F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ปี ค.ศ 2019คริสต์ศักราช 2019 ประเทศไทย เวลา 05:30 น. รายงานข่าวด่วน ไทยนิวส์กับคุณสาทิตวันนี้มีประเด็นทางสังคม ที่ วิภาควิจารการทำงานของรัฐบาล ในเรื่องคดีความบุกรุกที่ดิน สปก.ของ ส.ส สาวสวย คนดังจำนวนกว่า 602 ไร่ แต่ทางฝ่ายรัฐบาลชี้ ไม่สามารถเอาผิดได้ แค่คืนที่ดินให้กับ สปก. เพียงเท่านั้นก็จบกันไป กรณีนี้ สังคมมองว่า สองมาตรฐาน และไม่พอใจการทำงานของรัฐบาล มากยิ่งขึ้น แต่ทางฝ่ายรัฐบาลก็ไม่ได้สนใจ พร้อมทั้งย้ำเตือนว่า การแก้ไขปัญหาพี่น้องประชาชนสำคัญกว่า ….“เฮ้อ!! ไอ้วิทย์ เองว่าเรื่องนี้มันจะจบยังไงวะ”“จบยังไงยังต้องคิดอีกเหรอวะ เดียว ฝ่ายกฎหมายของลุง ตู่ก็ออกมาดีดนิ้วทีเดียวทุกอย่างหายปิ้ง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกแหละ”“เออวะ กูละสงสารฝ่ายค้าน ธรธร กูฉิบหาย”“กูว่ามึงสงสารตัวกูกับตัวมึงเองไม่ดีกว่าเหรอวะเพื่อน เงินเดือนครึ่งแสน แทบจะไม่พอแดก งวดรถ งวดบ้าน งวดพ่อ งวดหวย เยอะแยะ ยังมี กยศ อีก กูนี้แดกมาม่ากับไข่ทุกวันแล้วนี่”“เฮ้อ! กูก็ว่างั้นแหละ เศรษฐแม่งแย่ โอทงโอทีไม่มี ดีก็แต่มึงนั่นแหละ จบหมดแล้วนิหนี้มึงอะ ว่าแต่มึงจะลาออกจริงๆ เหรอวะ”“เออดิ ทำไปก็เท่านั้น กูทำงานมาตั้ง 11 ปีเท่ามึง มีอะไรดีขึ้นวะ นี้กูยังต้องมาซื้อไข่ กิน มึงเคยคิดไหมวะ แค่ ไข ไก่ หมู ข้าว ทำไมต้องซื้อวะ แค่นี้มึง หาแดกเองไม่ได้เหรอวะแต่ก่อนตอนกูเป็นเด็ก พ่อกู แม่กู อยู่บ้านก็ เลี้ยงไก่ เลี้ยงหมู กินเอง ทำไมกูต้องมาลำบากหาเงินมาเพื่อซื้อของพวกนี้วะ มึงเคยคิดเหมือนกูไหมวะ แสง”“ไม่วะ กูมีเมีย มีบ้าน มีรถ และมีหนี้ต้องผ่อนอีกบาน ไม่มีเวลาไปคิดอะไรไร้สาระเหมือนมึงหรอก”“เออ กูมันบ้าคนเดียว ถึงคิวมึงแล้วนั้น ไป ไปจ่ายค่าไข”“7-12 สวัสดีค่า ของคุณลูกค้า 132 บาท คะ รับมา 1000 นะคะ มีบัตร ออเม็มเบอร์ไหมคะ”“เออ ไม่มีครับ สมัครได้ที่ไหนครับ”“เค้าเตอร์ด้านนั้นเลยค่ะ”“ไม่ใช่ครับ สมัครเป็นแฟนคุณด้านไหนครับ”“เออ ด้านนอกเลยค่ะคุณลูกค้า ผัวหนูรออยู่ สรุปไม่มีบัตรนะคะ เงินทอน 868 บาทนะคะ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ”“555+ ไงละมึงไอ้แสง ผัวน้องเขารอมึงอยู่ข้างนอก 555+”“ของลูกค้า นม กับไข่นะคะ 52 บาทค่ะ รับมาก 100 นะคะ ไม่มีบัตรเหมือนเพื่อนใช่ไหมคะไปสมัครที่ผัวหนูได้นะคะ”“มะไม่ดีกว่าครับ!!!”