ฝึกงานเกือบจะครบหนึ่งเดือนแล้ว พนักงานในแผนกๆ ต่างรัก และเอ็นดูเธอ ด้วยความขยันและความน่ารักของ
กรณ์หมกมุ่นอยู่แต่กับการตามหาตัวแฟนน้องสาวจนตามไปถึงบ้านพ่อแม่ของปฐวีร์ ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือ
“มาหาใคร” หญิงสูงวัยคนหนึ่งเดินออกมาหน้าบ้านขนาดกลางเพื่อดูว่าใครเข้ามาหา
“มาหานายปฐวีร์ ใช่บ้านหลังนี้ไหมครับ”
“ใช่ค่ะ พวกคุณมีธุระอะไรหรือเปล่า”
“ลูกชายคุณทำน้องสาวผมท้อง แล้วมันไม่รับผิดชอบ มันไปมุดหัวอยู่ไหน ลูกผู้ชายหน่อยดิวะ ทำผู้หญิงท้องแล้วทิ้ง ไอระยำ!” หน้าบ้านมีชายฉกรรย์ในชุดสูทสีดำสี่คนยืนอยู่พร้ะลุมบอนคนที่ทำน้องสาวเขาท้อง
“คุณจะมากไปแล้วนะ คุณเป็ใครเนี่ย! แล้วน้องสาวคุณเป็ใครฉันไม่รู้จัก อย่ามาใส่ร้ายลูกชายฉันนะ ลูกฉันไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง พวกคุณกลับไปดีๆ หรือให้ฉันแจ้งตำรวจข้อหาบุกรุกล่ะ”
“คุณระวังตัวไว้เหอะ อย่าลืมว่าคุณเองก็มีลูกสาว ทำอะไรระวังเวรกรรมมันจะสนองกลับไปลงที่ลูกสาวคุณแล้วกัน
“นี่แก อย่าคิดมายุ่งกับลูกชายฉัน” หญิงสูงวัยพูดแค่อย่าทำอะไรลูกชายของเธอ
“งั้นชายบอกมันด้วยแล้วกัน ภายในวันนี้ถ้ายังไม่ติดต่อกลับมา ฉันไม่รับประกันความปลอดของมัน และลูกสาวอีกคนของพวกคุณ”
“ก็ให้ยัยปริมมันรับโทษแทนตะวีก็แล้วกัน!”
ปัง!
เสียงปิดประตูดังลั่น เขาไม่มีท่าทีว่าจะยอมติดต่อลูกชายให้ เพราะเข้ารักลูกชายยิ่งกว่าแก้วแหวนเงินทองใดๆ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม ด้วยความที่ปฐวีร์ ขี้ขลาดไม่ยอมรับความจริง เขาทำให้น้องสาวต้องตกเป็จำเลย ชดใช้ความผิดแทนสิ่งที่เขาก่อ
กรณ์เข้าบริษัทไปสะสางงานต่อไม่วายเห็นหน้าน้องสาวของไอคนระยำนั่น ทำให้เขาคิดแก้แค้นโดยเอาน้องสาวคนเลวแบบมันมาเป็เครื่องมือ เพื่อจะล่อให้พี่ชายออกมายอมรับความผิด
“สวัสดีค่ะท่านประธาน” พนักงานต่างไหว้ผู้เป็ประธานของที่นี่ด้วยความเคารพ กรณ์ได้แต่พยักหน้าตอบรับ
“เธอเข้ามาพบฉันหน่อย” เขาเดินผ่านโต๊ะของเธอที่อยู่ใกล้โต๊ะวดีหน้าของของเขา
“ได้ค่ะ” วันนี้เขาค่อยข้างจะหงุดหงิด กลัวเธอทำอะไรไม่ถูกใจเดี๋ยวโดนด่าเอาได้
