ร้าน“ไดโรม่อน” เป็ร้านอาหารสตรีทฟู้ดข้างถนนที่พวกเราเพิ่งมาถึงผมรู้สึกคุ้นหน้าตัวละครแรคคูนสีแดงที่เป็ แมสคอต ธรณีจึงถ่ายรูปแล้วใช้เอไอค้นข้อมูล
“ไดโรม่อนเป็ตัวละครไทยใหม่ที่ได้แรงบันดาลใจมาจากตัวละครญี่ปุ่นชื่อดัง โดราเอม่อนซึ่งหมดลิขสิทธิ์ไปในปี 2019 และบริษัทที่ดูแลยกเลิกกิจการและไม่ได้ต่อทะเบียนเครื่องหมายการค้าั้แ่ปี 2077”เขาอ่านให้ฟัง ผมไม่ได้ถามต่อว่าทำไมการ์ตูนยอดฮิตในอดีตยาวมาจนถึงยุคผมซึ่งเคยเป็ถึงทูตสันติภาพ กลับยกเลิกไปในยุคนี้ บางทีอาจจะมีสิ่งใหม่ก้าวขึ้นมาแทนก็เป็ได้
{ ผมมองไปรอบ ๆบรรยากาศของศูนย์อาหารใจกลางย่านสามเสาในเย็นวันเสาร์ ช่างดูโล่งตาผิดคาด รู้สึกเหมือนอยู่ในย่านเยาวราชในวันที่ผู้คนไม่พลุกพล่านทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาผมไม่ใช่แค่ความสะอาดเป็ระเบียบแต่เป็รายการอาหารที่เรียงรายอยู่เบื้องหน้า มันมีั้แ่เมนูพื้นฐานที่คุ้นเคยไปจนถึงเมนูแปลกประหลาดพิสดาร ทั้งอุ้งตีนหมีดวงอาทิตย์ หูฉลามกรีนแลนด์หรือแม้แต่เนื้อพะยูนทอด ทีแรกผมก็ใเหมือนกันโชคดีที่ธรณียับยั้งคำด่าได้ทันควัน เขาบอกว่าสัตว์พวกนี้ไม่เสี่ยงสูญพันธุ์อีกต่อไปในเมื่อใช้เทคโนโลยีช่วยขยายพันธุ์ได้ ที่สำคัญกว่าคือไม่จำเป็ต้องฆ่าสิ่งมีชีวิตสักตัวมนุษย์สามารถเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อรูปร่างนี้ขึ้นมาในห้องแล็บได้โดยตรงความโกรธในทีแรกจึงเปลี่ยนเป็อัศจรรย์ใจแทน
การจัดระเบียบพื้นที่ของร้านดูเป็สัดส่วนสะอาดสะอ้าน ไม่แออัดยัดเยียด ธรณีบอกว่าร้านแบบนี้นักท่องเที่ยวยังนิยมมากินอยู่ นายก อบต. จะให้อำนาจคนที่พำนักอาศัยบนถนนเส้นนี้ดูแลจัดการกันเองรูปแบบประโยชน์ใช้สอยเป็ไปตามมติเสียงส่วนใหญ่ของคนในพื้นถิ่น จุดที่ยังว่างอยู่ก็เปิดให้คนหมู่บ้านข้างเคียงมาเช่าพื้นที่ได้เขาบอกว่า อบต.ส่วนใหญ่ในประเทศจะสนับสนุนการตั้งสตรีตฟูดโดยล้อไปตามนโยบายของรัฐบาลชุดนี้ได้รับการจัดสรรงบประมาณไว้อำนวยความสะดวกโดยเฉพาะ รวมทั้งจัดเ้าหน้าที่ตำรวจมาดูแลการคมนาคมและความปลอดภัยธรณีเลือกร้านนี้เพราะอยากลองชิมร้านใหม่เพิ่งมาเปิดเมื่อสัปดาห์ก่อนทรัพย์สินเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็ของท้องถิ่น รวมไปถึงหน้าจอโฆษณา เครื่องพิมพ์สามมิติและชุดเครื่องครัวทำอาหารพื้นฐาน คนที่มาเช่าสามารถเปิดร้านแทบในทันที
