เช้าวันรุ่งขึ้น
ตอนนี้เป็เวลาต้นยามซื่อ (09.00 – 10.59 น.) วันนี้เธอจะได้ขึ้นเขาหลังบ้านกับท่านพ่อและพี่ใหญ่โดยมีน้องชายเธอได้ไปด้วยส่วนมารดานั้นนางได้ขออยู่บ้านเพื่อทำงานบ้านให้เสร็จ ซึ่งเธอและมารดาได้เตรียมเสบียงไว้ให้พวกเธอได้เก็บไว้กินตอนที่ขึ้นเขาไปด้วย
"ลูกๆพร้อมกันหรือยัง ถ้าเสร็จแล้วพวกเรารีบไปกันเถอะถ้าไปช้ากว่านี้จะไม่ได้สัตว์ป่ากลับมาให้มารดาเ้าตอนเย็นนะ" เสียงซีฮ่าวได้เอ่ยขึ้นมาเตือนบุตร เมื่อเขาเห็นว่าตอนนี้เริ่มจะสายแล้วเดี๋ยวไม่ทันที่จะได้ล่าสัตว์กลับมาบ้าน
"พร้อมแล้วเ้าค่ะ/ขอรับ" เธอและพี่ชายน้องชายขานตอบรับบิดาทันที
"อย่างนั้นพวกเราไปกันเถอะ พี่ไปก่อนนะน้องหญิงตอนเย็นพี่จะเอาเนื้อสัตว์มาฝากเ้า" ซีฮ่าวขานตอบรับบุตรก่อนจะหันมาทางภรรยา
"เ้าค่ะท่านพี่ เดินทางปลอดภัยนะเ้าคะ พวกเ้าก็ด้วยนะอย่าห่างจากบิดาให้ไกลนักเมื่อเข้าไปในป่าแล้วต้องเชื่อฟังบิดาของพวกเ้าให้เคร่งครัดเข้าใจหรือไม่" นางเจียงตอบสามีก่อนจะเอ่ยเตือนบุตรสาวบุตรชายก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปในป่า นางเป็ห่วงบุตรถ้าเข้าไปในป่าด้านในแล้วอาจจะเจอสัตว์ป่าที่ดุร้ายได้ถึงจะมีสามีเธอที่พอมีฝีมือการล่าสัตว์บ้างแต่ก็ยังอดเป็ห่วงไม่ได้
"เ้าค่ะท่านแม่ ข้าจะทำตามที่ท่านพ่อบอกอย่างเคร่งครัดเลยเ้าค่ะ" เธอรีบตอบมารดาทันทีก่อนจะยิ้มให้เห็นฟันว่าเธอนั้นจะทำตามที่พูด ถ้าไม่รีบตอบอาจจะโดนมารดาเพ่งเล็งเธอก็ได้เพราะเธอยังมีคดีเก่าติดตัวอยู่นั่นเอง
"ข้าก็จะทำตามที่ท่านพ่อบอกขอรับ" ลี่หยางตอบมารดาทันทีก่อนจะเข้าไปกอดอ้อนมารดา
"......." ลี่ิมองชาล็อตที่ยืนยิ้มยิงฟันอยู่สลับกับมองลี่หยางที่เข้าไปกอดอ้อนมารดา ก่อนเขาจะหันไปมองมารดาแต่เขาก็ไม่ได้ตอบกลับมารดาไปเพราะเขาเข้าไปในป่าเพื่อล่าสัตว์กับท่านพ่อเป็ประจำอยู่แล้วจึงไม่ค่อยน่าเป็ห่วงเท่ากับน้องๆของเขา
