แอบรัก

Special New & Chompoo

Chompoo ###

"แกไปเรียนที่อื่นแล้ว ยังงี้ชั้นก็เหงาแย่หน่ะสิ "

" เหงาอะไร กลับมาตอนเย็นก็เจอกันทุกวันอยู่ดี "

" ก็แต่ก่อนมีแกอยู่ด้วยตลอดนี่ "

" ก็ชั้นเบื่ออ่ะ โรงเรียนหญิงล้วน วันๆอยู่แต่กับผู้หญิง นิดๆหน่อยๆก็มีขิงกันละ เอางี้....แกย้ายไปกับชั้นปะ "

" ม่ายยยอ่ะ..อยู่กับผู้ชายเยอะๆมันรู้สึกแปลกๆ เรียนกับผู้หญิงดีกว่า "

นี่คือบทสนทนาระหว่างฉันและพิชชา ก่อนหน้านี้เราสองคนเรียนด้วยกันมาตลอดตั้งแต่อนุบาลจนถึงมอต้น บ้านของเราสองคนอยู่ติดกัน จึงทำให้เราสองคนสนิทกันมาก แต่เพราะโรงเรียนมัธยมที่เราเรียนเป็นโรงเรียนสตรีซึ่งมีแต่ผู้หญิง ฉันเองเป็นประเภทที่ไม่ชอบความวุ่นวาย เรื่องเล็กๆน้อยๆจะไม่เก็บมาใส่ใจ บ่อยครั้งที่ฉันจะต้องมาห้ามเพื่อนในห้องทะเลาะตบตีกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง พอจบมอต้นฉันจึงขอพ่อว่าอยากย้ายโรงเรียนไปเรียนอีกที่หนึ่งซึ่งเป็นโรงเรียนที่แต่ก่อนเป็นโรงเรียนชายล้วนและได้เปิดเป็นสหคือรับนักเรียนหญิงเมื่อไม่กี่ปีมานี่เอง แต่ตอนนี้นักเรียนส่วนใหญ่ก็ยังเป็นนักเรียนชายอยู่ดี

:

:

ณ โรงเรียนมัธยม k

" ไปทางไหนวะ " ฉันพูดกับตัวเองในขณะที่กำลังเดินเข้ามาภายในโรงเรียนแห่งใหม่

" จะไปไหนล่ะ " เสียงเด็กนักเรียนชายดังขึ้น ทำให้ฉันหันไปทางต้นเสียงที่ตอนนี้ยืนพิงต้นไม้อยู่

" เอ่อ ตึก B หน่ะ "

" อยู่ด้านหลังโน่น ติดกับหอประชุมใหญ่ อยู่มอสี่ใช่มั้ย "

" อื้ม ... นายเองก็อยู่มอสี่เหมือนกันใช่มั้ย " ที่เขาและฉันต่างฝ่ายต่างก็รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่มอไหนเพราะดูจากจุดที่ปกเสื้อที่มีเพียงจุดแดงจุดเดียว จุดที่ปกเสื้อจะบอกว่าคนๆนั้นอยู่มอไหน........

" มอ 4/ 1 " เขาตอบ

" เฮ้ยยยย..ห้องเดียวกันเลย ชั้นไปกับนายด้วยสิ แต่เอ..ทำไมวันปฐมนิเทศชั้นไม่เห็นนายอ่ะ "

" ก็ไม่ได้มา "

"อ้าวทำไมไม่มาล่ะ "

" แล้วจะถามไปทำไมเนี้ย "

" อ้าวก็ใครๆเค้าก็มากันมั้ยล่ะ.... " ฉันพูดเบาๆ " แล้วนายยืนทำอะไรตรงนี้ ไม่เข้าห้องเลยเหรอ จะได้ไปด้วย "

" รอเพื่อนอยู่ จะไปด้วยก็รอ "

" ว่าแต่นายชื่ออะไรหน่ะ "

" นิว...แล้วเธอล่ะ "

" ชมพู.."

" โห..ชื่อซะหวานเชียว แต่.... เฮ้ยยย....ทางนี้ " เขายกมือขึ้นโบกไปมาในขณะที่พูดกับฉันอยู่

" เดี๋ยวๆ แต่อะไร นายยังพูดไม่จบ "

" อะไร ยังไม่ได้พูดอะไรเลย "

" เปิดเทอมวันแรกก็มีสาวสวยยืนข้างๆแล้วเหรอวะ " หนึ่งในสามหนุ่มที่เดินเข้ามาหาเราสองคนพูดขึ้น

" นี่สวยของมึงแล้วเหรอไอ้หมอก "

ผั๊วะ ... มือของฉันไว ยิ่งกว่าใจคิด มันฟาดไปที่กลางหลังของคนข้างๆ " โอ้ยยยยย... มือหนักจังวะ " เขาร้องขึ้น

" ไอ้ห่า..ปากมึงนี่นะ สมควรล่ะ " ชายหนุ่มอีกคนพูดขึ้นพลางก็ส่งยิ้มมาให้ฉันด้วย

" เธออยู่ห้องเดียวกับพวกเรานี่ เราจำได้ นั่งอยู่แถวเดียวกันเลย "

" เราก็จำพวกนายได้...เราชื่อชมพูนะ"

" อื้ม เราหมอก นี่กวิน ส่วนนี่ปลาวาฬ " หมอกเอ่ยแนะนำตัวเองและเพื่อนข้างๆ "

" เอ้า..ไป.. เข้าห้อง คุยกันอยู่นั่นแหละ " นิวว่าพลางเดินนำหน้าพวกเราไป

:

:

ปึก .... เสียงนิววางกระเป๋าลงข้างๆฉัน ใช่แล้วล่ะ...ตอนนี้พวกเราห้าคนเดินมาถึงห้องเรียนซึ่งเป็นห้องที่ครูประจำชั้นใช้โฮมรูม บรรยากาศภายในห้องเรียนตอนนี้แปลกใหม่สำหรับฉันมาก ฉันมองไปรอบๆห้องเห็นเพื่อนในห้องกำลังคุยกันบ้าง อ่านหนังสือการ์ตูนบ้าง เล่นโทรศัพท์บ้าง มันตื่นเต้นจนทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมา ก็เพราะเพื่อนใหม่ของฉันส่วนใหญ่เป็นผู้ชายมันจึงดูแปลกไปมากสำหรับฉันที่เคยเรียนในห้องที่เต็มไปด้วยเสียงเจี๊ยวจ๊าวของผู้หญิง ฉันดูในรายชื่อนักเรียนในห้องแล้วเห็นรายชื่อที่เป็นนักเรียนหญิงรวมฉันแล้วมีแค่เจ็ดคนเท่านั้นเอง

" อ้าวไอ้นิว..มึงไม่นั่งกับกู " เสียงหมอกหันมาถามคนที่นั่งข้างฉันอยู่ตอนนี้

" กูจะนั่งนี่ " เขาว่า

" อ้าวไอ้นี่ ปกติมึงนั่งกับกู "

" กูเบื่อหน้ามึงล่ะ มึงนั่งคนเดียวไปนั่นแหละ "

" พวกมึงเงียบเลย อาจารย์เข้าแล้ว " เสียงกวินพูดขึ้นทำให้สองคนที่กำลังจะทะเลาะกันเงียบทันที

:

:

:

New ###

" ฮัลโหล..พวกมึงอยู่ไหนกันแล้ว เออๆ...กูรออยู่นี่แหละ " ผมกดวางสายจากเพื่อนตัวเอง พวกมันมาถึงก่อนผมและก็พากันไปกินข้าวเช้าก่อนผม ไม่คิดจะรอเพื่อนอย่างผมมั้งเลย แค่สายไปครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง ระหว่างที่ยืนรอเพื่อนตัวเองอยู่พลางผมก็กวาดสายตามองไปเรื่อยๆ จนสะดุดเข้ากับเด็กนักเรียนหญิงมอปลายคนหนึ่ง ใบหน้าหวานของเธอสวย หวาน เธอกำลังเดินเข้ามาภายในโรงเรียน

" เรียนที่นี่เหรอ....สวยจังวะ " ผมพูดออกมาเบาๆ

" ไปทางไหนวะ " เธอพูดพลางก็ก้มมองกระดาษที่ถืออยู่ในมือของตัวเอง ดูจากคำพูดคำจาแล้วท่าทางคงห้าวน่าดู ผมมองใบหน้าที่กำลังขมวดคิ้วอยู่และเผลอยิ้มออกไป

" จะไปไหนล่ะ " ผมเองเป็นประเภทที่ไม่ชอบเห็นคนสวยๆเดือดร้อนจึงเอ่ยถามเธอ เผื่อว่าเธออยากจะให้ผมช่วยอะไร ขอแค่พวกเธอร้องขอ ผมเองก็ไม่ขัดหรอกครับ

:

:

ผั๊วะ ...ปากมันก็ไวกว่าใจคิดแหละครับ มือเล็กๆของเธอฟาดลงที่กลางหลังของผม " โอ้ยยย...มือหนักจังวะ " ผมร้องขึ้น ที่ผมพูดกับไอ้หมอกว่าเธอหน่ะไม่สวย ผมแค่อยากแกล้งแหย่เธอเล่นๆเท่านั้นเองครับ จริงๆแล้วใจมันไม่ได้คิดอย่างที่ปากพูดเลย

:

:

" นิว..วันนี้กลับก่อนเลยนะ " ชมพูตะโกนบอกผมขณะที่ตัวเองเดินถือกระเป๋าเข้าห้องน้ำหญิงเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากหมดคาบวิชาพละซึ่งเป็นวิชาสุดท้ายของวันนี้

" อ้าว..ทำไม จะไปไหนต่อ " ผมตะโกนกลับไปถามบ้าง

" จะไปดูหนังกับพี่ต่อที่ห้าง m หน่ะ "

" ไปดูหนังหยั่งงั้นเหรอ " ผมพูดออกมาเบาๆ ได้ไงวะ กลับด้วยกันเกือบทุกวัน

ใช่แล้วครับ...ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเรียนเธอก็เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในกลุ่มของพวกเราที่แต่ก่อนมีกันแค่สี่คน พวกผมสี่คนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อยู่อนุบาลแล้วครับ คบกันมานาน รู้ใจกันทุกอย่าง แค่ใครคนใดคนหนึ่งอ้าปากเนี้ย ก็รู้แล้วว่า มันหน่ะ คิดอะไรอยู่....การมีชมพูเพิ่มเข้ามาถือเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเรา ชมพูไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไป ไม่งี่เง่า เอาแต่ใจเหมือนเพื่อนผู้หญิงบางคนในห้อง ออกจะไปทางห้าวๆและมีเหตุผลซะมากกว่า ที่สำคัญชมพูเป็นที่พึ่งให้พวกเราในเรื่องการเรียน ไม่ว่าจะเป็นการบ้าน งานกลุ่ม งานห้อง ชมพูรู้หมดเลยครับ

" มึงใช่มั้ย ... พี่ต่อ " ผมเดินเข้าไปถามนักเรียนรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนด้านหลังตึก

" พูดกับรุ่นพี่ดีๆหน่อย ดูแล้วน่าจะอยู่มอห้าใช่มั้ยมึงอ่ะ " พี่มันลุกขึ้นยืนเพื่อพูดกับผม

" กูต้องพูดดีๆกับคนที่กำลังแอบตีท้ายครัวกูเหรอ "

" ตีท้ายครัว ? "

" เออ...ก็คนที่มึงกำลังจะไปดูหนังด้วยวันนี้หน่ะ ...เมียกู " ผมบอกพี่มันเสร็จก็ยักคิ้วให้ไปทีนึง แล้วก็หมุนตัวเดินออกมาเอามือข้างนึงล้วงกระเป๋ากางเกง ส่วนมืออีกข้างก็ตวัดกระเป๋าเป้ขึ้นสะพายไปที่ไหล่ด้านขวา

ผมเดินเข้าไปหาร่างบางที่ตอนนี้กำลังกดโทรศัพท์อยู่ ท่าทางกำลังหงุดหงิดเชียว กดแล้ววางแล้วก็กดยกขึ้นแนบหู ผมแอบยืนดูอยู่ห่างๆ สงสัยโทรไม่ติด ....หึๆ ...นี่ไม่ใช่รายแรกหรอกครับ รายที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ที่ผมเองคอยกีดและกันให้ออกห่างจากชมพู ก็เธอหน่ะเป็นเพื่อนสนิทของพวกผม ผมก็ต้องคอยสแกนคนที่จะเข้ามาหาเธอ คุณว่าผมทำถูกแล้วใช่มั้ยล่ะ

" อ้าวยังไม่ไปอีกเหรอ " ผมเดินเข้าไปหาเธอหลังจากที่ยืนมองอยู่สักพัก

" ก็ไอ้พี่ต่อหน่ะสิ นัดแล้วไม่เป็นนัดเลยเนี้ย โทรไปก็ไม่รับ คอยดูนะจะบล็อกให้หมดเลย นี่แหนะ..บล็อกเบอร์โทร เออ..ไลน์ก็ด้วย บล็อกมันให้หมดเลย " เธอว่าพลางมือก็กดโทรศัพท์ของตัวเอง

" เอาน่าาา..มาๆ ว่างอยู่พอดี ไหนอยากดูเรื่องอะไร บอกซิ.....จะไปดูเป็นเพื่อน " ผมพูดพลางเอามือไปคล้องคอคนตัวเล็กที่ยืนกดโทรศัพท์อยู่

:

:

:

ณ ปัจจุบัน

ผมนั่งมองร่างบางที่ตอนนี้กำลังนั่งคุยและหัวเราะกับพี่รหัสของพิชชา วันนี้น่าจะดื่มเข้าไปเยอะ ตอนแรกก็เห็นนั่งห่างกันดีดื่มไปดื่มมาดูตอนนี้ซิ อีกนิดเดียวจะนั่งบนตักพี่มันแล้ว ผมอุตส่าห์ขอมาด้วย...หึ ไม่ให้มาใช่มั้ย ผมมาของผมก็ได้

" คนที่นั่งข้างชมพูหน่ะ พี่รหัสพิชชาใช่มั้ยวะ " เสียงไอ้หมอกพูดขึ้น

" ใช่มั้ง..กูก็ไม่รู้ " ไอ้วินว่า

" พี่มันมองชมพูของเราตาเยิ้มเลยนะ " ไอ้ห่าหมอกยังไม่หยุดอีก

" ชมพูก็ดูสนใจพี่มันนะ " ไอ้วาฬที่ปกติมันจะเงียบพูดบ้าง

" สงสัยงานนี้ชมพูของเราจะขายออกแล้วว่ะ " ไอ้วินมันจะพูดอะไรหนักหนาวะ

" ยังงี้เวลาไปเที่ยวเราก็จะมีสมาชิกเพิ่มแล้วดิวะ ฮ่าๆๆๆๆ ..." เสียงหัวเราะของพวกมัน ยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

ขณะที่นั่งดื่มอยู่ก็มีคำถามลอยเข้ามาในหัวของผม คราวนี้ผมจะยอมปล่อยให้ชมพูไปยืนอยู่ข้างคนอื่น....ที่ไม่ใช่ผมมั้ย คราวนี้ผมจะจัดการคนที่เข้ามาวุ่นวายกับชมพูด้วยวิธีเดิมรึเปล่า รึผมจะต้องทำยังไง อ่าาา...คิดแล้วปวดหัวว่ะ

" สงสัยจะเมาแล้วมั้งชมพูของเรา..ตาเยิ้มเชียว แล้วนั่นมึงดูเพื่อนมึงไอ้วาฬ ไอ้นักร้องนั่นจ้องตามันเลย " ผมมองไปที่ร่างบางก็เห็นว่าเป็นจริงอย่างที่ไอ้หมอกว่า สิ่งที่เห็นคือสายตาของชมพูเองก็มองไปที่ไอ้นักร้องนั่นเช่นกัน แม่ง,,แค่พี่รหัสพิชชาคนเดียวกูก็หัวร้อนล่ะ

" พวกมึงดูอะไรนั่น " ไอ้วาฬพูดพลางชี้ไปที่ร่างสูงของผู้ชายที่นั่งข้างพิชชาตั้งแต่แรก แต่ตอนนี้เดินเข้าไปกระชากแขนของสาวสวยคนหนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะด้านข้างเวที รออะไรล่ะครับ....ผู้หญิง..สวยด้วย...นั่งกันอยู่สองคน ปล่อยไว้เดี๋ยวก็มีคนมาเกาะแกะอีก ผมไม่ยอมหรอก วันนี้ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด เอาวะ...เป็นไงเป็นกัน