Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบ สกุลอ้าวสายป่านลึกล้ำ!!!

ผมกำลังมองสีหน้าของทั้งสองฝ่าย

อ๋อเข้าใจแล้ว

ผมพยายามชมทั้งสองฝ่ายแต่คำกล่าวของผมเท่ากับว่าเป็นการมองว่าสำนีกประมูลยังต้องใช้งานคนแก่เอ๊ยผู้อาวุโสอยู่ น่าหลันซู่เหอได้โอกาสเลยเตะลูกเข้าประตู

เน้นความสำคัญของตนเองในหอประมูลซึ่งทำให้น่าหลันเมิ่งไม่พอใจ

ฮืม ท่าทางเพราะพลังบ่มเพาะสินะที่ทำให้ผมฉลาดขึ้นเมื่อคิดในเรื่องที่ตนเองต้องการจะคิด

แล้วทำไมนายน้อยในโลกชั้นสูงขึ้นไปนั้นมันดูเหมือนโง่ทั้งที่โม้ว่าเป็นอัจฉริยะนะ?

หรือเพราะว่าพวกนายน้อยมันไม่เคยต้องใช้สมองคิดเรื่องพวกนี้มาก่อน?

“คุณชายอ้าวป้าหม่ามาเยือนข้าน่าหลันเมิ่งคงต้องต้อนรับอย่างดี”

น่าหลันเมิ่งหันมายิ้มแย้มทางผมประสานมือคารวะแต่ทว่า

จับแส้ที่ข้างเอวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วที่

สะบัดแส้มาทางหน้าของผม!!!

ซึ่งช้ามากสำหรับผม

น่าหลันเมิ่งฝึกได้ถึงขั้นสร้างแก่นปราณแล้ว

สมแล้วที่เป็นหัวหน้ากลุ่มผู้เยาว์ของสำนักประมูล

ที่ขั้นสร้างแก่นปราณที่จะเข้าไปสู่ระดับผู้อาวุโสที่จะไปเข้าสู่ขั้นร่างวิญญาณได้

เป็นช่วงก้ำกึ่งของสถานะที่น่าหลั่นซู่เหอก็พยายามสะกดข่มเธออย่างเต็มที่นั่นเอง

ผมไม่มีความจำเป็นต้องหลบแต่ประการใด

แต่ทว่า

“นายท่านระวังคร่อก”

คิคองเงินที่ขั้นสร้างแก่นปราณเช่นเดียวกันจับการเคลื่อนไหวของน่าหลันเมิ่งช้ากว่าผม

และเคลื่อนไหวไม่ทัน

แม้จะอยู่ในขั้นเดียวกัน แต่เคล็ดวิชาของคิงคองเงินเน้นไปในทางแข็งแกร่งทนทาน

ส่วนแส้ของน่าหลันเมิ่งเผ็ดร้อนดุร้าย

ทว่า

“นามู๊ นามู”

ปึ้ง

ราวกับมีใครมากดปุ่ม stop ในวีดีโอ

แส้ที่เคลื่อนไหวอย่างว่องไวของน่าหลันเมิ่ง

หยุดตรงหน้าของผม

นามูดวงตาเปล่งดวงไฟสีเงินใช้มโนมยิทธิป้องกันผมไว้ได้ทันท่วงที

“เจ้าอย่าเสียมารยาทกับท่านอ้าวป้าหม่า”

น่าหลันซู่เหอตำหนิน่าหลันเมิ่ง

น่าหลันเมิ่งสะบัดแส้กลับไปเหมือนไม่เคยเกิดเรื่องอะไรมาก่อน

“หึ ที่แท้มียอดฝีมือคอยรับใช้นี่เองถึงได้มั่นใจในตนเองขนาดนี้”

น่าหลันเมิ่งยิ้มเยาะอ้าวป้าหม่า

คิงคองเงินหน้าแดงเล็กน้อยที่โดนนามูแย่งฉากในการช่วยเหลือนายท่าน

น่าหลันซู่เหอก็พิจารณาดูนามู

ก็ลอบประหลาดใจ

ว่ายอดฝีมือระดับนี้มาติดตามรับใช้อ้าวป้าหม่าสกุลอ้าวสายป่านล้ำลึกสมคำร่ำลือจริงๆ