"อ้ากกกกกกกกกกก" เสียงร้องของหญิงสาวซึ่งเป็ฮูหยินน้อยของจวนสกุลเฉินดังขึ้น พร้อมผุดตัวลุกนั่งบนเตียง
"เกิดอะไรขึ้นเ้าคะ!!" ร่างสาวใช้นามลี่ถิงวิ่งเข้ามาหานายหญิงตนในห้องหนังสือ ศีรษะหันซ้ายขวามองหาสิ่งที่ทำให้นายตนร้องเสียงดัง ในมือคู่นั้นยังมีไม่กวาดพื้นถืออยู่หมายยกขึ้นตีเ้าสิ่งนั้น
ฮูหยินน้อยจวนเฉินนามลี่เซียนกระพริบตาปริบๆ เรียวปากงามอ้ากว้างด้วยความใสาวใช้ตัวเอง
"อ่อ ข้าฝันร้ายน่ะ" พูดจบก็ยิ้มแหยๆ
"ท่านพี่ละ"
"นายท่านตื่นและออกไปทำงานั้แ่ยามเฉินแล้วเ้าค่ะ ฮูหยินจะอาบน้ำเลยรึไม่ บ่าวได้เตรียมน้ำอาบไว้ที่เรือนให้แล้วเ้าค่ะ"
"ขอบคุณมาก รบกวนเ้าแล้ว" ลี่ถิงตาโตเมื่อได้ยินคำตอบจากนายตน หลังจากได้สตินางก็หลุบตาลง เนื่องจากกลัวทำให้นายหญิงไม่พอใจลงมือทุบตีเหมือนที่ผ่านมา จากนั้นก็ประคองนายสาวกลับเรือนนอน
ลี่เซียนแช่ตัวในถังน้ำและหลับตาครุ่นคิดสิ่งที่เกิดขึ้น นางได้ย้อนกลับมาจริงๆ ถึงนางไม่ได้ย้อนไปั้แ่ต้นแต่แค่นี้ก็ยังทำให้นางได้แก้ไขในสิ่งที่นางได้ทำผิดพลาดไว้กับเขา เฉินเทียนอี้และลูกของนาง รวมถึงท่านพ่อคนที่อยู่ข้างนางจนถึงวาระสุดท้ายของท่าน
สามีของนางเป็พ่อค้า ไม่ได้ร่ำรวยมากเมื่อเทียบกับกิจการโรงเตี๋ยมใหญ่ของท่านพ่อ นางได้แต่งเข้าบ้านสามีเนื่องจากเหตุการณ์ในจวนเ้าเมือง วันที่นางและท่านพ่อ ฮูหยินรองรวมถึงน้องสาวน้องชายต่างมารดาไปร่วมงานวันเกิดท่านเ้าเมืองในวันนั้น..
นางตื่นขึ้นเพราะเสียงพูดคุยเสียงโวยวายของใครหลายคน เมื่อลุกขึ้นนั่งก็พบสายตาหลายคู่จ้องมอง เมื่อหันไปข้างๆ พบชายผู้หนึ่งที่นางไม่รู้จัก ครึ่งบนของเขาไม่มีเสื้อผ้าครึ่งล่างอยู่ใต้ผ้าห่มเดียวกันกับที่นางดึงมาคลุมตัว ชายผู้นั้นพูดเพียงว่าจะรับผิดชอบนาง หลังจากนั้นนางหมดสติรู้ตัวอีกทีก็อยู่ที่จวนหลี่แล้ว
ในวันที่ต้องแต่งเข้าบ้านสามี นางกรี้ดร้อง โวยวาย ถึงความไม่เป็ธรรม นางถูกลากเข้าเกี๊ยวและพาเข้าห้องหอ ถูกบังคับให้ดื่มเหล้าและถูกสามีขืนใจ นางทุบตีสามีและบ่าวไพร่ในจวน ด่าว่าทุกคนที่ทำให้นางต้องมาเจอเื่แบบนี้ โดยไม่คำนึงถึงตอนที่วางแผนทำเื่ชั่วร้ายของนางสักนิด ชายผู้นั้นบอกกับนางว่าขอโทษต่อแต่นี้จะดูแลนางให้ดี ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ร่ำรวยเงินเท่ากับที่นางจากมาแต่เขาจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่ชายผู้หนึ่งจะทำให้ภรรยาเขาได้
