popu land อาณาจักรเทพนักสร้าง

คารินไทน์ นั่งยองๆ อยู่ในห้องสมุด และอ่านเ๱ื่๵๹ราวการถือกำเนิดของ โอเกอร์ เดม่อน มันเป็๲ปีศาจที่ชั่วร้าย ที่สามารถ กลืนกินสกิลของคนอื่นเป็๲ของตัวเองได้

' แบบนี้ ต้องรีบปราบซะแล้ว ' คารินไทน์ คิด ก่อนจะหันมอง รูบีน่า ที่กำลังนั่งยกขาอ่อนขึ้นมากอดไว้กับอก ช่างเป็นภาพที่น่ารักเสียนี่กระไร
" ข้าจะไปอาบน้ำ เจ้ารออยู่ตรงนี้น่ะ รูบีน่า " คารินไทน์กล่าว ก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำในหอสมุดแห่งนี้ และเริ่มแช่ น้ำร้อนที่อุ่นกำลังดี เพราะ มามิยะ ภรรยาคนที่สองของเขาเพิ่งมาต้ม อย่างมีความสุข
ในขณะที่คารินไทน์อาบน้ำอย่างสบายใจ รูบีน่าก็เดินเข้ามาด้วย ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ยิ่งขับเน้น ส่วนหน้าอกที่ควรค่าแก่การเคล้าคลึง เป็นอย่างดี
" เดี๋ยวข้า ถูสบู่ให้นะ ไม่ต้องห่วงข้าใส่ชุดว่ายน้ำไว้ข้างใต้" รูบีน่ากล่าว เพราะกลัว คารินไทน์จะไม่อนุญาติ แล้วเริ่มหยิบถ้วยสบู่เหลวมาหยดใส่มือ และเริ่มถูตัวให้ คารินไทน์ เพื่อเป็นการเอาใจ แต่แล้วก็ต้องตกใจกับ ขนาดทวนมังกร ของ คารินไทน์ มันใหญ่หยั่งกับเทพสร้างมา ให้พร้อมกับรูปโฉม อันหล่อเหลา ของคารินไทน์
" ตกใจ อะไรกัน รูบีน่า " คารินไทน์ ส่งเสียงกระแอมกระไอออกมา จนรูบีน่าหน้าแดง ถึงแม้จะเคยเห็นของชายอื่นมาก่อน แต่ก็ยังไม่ใหญ่เท่านี้ รูบีน่าคิด
ตอนนั้นเองที่ รูบีน่า เหยียบสบู่ก้อนที่มามิยะทิ้งไว้อยู่บนพื้นอย่างซุ่มซ่าม จนล้มลง ร่างทับร่างของคารินไทน์เข้าอย่างจัง จนผ้าขนหนูตัวเดียวที่รูบีน่าใส่อยู่หลุดออกมา เผยให้เห็น ส่วนสัดอันอวบอัดและขาวสร่าง ดีที่คารินไทน์ เป็นเทพ จึงสามารถทนต่อเรือนร่างสุดเพอแฟ็ก นี้ได้
" ไหนบอกว่า ใส่ชุดว่ายน้ำไว้ในผ้าขนหนูไง " คารินไทน์กล่าวเบาๆ แม้เขาจะเป็นชายก็อายเหมือนกัน
รูบีน่า แลบลิ้นปลิ้นตาออกมาอย่างน่ารัก แล้วพูดว่า " โกหก น่ะ ท่านพี่ "
ทั้งสองยังคงถกเถียงกันอยู่ในห้องน้ำจนถึงเช้า จนมามิยะ มาเปิดประตูห้องน้ำ
" ผู้หญิง แถมยังเป็นสาวสวยเสียด้วย ไม่จริงน่า " มามิยะกล่าว ก่อนจะเริ่มลำดับเหตุการณ์ทั้งหมด นี่พวกเขาทะเลาะกันทั้งๆที่ยังเปลือยกายอยู่ ช่างน่าบัดสีบัดเถลิงเสียจริง
" มามิยะ นี่ภรรยาคนที่สามของข้า รูบีน่า เธอเป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักร มาฮันน่า" คารินไทน์กล่าว แม้จะอายเล็กน้อยก็ตาม
