Ep23 วันเกิดที่ไม่อยากจัด (2)
ผู้แต่ง Ming Xin
????
T-Advertising
ผมมาถึงพนักงานประชาสัมพันธ์ด้านหน้าแจ้งผมทันทีว่ามีลูกค้าชื่อก้องภพ มารอพบั้แ่เมื่อเช้า พอผมเปิดห้องทำงานเข้าไปก็เจอคุณเปิ้ลนั่งคุยกับก้องภพอยู่ เมื่อก้องภพเห็นจีจึงเดินตรงปรี่เข้ามา แต่ผมขยับตัวมายืนเบื้องหน้าจี
“สวัสดีครับ คุณก้องภพ วันนี้มารอเข้าพบผมั้แ่เช้า ไม่ทราบว่าติดขัดเื่งานรึเปล่าครับ”
“ไม่มีครับ วันนี้ผมมาหาจีครับ อยากมาให้เห็นกับตาว่าจีสบายดี”
“คุณก้องภพเป็ห่วงจีเื่อะไรครับ? ถ้าแค่เื่เมื่อคืน คนของผม ผมดูแลได้ครับ”
ทั้งสองคนปะทะอารมณ์จนทั้งจีและพี่เปิ้ลรู้สึกถึงความคุกกรุ่นของูเาไฟกรายๆ ทว่ายังไม่ถึงขั้นปะทุะเิออกมาก็เท่านั้น
ก้องภพเป็ฝ่ายเบือนหน้าหันมาทางจีก่อน
“จีเป็ไงบ้างเมื่อคืน พี่เห็นเมามากกลับคอนโดปลอยภัยดีใช่ไหม”
“ค่ะ ปลอดภัยดีค่ะ”
“ครั้งหน้าให้พี่ไปส่งก็ได้ ไม่ต้องรบกวนคนอื่น”
ไทม์ได้ยินกัดฟันดังกร๊อดดดด
“ใครคนอื่นครับคุณก้องภพ”
ครั้งนี้ทั้งสีหน้าและแววตาบ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน
“เอ่อ คราวหน้าจีคงไม่กล้ารบกวนใครหรอกค่ะ พี่ก้องมาที่นี่มีธุระอะไรอีกหรือเปล่าค่ะ”
“พี่ขอคุยกับจีเป็การส่วนตัวได้ไหมครับ”
จีพยักหน้าตอบรับแล้วเดินนำหน้าก้องภพเปิดประตูออกไปคุยด้านนอกไม่อยากรบกวนเ้านายตัวเองสักเท่าไหร่ยังไงเื่พี่ก้องภพจะคุยก็เป็เื่ส่วนตัวในอดีต
ไทม์ที่ตอนนี้โมโหเืขึ้นหน้ากำหมัดแน่น พี่เปิ้ลที่เห็นสถานการณ์มาคุ เลยรีบบอกลาคุณไทม์แล้วเผ่นออกมาจากห้องทันที
ผมไม่คิดเลยว่าจะมีใครกล้ามากระตุกหนวดเสือถึงถิ่น หลังจากนี้คงได้เห็นดีกัน ผมไม่ยอมแพ้มันง่ายๆแน่งานนี้
.
.
“มีอะไรก็ว่ามาค่ะ จีต้องรีบกลับเข้าไปทำงานต่อ”
“วันเกิดจี พี่ขออนุญาตพบจีสักครู่ได้ไหม”
“หากพี่ก้องรู้สึกผิด จียกโทษให้ค่ะแล้วไม่ต้องมาทำอะไรให้จีหรอกนะคะ”
“หากจีไม่โกธรพี่แล้ว เราก็มาเจอกันตามประสาพี่น้องก็ได้ พี่หวังว่าจีคงไม่ตัดรอน หากจีปฏิเสธพี่ก็คงคิดว่าจียังโกธรพี่อยู่”
จีไม่คิดว่าก้องภพจะใช้ไม้นี้แต่ถ้าหลีกเลี่ยงก้องภพก็หาเื่มาตื้อเธอไม่จบแน่ๆ
“ก็ได้ค่ะ แต่จีมาพบได้ครู่เดียวนะคะ จีมีนัดสำคัญต่อ”
“ครับ ได้ครับ แค่จีตกลงพี่ก็ดีใจแล้ว”
“ไม่มีอะไรแล้ว จีขอตัวนะคะ”
วันเกิดจี
ณ ห้างสรรพสินค้า
Part ไทม์
วันนี้จีบอกผมที่บริษัทว่าจะมาหาผมที่คอนโดช้าหน่อยมีธุระสำคัญที่ต้องไปทำ ผมจึงเข้าห้างสรรพสินค้า ตั้งใจมาเลือกของขวัญวันเกิด ซื้อเค้ก และวัตถุดิบทำอาหารง่ายๆกินกัน วันนี้ผมกะจะลงมือทำสเต็กให้เธอทานฝีมือผมดู ดูท่าแล้วคงไม่ยากเท่าไหร่ ตอนนี้ผมก็ได้ของครบเต็มสองมือเยอะแยะไปหมด
ผมเดินผ่านร้านแห่งหนึ่งก็สะดุดตาชายหญิงคู่หนึ่งคนนั้นก็คือจี และผู้ชายอีกคนก็คือก้องภพ ตอนนี้ความรู้สึกผมคือ อยากไปกระชากจีออกมาแต่ผมไม่มีสิทธิ์ เธอจะไปพบใครตอนนี้มันก็เป็สิทธิ์ของเธอแต่ที่เธอบอกว่าธุระสำคัญนี่คือ การมาพบก้องภพเหรอ เธอยังรู้สึกดีกับแฟนเก่าเธออยู่รึเปล่า จนบางครั้งผมก็แอบสงสัยไม่ได้
