กึ่ก ~
ตอนนั้นเองขณะที่วรรณชัยล็อกเอ้าออกไปแล้ว ด้านหลังต้นไม้ต้นหนึ่งไม่ไกลนัก ชายผู้หนึ่งค่อยๆเดินออกมา สีหน้าของเขาดูซับซ้อนเล็กน้อยเมื่อมองไปยังสุพรรณษา
" นั่นคือสิ่งที่เ้าเลือก ? " หัวหน้าหมู่บ้านจ้องมองสุพรรณษาไม่ไหวติง หวัง้าคำตอบจากเธอ
" ใช่ นั่นคือสิ่งที่ข้าเลือก… " ว่าจบสุพรรณษาก็แหงนหน้ามองฟ้าเหมือนจะนึกถึงอะไรบางอย่างก่อนจะกล่าวต่อ
" ข้าเชื่อว่าเขาจะต้องผ่านมันไปได้อย่างแน่นอน เพราะคนที่ได้รับเลือกจากเผ่าของเราย่อมไม่อ่อนแอ… …หวังว่าจะเป็เช่นนั้น.. " ประโยคหลังเธอพูดกับตัวเองเบาๆ เหมือนว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับวรรณชัยมันคือเื่หนักหนาสาหัส แต่เธอก็ยังคงหวังให้วรรณชัยผ่านมันไปได้
แม้ว่าสุพรรณษาจะพูดกับตนเองเบาๆ แต่มีหรือที่หัวหน้าหมู่บ้านที่หลุดพ้นจากคำสาปแล้วจะไม่ได้ยิน
" หวังว่าเทพีแห่งโชคจะอยู่ข้างเขา.. " หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวเบาๆก่อนจะหันหลังจากเดินไป
แม้หัวหน้าหมู่บ้านจะจากไปแล้วสุพรรณษาก็ยังไม่หันหน้ากลับมาเธอยังแหงนมองฟ้าอยู่อย่างนั้น เหมือนเธอกำลังมองไปยังสถานที่อันแสนห่างไกล
.
.
.
ปี2030 โลกได้ถูกรุกรานโดยสิ่งมีชีวิตประหลาดมากมาย พวกมันออกมาจากพื้นที่มิติทับซ้อนระหว่างโลกกับสถานที่แห่งอื่น ขณะนั้นโลกกว่าครึ่งหนึ่งได้รับความเสียหายอย่างหนัก ผู้คนต่างก็ล้มตายกันเหมือนเป็ผักปลา
ขณะที่มวลมนุษย์กำลังจะพบกับจุดจบ มนุษย์ก็ได้ปลุกความสามารถใหม่ขึ้นมาได้อย่างปาฏิหาริย์ พวกเขาได้รับพลังที่ทำให้สามารถต่อกรกับสิ่งมีชีวิตประหลาดเ่าั้ได้ พวกเขาต่างก็เรียกคนเ่าั้ว่า 'ผู้เล่น' !
