ชาญยืนตัวแข็งเกร็งขอบเตียงในเงามืดสลัวร่าของห้องนอนใหญ่ชั้นสองของบ้านเดี่ยวหลังเก่า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกใอย่างรุนแรงจ้องมองฝ่าหน้าต่างกระจกบานเกล็ดที่ไร้ผ้าม่านปิดบัง ชาญเห็นเงาร่างทมิฬของยามโฉมที่เพิ่งแอบแฝงตัวถือกล้องหันหลังก้าวหลบเข้าไปหลังพุ่มกระถินหนาทึบและเลือนหายไปในความมืดสลัวร่าของตรอกซอย ชาญพยายามควบคุมสติไม่ให้ร้องอุทานหรือตื่นตระหนกจนแก้มลูกสะใภ้ที่นอนหลับสนิทเหนื่อยอ่อนจากคลื่นสวาทรักตื่นขึ้นมาหวาดกลัว ชาญเดินแ่เบาด้วยเท้าเปล่าไปที่ขอบหน้าต่างกระจก ดึงปิดบานเกล็ดรูดม่านหนาสีเทาปิดบดบังสายตาจากภายนอกจนห้องมืดมิดสนิท ชาญล้มตัวลงนอนตะแคงประคองกอดกระชับร่างอวบอัดตึงแน่นของสะใภ้เมียรักจากข้างหลัง สูดดมกลิ่นเนื้อตัวสาวอุ่นกรุ่นความรักชู้สาวด้วยความระทึกใจกระวนกระวาย ชาญนอนเบิกตากว้างจ้องมองความมืดจนรุ่งเช้ากระแสไฟฟ้าติดทำงานเป็ปกติโดยไม่ได้หลับตานอนเลยแม้แต่นาทีเดียว
รุ่งสางแสงแดดแรกสาดส่องลอดช่องว่างม่าน ชาญค่อยๆ พยุงตัวลุกจากเตียง ขณะที่แก้มเริ่มขยับตัวลืมตาตื่นลุกขึ้นมาสวมเสื้อผ้าด้วยใบหน้าอิดโรย ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือของชาญดังสั่นครืดคราดสลัว ชาญกดปุ่มรับสายเป็เสียงของเอกลูกชายที่พูดสายยาวมาด้วยน้ำเสียงเหน็ดเหนื่อยจนสั่นพร่า
"พ่อครับ... วันนี้ทางหัวหน้าไซต์งานปูนที่สระบุรีขอร้องให้ผมช่วยคุมการเก็บรายละเอียดส่วนปูกระเบื้องและเทพื้นคอนกรีตฐานรากเสริมแรงเพิ่มอีกวันนึงน่ะครับ ช่างเขาเร่งงานอยากให้เสร็จหมดจดก่อนย้ายบ้านวันพรุ่งนี้ ผมคงต้องอยู่เฝ้าไซต์หน้างานจนดึกดื่นเลยครับพ่อ พ่อกับแก้มจัดเตรียมเก็บของแพ็คลงกล่องไว้ได้เลยนะครับ พรุ่งนี้แต่เช้าตรู่ผมจะขับรถกระบะบึ่งกลับมารับพ่อกับแก้มขนย้ายข้าวของเข้าบ้านเดี่ยวหลังใหม่ทันทีเลยครับ ฝากพ่อดูแลแก้มด้วยนะครับ" เอกเอ่ยถ้อยคำเคารพรัก ชาญกักเก็บความอึดอัดกดดันตอบรับคำลูกชายสั้นๆ