เมื่อกล่าวลามารดาเสร็จแล้วพวกเธอก็ได้ออกเดินทางขึ้นเขาหลังบ้านทันที หวังว่าวันนี้เธอจะเจอของดีล่ะนะ เมื่อเริ่มเดินเข้ามาในป่ามากขึ้นท่านพ่อก็ได้ทำกับดักทิ้งไว้รอบๆระหว่างทางก่อนจะเข้าไปในป่าชั้นกลาง ระหว่างทางที่เข้าไปในป่าท่านพ่อก็ได้สอนวิธีการติดตามร่องรอยต่างๆไม่ว่าจะเป็การแกะรอยของสัตว์ป่าด้วยการดูรอยเท้าหรือรอยเืถ้าหากเจอสัตว์ที่าเ็ นอกจากนี้ยังสอนให้ดูเครื่องหมายต่างๆของตามพื้นดิน กิ่งไม้หรือรอยขีดข่วนตามต้นใหญ่ และถ้าเราจะล่าสัตว์ป่าที่ดุร้ายควรจะเข้าใจสภาพแวดล้อมให้ดี ระหว่างการสอนท่านพ่อก็ได้ให้ดูรอยเท้าสัตว์เล็กๆ ซึ่งก็คือกระต่ายป่าก่อนจะยิงธนูไปยังเป้าหมายจึงทำให้การเข้าป่าไม่นานก็ได้กระต่ายมาหนึ่งตัว ท่านพ่อจึงได้ให้พวกเธอได้เดินดูรอยสัตว์ป่าด้วยจึงทำให้ได้กระต่ายมาเพิ่มอีกสองตัวอีกทั้งยังได้ไก่ป่ามาอีกหนึ่งตัว
่เวลาปลายยามอู่ (11.00 – 12.59 น.) ท่านพ่อก็ได้ให้พวกเธอได้นั่งพักกินข้าวก่อนที่จะกินข้าวเสร็จเธอก็ได้บอกท่านพ่อว่าจะไปเก็บสมุนไพรตามรอบๆนี้ เมื่อกินข้าวเสร็จเธอจึงได้แยกตัวออกมาเก็บสมุนไพรซึ่งก็ไม่ได้เดินห่างไปไกลนัก ระหว่างทางที่เดินเข้ามาเธอก็ได้ให้ฟูฟู่สำรวจรอบๆแถวนี้แล้วว่ามีสมุนไพรอะไรบ้างที่จะให้เธอได้เก็บซึ่งที่เธอจะเก็บนั้นคือตังกุยเป็สมุนไพรที่มีลักษณะคล้ายกับรากต้นไม้แห้งหากไม่ทันสังเกตอาจจะไม่รู้ว่านี่คือตังกุย ซึ่งตังกุยเป็สมุนไพรที่เหมาะแก่สตรียิ่งนักเธอจะเก็บไปขายในวันที่เข้าตัวเมืองด้วย เธอเดินมองดูรอบๆก่อนจะเจอตังกุยที่อยู่กันเป็กลุ่มๆ
"โอ้.....วันนี้โชคดีจังเจอตังกุยเยอะเลยถ้าเอาไปขายให้ร้านยาในตัวเมืองคงจะได้ราคาดี" เธออุทานก่อนจะรีบขุดเอาตังกุยใส่ตะกร้าทันที
"ฟูฟู่ฉันฝากตังกุยพวกนี้หน่อยนะ ถ้าเอามาใส่ตะกร้าไว้ฉันกลัวจะใส่ไม่พอถ้าฉันแบกเองคงหนักด้วยฉันขอฝากไว้ก่อนนะ"
"ได้เลยชาล็อต! เธอเก็บมาให้หมดเลยนะฝั่งด้านซ้ายมือเธอห่างจากเธอไปประมาณ 50 เมตร จะมีตังกุยอยู่อีกกลุ่มหนึ่งด้วยล่ะ" ระบบคู่หูสแกนหาตังกุยในระยะรอบๆ 50 เมตรทันทีก่อนจะบอกให้เธอไปเก็บ
"ขอบใจมากฟูฟู่! ฉันอดใจที่จะนำพวกมันไปขายแลกเป็เงินไม่ไหวแล้วสิไม่รู้ว่าจะขายได้ราคาดีหรือเปล่า" เธอรีบเดินไปยังทางที่ระบบคู่หูบอกทันที
"โอ้โห!!......นี่มันตังกุยทั้งนั้นเลยนี่ เยอะมากฉันจะมีเงินแล้วสิ ฮ่าๆๆๆๆ" ระหว่างขุดตังกุยเธอก็หัวเราะไปขุดไปอย่างมีความสุขที่จะได้จับเงิน