(นี้กูโดนด้วยหรือวะเนี่ย)"ก็อย่างที่รู้แหละ วันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน หลายคนถามว่า ลาออกไปแล้วจะไปทำอะไร ข้อนี้เขาก็ถามตัวเองเหมือนกัน ในยุค 4.0 ของรัฐบาลห่วย แตก การเมืองแย่ๆ จะไปทำอะไร คำตอบคือไม่รู้ แต่อยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้แน่ๆ เขาเบื่อ วงจรอุบาทว์ของชีวิต มนุษย์โรงงานเป็นอะไรที่น่าเบื่อเต็มทน สังคมทุนนิยม ที่เอาอำนาจเงินมาเป็นเครื่องมือกดขี่กันในสังคมแบบตอนนี้ คนรวยก็รวยต่อไป คนจนก็จนลงไป จะไม่ให้จนได้ไงละ ทำงานเงินเดือนน้อยนิด ค่าครองชีพแสนแพง เงินเก็บ เหรอ อย่าไปหวัง สิ่งล่อตาล่อใจก็เยอะ วิทย์เคยคิดเมื่อของกินแพงขนาดนี้ จะกลับไปทำเกษตรดีไหม เหอะๆ บอกเลยว่า จบตั้งแต่คิด พ่อแม่เขาเป็นเกษตรกรตัวจริง การเกษตรยุคนี้ยิ่งทำยิ่งจน ยิ่งเป็นหนี้จะไม่ให้จนได้ไงละ ทำนา ต้นทุนอยู่บนดาวอังคาร ราคา ปุ๋ย อยู่เพดานบ้าน ทำมาสิ้นปี ขายข้าวแทบไม่พอจ่ายหนี้ มีคนถามทำไมไม่ทำ เกษตรผสมผสาน เกษตรอินทรีย์ บอกเลยถ้าทำแบบนั้น ปีแรกๆ ข้าวจะไม่ค่อยงามเกษตรอินทรี ต้องใช้เวลาแต่หนี้สินของพวกเขาไม่เคยรีรอแล้วจะเอาเงินที่ไหนจ่ายหนี้ ทกศ. เกษตรกรตัวจริงมีหนี้ หลักแสนขึ้นไปกันทุกคน ไหนจะหนี้เงินล้าน มีล้าน 1 ล้าน 2 ล้าน 3 ด้วยนะ ยังมีหนี้ สหกรณ์ อีก ทำแล้วไม่ชั่ว ทำแล้วไม่ได้ไม่ดี ตาย ที่นาโดนยึด หนักกว่าเดิมอีกตอนขายข้าว โดนกดราคาจนแทบจะไม่เหลืออะไร ไม่ขายก็ไม่ได้ไม่มีเงินจ่ายหนี้ แล้วเกษตรแบบ ผสมผสาน โคกหนองนา อะไรนี้ ก็ลงทุนกันบานเลย ดินที่เคยใช้ปุ๋ยเคมีมานานมันไม่มีสารอาหารเหลือเลย แข็งโป๊ก ปลูกอะไรลงไป ถ้าไม่ใส่ปุ๋ยอย่าหวังว่ามันจะเกิด ค่าปุ๋ย ค่ายา แพงขึ้นทุกปี แถมรัฐบาลบอกต้องซื้อเมล็ดพันธุ์ข้าวใหม่ทุกๆ สามปีกอีก แต่ราคาข้าวเท่าเดิม จบข่าว