หลังจากนั้นนางก็ไม่ค่อยเจอเท่าไหร่ เนื่องจากเขาเป็พ่อค้าต้องเดินทางไปค้าขายต่างเมืองบ่อย เมื่อกลับถึงจวนเขาก็จะขลุกตัวอยู่ในเพียงแค่ห้องหนังสือเท่านั้น
และทุกครั้งที่เขากลับมา เขาจะให้พ่อบ้านนำผ้าพับหลายผื่น เครื่องประดับมากมายมานางให้ทุกรอบ จนกระทั่งนางตั้งครรภ์และคลอดบุตรของเขาออกมาเพียงได้ห้าปี เขาก็ต้องเดินทางไกลเพื่อไปบุกเบิกเส้นทางการค้าใหม่ ครั้งนี้การเดินทางจะนานกว่าเดิมเป็เท่าตัว เขาบอกนางว่าให้รักษาตัว ดูแลตัวเองและบุตรให้ดี หลังจากวันนั้นนางก็ไม่ได้พบเขาอีกเลย จนกระทั่งนางได้ข่าวว่าขบวนการค้าของเขาถูกโจรป่าปล้นระหว่างทาง และเ้าหน้าที่มือปราบแจ้งว่าไม่มีผู้ใดรอดจากเหตุการณ์ในครั้งนั่น
นั้นทำให้นางต้องรับภาระมากมาย ต้องเรียนรู้การค้าที่หน้าร้านของสามีเพื่อประคองกิจการที่กำลังจะขาดทุน จนได้รู้จักกับเหลียงจื่อหราน ชายที่บังเอิญเข้ามาช่วยเหลือจากเหตุการณ์ที่มีปากเสียงกับคู่ค้ารายใหญ่เนื่องจากคู่ค้าผู้นั้น้าที่จะถอดตัวจากการเป็เ้าของร่วมกับกิจการร้านผ้าของสามีนาง เหตุเพราะสามีนางตายจากและไม่ไว้ใจให้สตรีที่ไม่เคยทำงานมาทำการค้าขาย
คนผู้นั้นได้แนะนำว่าตัวเขานั้นรู้จักกับสามีนาง และเคยร่วมค้าขายด้วยกันมาก่อนที่สามีของนางจะมาตั้งรากฐานที่นี้ เมื่อเขาได้เดินทางค้าขายผ่านมาเมืองนี่จึงคิดมาทักทายสหายเก่า
หลังจากที่ได้รู้จักกัน นางกับเขาก็เริ่มติดต่อกันมากขึ้น จากแค่ปรึกษาเื่ที่เขาสอนนางทำการค้า ก็เริ่มมีปรึกษาปัญหาเื่อื่นๆเพิ่ม นานวันเข้านางก็เริ่มมีใจให้กับเขา เนื่องจากเขาได้ช่วยเหลือและช่วยนางแก้ไขปัญหาที่ถาโถม เข้ามาหานางหลายเื่ ตอนนั้นนางไม่คิดว่าเขาหลอกนาง นางไว้ใจเขาถึงขนาดชวนเขามาทำงานที่ร้านของสามีนางโดยไม่สนใจเสียงซุปซิบนินทาของชาวบ้านและสายตาที่มองมาทางนางเลย
และนั้นอาจเป็จุดเปลี่ยนที่ทำให้ชีวิตนางเลวร้ายจนทำให้นางเป็หญิงชั่วในสายตาทุกคน หากนางไม่โง่และเฉลียวใจสักนิด นางก็คงไม่ถูกชายชั่วผู้นั้นหลอกให้รักและทิ้งไปอย่างไม่ใยดีเช่นนี้!! ยิ่งคิดยิ่งน่าโมโหนักยิ่งน่าแค้นใจ ลี่เซียนจึงฟาดมือบนน้ำในอ่างจนทำให้น้ำกระเซ็นโดนตัวลี่ถิงที่ช่วยนางอาบน้ำอยู่ข้างๆ
ลี่เซียนใและได้สติจึงรีบขอโทษและบอกให้ลี่ถิงไปอาบน้ำผลัดเปลี่ยนผ้าให้เรียบร้อยแล้วค่อยมาหานางหลังจากที่จัดการตัวเองเสร็จ