อีกด้าน....
"ว่ายังไงนะ"
น้ำเสียงเรียบนิ่งของหยางเฟยิที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนก้าวอี้ตัวหรูภายในห้องทำงานใหญ่ ไอความมืดเเผ่ออกจากร่างสูงใหญ่สมบูรณ์เเบบของผู้เป็นายทำให้ลูกน้องคนสนิทที่ยืนรายงานอยู่ถึงกับหน้าถอดสีกัน
"มันหนีไปได้ครับนาย"อู๋จงลูกน้องคนสนิทข้างกายของหยางเฟยิเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งค้อมศีรษะลงอย่างสำนึกผิดที่พลาดปล่อยให้หนอนบ่อนไส้ที่สร้างความวุ่นวายให้กับบริษัทนั่นหายไปถึงเเต่ถึงเเม้จะยับยั้งข้อมูลลับของบริษัทไว้ได้ก็ตาม
"......"
"ตอนนี้ผมให้คนของเราออกตามหามันเเล้วครับนาย"
ตอนนี้อู๋จงรับรู้ถึงกลิ่นอายเย็นะเืจากผู้เป็นายเผ่ออกมา
"จับตัวมันมาให้ได้ไม่ว่าใครก็ตามต้องได้รับลงโทษอย่างสาสม"ใบหน้าหล่อเหลาสมบูรณ์เเบบทอดสายตาออกไกลออกไปเบื้องหน้าด้วยั์ตาลำลึก
"นายครับคุณลีหงขอเข้าพบครับ"
สิ้นสุดคำพูดของห่าวอี้ชายใบหน้านิ่งขรึมที่เปรียบเสมือนมือซ้ายของหยางเฟยินั่นตอนนี้ทั้งห้องต่างตกอยู่ในอาการหายใจไม่ทั่วท้องขึ้นมาขณะราวกับรับรู้ชะตากรรมของหญิงสาวคนนั่น ทุกคนทราบดีเพราะมองออกว่าคุณหนูลีหงผู้นี้วาดหวังกับตำเเหน่งนายหญิงของผู้เป็นายตนจนถึงกล้าเสนอตัวเข้ามาในอาณาเขตของมัจจุราชเเห่งนี้โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ากำลังเล่นกับไฟอยู่
"ไสหัวหล่อนไปชะก่อนที่เเม่นั่นจะไม่มีขาได้เดิน"
น้ำเสียงเยือกเย็นพอๆกับใบหน้ากล่าวออกมาด้วยสายตาอำมหิตห่าวอี้ค้อมหัวน้อมรับคำสั่งก่อนเดินออกไปให้พ้นเขตรัศมีที่ร้อนระอุของหยางเฟยิทันที
หยางเฟยิรู้ตัวดีว่าต้องมีผู้หญิงของลูกหลานเหล่าคนตระกูลดังทั้งหลายหาเขาหาตนโดยอาศัยโอกาสเชื่อมสัมพันธ์ทางธุรกิจมากมายพยายามที่จะส่งลูกหรือหลานสาวให้มาพบตนเองเสมอเเต่ทุกคนคงลืมไปเเล้วมั่งว่าเขาไม่เคยไว้หน้าใครเช่นคุณหนูลีหงที่มีตระกูลลีให้ท้ายเสมอโดยเฉพาะผู้เฒ่าลีที่เ้าตัวไม่เกร่งกลัวหยางเฟยินั่นเพราะว่าผู้เฒ่าลีนั่นเป็เพื่อนกับคุณปู่ของตนทั้งที่คุณปู่ของหยางเฟยิจะเสียชีวิตไปแล้วก็ตาม
"ทุกคนออกไปได้"น้ำเสียงเ็าเอ่ยขึ้นบอกเเก่ลูกน้องของตน