จนกันต่อไปจะเลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ก็สู้ค่าหัวอาหารกันไม่ไหว ค่าหัวอาหารไก่แพงกว่าข้าวเปลือกเสียอีกราคาหัวอาหารขึ้นทุกปี ราคาเป็ดไก่เท่าเดิม ทำไปก็ขาดทุน เป็นหนี้เป็นสินเปล่าๆ ถามว่าให้มันกินอย่างอื่นได้ไหม บอกเลยว่าได้ แต่มันไม่โต แค่นั้น เลี้ยงน้อยๆ แต่พอกินนะได้ เลี้ยงเยอะๆ จบข่าว แคระแกร็นกันหมดชีวิตเกษตรกรก็แบบนี้ โดนนายทุนกดขี่ โดนรัฐบาลหลอกลวง อยู่แบบนี้ ข้าวราคาตก บอกไปปลูกหมามุ่ย ปลูกแล้ว ขายไม่ได้แถมแดกไม่ได้อีก น้ำท่วมนาข้าว บอกให้เลี้ยงปลา น้ำมันท่วม สองอาทิตย์ ข้าวตายมันก็ลด ปลาที่ให้เลี้ยงยังไม่ทันโตเลย ตายอีกไม่มีน้ำล่าสุดออกไอเดียร์มา ใหม่ บอกปล่อยให้คนเช่า เก็บค่าน้ำเขาอีก ถามหน่อยว่า ขนาดกูยังทำห่าอะไรไม่ได้ แล้วคนเช่ามันจะเช่าไปทำอะไรวะ เลี้ยงปลาเหรอ ปลูกข้าว ปลูกหมามุ่ยเหรอ เจ้าของที่ ก็ทำเจ๊งมาหมดแล้ว **เฮ้อ!!! ผมละงึดหลาย นายกมันเอาอะไรคิด คนโง่ๆ แบบนี้ก็เป็นนายกได้**วิทย์ไม่รู้ว่ากลับบ้านจะไปทำอะไร แต่เขาก็ลาออกแล้ว เขาคิดเพียงว่า จะทำอะไรก็ได้ โตแล้ว หนี้สินก็หมดแล้ว เมียก็ยังหาไม่ได้ ทุนก็มีแล้ว ลองไปหาช่องทางที่บ้านนอกอาจจะไปได้ดีกว่าตอนนี้ก็ได้วันนี้วันสุดท้ายของการทำงาน ตอนเย็นวันนี้เขาจะออกเดินทางกลับบ้านนอก กลับไปถึงว่าจะไปไหว้ พ่อ ไหว้แม่สักหน่อย กระดูกท่านทั้งสองอยู่ที่วัดป่าแถวบ้าน ทั้งคู่เสียไปหลายปีแล้ว วิทย์มัวแต่ทำงานไม่ได้มีโอกาสกลับไปดูแลแกเลย เขายังเสียใจถึงทุกวันนี้ อาทิตย์ที่ผ่านมาจัดเล็กๆ 4-5 คนเป็นงานเลี้ยงส่งที่จัดกันเอง งานโรงงานก็แบบนี้แหละ เราลาออกแล้วเขาก็ไม่สนใจ ถือว่าหมดประโยชน์ จะมาเสียเวลากับคนที่จะออกทำไมเอาเวลาไปหาคนใหม่เข้ามาจะดีกว่า“เฮ๊ย! เหม่ออะไรของมึงวะ วิทย์ เลิกงานแล้วกลับบ้านๆ มึงจะอยู่แถวนี้ต่อหรือเปล่าหรือจะกลับอุบลเลยเพื่อน”“ว่าจะกลับอุบลเลยวะ ว่าแต่มึงจะฝากอะไรกลับไปให้แม่มึงไหม แสง”“อืม…เอานี่ 3000 กูฝากให้แม่กูหน่อย ถ้าแก่ถามบอกแกด้วยว่าช่วงนี้กูจน เอาโทรศัพท์ไปจำซื้อมามามากินอยู่ โทรติดต่อกูไม่ได้”“เออ กูไปละเพื่อน ต้องขับรถอีกไกล”“เออๆ โชคดีทางเพศเพื่อน”“หึ กูกลับบ้านไม่ได้ไปหาเมีย”“เออ เอาเป็นว่าโชคดีเพื่อน”“เออไปละ บายเพื่อน เจอกันปีใหม่ ถ้ามึงกลับบ้านนะ”“เคๆ เพื่อน เดินทางปลอดภัย”วิทย์ขับรถกระบะจากชลบุรีกลับบ้านที่อุบล ข้าวของเต็มท้ายรถเลย ส่วนใหญ่ก็เครื่องมือหากิน เครื่องเมือช่างนั่นแหละ ไม่ว่าจะตู้เชื่อม หินเจียร์ ฯลฯ และยังมีเครื่องมือทางการเกษตรอีกหลายอย่าง วิทย์ ไม่ได้เอาเครื่องมือเหล่านี้ไปทำเกษตรเป็นอาชีพ แต่เขาเอาไว้ทำกิน ยากกินข้าวก็ปลูก อยากกินไก่ก็เลี้ยง ใช้ชีวิตแบบพอเพียงดูก่อน คนเรามันต้องพึ่งพาตนเองให้ได้ก่อนเป็นอันดับแรก ก่อนจะไปทำอย่างอื่น การเกษตร ไม่ควรจะเอามาเป็นอาชีพหลัก เพราะปัจจุบันมีตัวอย่างให้เห็นกันถมไป เกษตรกรมืออาชีพ ต่างก็ไปไม่รอดออกจากโรงงาน 5 โมงเย็น ไปถึงบ้านที่อุบลประมาณ 10 โมงเช้า ของวันถัดมา“บ้านนอกเรานี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยแฮะ นั้นใครวะ ปั่นจักรยานขวางทางชิปอ่าวลุงจร ลุงจรใช้หรือเปล่า จอดก่อนลุง จอดๆ” จักรยานของลุงจรจอดลง“เออ แล้วมึงใครวะไอ้หนุ่ม”แกถามออกมาทำหน้าฉงน“ผมไอ้วิทย์ ลูก ตาวงค์ กับ ยายแม้นไงตาจำไม่ได้เหรอ”“อ๋อ ลูกยายแม้น ทำไมมึงอ้วนจังวะ มาเยี่ยมบ้านเหรอ”“เปล่าลุง ผมมาอยู่เลย”“อ่าว มาอยู่เลย ยังไงวะ ออกจากงานแล้วเหรอ”“ครับออกแล้ว จะกลับมาทำนาอยู่บ้าน ลุงสบายดีนะ”“สบายดี มาจากกรุงเทพกรุงไทย จัดให้ลง จ๊วดหน่อย ซัก อ๊อด”“โอ้! เอาตอนนี้เลยเหรอลุง ผมนึกว่าลุงเลิกเหล้าแล้ว”“กู ก็เลิกแล้ว เลิกซื้อ ขอเขากินเอา”“ฮ้าๆลุงนี้ ไปๆ ไปบ้านผมก่อน ตรงนี้ขวางทาง”“เออ กูไปเอาน้ำกินวัวก่อน เดี๋ยวไปหา”“ฮ่าๆ เอาวัวกินน้ำลุง พูดกลับหลัง”“เออเหมือนกันแหละ 555+ ไปๆ เลดสะโกโลด”ลุงจร แกเป็นคนข้างบ้านเขาเอง แกติดเหล้าหนักมาหลายปีแล้ว ทุกวันนี้ก็ยังเลิกไม่ได้ แต่อายุยืนมาก ไม่รู้ทำไม วัยรุ่นแถวบ้าน รุ่นหลานๆ แก กินเหล้าหนักเหมือนแก เป็นโรคตับตายไปหลายคนแล้ว“โอ้ววหน้าบ้านอันแสนคิดถึง ทำไมมันรกจังวะ” บ้านของเขา ไม่มีคนอยู่ดูแลจึงเป็นธรรมดา 2-3 ปีแล้วที่บ้านหลังนี้ถูกปล่อยร้างเอาไว้ตั้งแต่ที่พ่อและแม่เขาเสียไป วิทย์ไม่ได้กลับมาเลย