เพื่อนบอกว่าโซนที่ อบต.จัดไว้ให้นี้ยังมีโครงข่ายใต้ดินของระบบท่อลมไว้ขนส่งวัตถุดิบซึ่งเชื่อมต่อกับตลาดห้างสรรพสินค้าที่อยู่ถัดไปอีกหนึ่งบล็อค เพียงบรรจุวัตถุดิบในกระสวยก็จะส่งถึงจุดหมายภายในเวลา 5-10วินาที ปกติจะวางท่อคู่กับเส้นทางรถไฟมีเฉพาะในเขตเมืองที่ประชากรหนาแน่นเนื่องจากเหตุผลความคุ้มค่าขนาดท่อจะไม่ใหญ่เกินไป เอาแค่สินค้าที่ใช้บ่อย ๆ ในชีวิตประจำวันก็พอเอกชนสามารถขออนุญาตซื้อท่อเพิ่มต่อมาถึงบ้านตัวเองได้ ผมถามเขาเล่น ๆว่าไม่คิดจะต่อมาถึงห้องบ้างหรือ
“เปลืองเงิน ไม่เห็นจำเป็ตรงไหนเลยเดินไปซื้อข้างล่างก็ไม่ต่างกันรึเปล่า” ธรณีปฏิเสธเสียงแข็ง อดรับผลพลอยได้เลย }
ธรณีนำผมไปโต๊ะที่จองไว้ตอนใช้แอปเนวี ถ้ามาช้ากว่านี้อีกสิบนาทีการจองก็จะถูกยกเลิกที่มาช้ากว่ากำหนดก็เพราะต้องอ้อมหลบจุดที่รถชนผมเลิกคิ้วอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเก้าอี้สองตัวค่อย ๆเลื่อนขึ้นมาจากพื้นที่ว่างเปล่าพวกเรานั่งลงตรงกันข้ามหลังจากที่พนักพิงที่พับเก็บไว้เลื่อนเข้าสู่ตำแหน่งปกติผมสังเกตโต๊ะข้าง ๆ ที่เพิ่งทานเสร็จ ลุกออกไปเก้าอี้จะพับเก็บแล้วเลื่อนลงไปเก็บชั้นใต้ดินโดยอัตโนมัติ ทำให้ร้านดูโล่งขึ้นผมหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ ลองจับพนักขยับดู มันทำจากพลาสติกธรรมดา
“แบบนี้ไม่รักโลกเหรอ”ผมมั่นใจว่าเื่พลาสติกต้องมีในนโยบายสิ่งแวดล้อมสากลแน่
“มีการใช้ก็เท่ากับรักโลกแต่อันไหนคนไม่ใช้ ก็เอามาขายคืนให้รัฐแจกจ่ายให้ผู้ที่้าได้ ถ้าจะผลิตพวกพลาสติกเพิ่มต้องขออนุญาตรัฐก่อนรัฐก็จะอนุญาตให้ทำเท่าที่จำเป็ตามอุปสงค์อุปทานในตลาด”
ธรณีชี้ให้ผมเลือกเมนูอาหารจากจอภาพที่ฝังอยู่บนผิวโต๊ะผมลองกดปุ่มการแสดงผลสามมิติ ก่อนพบว่าภาพอาหาร เสมือนจริงปรากฏขึ้นบนอากาศ
“อันนี้กินได้เหรอ”
“กินได้ที่ไหน เป็แค่ภาพฮอโลแกรมสามมิติ” ธรณีหัวเราะเบา ๆคงนึกว่าเล่นมุข แต่ผมสงสัยจริง ๆ
“เราเลือกได้แล้ว ท่านเลือกเลย”ผมกวาดตาขณะใช้นิ้วเขี่ยเมนูบนจอ มีหลายเมนูที่ดูชื่อแปลก ๆแต่ผมเดาว่าคงเอาโน่นมาผสมนี่เป็อาหารแนวฟิวชั่นเหมือนที่ทำกับพวกแฟชั่นการแต่งตัว ผมสะดุดตาเมนูชื่อ “หมู่มวลแมลงทอด”บอกว่าเป็เทรนด์อาหารยอดนิยมมาั้แ่ปี 2020 ที่ผมจากมา เนื่องจากมีโปรตีนสูงเลี้ยงแมลงสร้างมลพิษต่อโลกน้อยกว่า และปราศจากกลูเตน ผมดูเป็สิบหน้าจนลายตาไปหมดยังเลือกไม่ได้
“จะใช้ดีบี้สั่งงานด้วยความคิดก็ได้ หรือใช้เสียงเอไอสั่งแล้วค่อยเช็คทีเดียวก็ได้ใครไม่อยากพูดก็กดจากจอเอา...ว่าแต่เลือกได้รึยัง”
“เอาข้าวผัดกะเพราไข่ดาวแล้วกัน”
“อีกแล้วเหรอเห็นอยู่ที่ห้องก็ทำกินตลอด” ธรณีท้วงแสดงว่าเขาแอบดูประวัติการทำอาหารที่บันทึกในเครื่อง แต่ผมไม่เปลี่ยนใจยังไงก็เชื่อใจเมนูสิ้นคิดนี้ได้
ธรณีกดปุ่มรับเสียงบนหน้าจอก่อนพูด“ข้าวผัดกะเพราไข่ดาวหนึ่งที่ ไก่เพาะบดผัดซอสศรีาาหนึ่งที่น้ำเปล่าสอง”
เขาบอกว่าเนื้อเพาะ[1]คือเนื้อสัตว์ที่สร้างจากการเพาะเลี้ยงในห้องทดลอง สร้างขึ้นมาเพื่อลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจกจาการปศุสัตว์แถมยังเข้ากับค่านิยมสิทธิสัตว์ในปัจจุบันที่ต่อต้านการฆ่าและทารุณกรรมสัตว์แถมยังลดการปนเปื้อนของเชื้อโรค ปัจจุบันมีราคาถูกลงกว่าเนื้อจริงแล้วเพราะเทคโนโลยีเจริญขึ้นสวนทางกับพื้นที่ทำการเกษตรที่ลดลง เนื้อสัตว์ 80% ที่ใช้บริโภคในโลกก็มาจากห้องทดลองเพื่อนผมกดยืนยันความถูกต้องบนหน้าจอ เขาให้ข้อมูลเพิ่มว่าเอไอ ตัวที่ใช้สั่งอาหารบริษัทเคลมว่า ถูกต้อง 99% ถ้าสั่งไม่ถูกยินดีคืนเงิน
หลังจากที่สั่งอาหารเสร็จผมจึงได้สังเกตบรรยากาศรอบ ๆ อีกครั้ง วันนี้คนดูโหลงเหลง มีโต๊ะว่างหลายโต๊ะจองมาเสียเที่ยว หุ่นยนต์สีขาวตัวสูงเพรียวตัวหนึ่งแล่นไปมาเงียบ ๆภายในร้านด้วยล้อทั้งสี่ แขนยาวเพรียวของมันสี่อันถือถาดอาหารและเครื่องดื่ม ผมไม่แปลกใจมากนักคนยุคนี้น่าจะใช้หุ่นยนต์เป็เื่ปกติ แต่ผิดคาดไปพอสมควร ไม่ได้มีหุ่นยนต์เดินบนท้องถนนเต็มไปหมดปะปนกับผู้คน ผมรู้ภายหลังว่า จะใช้หุ่นยนต์เฉพาะจุดที่มีความซับซ้อนอีกระดับที่ใช้ไอโอที[2]ไม่ได้ผมรู้สึกแปลกตอนที่เห็นหุ่นยนต์รับใช้คิดว่าทุกตัวจะเป็แอนดรอยด์ที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์กลับกลายเป็ว่าออกแบบมาจำเพาะกับงานที่ทำอย่างเช่นหุ่นยนต์ตัวนี้ขับเคลื่อนสี่ล้อไม่จำเป็ต้องเดินสองขาในเมื่อพื้นของร้านราบเรียบไร้สิ่งกีดขวางเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ ในห้องพักส่วนใหญ่ก็มีระบบเอไอและเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตอาจเรียกว่าเป็หุ่นยนต์แบบหนึ่งได้หรือไม่
