ะทำงาน ในใจของเธอตื่นตะลึงสุดขั้ว
ถึงแม้ว่ามุมที่เธอมองนั้น เธอไม่ได้เห็นวิธีเคลื่อนไหวของหลินเย่ แต่ในเวลาไม่ถึง 5วินาที นักฆ่า 3คนนั้น เสียชีวิต 2 ราย าเ็ 1 ราย
แม้มุมมองของเธอไม่กว้างนัก แต่ได้เห็นวิธีการขยับตัวของหลินเยี่ย ใช้เวลาเพียงไม่ถึงห้าวินาที นักฆ่าทั้งสามเสียชีวิตไปสอง าเ็สิ้นสภาพไปหนึ่ง
แม้เผชิญหน้าะุปืนกลับไร้ซึ่งความกลัวเกรง
ผู้ชายไม่คุ้นหน้าที่ได้พบเห็นตอนนี้ อีกฝ่ายยังเป็มนุษย์อยู่หรือไม่
หรือจะเป็เทพเซียนที่์ส่งมาช่วยเหลือเธอกันแน่?