ชีวิต ช่างกลโรงงาน เทศกาล ทุกคนหยุดงาน ทีมช่าง ต้องอยู่ซ่อมบำรุงเครื่องจักร พอ ทุกคนกลับมาทำงาน ก็ทำโครงการใหม่ๆ สำหรับพัฒนาการผลิตให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น รวมทั้งแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นกับเครื่องจักรระหว่างการผลิตสารพัดปัญหา เกิดมาให้แก้ จนไม่มีเวลาหยุด ถ้าไม่ตั้งใจหยุดจริงๆ แทบไม่ได้มีวันหยุด มาทำโอทีตลอดบ้านเขาเป็นบ้านไม้ ยกพื้นสูง ชั้นเดียวเสา 20 ต้น มีห้องนอน 2 ห้อง ห้องโถงรับแขก 1 และห้องครัว ห้องน้ำติดห้องครัว ข้างบ้านติดหอพักครู อีกด้านติดบ้าน ลุงจร บั่นตั้งอยู่ในเนื้อที่ 1.5 งาน หลังบ้านเป็นต้นมะพร้าว 3 ต้น ตัวบ้านยกพื้นสูง 1.5 เมตร ประตูไม้ มีลูกกรงเหล็กด้านหน้า ตอนนี้ประตูล็อกด้วยแม่กุญแจ เก่าๆ ที่เป็นสนิมทั้งตัว ถ้าจะเข้าบ้านต้องตัดแม่กุญแจออกอย่างเดียว หินเจียร์ รุ่นใช้แบตเตอรี่ที่วิทย์เอาติดรถกลับมาเหมาะกับงานนี้ที่สุด“อ่าวพี่วิทย์ กลับมาอยู่บ้านเหรอขนของมาเยอะเลย”“อ่าว แพรว ใช่ๆ พี่กลับมาอยู่บ้าน สบายดีไหม โตเป็นสาวแล้วนะเนี้ย หลานเรา จำไม่ได้เลย”“ฮ้าๆก็ พี่ไปทำงานไม่มาบ้านเลยตั้งหลายปี หนูก็สวยขึ้นแหละ ไหนละของฝากรุงเทพ”“ไม่มีเลย เดี๋ยวตอนเย็นพี่เลี้ยงเนื้อย่าง”“จริงๆ นะ พี่สัญญาแล้ว กลับคำไม่ได้ด้วย ไปกินที่ร้านนะ ไม่กินที่บ้าน เดียวหนูชวนเพื่อนไปด้วย”“เคๆ ตะกี้เห็นพ่อหนูไปเอาน้ำให้วัว ว่าแต่ป้าแพ้วสบายดีหรือเปล่าW“ก็ตามประสาแกละพี่ แม่นะ เป็นออดๆ แอดๆ หลายโรค”“วันนี้ไม่ได้ไปโรงเรียนหรือไงเรา”“หยุดพี่วันนี้วันเสาร์“เออ! ลืมวันเลย งั้นมาเก็บบ้านช่วยพี่เลย พี่ต้องการกำลังคน”“ได้ๆ พี่หนูไปตามเพื่อนก่อนจะได้มาขนของช่วย ค่าจ้างเมาหนึ่ง”“ เป็นเด็กเป็นเล็กกินเป็นแล้วไง เหล้าเบียร์อะ”“เดี๋ยวรู้รอแปบพี่ไปตามเพื่อนก่อน”“เครๆ พี่ตัดแม่กุญแจรอเลย”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

1.ตัดสินใจกลับบ้านนอก

นิยายแนะนำ

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

1.ตัดสินใจกลับบ้านนอก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้