พอกดวางสายโทรศัพท์มือถือของผมก็แผดเสียงสัญญาณสั่นเตือนส่งข้อความสั้นรูปภาพอีกครั้ง ชาญรีบกดคลิกเปิดดู หน้าจอเรืองแสงสว่างส่องภาพที่ทำเอาชาญชาวาบไปทั้งร่างกาย หัวใจร่วงหล่นลงตาตุ่มดิ่งสู่ขุมนรกภูมิ ภาพในโทรศัพท์คือรูปถ่ายแอบถ่ายเมื่อคืนจากกระจกหน้าต่างบานเกล็ดชั้นสอง เป็รูปชาญและแก้มสะใภ้นอนกอดก่ายเนื้อตัวเปลือยเปล่ากอมตัณหาเสน่หาร่วมรักกันบนเตียงนอนยางพาราใหม่อย่างเด่นชัด พร้อมข้อความแบล็คเมล์กรรโชกทรัพย์สั้นๆ ะเืขวัญ:
"เงินสดสามแสนเมื่อคืนวานนี้ถือเป็แค่เงินค่ามัดจำเปิดทางเถอะพ่อเฒ่า... คลั่งไคล้สะใภ้สาวดีเหลือเกินนะ ถ้านึกอยากให้รูปแอบถ่ายร่วมรักบนฟูกเตียงใบนี้มอดไหม้หายไปจากโลก และไม่อยากให้มันเด้งเข้าไปในหน้าจอไลน์ไลน์ส่วนตัวของไอ้เอกลูกชายแก พรุ่งนี้หกโมงเช้าเป๊ะ อย่าลืมเตรียมเงินสดมาวางเพิ่มอีกห้าแสนบาทใส่ซองดำวางไว้ใต้กระถางต้นเฟิร์นร้านร้างเดิมเสียล่ะ ไม่อย่างนั้นความลับชู้รักสวาทจะกระจายไปทั่วโครงการปูนและถึงหูลูกชายแกพินาศย่อยยับแน่!"
มือหนาของผมเกร็งแข็งขึงสั่นระริกราวไข้จับสั่นจนโทรศัพท์แทบร่วงหล่นพื้น ชาญรู้สึกอับจนหนทาง เงินสดสามแสนบาทเมื่อวานคือเงินฝากก้อนสุดท้ายในชีวิตที่เขาสะสมจากการกรำแดดคุมหน้างานก่อสร้างมานับสิบปี หากมันเรียกร้องเพิ่มอีกห้าแสนบาท ชาญก็ไม่มีปัญญาจะไปหามาให้มันได้อีกแล้ว นอกจากต้องกู้หนี้ยืมสินนอกระบบหรือขายรถยนต์ทำมาหากิน ซึ่งนั่นเท่ากับเป็การเดินเข้าสู่หนทางมืดมนอย่างไร้จุดจบ
แก้มก้าวเท้าเดินเข้ามาสวมกอดจากหลัง เห็นรูปและจดหมายภาพข่มขู่บนหน้าจอของชาญ หล่อนช็อกตาตั้งเข่าอ่อนทรุดลงคุกเข่าร้องไห้โฮโผเข้ากอดขาปูนของชาญแ่า เนื้อตัวนุ่มสั่นระริกกระเส่าละเมอร้องอุทานเบาแ่ไร้สติ "คุณพ่อคะ... ฮือออ... มันรู้เห็นหมดแล้วค่ะ... รูปแอบถ่ายบนเตียงเมื่อคืนชัดขนาดนี้... เอกเห็นเอกต้องเกลียดแก้มและขอหย่าแน่ๆ... แก้มไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วค่ะคุณพ่อ... เงินตั้งห้าแสนเราจะหามาจากไหนล่ะคะ... ฮือออ..."
ผมย่อตัวลงกอบกำสองมือประคองร่างอวบสะพรั่งของสะใภ้ดึงเข้าซบแนบอก ลูบหลังและปัดเป่าเศษความตื่นตระหนกของเธอพยายามทำเสียงให้เงียบที่สุด "แก้มจ๋า... ฟังพ่อนะลูกรัก ตั้งสติและหยุดร้องไห้ก่อนนะ พ่อไม่ยอมให้ไอ้ยามชั่วคนนี้มันข่มขู่เอาเงินจากเราได้อีกต่อไปแล้ว เงินเก็บก้อนสุดท้ายสามแสนพ่อเพิ่งจ่ายไปเมื่อคืน ตอนนี้มันโลภอยากได้อีกห้าแสนบาท ซึ่งต่อให้เราหามาจ่ายมันได้ พรุ่งนี้มันก็จะส่งภาพมาแบล็คเมล์รีดไถเงินเราไม่มีวันจบสิ้นจนกว่าเราจะหมดตัวล้มละลายแน่นอนลูกรัก พ่อจะไม่ยอมเป็เบี้ยล่างเหยื่อมิจฉาชีพกามารมณ์นี้อีกต่อไปแล้ว" ชาญเอ่ยน้ำเสียงเฉียบขาดแฝงความโกรธแค้นลึกซึ้ง
ชาญพิจารณาในรูปถ่ายแอบถ่ายอย่างละเอียดละออ จ้องดูมุมแสงเงาสลัวและทิศทางการสะท้อน ชาญจำลายกำแพงไม้ระเบียงตึกแถวร้างฝั่งตรงข้ามบ้านเดี่ยวหลังเก่าได้ดี ชาญมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเงาหัวใจร้ายที่ซุ่มซ่อนกล้องถ่ายรูปเมื่อคืนคือ **ยามโฉม** ที่สวมเสื้อกากียามหมู่บ้านคนใหม่แน่นอน ชาญสะสมกำลังใจสู้ความจริง วางแผนในใจอย่างเงียบงันปัดเป่าความกังวล
แก้มสั่นสะท้านร้องไห้พึมพำไม่หยุดกอดขาชาญแน่นขึ้น ราวกับร่างของหล่อนกำลังจะละลายกลายเป็หยดน้ำ "คุณพ่อคะ... ถ้าเอกเห็นรูปนอนกอดกันนี่ แก้มไม่มีหน้าจะอยู่ดูโลกต่อไปแล้วจริงๆ ค่ะ... หรือแก้มจะหนีเตลิดกลับบ้านต่างจังหวัด หรือแอบกินยาฆ่าแมลงใต้ถุนบ้านตายๆ ไปเลยดีคะ แก้มทรมานเหลือเกินคุณพ่อจ๋า..."
ผมได้ยินคำตัดพ้อชีวิตของสะใภ้รัก แววตาของชาญก็แข็งกร้าวขึ้นมาทันที ชาญก้มลงช้อนตัวอุ้มร่างอวบสะพรั่งตึงแน่นขึ้นมาวางบนเบาะหวายถัก สองมือหนาประคองจับไหล่มนของเธอเขย่าเตือนสติเบาๆ น้ำเสียงเข้มขึ้น "พูดจาเหลวไหลอะไรอย่างนั้นแก้ม! พ่อผัวคนนี้ยอมเสียทรัพย์สินเงินทองหมดตัว และพร้อมยอมเผชิญหน้าหน้าด้านกับสังคม แต่พ่อไม่มีวันยอมให้แก้มต้องเป็อะไรไปเด็ดขาด! ชีวิตของแก้มมีค่าที่สุดสำหรับพ่อ ฟังพ่อนะลูก... เื่นี้เราต้องสู้ พ่อไม่มีวันยอมตกเป็ทาสแบล็คเมล์ไอ้ยามระยำนั่นไปตลอดชีวิตหรอก พรุ่งนี้หกโมงเช้าเป็กำหนดนัดส่งมอบเงินเพิ่มอีกห้าแสน พ่อจะไปเตรียมทำซองเงินปลอม"