ความสามารถของพวกเขาเหมือนดั่งเกมออนไลน์ที่หลายคนเคยเล่นกัน เช่น มีระบบเลเวล ระบบเลเวลอัพ ช่องเก็บของมิติ ระบบอาชีพ และระบบสกิล เรียกได้ว่าโลกนี้เหมือนกลายเป็เกมๆหนึ่งเลยก็ว่าได้
จะต่างก็แค่ว่าพวกเขาไม่ได้ตายแล้วสามารถเกิดใหม่ได้เหมือนกับในเกมที่พวกเขาเคยเล่น หากพวกเขาตาย พวกเขาก็จะตายจริงๆ ในยุคแรกมีผู้เล่นปรากฎออกมาเพียงหยิบมือเดียว แต่เพียงแค่นั้นพวกเขาก็สามารถต่อต้านเหล่าสิ่งมีชีวิตประหลาดที่คอยจะทำบายล้างพวกเขาได้แล้ว
แม้จะสามารถต้านเอาไว้ได้ แต่มันก็เหมือนเป็แค่การยื้อเวลาสำหรับการล่มสลายของมนุษยชาติเท่านั้น จนกระทั่งเวลาได้ร่วงเลยผ่านไปกว่า10ปี มนุษยชาติก็สามารถผลิตเหล่าผู้เล่นออกมาได้มากมาย นั่นก็คือการส่งผู้คนเข้าไปยังโลกแห่งเกม
โดยพวกเขาจะใช้เวลาในการเล่นเกมVRเสมือนจริงนานถึง20ปีในโลกแห่งเกม หรือเวลา10ปีในโลกแห่งควาเป็จริง แน่นอนว่ามันก็เหมือนการเล่นเกมVRทั่วไป แต่เมื่อพวกเขาเคลียร์เกมได้พวกเขาจะได้รับความสามารถในตอนที่อยู่ในเกมเท่านั้น
ขณะเล่นเกมพวกเขาสามารถออกจากเกมและล็อกอินกลับเข้าไปใหม่ได้ ไม่ใช่ว่าคนผู้นั้นจะต้องอยู่ในเกมตลอดเวลา แต่สำหรับคนที่คลั่งการเล่นเกมพวกเขาก็สามารถเล่นติดต่อกันได้ แต่ก็ต้องออกมายืดเส้นยืดสายด้วยเช่นกัน และทานอาหารด้วยเช่นกัน
ในปี2050เหล่าผู้เล่นสายเืใหม่กลุ่มแรกก็ได้ออกมาจากโลกแห่งเกมที่พวกเขาใช้เวลากับมันไปกว่า20ปีในเกม ผู้เล่นกลุ่มแรกที่ออกมามีรวมกันทั้งหมดกว่า1หมื่นคน พวกเขาออกมาพร้อมกับความสามารถที่โดดเด่นเป็อย่างมาก เรียกได้ว่าแข็งแกร่งกว่ายุคแรกอย่างมากเลยทีเดียว
พวกเขาได้รับการแบ่งระดับต่างจากยุคแรกอย่างสมบูรณ์ พวกเขาแบ่งระดับตัวเองออกเป็ G F E D C B A S ซึ่งแต่ละระดับก็มีความเหลื่อมล้ำกันเป็อย่างมาก เช่นในระดับGเมื่อพวกเขาเลเวลอัพ พวกเขาจะได้แต้มิญญาสำหรับการเลเวลอัพมาเพียง 1แต้มเท่านั้น
ตัวอย่างเช่น
ระดับ : G
เลเวล : 1
ขั้น : 0
พละกำลัง : 5
ความทนทาน 4
ความเร็ว : 3
ความอึด : 3
มานา : 6
แต้มิญญา : 1
นั่นคือเลเวล1 และเมื่อพวกเขาเลเวลอัพเป็สอง ค่าสถานะก็จะเปลี่ยนไป
ระดับ : G
เลเวล : 2
ขั้น : 0
ความแข็งแกร่ง: 6
ป้องกัน : 5
ความเร็ว : 4
ความอึด : 4
มานา : 7
แต้มิญญา : 2
เมื่อพวกเขาเลเวลอัพ ระดับGจะได้แต้มิญญามาเพียง1แต้มเท่านั้น ซึ่งต่างกับระดับF ที่เมื่อพวกเขาเลเวลอัพ พวกเขาจะได้แต้มิญญามาถึงเลเวลละ 2แต้ม ! กล่าวได้ว่ามันเป็สองเท่าของระดับGเลยก็ว่าได้
ระดับ : F
เลเวล : 2
ขั้น : 0
ความแข็งแกร่ง : 6
ป้องกัน : 5
ความเร็ว : 4
ความอึด : 4
มานา : 7
แต้มิญญา : 4
เรียกว่ายิ่งเลเวลของพวกเขามากขึ้นเท่าไหร่ความแตกต่างระหว่างระดับGและF ก็จะยิ่งเห็นได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น นี่ยังไม่รวมถึงสกิลที่พวกเขาสามารถใช้ได้อีก ที่ระดับGจะมีสกิลประจำอาขีพแค่1สกิลเท่านั้น ส่วนระดับFจะมีช่องสกิลประจำอาชีพถึง2สกิล !