ทุกคนเมื่อได้ยินเสียงก็ผู้เป็นายจึงรีบไปจัดงานที่นายมอบหมายทันทีตอนนี้จึงมีเเค่หยางเฟยิผู้เป็เ้าของห้องเท่านัานเ้าตัวจึงเดินมานั่งที่โต๊ะทำงานเพื่อเช็คเอกสารอื่น ๆเช่นเคย
ครืดด~~~
เสียงข้อความเข้าของมือถือเครื่องหรูของหยางเฟยิมือเรียวยาวหยิบมือถือมาเช็คเปิดดูทันทีที่ปรากฏตรงหน้าตนถึงรู้ว่าเป็น้องสาวส่งข้อความหาตนเอง
เ้าตัวเปิดกล่องข้อความดูทันที
เหมยลี่&เเสนสวย : พี่คะตอนนี้หนูมาสอบเเล้วนะถ้าว่างเเล้วตอบหนูด้วย
เฟยิ : อืม
เหมยลี่&เเสนสวย :หนูขอกำลังใจบ้างสิ
เฟยิ : ขอให้โชคดี
เหมยลี่&เเสนสวย :อ่ะ!พี่คะวันนี้หนูได้เพื่อนใหม่ด้วยเธอน่ารักมากเเถมใจดีเเละสวยมากกก
หยางเฟยิเ้าตัวเพียงเเค่กดอ่านที่น้องสาวบอกมาทั้งๆที่เ้าตัวได้ให้คนค่อยติดตามเเละรายงานเกี่ยวกับผู้เป็น้องสาวเสมอเพียงเเค่เ้าตัวยังไม่ได้ฟังจากปากคนสนิทนั่นเอง
เหมยลี่&เเสนสวย : ตอนนี้หนูเพิ่งออกมาทานอาหารเที่ยงกันพี่ก็อย่าลืมทานอาหารให้ตรงเวลาด้วยน่า
เฟยิ: อืม
ทางด้านสองสาวนั่นได้มาถึงร้านอาหารเป็ที่เรียบร้อยแล้วสำหรับร้านที่ซูมี่เลือกมาทานอาหารเป็เพียงเเค่ร้านอาหารตึกแถวนั่นคือร้านบะหมี่ในระแหวกนี้ไม่ไกลจากมหาลัยมากนักใช้เวลาขับรถเเค่5นาทีก็ถึง
ขบวนรถยนต์หรูของเธอกับเหมยลี่ได้จอดริมถนนใกล้ๆร้านบะหมี่ร้านนี้มีลูกค้าบางปะปรายอาจจะเพราะสวนใหญ่ผู้คนนิยมไปที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆกันเเทน
ร่างบางระหงเดินเข้ามาภายในร้านตามด้วยเหมยลี่ที่เดินตามซูมี่มาติดๆทั้งสองสาวสวยกลายเป็จุดสนใจขึ้นมาทันใดถึงจะเป็ความสนใจของคนอื่น ๆเเต่ในเมื่อทั้งสองสาวมีบอดี้การ์ดร่างสูงประกบอยู่ห่างๆรอบๆตัวของทั้งสองสาวจึงมีเเต่คนกลัวกันจนเดินหายไปหมด
ซูมี่เธอมองหาที่นั่งทานบะหมี่ทันทีที่เธอนั่งลงไปนั่นเหมยลี่ก็ได้นั่งข้างๆกันกับเธออย่างเป็ธรรมชาติ
"คุณลุงเอาบะหมี่2ถ้วยคะ"ซูมี่เธอเอ่ยบอกคุณลุงเฒ่าเเก่ร้าน
"ทุกคนเองก็สั่งได้เลยคะไม่ต้องคุมกันหรอกนะตอนนี้ทุกคนควรได้ทานอาหารเที่ยงได้เเล้ว"เสียงหวานของซูมี่เอ่ยขึ้นมาบอกกับผู้ติดตามของเธอกับเหมยลี่
บอดี้การ์ดร่างสูง6-8คนหันหน้าอัตโนมัติมองผู้สั่งการอีกครั้งเพื่อได้รับคำอนุญาตินั่นเอง