สองเค่อต่อมาเธอก็ได้เก็บตังกุยเข้าระบบจนหมดแล้วเสร็จก่อนที่จะแบ่งตังกุยใส่ไว้ในตะกร้าส่วนหนึ่งเผื่อไว้ตอนกลับบ้านเธอจะได้บอกคนในครอบครัวว่าเจอพวกมันแล้วกันจากนั้นค่อยเอาตังกุยจากในระบบมาเพิ่มไว้ในตะกร้าทีหลังคงไม่มีใครสังเกตหรอกนะว่ามีพวกมันเพิ่มขึ้นน่ะ เธอคิดว่าจะขายตังกุยครึ่งหนึ่งไปก่อนอีกครึ่งหนึ่งเธอจะเก็บไว้เอง
"ฟูฟู่ นอกจากตังกุยแล้วจะมีพวกสมุนไพรที่ไว้ทำอาหารบ้างหรือเปล่าฉันอยากได้สมุนไพรที่ทำอาหารได้จัง ทุกวันนี้ฉันได้กินแต่ผักดองน้ำแกงรสชาติจืดๆไม่ค่อยมีรสชาติหลากหลายเหมือนโลกเก่าของพวกเราเลย ฉันคิดถึงรสชาติอาหารที่แสนอร่อยของโลกเราจังเลยฟูฟู่ฮื่ออ"
เธอรีบระบายเื่รสชาติอาหารที่เธอนั้นได้เจอทุกวันทันที ถ้าได้มีรสชาติหลากหลายแบบโลกเก่าของเธอก็คงจะดีกว่านี้เพราะเธอสงสารกระเพาะๆของเธอที่ต้องได้รับรสชาติที่จืดชืด สัญญาเลยว่าถ้าเธอได้เข้าไปในตัวเมืองเธอจะซื้อเครื่องปรุงมาให้เยอะๆเลย เธอจะทำให้ครอบครัวไป๋รู้ว่ารสชาติอร่อยเป็อย่างไรแต่ก่อนที่จะได้เข้าไปในตัวเมืองเธอขอหาสมุนไพรที่จะนำมาทำอาหารก่อนแล้วกันเพราะสมุนไพรบางชนิดช่วยดับกลิ่นคาวของอาหารได้หรือก็สามารถเป็ยาได้ ระหว่างที่เธอรอเ้าระบบคู่หูก็ได้เอ่ยขึ้นมา
"ห่างจากเธอด้านขวามือไปอีก 100 เมตร จะมีต้นมะนาวด้วยล่ะชาล็อต และอีก 20 เมตรใกล้ๆกันก็ยังมีต้นพริกอีกด้วย"
"ขอบใจมากนะฟูฟู่" เธอรีบเดินไปยังทางต้นมะนาวทันทีก่อนจะเห็นพุ่มไม้ใบเรียวยาวสีเขียวมีลูกสีเหลืองสีเขียวอยู่บนต้น ก่อนที่เธอจะเห็นต้นพริกที่อยู่ห่างจากต้นมะนาวไม่ไกลมากนัก
"นี่มะนาวจริงๆด้วย! ไหนจะต้นพริกพวกนี้อีก ฉันจะเก็บต้นกล้าพวกมันไปปลูกไว้ที่บ้านด้วย" เธอรีบลงมือเก็บลูกมะนาวและพริกใส่ตะกร้าทันที ก่อนจะขุดต้นกล้าที่อยู่ใกล้ๆต้นแม่พวกมันใส่ไว้ในระบบก่อนทันที
"วันนี้ฉันโชคดีจริงๆนั่นแหละ เจอแต่ของดีๆทั้งนั้นเลย"เธอพูดให้ระบบคู่หูฟังก่อนจะยิ้มจนเห็นฟัน
เธอได้เดินไปอีกสามร้อยเมตรเพื่อดูว่าจะได้สมุนไพรอะไรอีกบ้างแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อเธอไม่เจออะไรที่น่าเก็บกลับบ้านเลยก่อนที่เธอจะสะดุดล้มกับรากไม้ของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งเข้าก่อนที่จะอุทานออกมา
"น....นี่มันก้อนทองนี่!!"