ดูถ้าแล้วว่าไคโรน่าจะไม่ปล่อยเธอไปอีกนานแน่ๆเธอเลยพยายามจะปลุกเขาและพยายามจะหลุดออกจากพันทนาการ
"นี่ไคโรอย่าดื้อสิเช้าแล้วนะ เราต้องตื่นนะ"แม้เธอจะพยายามแกะมือของเด็กหนุ่มที่กำลังกอดเธออยู่แต่พอแกะออกได้ไม่นานเขาก็กลับมากอดเธอเหมือนเดิมจนเชนย่าเธอยอมแพ้และล้มเลิกความคิดที่จะลุกไปอาบน้ำและแต่งตัว
'ช่างเห๊อะ ปล่อยให้เป็แบบนี้ไปเลยแล้วกัน'
"อื้อ... ถ้าไม่มีเธอฉันนอนไม่ได้"เสียงอู้อี้ของเด็กชายข้างๆนั้นทำให้เชนย่าใเล็กน้อยเพราะไม่นึกว่าอีกคนจะตื่นขึ้นมาเสียดื้อๆแบบนี้เพราะเมื่อก่อนหน้านี้เธอเพิ่งจะปลุกเขาไปแต่ก็ไม่ตื่นสักทีแต่ดูเหมือนว่าเขาจะรำคาญแล้ว
"อยู่นิ่งๆได้ไหม?"เสียงงัวเงียของไคโรในตอนนี้นั้นดูอ่อนแรงเต็มทน
"มันขนาดนั้นเลยหรอ?"
"อืม"
"แล้วหลับสบายไหม?"
"สบายสิ..."ไคโรเขานอนเอาหน้าครึ่งนึ่งซุกที่น่าอกของเชนย่าเหมือนลูกหมาทั้งยังยิ้มออกมาบางๆอีกด้วยทำให้เชนย่าอยากจะเล่นแก้มของเขาขึ้นมาเสียดื้อๆเอาจริงๆเขาควรเรียกเธอว่าพี่ด้วยซ้ำเพราะว่าเธอแก่กว่าเขาตั้ง4ปี
"นี้นายรู้ตัวรึเปล่าน่ะว่าทำตอนนี้ตัวนายทำตัวเหมือนลูกหมาขี้เซาเลย"
"อืม ฉันรู้..."
"ก็เธอตัวนุ่มนิ่มแล้วก็... หอมด้วย"จบประโยคนั้นเชนย่าก็รู้ได้ในทันทีเลยว่าตอนนี้ไคโรกำลังติดกลิ่นเธอเข้าให้แล้ว
"นายกำลังเสพติดกลิ่นตัวฉันนะไคโร
มันไม่ดีนะ"เชนย่าเตือนไคโรด้วยเป็ห่วงเพราะกลัวว่าเขาจะเสียสติเพรากลิ่นบนตัวของเธอไปอีกคน
"ไม่อ่ะ เธอไม่ใช่ยาเสพติดสักหน่อยเป็มนุษย์ต่างหาก"เชนย่าเมื่อได้ยินคำว่าเธอเองก็เป็มนุษย์นั้นทำให้เธอมีความคิดต่างๆในหัวสมองทั้งเื่ราวในอดีตที่เธอโดนพ่อทุบตีและโดนรังเกียจเดียจเดรัจฉาน
"...."เชนย่าไม่พูดอะไรไปมากกว่านี้เธอเพียงแค่นอนอยู่นิ่งๆให้อีกคนกอดเป็หมอนข้างเท่านั้นก่อนจะมีน้ำสีใสไหลลงมาจากหางตาของเธอตามด้วยเสียงสะอื้นเบาๆที่พยายามกลั้นสุดชีวิต
"เธอร้องไห้หรอ?"ไคโรที่ตอนนี้อ่อนแรงจนแม้แต่เปลือกตาก็เปิดไม่ขึ้น ทำได้แค่พยายาม เอื้อมมือไปจับที่ใบหน้าของอีกฝ่าย เพื่อปลอบประโลมเธอเท่านั้น
"ไม่รู้สิฉัน...ก็ไม่ได้อยากจะร้องนะแต่มันไหลออกมาเอง"เชนย่าในตอนนี้ใบหน้าของเธอเปื้อนไปด้วยน้ำตาที่ออกมาจากใจลึกๆที่เธอคอยหวังว่าเธอจะเป็มนุษย์มาั้แ่เด็กแม้โตขึ้นจะลืมเลือนไปแล้วแต่ในใจยังคงฝั่งลึกลงรากเพราะเธอเองก็มีพ่อที่เป็มนุษย์เหมือนกันแต่แค่เขาทำตัวเหมือนเดรัจฉานมากกว่าเลยทำให้เธอน้อยใจมาตลอดที่ไม่มีใครอยู่ข้างๆหรือมีพวกพ้องเป็ของตัวเอง
"นอนเถอะฉันไม่เป็ไร"
"ฉันขอปลอบเธอได้ไหม?"
"อือ..."
2K