และนี่เป็เพียงแค่ระดับFเท่านั้นที่นำมาเปรียบเทียบ หากเป็ระดับE , D หรือAล่ะ ? นั่นจะยิ่งมีช่องว่างระหว่างระดับมากยิ่งขึ้นไปอีกแค่ไหนกัน ? และค่าสถานะเริ่มต้นของแต่ละระดับก็ใช่ว่าจะเท่ากันด้วย แค่เริ่มต้นผู้คนที่มีระดับที่ต่ำกว่าก็เสียเปรียบมากแล้ว
เรียกได้ว่ายิ่งคนมีระดับที่สูงเท่าไหร่พวกเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นและทิ้งห่างจากคนที่มีระดับที่ต่ำกว่าเท่านั้น
หาก้าที่จะอยู่รอดและพอมีอำนาจ เมื่อพวกเขาออกมาจากเกมมาพวกเขาจะต้องมีระดับที่Eเป็อย่างน้อย ส่วนระดับที่ต่ำกว่านั้นก็ไม่ต่างจากคนธรรมดาเลยเมื่อเทียบกับพวกที่มีระดับสูงๆ
ดังนั้นหลายๆคนเมื่อรับรู้ถึงเื่เหล่านี้พวกเขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตนเองมีระดับที่สูงที่สุดที่พวกเขาจะทำได้ เพื่อทำให้ตัวเองไม่โดนกดขี่และเอาเปรียบ เมื่อพวกเขากลับมายังโลกแห่งความเป็จริงและได้รับความสามารถในเกมมา
ส่วนใครที่มีอิทธิพลมากก็สามารถได้รับระดับที่สูงมากไปได้ ส่วนใครที่ไม่มีอิทธิพลและไร้กำลัง พวกเขาก็ทำได้แค่อยู่ในระดับต่ำๆเท่านั้น โลกมันก็เป็เช่นนี้ ความยุติธรรมเพียงอย่างเดียวที่มีก็คือความแข็งแกร่งและอำนาจ
หากคุณมีอำนาจมากพอคุณก็สามารถแสวงหาความแข็งแกร่งได้ และหากคุณมีความแข็งแกร่งคุณก็สามารถแสวงหาอำนาจ ตามความ้าของคุณได้ แต่ก็ใช่ว่าจะมีเพียงแค่เหล่าผู้มีอิทธิพลเท่านั้นถึงจะได้รับอาชีพระดับสูงๆไป เพราะแต่ละครั้งที่พวกเขาถูกส่งไปเล่นเกม
เกมที่พวกเขาจะได้เล่นมันจะมีเื่ราวที่แตกต่างกัน แผนที่ที่แตกต่างกัน มีความลับมากมายที่รอให้ผู้เล่นไปพบเจอ เรียกได้ว่าเป็เกมใหม่ในคราบเก่าเลยก็ว่าได้ นั่นจึงทำให้เหล่าคนธรรมดาสามารถมีโชคและลืมตาอ้าปากได้บ้างเล็กน้อย แต่มันก็แค่บางคนเท่านั้น
ดังนั้นั้แ่ปี2050เป็ต้นไป เหล่าผู้มีอำนาจต่างๆจึงมีมติเห็นพ้องต้องกันว่าควรจัดตั้งชื่อเรียกปีในยุคนี้เสียใหม่ ดังนั้นั้แ่ปี2050เป็ต้นไป มันจึงถูกเรียกว่าปี'รุ่งอรุณ'
และในปีรุ่งอรุณที่10นั้นเองเหล่าผู้เล่นรุ่น2ที่ได้เข้าไปเล่นเกมก็ได้ออกมา คราวนี้พวกเขามีจำนวนที่มากกว่าเดิมถึง10เท่า ! นั่นก็คือ1แสนคน ! จนมาถึงในปัจจุบันนี้ ปีนี้เป็ปีรุ่งอรุณที่50 เหล่าผู้เล่นที่ถูกส่งไปให้เล่นเกมก็ได้เสร็จสิ้นการฝึกสอน ซึ่งในรอบนี้มีมากถึง100ล้านคน !