" เจ้าหญิง? " มามิยะตกใจอย่างมาก เพียงไม่กี่วัน คารินไทน์ สามีของเธอ ก็สามารถ หาเมียเพิ่มได้อีกคนแล้ว แถมยังมีบรรดาศักดิ์เป็นองค์หญิงอีก แม้จะเป็นศัตรูหัวใจ แต่มามิยะ ก็มีน้ำใจพอที่จะยอมรับเธอได้ เธอจึงกล่าวทักทาย รูบีน่า
" อรุณสวัสดิ์ น้องหญิง " 
" อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านผู้กล้า มามิยะ เรื่องของท่านเป็นที่รู้จัก จนลือไปถึงเผ่ามาฮันน่า นะค่ะ " รูบีน่ากล่าว
" อืม " มามิยะ กล่าวพร้อมกับหาเสื้อผ้ามาให้ รูบีน่าใส่ ก่อนจะพาเธอออกไปแนะนำให้ นานามิ รู้จัก โดยปล่อยให้ คารินไทน์ นั่งอึ้งกิมกี่อยู่ในห้องน้ำ
ในไม่ช้า คารินไทน์ ก็ลุกขึ้นมาสวมเสื้อผ้าแบบชาวบ้านธรรมด๊าธรรมดา และสะพายดาบเทพ คาริน ออกไปที่สวน ซึ่งขณะนั้น โปซารอน มังกรแดง กำลังจะ กำจัด สไลม์ สามตัวที่มาแอบกิน เผือกในสวนอยู่
" โปซารอน หยุดก่อน ให้ข้าจัดการพวกมันเอง ไม่ต้องมาช่วยนะ " คารินไทน์กล่าว คราวนี้เขาจะไม่พึ่งพาพลังของดาบเทพ คาริน ของเทพธิดาแห่งสงคราม ฟาเรนเซีย แต่จะพึ่งพาพลังของตนเอง
" ไฟเยอร์บอล " คารินไทน์ ร่ายเวทย์มนต์ไฟ ออกมา มันมีขนาดใหญ่ประมาณ 10 เซนติเมตร และพุ่งเข้าไปใส่สไลม์ ในทันที ทว่า....แม้สไลม์สองตัวจะตาย แต่สไลม์ตัวที่อยู่ตรงกลางกลับไม่สะทกสะท้านกับเวทย์ไฟของ คารินไทน์
' พลังของเราไม่พอหยั่งงั้นรึ ' คารินไทน์คิด และใช้เวทย์วินิจฉัยทันที ปรากฏว่ามัน เป็น คิงส์สไลม์ แม้ลักษณะภายนอกจะเป็นสไลม์ธรรมด๊าธรรมดาก็ตาม แต่กลับมีพิษสงมาก 
คิงสไลม์มองดูคารินไทน์ ราวกับอาหาร มันเริ่มจู่โจมคารินไทน์ ด้วยเวทย์น้ำ ทำให้ คารินไทน์ ต้องตัดสินใจวิ่งหนี เพราะเขาดันบอกให้ โปซารอน มังกรแดงไม่ต้องช่วยดังนั้นเขาจึงต้องจัดการมันเอง
คารินไทน์ ตัดสินใจจะวิ่งหนีไปซ่อนในพุ่มไม้ แต่ในวินาทีนั้นเอง ที่อีกใจหนึ่งของเขาก็เตือนให้เขาต้องหันกลับมาสู้
' ถ้าขืนเรายังคงหนีอยู่แบบนี้ต่อไป แล้วพลังเทพของเราเมื่อไหร่จะฟื้นคืน ' คารินไทน์คิดแล้วหันมาปล่อย ไฟเยอร์บอล แบบรัวชุด แต่ คิงสไลม์ ก็ไม่สะทกสะท้าน มันตัดสินใจกระโจนเข้ามาเผด็จศึก คารินไทน์ อย่างตรงๆ ไม่มีรูปแบบแปลกประหลาดแต่อย่างใด เพียงแค่จะกระโดดทับเขาเท่านั้น
ในวินาทีวิกฤตินั้นเอง คารินไทน์ ก็ฝืนยิงเวทย์เพลิง ขั้นที่ 2 ออกมาได้
[ เฟลม บลาซ ] คารินไทน์ กล่าวเสียงแหบแห้ง แต่ก็ยิงออกไปได้ คิงสไลม์ เมื่อโดนเวทย์ไฟขั้นที่2นี้เข้าไปถึงกับดับสูญในทันที
คารินไทน์ ค่อยๆ ล้มลงด้วยความเหนื่อยล้าและสลบไป เพียงแค่เขาไม่ใช้ ดาบโง่ๆ ของฟาเรนเซีย ถึงกับต้องกัดฟันยิงพลังเวทย์จนหมดตัวเลยทีเดียว นี่แค่สไลม์ตัวเดียวนะเนี่ย
ตอนเย็นๆของวันนั้น....
