"แน่ใจใช่ไหมว่าไปได้"
"ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมคิดว่าไม่เป็ไร"
ชายหนุ่มยิ้มขึ้นก่อนจะโบกมือให้กับทั้งสองคน
นามบัตรที่เขาเคยได้รับเมื่อในอดีตและในครั้งล่าสุดที่มีคนแอบมองมันคือสถานที่เดียวกัน ไม่รู้ว่าจะดีหรือร้าย ยังไงเขาก็ต้องทำให้ชัดเจน
"แยกร่าง!! ใช้ร่างหลักเป็ตัวตลกหน้ายิ้ม"
เมื่อร่างแยกปรากฏขึ้น กลิ่นอายของเขามีความดุร้ายเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย แม้ว่าจะเป็หน้ากากในโหมดนี้ แต่ทำไมถึงมากขนาดนี้กันนะ
"แกััได้ถึงความรู้สึกด้วยสินะ เจ๋งดีนิ งั้นพวกเราไปกันเถอะ ไปดูว่าพวกเขามีอะไรอยากคุยกับเรา"
แม้ว่าคำพูดของชายหนุ่มนั้นจะนิ่งเรียบเป็อย่างมาก แต่สีหน้าและแววตานั้นราวกับจะกินเืกินเนื้อ
แต่ด้วยความที่ชายหนุ่มนั้นขับรถยนต์ไม่เป็ ทั้งสองจึงลงไปข้างล่างเพื่อที่จะติดต่อกับJJ MOTORเพื่อซื้อมอเตอร์ไซต์
"สวัสดีครับท่านทั้งสอง มีอะไรให้ทางเราให้บริการไหมครับ"
'หื้ม? นับว่าเป็ร้านที่ให้บริการดีจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่พวกเราดูไม่ใช่ชนชั้นสูงอะไร ใช้ได้~'
อารมณ์ของชายหนุ่มเย็นลงในทันที แต่มันกลับตรงกันข้าม อีกฝ่ายไม่ได้บริการเขาเพียงเพราะว่าทางร้านนั้นมีมาตรฐานและการบริการที่ดีแต่ว่า
'นี่มัน... ผู้ใช้พลังพิเศษระดับสูง แถมกลิ่นอายยังน่ากลัวอีกด้วย ถ้าทำให้ไม่ถูกใจคงจะไม่ดีแน่
เ้าของร้านไล่หญิงสาวบริการออกไปแล้วเอาตัวเองเข้าบริการด้วยระดับที่สูงที่สุด
"ผม้ารถมอเตอร์ไซต์ดี ๆ สักคันหนึ่ง มีคันไหนที่พร้อมรับรถได้ทันทีหรือเปล่า?"
"ครับผม ตอนนี้ทางโซนปีกขวาของเรานั้นพร้อมทุกคันเลยครับ"
ชายหนุ่มพยักหน้าให้ก่อนจะเดินนำไป กลิ่นอายที่น่าหวาดกลัวกระจายไปทั่ว แผ่บรรยากาศที่ชวนอึดอัดออกมาเล็กน้อย แม้ว่าชายหนุ่มจะอารมณ์ดีขึ้นมาเพราะกำลังจะได้ในสิ่งที่ตัวเองนั้นชื่นชอบมานาน แต่ร่างแยกนั้นได้รับความรู้สึกในตอนแรกเริ่มมา ทำให้บรรยากาศแห่งความน่ากลัวยังคงแผ่ออกมาตลอดเวลา
'บ้าจริง ทำไมผู้ใช้พลังพิเศษระดับสูงถึงมาที่นี่ แถมยังคุ้มกันให้กับชายตรงหน้า เขาคงจะมีอิทธิพลเป็อย่างมากแน่ ๆ'
"ผม้าคันนั้น พร้อมหรือเปล่า?"
"คันนั้น? H4rr!!! ท่านเลือกได้ดีมากครับ ราคาของมันอยู่ที่ 20ล้านบาท วิ่งจาก0-100 ได้ภายใน 3 ความเร็วสูงสุดอยู่ที่ 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทำลายสถิติหลายอย่างได้เลยละครับ"
"ท่าน้าจะซื้อแบบกี่ปีดีครับ?"