ที่มันมากได้ขนาดนี้นั่นเพราะเกมที่พวกเขาเข้าไปเล่นในครั้งนี้มีขนาดที่ใหญ่มาก ในแต่ละครั้งก็ใช่ว่าพวกเขาจะสามารถส่งคนเข้าไปเล่นเกมได้มากขึ้นและเท่ากับจำนวนของแีที่50นี้ บางครั้งจำนวนมันก็น้อยจนน่าใจหาย
ตอนนี้เหล่าผู้คนต่างก็กลับมายืนหยัดกันได้แล้ว และ50ปีที่ผ่านมานี้ พวกเขาได้ขับไล่และตั้งพื้นที่ปลอดภัยได้มากมายแล้วถึง5เขต..
***
ปีโกลาหลที่50
หนึ่งวันหลังจากที่ระบบทำการอัพเดทเวอร์ชั่นใหม่ ณ บ้านตระกูลพิทักษ์กุล
ผู้คนที่ถูกส่งไปให้เล่นเกมเอิร์ธออฟก็อดต่างก็เข้ามารายงานตัวกันที่กลางลานกว้างของตระกูล และเพื่อมาตรวจสอบว่าพวกเขาได้อาชีพอะไรมาจากในเกมนั้น
ซึ่งครั้งนี้ตระกูลพิทักษ์กุลได้ส่งคนเข้าไปในเกมถึง2000คน รวมถึงเหล่าคนที่อยู่ภายใต้การปกครองของพวกเขาด้วย พวกเขาสามารถตั้งรกรากภายในเกมได้สำเร็จและสามารถแย่งชิงอาชีพดีๆจากตระกูลอื่นมาได้บางส่วนเช่นกัน
เรียกได้ว่าครั้งนี้ถือว่าพวกเขาทำได้สำเร็จทั้งเื่ของอาชีพและการกำจัดคู่แข็งเลยทีเดียว นั่นเพราะครั้งนี้ถพวกเขาถูกนำทัพโดยนายน้อยแห่งตระกูลพิทักษ์กุล ลูกชายของผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน การันต์ พิทักษ์กุล ซึ่งตอนนี้เขาก็เพิ่งจะอายุได้เพียงแค่18ปีเท่านั้น
นั่นหมายความว่าตอนที่เขาเข้าไปเล่นเกมเอิร์ธออฟก็อดเขาก็เพิ่งจะมีอายุได้เพียงแค่8ขวบเท่านั้น ! เป็เื่ที่น่าเหลือเชื่อมากทีเดียวที่เขาสามารถเป็ผู้นำคนกว่า2000คนและไม่ทำให้พวกเขาพ่ายแพ้จนจมหายไปในการแข็งขันของหลายๆตระกูลได้
" นั่นดูนั่นสิ พวกเขาคือคนที่ถูกส่งไปเล่นเกมเอิร์ทออฟก็อดเมื่อ10ปีก่อน ! และยังได้ยินมาว่าพวกเขาได้รับความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ด้วยนะ !"
