"ปาร์ตี้คืนนี้ถือว่าจัดงานเลี้ยงให้พวกเธอทุกคนนะ"
หัวหน้าแก๊งนักฆ่าอันดับหนึ่งของประเทศเอ่ยประกาศ
งานปาร์ตี้ขนาดเล็กมีคนประมาณยี่สิบกว่าคนทุกคนล้วนเป็นักฆ่า งานที่รับส่วนมากจะเป็ตามหาของหายากให้กับคนมีเงิน
เป็บอดี้การ์ดให้กับคนรวยๆ งานไหนเสี่ยงๆที่ได้เงินดีๆ บ้างก็เป็สายลับต่างๆ และบางครั้งก็มีงานลอบสังหาร แล้วแต่บอสใหญ่จะจัดให้
"แล้วฉันก็อยากจะมอบรางวัลให้คนที่ทำภาระกิจนี้สำเร็จ จินเป่า"
หัวหน้าแก๊งกล่าวและเรียก จินเป่าเพื่อเข้ามารับรางวัล
จินเป่านักฆ่าอันดับห้าของแก๊ง รับงานไหนมาไม่เคยผิดพลาด ทำงานดีมีไหวพริบ จนทำให้เพื่อนรวมแก๊ง ชื่นชมในตัวเธอ และก็ผู้ที่อิจฉาเธอเช่นเดียวกัน
จินเป่าเดินมารับรางวัล ผู้คนในงานตบมือแสดงความดีใจกันทุกคน จินเป่ามองดูเต่าัหยกสีน้ำผึ้งสวยงามมาก หลังจากนั้นก็เก็บใส่กระเป๋าเสื้อ
"จินเป่าฉันดีใจกับเธอด้วยจริงๆนะ เธอเก่งมากเลย"
ชิงเหยียนกล่าวแล้วก็เข้าไปกอดจินเป่าแล้วลูบหลังเบาๆ
หลังจากนั้นชิงเหยียนก็หายไปกับอวิ้น
"คุณจัดการแล้วใช้ไหมอวิ้นงานนี้ถ้าเราทำสำเร็จฉันก็จะได้ขึ้นเป็ลำดับที่ห้าตามคุณไปเรื่อยๆ"
ชิงเหยียนคุยกับอวิ้นเบาๆ
"ไม่ใช้ว่าคุณให้ผมช่วยกำจัดจินเป่าเพื่อนรักของคุณเสร็จแล้ว จะมาจัดการกับผมหรอกนะ"
อวิ้นถาม
"ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนฉันคนนี้ขวางทางฉันคุณคิดว่างานนี้คนที่ได้รับเต่าัหยกสีน้ำผึ่งนั้นจะเป็ใครกันหยกสีน้ำผึ้งเลยนะคุณคิดดูสิ"
ชิงเหยียนกล่าว
"แต่แผนของเราคือทำให้รถะเิแล้วตกเหวนิ แล้วคุณจะไม่เสียดายหยกนั้นหรอ"
อวิ้นพูด
"ก่อนที่พรุ่งนี้จะเป็ข่าวดัง เราต้องลงไปหาหยกในซากรถถ้ามีคนไปเจอเรา ฉันก็จะอ้างว่าคุณมาเป็เพื่อนฉันเพื่อมาดูเพื่อนรักของฉัน ฉัน้ามาเจอเขาเป็คนแรก"
ชิงเหยียนเอ่ยพลางคิด
"แล้วมันจะไม่น่าสงสัยหรอ"
อวิ้นถาม
"ไม่หรอกเอาตามที่ฉันบอกนั่นแหละ ยังไงบอสใหญ่ก็อยากให้มันตายอยู่แล้วด้วย แค่มันตายไปก็จบเดียวเื่อื่นค่อยแก้ที่หลังก็ได้"
กล่าวจบชิงเหยียนก็เดินไปในงานปาร์ตี้ต่อโดยไม่รู้เลยว่าบอสใหญ่มองอยู่
หลังจากชิงเหยียนเดินไปบอสใหญ่ก็ออกมาจากมุมมืดแล้วกล่าวกับอวิ้น