"ที่นี่รับแลกหรือเปล่า? "
"ที่นี่มีอยู่แล้วครับ และเราทำการรับแลกบ่อย ๆ เมื่อมีผู้ใช้พลังพิเศษเข้ามา ในบางครั้งพวกเขาก็จะไม่ได้แลกมาก่อน เชิญท่านทั้งสองมาทางนี้ได้เลยครับ"
ชายหนุ่มพยักให้ก่อนจะเดินตามมา ที่ด้านหลังนั้นเปิดไปยังพื้นที่ส่วนกลางของการรับแลก แม้ว่าจะมีร้านเล็ก ๆ รับแลกมากมายเพื่อความรวดเร็วหรือมอบโอกาสให้กับพ่อค้าคนกลางมากขึ้นนั้น แต่สถานที่ที่ใหญ่ที่สุดในการรับแลกนั้นยังคงเป็ของสมาคมเสเว่นทีม
เมื่อทั้งสามเดินเข้ามาภายในศูนย์รับแลกก็พบกับพนักงานต้อนรับในทันที
"สวัสดีค่ะคุณเฒ่าแก่"
"สวัสดีครับอาเหมย พอดีผมพาลูกค้าผู้ทรงเกียรติมาแลกสิ่งของ ผู้จัดการอยู่หรือเปล่า?"
"ตอนนี้ผู้จัดการไม่ว่างค่ะ ให้ดิฉันดูแลให้ก่อนดีไหมคะ?"
"เอ่อ.... คือว่า" เฒ่าแก่นั้น้าบริการระดับสูงที่สุด การจะแลกทรัพย์สินมูลค่า 10 ล้านขึ้นไปนั้น ไม่ใช่ใครก็รับแลกได้ แม้ว่าอาเหมยจะเป็พนักงานดีเด่น แต่คงไม่มีใครประเมินมูลค่าได้ดีเท่ากับผู้จัดการศูนย์รับแลกสาขาเมืองหลวงของที่นี่อย่างแน่นอน
"ผมไม่คิดว่าใครก็ประเมินของที่ผมนำมาได้หรอกนะครับ และที่สำคัญ ผม้าให้มันเป็ความลับ"
แม้ว่าชายหนุ่มจะพูดด้วยน้ำสบาย ๆ แต่แรงกดดันจากร่างแยกนั้นเริ่มแผ่ออกมาช้า ๆ เมื่ออาเหมยสังเกตเห็น เธอก็ออกอาการสั่นกลัวขึ้นมาในทันที
"ขออภัยด้วยนะครับที่ผมมาต้อนรับช้า สวัสดีครับเฒ่าแก่"
"อย่าเรียกแบบนั้นเลยนะครับผู้จัดการ ผมเพียงพาลูกค้าผู้ทรงเกียรติมาเท่านั้น"
ชายหนุ่มที่ดูท่าทางหล่อเหลาก็เดินเข้ามา ดูจากหน้าตานั้น อายุของเขาคงจะไม่เกิน 26 เสียด้วยซ้ำ แต่ท่าทางของเขากลับดูสง่างามและสูงส่ง
สายตาของเขานั้นเฉียบแหลม ดูเพียงแปปเดียวก็รู้แล้วว่าลูกค้าที่มามีที่มาที่ไปอย่างไร และเขาคิดว่าอีกฝ่ายนั้นจะมาเพื่อสร้างความวุ่นวายเพียงเท่านั้น เพราะดูจากสภาพแล้ว แม้ว่าของที่สวมใส่นั้นนับว่ามีค่า แต่ก็ขาดความกลมกลืนหลาย ๆ สิ่ง ที่สำคัญมันดูไม่ได้มีราคาที่แพงอะไรเลย
คงจะตลกไม่น้อยหากคุณธรรมดา ๆ สามารถประเมินราคาสิ่งของจากอีกมิติได้ เพียงเพราะของของเขานั้นเน้นการใช้งานไม่ใช่ความสวยงามที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่กลับคิดว่าของที่สวมใส่นั้นไร้ค่า ???
"ไม่ทราบว่าสิ่งของที่ท่าน้านำมาแลกคืออะไรเหรอครับ ?"
"ผมแจ้งไปแล้วว่ามันต้องเป็ความลับ คุณไม่เข้าใจเหรอ?"
ชายหนุ่มพูดขึ้น แต่ครั้งนี้มันดังมากกว่าปกติเล็กน้อย
"ผมเข้าใจครับคุณลูกค้า แต่ว่า การจะเข้าไปประเมินสินค้าภายในนั้น มักจะเป็สินค้าที่ประเมินไม่ได้หรือมีมูลค่าสูง เพราะว่าภายนอกนั้นก็สามารถแลกเปลี่ยนได้แม้กระทั่งทองคำมูลค่าหลายสิบล้าน"
เขาทำท่าทางสุภาพเรียบร้อยแต่รอยยิ้มกลับบ่งบอกถึงความเย้ยหยัน
"อย่างงั้นเองเหรอ ..."