" นั่น ! ลูกชายผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน นายน้อยการันต์ ! ว่ากันว่าเขาเป็ผู้นำคอยสั่งการผู้คนและต่อสู้แย่งชิงกับตระกูลอื่นและยังประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่ด้วย ! "
" โห ~ สุดยอดเลย อายุแค่นี้แต่กลับมีความเป็ผู้นำถึงขนาดนี้ ฉันล่ะอิจฉาผู้นำตระกูลจริงๆเลย มีลูกชายโดดเด่นแบบนี้ "
" ใช่ๆ แบบนี้ผู้นำตระกูลก็หมดห่วงเื่ของผู้สืบทอดไปได้เลยน่ะสิ ! "
" ชักอยากรู้แล้วสิว่านายน้อยได้อาชีพอะไรมาถึงได้สร้างความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นได้ "
ภายในกลุ่มคนเ่าั้ มีร่างๆหนึ่งที่มองไปรอบๆด้วยสายตาเย็นเหยียบ และไร้ซึ่งความผูกพันธ์ใดๆ
" เ้าบ้าพวกนั้น !" ฝ่ามือทั้งสองข้างของวรรณชัยกำแน่น เมื่อนึกถึงเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน
ทันทีที่เขาล็อกเอ้าออกมาจากเครื่องเล่นเกม ในบ้านของเขาก็มีร่างของคนหลายคนเข้ามารุมล้อมเขาเอาไว้พร้อมกับพูดเื่ที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเป็อย่างมาก
" วรรณชัย พิทักษ์กุล อายุ20ปี ถูกขับไล่ออกจากตระกูลตอนอายุได้5ขวบ พร้อมกับผู้เป็แม่ "
" และเมื่อ10ปีที่แล้วนางสาวธิดา ไม่ทราบนามสกุลได้หายตัวไปอย่างลึกลับ ซึ่ง่นั้นวรรณชัย พิทักษ์กุลอายุได้10ขวบ "
" วรรณชัยที่ถูกผู้เป็แม่ทิ้งให้อยู่ตัวคนเดียว ต้องดิ้นรนด้วยตัวเองเพื่อที่จะมีชีวิตรอด เขาใช้เงินเก็บก้อนสุดท้ายซื้อเครื่องเกมเอิร์ธออฟก็อดมาเมื่อตอนที่ตนเองอายุได้15ปี "
" และเพียงแค่เวลาไม่นานเขาก็สามารถสร้างตัวได้จากการขายของในเกมให้กับคนอื่นๆ จนสามารถสร้างตัวขึ้นมาได้ "
" แม้จะเริ่มเล่นเกมช้ากว่าคนอื่นถึง5ปีแต่ก็เรียกได้ว่าพอมีความสามารถอยู่ เขาสามารถอยู่รอดมาจนถึงตัวเกมปิดลงได้ ถือว่าพอมีคุณสมบัติต่อการใช้งาน.."
วรรณชัยที่กำลังออกมาจากเครื่องแคปซูลมองไปยังชายในชุดสูทกว่า10คนที่ยืนล้อมเขาเอาไว้ และใช้สายตาเ็าเหมือน้าที่จะฆ่ามองไปยังชายที่พูดพล่ามไม่หยุดั้แ่เขาออกมาจากแคปซูล
และเื่ที่ทำให้วรรณขัยเกิดแรงอาฆาตมากถึงขนาดนี้นั่นเพราะมันเอาประวัติส่วนตัวของเขาและผู้เป็แม่ที่หายตัวไปมาพูดด้วยน้ำเสียงในเชิงล่อเลียน
" อะไร ? แกทำสายตาแบบนั้นโกรธเหรอ ? ที่มีคนเอาเื่ของแกมาพูด ? แกควรรู้สถานะของตัวเองด้วย เ้าคนนอก ! " ว่าแล้วชายในชุดสูทที่พูดประวัติของวรรณชัยก็ใช้มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในอกเสื้อ
เป็ตอนนั้นเองที่ร่างของชายในชุดสูทกลายเป็เงาสีดำ เพียงพริบตาเดียวคอของวรรณชัยก็รู้สึกเย็นวาบ และความเ็ปก็แล่นเข้าสู่ประสาทััของเขา ตรงลำคอของวรรณชัยถูกจ่อด้วยมีดเล่มเล็กๆ พร้อมกับปลายมีดที่เฉื่อนเข้าเนื้อของเขส ทำให้เืไหลออกมาเล็กน้อย
" แกควรขอบคุณพระเ้านะที่แกมีสายเืของนายท่านอยู่ครึ่งหนึ่ง หากไม่แล้วล่ะก็ แกคิดว่าแกจะยังมีชีวิตรอดอยู่เหรอหลังจากออกมาจากเกมนั่น ?"
