
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นที่ข้างหูของผม
"ยินดีต้อนรับสู่ Real Horizon, โลกแห่งอิสระที่คุณเลือกได้ทุกสิ่ง"
ดวงตาของผมเบิกกว้างก่อนที่ภาพตรงหน้าจะเปลี่ยนเป็ท้องฟ้าสีส้มยามอาทิตย์ตก เมืองขนาดใหญ่ทอดยาวไปสุดลูกหูลูกตา ตึกระฟ้าส่องแสงจากป้ายโฮโลแกรมขนาดั์ ถนนเต็มไปด้วยผู้คนที่สวมอุปกรณ์ไซเบอร์ ดูคล้าย ๆ กันไปหมด ผมมองมือตัวเอง พบว่ากำลังอยู่ในร่างของ "Raze" ตัวละครที่ผมสร้างขึ้นในเกม Real Horizon
“เข้าเกมสำเร็จ...” ผมพึมพำกับตัวเอง
Real Horizon เป็เกมแนว MMORPG ที่ล้ำสมัยที่สุด ระบบโลกเปิดขนาดมหึมา กราฟิกสมจริงจนแทบแยกไม่ออกจากความเป็จริง ที่สำคัญ—มันรองรับ การรับรู้สมองเต็มรูปแบบ กล่าวคือ ทุกััในเกมเป็ของจริง ผมสามารถรู้สึกถึงลมเย็นที่พัดผ่าน ความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ กลิ่นหอมของร้านอาหารริมถนน—สมจริงยิ่งกว่าความฝัน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่แปลก...
“ทำไม... ฉันถึงจำไม่ได้ว่าตัวเองล็อกอินเข้ามาตอนไหน?”
[2 ชั่วโมงก่อนหน้านี้ - โลกจริง]
“ไอ้เชี่ย! ดาเมจโคตรแรง!” ผมอุทานพลางทุบคีย์บอร์ด เสียงคลิกเมาส์ดังรัว ๆ ขณะที่ตัวละครของผมต่อสู้กับบอสระดับ Raid ในดันเจี้ยนล่าสุดของ Real Horizon ผมเล่นเกมนี้แทบทุกวัน ั้แ่หลังเลิกเรียนจนถึงตีสาม สะสมเลเวล ฟาร์มของ ปะทะ PvP จนกลายเป็ผู้เล่นแนวหน้าของเซิร์ฟเวอร์
"พอได้แล้วมั้ง Kade นี่แกไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาเกือบ 48 ชั่วโมงแล้วนะ"
เสียงของ Rin เพื่อนร่วมกิลด์ดังขึ้นในแชทเสียง ผมพ่นลมหายใจ “ก็แค่ตีบอสนิดหน่อยเอง นี่มันโอกาสทองนะเว้ย ถ้าเราตีติดอันดับ Top 10 ได้ กิลด์เราจะมีชื่อเสียงขึ้นมาเลยนะ”
"แต่ถ้าแกไม่พัก แล้วตายคาจอไป ฉันว่ามันไม่คุ้มว่ะ"
ผมหัวเราะแห้ง ๆ แต่ก็ยอมพยักหน้ารับเบา ๆ “เออ ๆ โอเค งั้นเดี๋ยวขอฟาร์มของอีกแป๊บละกัน”
นั่นคือความทรงจำสุดท้ายของผมก่อนที่จะตื่นขึ้นมาในเกมนี้...
[ปัจจุบัน - Real Horizon]
ผมยืนอยู่กลางเมือง Neo-Celestia เมืองหลวงแห่งเซิร์ฟเวอร์ตะวันตก ทุกอย่างดูเหมือนเดิม—แต่ทำไมผมรู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ?
[ระบบแจ้งเตือน]
ผู้เล่นทุกคน: มีการอัปเดตระบบครั้งใหญ่ ขอให้ตรวจสอบข้อมูลของท่าน
ผมเปิดหน้าจอสถานะของตัวเอง แต่ต้องเบิกตากว้างทันที
[ข้อมูลตัวละคร]
ชื่อ: Raze
เลเวล: [ERROR]
HP: [ERROR]
MP: [ERROR]
สกิล: [ERROR]
สถานะ: Unregistered
“เฮ้ย... นี่มันอะไรวะ?”
ผมรีบเปิดช่องแชทของกิลด์ แต่กลับพบเพียงข้อความว่า "ไม่สามารถเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ภายนอกได้" ทุกอย่างเริ่มไม่ปกติขึ้นทุกขณะ
"นี่คุณ! เป็อะไรหรือเปล่า?"
เสียงผู้หญิงดังขึ้นด้านหลัง ผมหันไปพบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่สวมชุดนักรบของกองกำลังรักษาความสงบแห่งเมือง ผมสีเงินยาวถึงกลางหลัง ดวงตาสีฟ้าคมกริบ สัญลักษณ์ของรัฐบาลเกมติดอยู่ที่หน้าอกเธอ
“คุณ... อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว?” เธอถาม
ผมขมวดคิ้ว “หมายความว่าไง? นี่ผมก็เพิ่งล็อกอินเข้ามา...”
เธอจ้องหน้าผมราวกับประเมินอะไรบางอย่าง ก่อนที่เธอจะพูดประโยคที่ทำให้ผมรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
"Real Horizon ไม่ใช่เกม คุณไม่สามารถล็อกอิน หรือออกจากที่นี่ได้