ตอนนี้อารมณ์ผมเหมือนคนไปกินรังแตนมาก็ไม่ปาน ผมจึงบึ่งรถกลับคอนโด แล้วสุดท้ายผมก็ตัดสินใจทิ้งทุกอย่างไปผับไอ้เต้ทันที เมื่อถึงห้องประจำพวกเราไอ้เต้มันเห็นผมอารมณ์เสียก็เลยจัดการเรียกเด็กๆมาปรับสภาพอารมณ์ผมเป็ยกใหญ่
“ดื่มเยอะๆเลยนะคะ คุณไทม์” สองสาวนั่งปรนนิบัตรผมอย่างถึงพริกถึงขิงอันเนื่องจากผมห่างหายไปนาน
สุดท้ายผมก็แพ้ให้กับอำนาจฝ่ายต่ำที่เข้ามาแทนที่
“คุณไทม์ทำไมวันนี้หน้าตาเคร่งเครียดจังค่ะ เรามาสนุกคลายเครียดกันดีกว่าค่ะ เื่อื่นลืมมันไปให้หมด ดื่มค่ะ คุณไทม์”
“แคร๊ง เอ๊า!ดื่มๆ”
จ๊วบๆ จ๊วบๆ
หลังจากนั้น……
“แรงขึ้นอีก” ไทม์สั่ง
แล้วสุดท้ายก็ทำให้คืนนี้ผมอยู่ผับจนกระทั่งเช้า ความอึดอัด อั้นอั้น ระบายออกจนหมด
.
.
จีคุยกับพี่ก้องเสร็จแล้ว จึงรีบบึ่งไปที่คอนโดคุณไทม์ทันที
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด แกร็ก......
จีเปิดเข้ามาในห้อง เห็นไฟยังปิดมืด ห้องก็เงียบเชียบ เหมือนไม่มีคนอยู่สักคน
…. จีเดินเข้าไปเรียกคุณไทม์จนทั่วก็ไม่เจอ แต่มาเจอกับเค้กก้อนโต พร้อมกับวัตถุดิบทำอาหารอยู่เต็มโต๊ะ
“แล้วนี่คุณไทม์ไปไหน มีเื่อะไรด่วนรึเปล่า”
จีต่อสายถึงคุณไทม์เป็สิบๆกว่าสายก็ไม่มีใครรับ โทรไปเบอร์ที่บริษัทก็ไม่มีใครรับ ไลน์ไปหาก็ไม่มีคนเปิดอ่าน จีนั่งรอคุณไทม์เกือบชั่วโมง ก็ไม่มีวี่แววเ้าของห้องจะมา
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
จีสะดุ้งรีบกดรับทันที
“ฮัลโหล”
“ยัยจี เื่ฉลองวันเกิดแกว่าไงจร้า เพื่อนรัก”
“เอ่อแก ฉันแปะโป้งแกไว้ก่อนละกันคราวหน้าฉันเลี้ยงแกเอง วันนี้ไม่ค่อยสะดวกอ่ะแก”
“นั้นแน่ ฉลองกับใครอยู่จ๊ะ”
“ป่าวแก แค่ติดธุระนิดหน่อย”
“เอ่อๆ ไม่เป็ไร แล้วแต่เ้าภาพเลย Happy Birthday นะแก มีความสุขมากๆสิ่งใดที่เป็ความทุกข์ก็ขอให้มันผ่านพ้นไปนะแก ขอให้แกได้ปั๋วดีๆที่รักแกมากๆในปีนี้ รักแกนะเพื่อนรัก”
“ขอบใจแกมากนะพิ้งค์ ฉันรักแกมากเลย ถ้าแกเป็ผู้ชายฉันคงหลงรักแกหัวปักหัวปำแน่ๆ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า บังเอิญชาตินี้ฉันเป็ผู้หญิง รอชาติหน้าฉันเป็ผู้ชายแกค่อยมาขอฉันเป็แฟน”
“ย๊ะ ยังไงก็ขอบใจแกมากนะพิ้งค์ แกทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ”
“จ๊ะ บ๊าย”
จีนั่งรอคุณไทม์จนกระทั่งถึงเที่ยงคืนไม่มีวี่แววคนนัดจะกลับมา จีจึงเก็บของที่คุณไทม์ซื้อมาใส่ตู้เย็นจนเรียบร้อยแล้วจึงกลับคอนโดตนเองไป
✏️
คุณไทม์อ่ะ ไม่น่าทำแบบนี้เลย
สติค่ะ สติ หึงน่ามืดตามัวอย่างนี้ไม่ดีนะคะ
แล้วเป็แบบนี้อีกคนน้องจีจะเปิดใจได้ไงกันค่ะ
**********************************
มาร่วมลุ้นกับความรักของ จี&ไทม์กันนะคะ
**********************************
ขอบคุณรีดทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
❤️❤️❤️❤️