ชายในชุดสูทใช้สายตาเ็ามองมาที่ดวงตาของวรรณชัย พร้อมกับกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความหนาวเหน็บ หากวรรณบัยเป็เพียงคนธรรมดาจริงๆเขาคงจะถูกชายในชุดชูทนี้สังหารไปแล้ว
ใช่แล้วหากวรรณชัยไม่ได้มีสายเืของผู้นำตระกูลเขาคงตายไปแล้วจริงๆอย่างที่ชายในชุดสูทว่า เพราะการกำจัดคู่แข็งที่เข้าไปเล่นในเกมเอิร์ธออฟก็อดไม่ใช่เื่ที่เป็ควาลับแต่อย่างใด มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมากมายที่คู่อริมากมายต่างก็ลอบสังหารกัน
ตอนนี้หากวรรณชัยขยับอีกเพียงเล็กน้อย รับรองได้เลยว่าส่วนคมของมีดได้เฉือนเข้าเส้นเืใหญ่ของเขาอย่างแน่นอน
" พวกแก้าอะไร ?" แม้จะถูกข่มขู่และถูกมีดจ่ออยู่ที่คอจากคนเหล่านี้ แต่วรรณชัยก็ยังสามารถทำให้ตัวเองสงบได้
เขาไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวคนเหล่านี้เลย เพราะยังไงเสียพวกมันก็ไม่กล้าฆ่าเขาอย่างแน่นอน นั่นคือสิ่งที่เขามั่นใจในตอนนี้
" แกจะต้องกลับไปที่ตระกูล เพื่อรายงานตัว และรับหน้าที่จากตระกูล เพราะแกก็เป็ส่วนหนึ่งของตระกูลเช่นกัน นี่คือคำสั่งจากผู้นำตระกูล ! "
" รีบลุกขึ้นมาเราจะไปกันแล้ว.." ชายในชุดสูทยังคงส่งความรู้สึกที่ว่าหากยังคงขัดขืนเขาก็ไม่อาจรับรองได้ว่าวรรณชัยจะไม่เจ็บตัว
" ชิ !" วรรณชัยทำท่าไม่พอใจเล็กน้อยแต่ก็ได้แค่นั้น เขาลุกออกมาจากเครื่องแคปซูลเกมอย่างช้าๆ เขายังคงไม่เข้าใจอะไรหลายๆอย่างๆ ว่าทำไมอยู่ๆคนของตระกูลพิทักษ์กุลถึงได้มาหาเขาแบบนี้ ทั้งที่กว่า10ปีมานี้ไม่เห็นมีใครใยดีกับเขาเลยสักคนเดียว
คนพวกนั้นมีแต่จะมารังแกและเหยียดหยามเขาเท่านั้น แล้วทำไมเมื่อเขาเล่นเกมเสร็จพวกนี้ถึงได้มาพาตัวเขากลับไปที่ตระกูล ? นั่นคือสิ่งที่วรรณชัยไม่เข้าใจ เขาเป็เพียงแค่คนธรรมดาไม่ได้มีพลังพิเศษอะไรเหมือนอย่างคนพวกนี้ แล้วทำไมคนเหล่านี้ถึงบอกว่าเขามีประโยชน์ ?...