"งั้นผมคงต้องปฏิเสธการสั่งซื้อในครั้งนี้ก่อนก็แล้วกัน ถือซะว่านี่เป็ค่าสั่งจอง"
ชายหนุ่มเปิดมิติจากกำไลก่อนจะวางเหรียญทองลงหนึ่งเหรียญให้กับเฒ่าแก่
"เอ่อ..นี่มัน...คุณลูกค้า ไม่สิ ท่านครับ ผมคิดว่ามันมากเกินไปหน่อย"
"ทำไมละ? ค่าเสียเวลา คุณไม่ได้ผิดเสียหน่อยที่พาผมมา และมันยังเป็ค่าจอง เก็บมันเอาไว้ ผมไปทำธุระเสร็จเมื่อไหร่ ผมจะกลับมาซื้อมัน"
"ขอโทษนะครับคุณลูกค้าผู้ทรงเกียรติ ทางเราคิดว่าต้องมีเื่อะไรเข้าใจผิดแน่ ๆ ผมต้องขออภัยด้วยที่ทำตัวหยาบคาย ท่านสามารถไป..."
"ไม่เป็ไร เวลาผมมีน้อย เดี๋ยวเขาจะโมโหไปเสียก่อน"
ชายหนุ่มหันไปมองกับร่างแยกที่ระอุไปด้วยกลุ่มก้อนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย แต่คาดเดาได้ไม่ยากว่ามันคือจิตสังหารที่รุนแรง ราวกับมีดวงตาลึกลับกำลังจ้องมองมา
เพียงไม่นานทั้งสองคนก็เดินจากไปในทันที
"ซวยแล้วสิ เฮ้อ สายตาฉันแย่ขึ้นทุกวันเลยสินะ ทางเราพลาดลูกค้าชั้นสูงไปแล้ว"
"เอ่อ ... ยังไงเหรอคะ? "
"เหรียญทองนั้นนะ เป็เงินตราเอาไว้ใช้ในดินแดนรอบนอก และผู้ที่อาศัยอยู่ได้นั้นก็นับว่าเป็ผู้ใช้พลังพิเศษระดับสูง การที่พวกเขาจ่ายด้วยเหรียญแบบนั้น ซึ่งเป็ทองคำบริสุทธิ์ และยังมีกลิ่นอายที่เฉพาะเจาะจงว่ามาจากต่างมิติ เหรียญนั้นประมูลได้มากกว่า 40K เสียอีก เฮ้อ"
ทุกคนที่ได้ยินบริเวณโดยรอบต่างก็กลืนน้ำลายกันอึกใหญ่
"ประกาศไปให้ทั่ว และอย่าทำให้เกิดความผิดพลาดอีก ถ้าเจอท่านทั้งสอง ให้พวกเราต้อนรับอย่างดี สาขาเล็ก ๆ ในทวีปเอเชียอย่างเรา ถ้าได้เกาะแข้งเกาะขาผู้ใช้พลังทั้งสองท่าน พวกเรามีโอกาสจะทำยอดได้มากมายจากวัสดุล้ำค่าอย่างแน่นอน"
ทุกคนพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง แม้จะเป็สมาชิกของเสเว่นทีม แต่การจะเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งก็ยังต้องวัดที่ผลงาน และผู้ที่อยู่ในเสเว่นทีมแต่ไม่มีพลังพิเศษนั้น ทุกคนต่างก็ต้องพึ่งพาความสามารถ ไหวพริบ และการเจรจา
"เอาละ งั้นพวกเราคงต้องเร่งความเร็วไปเอง"
เมื่อได้รับสัญญาณ ร่างแยกก็ตามชายหนุ่มไปติด ๆ ความเร็วของพวกเขา มากกว่ารถที่สัญจรไปมาเสียอีก
เพียงไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงอาคารที่มีรูปทรงแปลก ๆ เบื้องหน้า ที่เป็ราวกับป้อมปราการจำเป็
ต้นฉบับกำลังจะวางขายแบบ E Book และเริ่มเล่มที่ 2
หลังจากผ่านไป 1 สัปดาห์ที่เล่ม 2 วางขาย
นอกจากตอนแรกเริ่ม ทุก ๆ ตอนแรกเริ่มจะติดเหรียญติดใจนะครับ
ผมจะทำการรีไรต์ด้วยเพื่อทำให้คำและภาษาราบลื่นมากขึ้น
ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจ
^^