เหมยลี่เเละซูมี่ได้พยักหน้าตอบรับทุกคนจึงทำตามที่คุณหนูบอกทันทีเเต่ก็ยังค่อยปกป้องดูเเลคุณหนูของตนเองเเถมมีบางคนต้องค่อยที่รถยนต์บางส่วนพวกเขาจึงต้องรีบกินเเละรีบไปสลับให้คนอื่น ๆมากินอาหารเช่นกันทุกคนทราบซึ่งกันทวนหน้าที่คุณหนูของตนค่อยห่วงใยซูมี่ไม่รู้เลยว่าพวกเขานั่นตั้งปฎิทานในใจไปเเล้วว่าจะค่อยติดตามปกป้องคุณหนูของตนอย่างดี
เหมยลี่เองก็เช่นกันทั้งสองสาวพูดคุยทำความรู้จักกันอย่างถูกคอเเถมยังสนิทกันง่ายดายอย่างกับเป็เพื่อนกันมาตั้งเเต่ชาติก่อนก็ว่าได้
ซูมี่มองดูเพื่อนสาวคนใหม่ของตนส่งข้อความหาพี่ชายเธอได้มารู้จักชื่อพี่ชายของเหมยลี่ได้นั่นก็เพราะเ้าตัวบอกเธอไว้คราวๆเเล้วส่วนซูมี่เธอเองก็ได้ส่งข้อความบอกคนที่บ้านเเล้วเช่นกัน
"ซูมี่เรามาถ่ายรูปคู่กันเร็วเราอยากมีรูปคู่ครั้งเเรกที่เราเจอกันเก็บไว้บ้างนะ"เหมยลี่เอ่ยเสียงใสถามเธอดวงตาของอีกฝ่ายพยายามออดอ้อนเธอจนซูมี่เองก็ใจอ่อน
ทั้งสองสาวจึงถ่ายรูปเล่นกันจนเพลินจนกระทั่งถึงเวลาใกล้เวลาต้องไปสอบ่บ่สยทุกคนจึงต้องรีบเดินทางกลับเข้ามหาวิทยาลัยทันที
เหมยลี่เธอเองนั่งยิ้มน้อยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับตนเองจนคนสนิทที่ค่อยดูเเลเ้าตัวมองเเล้วยังสงสัยว่าคุณหนูของตนเป็อะไรถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้
ทางด้านหยางเฟยิเองเ้าตัวเมื่อคุยกับน้องสาวผ่านทางข้อความเเล้วก็ได้หันมาทำงานของตนเองต่อทันที่่นี้เ้าตัวเร่งทำงานเพราะจะต้องรีบหาเวลาไปประเทศCอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่วันนี้
ครืดด~~
เสียงข้อความเข้ามาอีกครั้งจนคิ้วเรียวของเ้าตัวขมวดเป็ปมขึ้นมาเเต่เ้าตัวยังยื่นมือเรียวยาวไปหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู
เหมยลี่&เเสนสวย: พี่หนูมีเพื่อนใหม่เเนะนำให้รู้จักคะ
เฟยิเ้าตัวได้เเค่มองด้วยความสงสัยว่าทำไมน้องสาวตนถึงอยากให้รู้จักเพื่อนใหม่ขนาดนี้เพราะเขาเองก็รู้มาตลอดว่าน้องสาวของตนไม่เคยมีเพื่อนที่สนิทเลยสักคนเดี่ยวนั่นจึงเป็ที่สงสัยเเก่เ้าตัวว่าใครกันถึงได้กลายเป็เพื่อนสนิทของน้องสาว
เหมยลี่&เเสนสวย :แนบรูป (แปะ~)
ทันที่ที่สายตาของเฟยิมองดูรูปที่น้องสาวส่งมาให้ดูนั่นได้ทำให้สายตาของเขาหยุดทุกการกระทำให้หยุดอยู่ที่ใบหน้าเรียวสวยของใครคนนั่นทันที
786