คารินไทน์ ก็ฟื้นขึ้นมาบนตักของนานามิ นานามิ ดีใจมากที่ในที่สุดสามีก็ลืมตาตื่นซักที แพทย์หญิง โจวี่ที่ นานามิตามมานั่งอยู่ข้างๆ และเริ่มวิเคราะห์ อาการ
" นี่คงเป็นความเหนื่อยล้าสะสมมากเกินไป เนื่องจากใช้เวทย์มนต์เกินตัว " แพทย์หญิง โจวี่สรุป และเริ่มจัดยาชุดในกระเป๋าให้ คารินไทน์ พร้อมกล่าวแนะนำ
" ควรพักผ่อนให้มากๆ ในสัปดาห์นี้ไม่ควรใช้เวทย์มนต์อีก " โจวี่ กล่าวสรุป ก่อนจะเดินออกจากกระต็อบ ของคารินไทน์ และกล่าวลา โปซารอน มังกรแดงอย่างเป็นกันเอง ก่อนจะขี่กริฟฟิน ประจำตัวทำท่าจะบินออกไป
" ไปดีมาดีนะ " โปซารอนกล่าว ก่อนจะเด็ดหัวเผือกหัวมันส่งให้โจวี่ ก่อนจาก
คารินไทน์ หันหน้ามามองนานามิ ที่ดีใจจนน้ำตาไหล เขาปาดน้ำตาของเธอ แล้วหอมแก้มอย่างแผ่วเบา ในขณะที่กำลังจะเริ่ม จูจี๋กัน มามิยะ ก็เข้ามาขัดจังหวะ โดยเธอ นำโจ๊กที่ รูบีน่า ทำไว้เสร็จแล้วมาให้
" ขอบใจพวกเธอ ทั้งสามคนมาก " คารินไทน์กล่าว ก่อนจะเริ่มชักดาบเทพ คาริน ออกมาพิจารณาดู ในตอนนี้เขาคงต้องพึ่งพาพลังของเจ้าดาบนี่ในการปราบ โอเกอร์ เดม่อน ก็อบมิน ซะแล้ว เพราะพลังเทพของเขายังไม่ฟื้นคืนมา
รูบีน่า เข้ามาแล้วทำท่าทำทางเหมือนอยากจะบอกอะไร ซึ่งคารินไทน์ ก็รู้เจตนาของเธอ จึง ลา นานามิ และมามิยะออกมา แล้วแอบไปพูดกับรูบีน่า เพียงลำพังสองคน
" รู้นะว่ากำลังป่วย แต่เผ่ามาฮันน่า ของชั้น ต้องการความช่วยเหลือโดยทันที " รูบีน่ากล่าว ก่อนจะร้องไห้ กระซิกๆ สร้างความเห็นใจให้กับคารินไทน์เป็นอย่างมาก
" ถ้างั้นเราก็ไปกันเลย " คารินไทน์กล่าว ก่อนจะให้ รูบีน่าใช้เวทย์ เปิด เกท (เวทย์เคลื่อนย้ายชนิดหนึ่ง ) ไปยังหมู่บ้านของ ชนเผ่ามาฮันน่า ซึ่งตอนนี้ มีเพียง สองร้อยกว่าชีวิตเท่านั้น
" สวัสดีทุกคน ชั้นกลับมาแล้ว พร้อมกับผู้กล้าที่จะมาช่วยเหลือพวกเรา" รูบีน่ากล่าวสั้นๆ พร้อมกับจูงมือ คารินไทน์มาด้วย และนี่คือจุดเริ่มต้นของการสร้างอาณาจักร ของ คารินไทน์ เทพนักสร้าง
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป