"พ่อมึงแม่งอย่างฮอตว่ะ"โปรดที่กำลังไถหน้าจอโทรศัพท์หยุดนิ่งพลางมองภาพข่าวในโซเชียลที่กำลังเป็ไวรัลในขณะนี้'นักธุรกิจหนุ่มใหญ่พันล้านควงหนุ่มหน้าสวยออกงานรอบที่..+++คาดว่าหนุ่มรายนี้จะเป็ตัวจริงของคาสโนวาตัวพ่อ'
"ปกติของเขาแหละ" อาร์มหันมาบอกเพื่อนรักข้างกายที่กำลังให้ความสนใจภาพข่าวพ่อของตัวเองอยู่
"คนนี้ตัวจริงป่าววะ"
"โน.. สำหรับพ่อกูแล้วไม่มีหรอกคำว่าตัวจริงน่ะ ทุกคนคือของเล่นแก้เหงา นอกจากแม่กูกูก็ไม่เคยเห็นพ่อกูให้ความสำคัญกับใครเลยเด็กในสต๊อกทุกคนล้วนเท่าเทียมกันหมดไม่มีใครเด่นกว่าหรือด้อยกว่ากัน ทุกคนคือของเล่นชั่วคราวพอพ่อกูเบื่อทุกอย่างก็จบ" อาร์มพูดพลางยักไหล่แบบชิลๆ
"ฟังดูเืเย็นดีจัง"
"ไม่นะ ก่อนจะดิวกับใครพ่อกูบอกชัดเจนกับสถานะถ้ารับได้ก็ไปต่อถ้ารับไม่ได้ก็จบ ไม่มีบังคับหรือหลอกลวงเต็มใจทั้งสองฝ่ายพ่อกูได้ความสุข สนุกพวกเขาก็ได้ความสุข สนุกแถมได้เงิน วินวินทั้งคู่"
"เหอะ ฟังๆดูแล้วพ่อลูกน่าจะเหมือนกัน"
"เหมือนกันนี่คือ..อะไร?"
"เ้าชู้ ไร้หัวใจ เืเย.. โอ๊ยย!" พูดไม่ทันจบก็ร้องลั่นเพราะว่าโดนเพื่อนตัวดีดีดหน้าผากเนียนดังเพี๊ยะ
"พูดมาก ไม่เหมือนโว๊ยย! กูมีหัวใจครับส่วนความเ้าชู้ถ้ากูได้คบใครเป็ตัวเป็ตนกูเลิกให้แน่นอน กูรับรองครับ"
"แหวะ กูนี้สงสารคนๆนั้นของมึงรอเลย"
"หึ อย่าลืมสงสารตัวเองล่ะ.." พูดเสร็จก็ยกมือขึ้นยีลงบนกลุ่มผมนุ่มของเพื่อนรักอย่างมันเขี้ยว
"อะ..อะไร! หยุดเลยผมกูเสียทรงหมดแล้วเนี่ย หึ่ยย!" โปรดบ่นพลางปัดมือของอีกฝ่ายออกอย่างหงุดหงิด
"วันนี้นอนกับกูนะ นะโปรดนะ น๊าา"
"อะไรของมึงอีก อาทิตย์ที่แล้วกูก็เพิ่งไปมาเองจะไปอะไรบ่อยๆ"
"ก็นั่นมันอาทิตย์ที่แล้ว ไม่นับ"
"เอาแต่ใจนะมึงเนี่ย ติดใครเนี่ย.."
"ติดมึง"
"อะไร?"
"กูติดมึง"
"ตีนเหอะ"
"ก็จริงกูติดมึงอ่ะ มึงไม่รู้ตัวบ้างเหรอ?ทุกวันนี้ถ้าสิงมึงได้กูสิงไปแล้วเนี่ย"
"สัด!"
คนโดนด่าแทนที่จะโกรธกลับกันกับยิ้มร่าให้กับคำด่าของเพื่อนรัก.. 'เพื่อนรัก-รักเพื่อน'ใช่แล้วอาร์มตกหลุมรักเพื่อนตัวเล็ก(ในความรู้สึกของอาร์ม)มาตั้งนานแล้ว เรียกว่ารักแรกพบก็ได้.. ในวันรับน้องผู้ชายหน้าหล่อแต่ดูสวย ตัวขาว สูงยาวเข่าดีได้ตกผู้ชายที่ชื่ออาร์ม ภควัฒน์ คณวรางค์วงกรณ์ เป็ที่เรียบร้อยเขายังจำวันนั้นได้ดีวันที่โดนรุ่นพี่แกล้งโดยการให้เต้นบ้าๆบอๆเพื่อเป็การละลายพฤติกรรม แต่ไม่รู้ว่าเต้นกันอีท่าไหนคนตัวเล็กของเขาถึงได้ล้มเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาได้..
'เอ่อ ขะ..ขอโทษนะระ..เราไม่ได้ตั้งใจน่ะ'
'....' จำได้ว่าเขาสตั้นไปนานมากแค่ไหนกว่าจะรู้ตัวอีกทีก็โดนรุ่นพี่สั่งทำโทษโดนการให้ปั่นจิ้งหรีดตามจะนวนวินาทีที่เขาสตั้นนิ่งไป วันนั้นเขาปั่นจิ้งหรีดไป120กว่ารอบ อ้วกแทบพุ่ง!
'นายไหวไหม?อ๊ะ!!" เขาแทบทรุดดีที่คนตัวเล็กผวาเข้ามาประคองไว้ทันไม่งั้นได้อายเพื่อนๆกับรุ่นพี่เป็แน่
'หอมจัง'
'ห๊าา..นะ นายว่าอะไรนะ'
'ปะ..เปล่า เราบอกว่าเราขอบใจ นะ'
'อ้อ ไม่เป็ไรเราเต็มใจ เราชื่อโปรดปราณนะเรียกเราว่าโปรดเฉยๆก็ได้ แล้วนายล่ะชื่ออะไร?' คนตัวเล็กแนะนำตัวเสร็จก็ถามกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนกระชากใจในความรู้สึก อาร์ม ภควัฒน์ คณวรางค์วงกรณ์ ยิ่งนัก
"มึงเป็บ้าอะไรอีก กูเห็นมึงยิ้มค้างมาจะ2นาทีแล้วเนี่ย?"
"..."
"อาร์ม"
"..."
"อาร์ม.."
"..."
"ไอ้ !! อาร์ม !!"
"เชี่ยไรวะ! มึงแม่ง.. กูใหมดเรียกอะไรเสียงดังนักวะ"
"กูเรียกมึงนานมากกก แต่มึงนิ่งอ่ะ..กูนึกว่ามึงไหลตายไปแล้วกูเลยใ ฮ่าๆๆ"
"แช่งกูแล้วยังจะมาขำอีก มาให้กูเตะซะดีๆไอ้เพื่อนตัวเล็กของกู"
"เล็กพ่อมึงน่ะสิ กูตัวอย่างกับควายเหอะ"
"พ่อกูไม่เล็กนะ ส่วนมึงอ่ะตัวเล็กน่ะถูกแล้ว.. เล็กกว่ากูกูถือว่าเล็ก โอเค๊เพื่อนรัก ฮ่ะๆๆ"
"ไอ้เพื่อนเลว" คนตัวเล็กของอาร์มได้แต่ด่ากับกำหมัดกัดฟันกรอดๆเพราะทำอะไรเพื่อนตัวโตกว่าไม่ได้
"นี่มึงจะมอมเหล้ากูเหรอห่ะไอ้อาร์ม"
"กูจะมอมมึงเพื่อ.."
"จะไปรู้เหรอ..บางทีมึงอาจจะกำลังคิดไม่ซื่อกับกูก็ได้ ใช่ป่ะ?"
"..."
"อ๊ะ นิ่ง มึงนิ่ง ยังไงซิ.. โอ๊ยย!" โปรดถึงกับร้องลั่นเพราะโดนลูกชายเ้าของบ้านเขกหัวกลมๆไปหนึ่งที
"มึงเขกหัวกูอีกแล้วนะไอ้เชี่ยอาร์ม เดี๋ยวกูก็เยี่ยวรดที่นอนหรอก แม่ง! มือหรือตีนหนักชิบ"
"เพ้อเจ้อว่ะ! ช่วยเลิกมโนทีเหอะ รำคาญ" คนโดนว่าถึงกับยู่หน้าอย่างขัดใจในคำตอบ
"เออ ทำเป็รำคาญกูไปเถอะถ้าวันไหนกูมีแฟนระวังมึงจะเหงาแทน ชิ"
"กูบอกให้เลิกเพ้อเจ้อไง! แฟนเชี่ยไรมึงยังเรียนไม่จบค้าบ พ่อมึงสั่งว่าไง..มึงลืมไปแล้วเหรอ ห่ะ!"
พลันคำสั่งเสียของผู้เป็พ่อที่หวงลูกชายยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ก็ดังเข้ามาในโสตประสาท จำได้ว่ากว่าผู้เป็พ่อจะยอมให้ตนมาเรียนที่กรุงเทพฯนั้นต้องเกลี่ยกล่อมแล้วก็ชักแม่น้ำทั้ง5แถมยังต้องยอมสัญญาว่าจะไม่มีแฟนจนกว่าจะเรียนจบ ด้วยเหตุผลอันคร่ำครึ กลัวเรียนไม่จบบ้าง มีแฟนแล้วจะเสียการเรียนบ้าง กลัวว่าจะโดนคนเมืองกรุงหลอกบ้าง เขายังเด็กบ้าง บลาๆ
'เ้าโปรด ลูกห้ามมีแฟนจนกว่าจะเรียนจบ นี่คือคำสั่ง!เข้าใจไหม?ถ้าลูกขัดคำสั่งพ่อ เตรียมลาออกมาช่วยพ่อทำไร่อ้อยกับนาข้าวได้เลย'
"เฮ้อ! คิดเื่นี้ทีไรกูละปวดหัว กูโตขนาดนี้แล้วพ่อกูยังคงความหวงไว้อย่างเหนียวแน่นตอนเด็กหวงมากเท่าไรตอนโตหวงมากกว่าเยอะ ขนาดแม่กูทั้งอุ้มท้องทั้งเบ่งคลอดทั้งให้กูกินนมจนทรงเสียยังไม่หวงกูเท่านี้เลย ทีพี่ชายพี่สาวกูไม่เห็นพ่อกูจะหวงแบบนี้บ้างเลย หึ ไอ้โปรดละง๊ง..งง" โปรดปราณบ่นคนเป็พ่อเสียยืดยาวพลางใบหน้าหล่อเหลาก็งอง้ำอย่างไม่ชอบใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งขัดใจยิ่งขัดใจน้ำสีใสในแก้วก็ยิ่งถูกมือบางส่งเข้าปากหยักสวยอย่างไม่ว่างเว้น
"ไอ้โปรดเบา เดี๋ยวก็เมาตายพอดี.. มึงจะเครียดอะไร?ทำอย่างกับเจอคนถูกใจแล้วงั้นแหละ"
"เออ!ก็ใช่ไง กูจะ.." พูดไม่ทันจบประโยคคนตัวเล็กก็ต้องหุบปากฉับทันทีที่เหลือบไปเห็นสายตาดุกร้าวของเพื่อนตัวโตกว่า
"มึงว่าไงนะ!ไอ้โปรด"
+++++
ยังไม่ได้เช็คคำผิด
11K