ชาญเดินลงไปที่ห้องครัวหยิบเอากระดาษหนังสือพิมพ์ฉบับเก่าที่ไม่ได้ใช้แล้วและกรรไกรเหล็กมานั่งขะมักเขม้นขัดถูตัดกระดาษหนังสือพิมพ์พับซ้อนกันหลายๆ สิบชั้น ตัดแบ่งให้ได้ขนาดกว้างยาวสี่เหลี่ยมผืนผ้าเท่ากับธนบัตรใบละหนึ่งพันบาทเป๊ะ ชาญจัดวางซ้อนกันเป็ปึกหนาห้าปึก มัดด้วยยางเส้นสีแดงแ่า บรรจุใส่ลงในซองสีดำหนาปึกใบใหม่ ปิดผนึกด้วยกาวร้อนเหลวและเทปกาวสีดำอีกชั้นจนไม่เห็นร่องรอยด้านใน หากลูบคลำภายนอกจะรู้สึกหนาหนักตึงมือประหนึ่งปึกเงินสดจริงห้าแสนบาท ชาญวางแผนเตรียมจะนำโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่ชาร์จแบตเตอรี่เต็มพิกัดไปติดเทปแอบซ่อนไว้ตรงพุ่มกระถินป่าหลังร้านร้างท้ายซอยั้แ่ตอนตีห้าครึ่งก่อนเวลาคนร้ายมา เพื่อเปิดกล้องถ่ายวิดีโอบันทึกใบหน้าและพฤติกรรมมันตอนก้มเก็บเงินไว้เป็หลักฐาน และชาญจะซุ่มรอจังหวะพุ่งตัวเข้าล็อคคอตะครุบตัวเค้นหลักฐานไฟล์รูปทั้งหมดคืนคาหนังคาเขา ชาญมีความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อช่างปูนยกถังยกเหล็กมาทั้งชีวิต ย่อมไม่มีทางพ่ายแพ้ยามหนุ่มอมโรคคนนั้นเป็แน่
สองคนพ่อผัวสะใภ้กอดประคองปลอบประโลมและตกลงแผนการตลบหลังอย่างใจเย็นลึกซึ้งในห้องนั่งเล่นสลัวร่า แก้มเริ่มสะกดกลั้นหยาดน้ำตา สูดหายใจลึกรวบรวมขวัญกำลังใจและพยายามขจัดความหวาดวิตกเพื่อทำตัวเป็ปกติ หล่อนพากันลุกขึ้นไปช่วยจัดเตรียมเสื้อผ้าป่านและของใช้ส่วนตัวแพ็คใส่กล่องลังกระดาษเตรียมขนย้ายบ้านเดี่ยวต่อสู้ความจริงในวันพรุ่งนี้
ทว่า... ระหว่างที่ชาญและแก้มกำลังช่วยกันยกลังกระดาษใบใหญ่บรรจุของใช้ส่วนตัวลงบันไดไม้ชั้นล่างอยู่นั้นเอง...
"ปัง! ปัง! ปัง!"
เสียงทุบเคาะเคาะประตูไม้หน้าบ้านเดี่ยวชั้นล่างดังลั่นสนั่นหวั่นไหว สะท้อนกำแพงปูนจนบ้านสั่นไหว ชาญและแก้มผงะหยุดเท้าทันควันสบตากันตื่นกลัว ชาญปล่อยมือเดินทอดน่องก้าวแ่เบาไปที่หน้าต่างกระจกใสริมประตู แง้มบดบังผ้าม่านออกมองดูด้วยดวงตาคมกริบระทึกพลุ่งพล่าน
ภาพเบื้องนอกประตูรั้วเหล็กทาสีแดงเข้ม ชาญต้องชาวาบไปทั้งตัว หัวใจเต้นโครมครามรัวกระแทกอกราวกองศึกปะทะสายตาเข้าเต็มเปา เมื่อเห็นร่างผอมแห้งกรำแดดของไอ้ **ยามโฉม** สวมชุดเครื่องแบบสีกากียามหมู่บ้านสีซีดจางใบหน้าเ้าเล่ห์ดวงตาดำมืด ยืนคร่อมจอดรถจักรยานยนต์มอเตอร์ไซค์คันเก่าส่งเสียงเครื่องยนต์ดังสลัวร่าทิ้งไว้ที่กลางถนนหน้าบ้านเดี่ยว และสองมือยาวสกปรกของมันกำลังสอดดึงแงะพยายามผลักดันและเขย่ากลอนโซ่เหล็กคล้องกุญแจรั้ว พยายามดันประตูรั้วเหล็กเพื่อจะก้าวเดินเขยิบขยับเข้าในขอบเขตปูนลานบ้านเดี่ยวหลังเก่าของเราสองคนในเวลากลางวันแสกๆ โดยปราศจากการเกรงกลัวกฎหมาย ชาญกวาดตามองอย่างหวาดระวังภัยหันหน้ากระซิบเตือนสะใภ้เมียรักให้รีบซ่อนตัวในหลืบครัวมืด และก้าวทอดน่องเตรียมเผชิญหน้าหน้าด้วยความระทึกพลุ่งพล่านใจคอไม่ดีอย่างที่สุด!