"อวิ้นคุณทำเกือบสำเร็จแล้วพรุ่งนี้ต้องทำให้คนอื่นรู้ว่าชิงเหยียนจัดการกับเพื่อนรักเขายังไง กำจัดทีเดียวได้สองคนเลยดีจริงๆ555 เื่หยกสีน้ำผึ้งนั้นก็ถือเสียว่าเป็ของดูต่างหน้าของจินเป่าแล้วกัน คิดเสียว่าเป็ของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ฉันมอบให้เขา"
บอสใหญ่กล่าวจบก็จากไป
อวิ้นได้รับคำสั่งจากบอสให้จักการชิงเหยียนและจินเป่าพร้อมๆกัน แต่การที่เป่าหูจินเป่ามันยากมากเพราะเธอรักเพื่อนของเธอมาก แต่ชิงเหยียนนั้นเธอพร้อมที่จะทรยศเพื่อนตลอดเวลา อวิ้นอดเสียดายจินเป่าไม่ได้ จินเป่ารักเพื่อนมากแต่ในเมื่อมันเป็งานของเขา เขาต้องทำ จินเป่าเธอโดดเด่นเกินไป เก่งจนบอสกลัว เธอเข้าร่วมกับแก๊งไม่ถึงสองปี รับงานมาไม่เคยพลาด แล้วตอนนี้บอสเริ่มหยุดงานเธอ แต่ก็มีผู้จ้างวานระบุเลยว่าต้องเป็เธอที่ทำงานนี้เท่านั้น บอสกลัวว่าถ้าจินเป่าจะเก่งกว่านี้ จะออกไปหาสังกัดใหม่ หรือทำสังกัดของตัวเองด้วยซ้ำ และถ้าเป็แบบนั้นก็เท่ากับแย่งงานบอสเป็คู่แข่งกับบอส บอสเลยคิดที่จะตัดไฟั้แ่ต้นลม ส่วนชิงเหยียนก็เป็เพื่อนรักของจินเป่าเลยพลอยต้องกำจัดไปด้วย แต่ดูๆแล้วชิงเหยียนเองก็อยากกำจัดจินเป่าไม่น้อย และถ้าหาเต่าัหยกสีน้ำผึ้งเจอมันก็ต้องเป็ของเขา
งานเลี้ยงจบตอนเที่ยงคืนต่างคนก็ต่างกลับบ้าน จินเป่าขับรถมาคนเดียวชวนชิงเหยียนกลับด้วยก็ไม่ยอมกลับ
“งั้นก็ตามใจเธอนะชิงเหยียนขับรถกลับดีดีล่ะเธอดื่มเยอะมากฉันเป็ห่วง”
จินเป่ากล่าวกับเพื่อน
“ก็ฉันเองก็ขับรถมาเหมือนกันนิ ฉันไม่อยากเอารถทิ้งไว้ที่นี้ บ้านเธอเองก็ไกล ไหนจะมาส่งฉันเอารถอีก” ชิงเหยียนตอบบ่ายเบี่ยงที่จะกลับกับเพื่อน
แต่ชิงเหยียนขับรถตามจินเป่าไป ทางบ้านจินเป่าต้องขับขึ้นเขา มีหน้าผาสูงพอขับไปถึงจุดหน้าผาสูง จู่ๆรถก็ะเิ ใช่แล้วรถะเิเพราะ อวิ้นเอาะเิไปติดไว้ในรถจินเป่าแล้วเอารีโมทไว้ในรถชิงเหยียนหนึ่งอันแล้วให้ชิงเหยียนติดตัวหนึ่งอันเพื่อให้ชิงเหยียนกดและอีกอันเพื่อให้ตามสืบว่าชินเหยียนเป็คนทำให้รถของจินเป่าะเิ ชิงเหยียนเห็นรีบพุ่งรถชนให้รถจินเป่าตกหน้าผาไปแล้วตัวเองก็ขับไปต่อทันที
และเขาไม่ลืมที่จะโยนรีโมทะเิทิ้งไป