ภายในห้องทำงานสุดหรู ตกแต่งด้วยของที่ราคาสูงตามรสนิยมของผู้ใช้งาน ผนังกระจกมองเห็นวิวตึกเต็มบาน วิวจากภายในห้องสวยที่สุดในแถบนั้น
“เธอมีแฟนรึยัง” เขาโพล่งถามออกมาโดยไม่คิดว่าคนฟังนั้นจะรู้สึกเขิลอายขนาดไหน ทั้งชีวิตไม่เคยมีใครถามแบบนี้กับเธอ
“ยะ ยังค่ะ” เธอต้องจำใจตอบแบบตะกุกตะกัก แม้ความจริงแล้วนั้นเธอจะยังไม่มีแฟนจริงๆ ก็ตาม
“งั้นพรุ่งนี้ฉันมีประชุมที่พัทยา เธอไปเป็ผู้ช่วยฉันแล้วกัน พรุ่งนี้เช้าฉันให้ภพไปรับเธอที่คอนโด” เขาตัดจบรวบรวมสรุปทุกอย่าง ไม่ได้เอ่ยตามความสมัครใจ เพราะยังไงเขาถือว่าพรุ่งนี้เป็วันทำงานถึงต้องมาทำงานอยู่ดี แค่เปลี่ยนสถานที่ทำงาน
“เอ่อ...” เธอกำลังจะคัดค้านทว่าไม่ทันการ
“เชิญออกไปได้ ผมจะทำงานต่อ” ไม่รอให้เธอตอบก็มัดมือชกเสียแล้ว เธอทำได้แค่บ่นอุบอิบ ในใจพลางก็แอบดีใจที่ได้ไปกับเขาสองคน โดยคิดไม่ถึงว่าการไปเที่ยวครั้งนี้จะทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล
หลังเลิกงานเย็นวันนั้น
“ยัยปายย แกเลิกงานหรือยังวันนี้ ฉันมีเื่จะเล่าให้ฟัง” เธออยากจะปรึกษาเื่ที่เขาให้เธอไปเป็ผู้ช่วย ว่าต้องทำตัวอย่างไรไม่ให้เขารู้ว่าเธอแอบปลื้ม และเธอทำตัวไม่ถูกที่ต้องอยู่กับเขาสองคน กลัวจะไปทำตัวโก๊ะใส่จนเขาเสียงาน
“ได้ งั้นหมูกะทะร้านเดิมนะ” ปายและปริมโปรดปรานเริ่องการกินหมูกะทะมากเสียขนาดที่ว่ากินทุกวันได้ ทว่าเ้าหล่อนก็ยังร่างบางอย่างกับนางแบบ
ระหว่างทานหมูกระทะสุดโปรดเธอได้ปรึกษาปายว่าต้องไปทำงานกับเขาแค่สองคน ทำให้เพื่อนสาวอย่างปายอิจฉาตาร้อนผ่าว กรี๊ดด้วยความดีใจ ที่ปริมได้ใกล้ชิดผู้ชายหล่อระดับท่านประธาน ทว่าหารู้ไม่ว่าทุกอย่างผ่านกระบวนการคิดจากเขามาแล้วทั้งสิ้น เธออาจจะเป็เพียงแค่เหยื่อ และหมากในเกมส์ที่เขากำลังจะเดินเพียงเท่านั้น...
อัลพาร์ทสีดำสนิทจอดอยู่หน้าคอนโดที่ปริมส่งโลเคชั่นให้ ทำให้คนมองยังแอบคิดว่ามาผิดที่หรือเปล่าจนเห็นเธอยืนอยู่ด้านหน้า เขาแอบคิดว่าอยู่ไปได้ยังไงเนี่ย เล็กเท่ารู้หนู พลางแอบคิดว่าคนอย่างเธอนักศึกษาสมัยนี้จะใช้วิธีทางลัดเพื่อความสุขสบายของตัวเองเสียอีก
สาวน้อยในชุดเดรสโปร่ง รัดรอบเอวเผยให้เห็นทรวดทรงองเอวชัดเจน อกเอวสะโพกเข้าตำราหญิงงามเลยทีเดียว กรณ์เห็นกระนั้นเขากลืนน้ำลายเหนียวลงคอ
233