ธรณีเล่าว่าปกติผู้คนจะเยอะกว่านี้ทีแรกผมนึกว่ามีละครหลังข่าวตอนอวสาน แต่ธรณีชี้ไปที่หน้าจอของสามีภรรยาโต๊ะข้าง ๆซึ่งฉายรายการเดียวกับทีวีจอใหญ่ที่เ้าของร้านกำลังดูก่อนจะชี้มาที่หน้าจอมือถือของตน
เพื่อนผมก็ดูเหมือนกัน
"วันนี้มีการดีเบตนัดสำคัญสามเื่ถนนเลยโล่งกว่าปกติ ครั้งก่อนต้องจองที่นั่งเลยนะ"
“สนใจกันขนาดนั้นเลยเหรอ ่ไพรม์ไทม์เนี่ยนะ”ที่ผมแปลกใจอีกเื่คือนักการเมืองยุคนี้ไม่มีวันหยุดพักกันหรือไงขนาดวันหยุดสุดสัปดาห์ยังต้องทำงานธรณีเคยบอกว่างานการเมืองไม่เคยหยุดเพราะมีปัญหาได้ทุกเวลาแต่ปกตินักการเมืองที่รับผิดชอบมักจะมีมากกว่าหนึ่งคน และสลับกันพักเอา
“แล้วจะมีอะไรน่าสนใจกว่านี้ล่ะรายการสดส่วนใหญ่ก็มีแต่ข่าว กับพวกดีเบตนี่แหละ”ธรณีเล่าว่ารายการบันเทิงส่วนใหญ่จะอัดไว้ล่วงหน้า จะได้มีอิสระเสรีเลือกดูเวลาไหนก็ได้ยกเว้นพวกรายการสัมภาษณ์ดาราที่ให้ประชาชนโฟนอินไปถามเพิ่มเติมได้ เช่นเดียวกับการดีเบตจะดูย้อนหลังก็ได้แต่จะไม่สามารถถามคำถามสดฝ่ายเสนอและฝ่ายค้านได้ ส่วนใหญ่จัดในพื้นที่ซึ่งเรียกว่าเอฟอีเอซึ่งกระจายอยู่ทั่วทั้งประเทศสามารถไปรับชมบรรยากาศการถกเถียงได้สด ๆ แต่ถ้านัดไหนสำคัญมีคนปรารถนาเข้าชมมาก ก็จะจัดในโดมั์ที่เพื่อนชี้ให้ผมตอนรถไฟขับผ่าน ไม่ว่าจะเป็ส่วนกลางหรือส่วนท้องถิ่นคลับคล้ายคลับคลาว่ารูปร่างมันเหมือนโรงละครที่มีป้ายเขียนว่าหอแห่งการอภิปรายถกเถียง(Hall of discussion & argument) ซึ่งจะมีแห่งชาติ แห่งอำเภอ หรือแห่งจังหวัดต่อท้ายชื่อ
“แล้วนายไม่ต้องดูเหรอ”ผมรู้สึกผิดที่ลากธรณีออกมาข้างนอก ทำให้ต้องมาดูผ่านมือถือบ้าง ผ่านแว่นเอวีเอสอีบ้างจนไม่ต่อเนื่อง ผมไม่แน่ใจว่าธรณีเสียสละทำเพื่อผมหรือไม่
“ไม่เป็ไรหรอกกะไว้แล้วว่าค่อยดูย้อนหลังคืนนี้เอา แต่ถ้ากลับไปทันการดีเบตเื่ที่สามได้ก็ดีเพราะเราอยากถามสด”
เพียงห้านาทีหุ่นยนต์สีขาวก็ยกถาดอาหารมาส่ง ล้อของมันส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับไม่ได้หยอดน้ำมันหล่อลื่นมาแสนนานหลังจากที่แขนกลวางจานต่อหน้าพวกเราสองคนอย่างแ่เบา แขนอีกสองข้างที่เหลือก็วางแก้วน้ำเย็นพร้อมหลอดดูดอย่างแม่นยำผมจ้องหน้าที่ฝืนยิ้มของมันเต็มหน้าจอแล้วสะอิดสะเอียน ช่างเย็นเยียบห่างไกลจากรอยยิ้มอบอุ่นอันเป็เสน่ห์ของพนักงานเสิร์ฟที่เป็มนุษย์หุ่นยนต์หมุนตัวหายไปในครัวแล้ว ถ้ามีหุ่นยนต์ป้อนอาหารอีกนี่คนเป็ง่อยแน่ ๆ ไม่แปลกใจเลยที่ทั้งร้านมีพนักงานแค่คนเดียวคือเ้าของร้าน
“ทำไมเร็วจังอย่าบอกว่าทำไว้แล้ว แค่เอาไปอุ่นนะ” ผมลองแตะดู จานผัดกะเพราร้อนกำลังพอดี
“ใช้เครื่องทำจะไม่เร็วได้ไง”
“อีกแล้วเหรอ... แบบนี้ทำที่บ้านก็ได้สิ” ผมรู้สึกมาเสียเที่ยว
“ใช่ร้านนี้เป็แบบมาตรฐาน มาก็เหมือนมากินบรรยากาศเฉย ๆ” เขาเล่าว่าอาชีพทำอาหารจะมีสองแบบแบบแรกคือทำตามมาตรฐาน คนขายจะใช้เครื่องที่ตั้งอยู่ที่ร้านทำเหมือนเป็ตู้ขายน้ำอันหนึ่ง แบบที่สองจะเป็การทำตามสั่ง ร้านค้าแบบนี้จะต้องไปสั่งต่อหน้าเชฟเขาจะทำอาหารแล้วให้ลูกค้าลองชิมเป็ระยะ แล้วบอกว่าชอบแบบไหนแล้วก็จะทำตามที่สั่งให้ เป็เมนูเฉพาะตัว แน่นอนว่าแบบที่สองย่อมมีราคาสูงกว่าธรณีบอกว่าเคยกินแค่ครั้งเดียวก็รู้สึกเฉย ๆอีกสิ่งที่เขาเหมือนกับผมคือลิ้นจระเข้ ไม่ละเมียดละไมในรสชาติแต่ส่วนที่ผมเห็นต่างจากเขาคือธรณีไม่สนใจรสชาติอาหารเพราะหาความสุขจากอย่างอื่นได้ มีงานวิจัยพบว่า คน 95% แยกไม่ออกระหว่างอาหารทีวีวัตถุดิบธรรมดา แล้วใส่ผงชูรสที่ปรับแต่ง กับอาหารที่เชฟทำอย่างดี ราคาแพงโดยให้ปิดตาชิม หลักฐานก็คืออาชีพเชฟได้รับความนิยมน้อยลงใน่ครึ่งศตวรรษมานี้แต่ผมไม่เชื่อการวิจัย มีคนจำนวนไม่น้อยที่ต้องแยกได้ระหว่างอาหารอัตโนมัติกับอาหารที่ทำด้วยฝีมือเชฟชั้นหนึ่งอย่างพิถีพิถันั้แ่การเลือกวัตถุดิบไปจนถึงการปรุง
ผมอ้าปากค้างเมื่อเห็นธรณีหยิบเนื้อไก่เพาะป้อนปากตนเองอย่างมูมมาม
[1]เนื้อเพาะ หรือเนื้อสัตว์เพาะเลี้ยง (Cultured Meat) เป็เนื้อสัตว์ที่มาจากกระบวนการเลียนแบบการสร้างเซลล์และเนื้อเยื่อตามธรรมชาติด้วยเทคโนโลยี“สเต็มเซลล์” วิศวกรรมชีวภาพและวัสดุชีวภาพ
[2]IoT หรือInternet of Things คือ ระบบที่เชื่อมโยงอุปกรณ์ต่าง ๆ เข้ากับอินเทอร์เน็ตเพื่อช่วยอำนวยความสะดวกในการทำงานและการดำเนินชีวิตในด้านต่าง ๆ