Chapter three
BAD LOVE
"กูขอเอาผ้าปูที่นอนก็ไปซักในเครื่องซักผ้ามึงได้ป่ะ มันมีเเต่ฝุ่นอะ"หลังจากปัดกวาดเช็ดถูห้องเสร็จก็หอบเอาผ้าปูที่นอนพร้อมผ้าห่มที่เปลื้อนฝุ่นออกมาจากห้อง เดินตามหาไอ้เ้าหนี้หัวควยก่อนจะเดินมาถามมันเผื่อมันจะมีน้ำใจให้เขาใช้เครื่องซักผ้าบ้าง คงไม่ใจดำเกินไปหรอก
"ไม่ มึงต้องไปซักมือเอาห้ามมาใช้เครื่องซักผ้ากูเป็ลูกหนี้กู มึงมีสิทธิ์อะไรมาใช้ของกู"ขมวดคิ้วทันทีมันเป็บ้าอะไรจะให้ไปซักมือผ้าผืนตั้งใหญ่เเค่นี้ก็เเล้งน้ำใจหรอ กูไปทำอะไรให้มึงก่อนไอ้ประสาทมึงมีข้อต่อรองหรอกกูถึงได้ยอมมึง สักวันนึงมึงจะได้คลานเข้ามาขอโทษกู กรุ่นโกรธเเค่ไหนก็ทำได้เเค่กำมือกัดฟันเเน่นก่อนจะเดินไปถามลูกน้องมันว่าต้องไปซักผ้าที่ไหน เหนื่อยเหลือเกินเมื่อไหร่วันนี้มันจะจบลงสักทีข้าวก็ยังไม่ได้กินยังต้องมาซักผ้าปูที่นอนอีกถอนหายใจเหนื่อยรอบที่ร้อยเเปดเงินกู้ก็ไม่ได้ใช้ด้วยยังต้องมาทนระกำลำบากทำตามใจมันอีก
พอลงมือซักผ้าปูที่นอนผ้าห่มจนเสร็จก็นำไปตากที่ราวเเดดร้อนฉิบหายเลยโชคดีที่ตรงนี้มันมีลมจึงพอบรรเทาความร้อนไปบ้างรีบตากผ้ารีบกลับเข้ามาในบ้านไอ้เ้าหนี้เดินหาข้าวกินหิวจนท้องร้องประท้วงเเล้วปกติตอนนี้คงมีคนจัดอาหารรอคงได้กินจนอิ่มเเปล้เเล้วคิดถึงอาหารพวกนั้นจังหิวจนคิดเพ้อฝันไปเองรีบเร่งฝีเท้าเดินเข้าบ้านไปเพื่อหาของกิน
"มึงเข้ามาทำไม จะมาหาข้าวกินว่างั้น"เข้ามาเห็นหน้ากันก็ถามเลย ก็ใช่น่ะสิมันเป็เวลาอาหารเเล้วก็ต้องมากินสิ รีบเข้าไปนั่งลงตรงข้ามมันที่นั่งทานข้าวอยู่คนเดียวอาหารน่ากินทั้งนั้นเลยน้ำลายเเทบหก กำลังจะลงมือกินมันก็เสือกมาห้ามเขาก่อน
"หยุด!มึงต้องทำงานเเลกข้าวเท่านั้นตอนนี้มึงไม่มีสิทธิ์กินอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะทำงานที่กูสั่งเสร็จ"มันะโเสียงดังจนทำเอาคนหิวตาลายสะดุ้งทันที มันชอบใช้เสียงข่มคนจริงๆเนาะมีอำนาจบาตรใหญ่มากมั้ง โมโหก็โมโหหิวก็หิวมันจะอะไรนักหนาวะต่อยเเม่งเเล้วบอกว่าละเมอได้ม่ะ หมั่นไส้
"เหี้ยไรนักหนาก็ไม่รู้กูขอกินก่อนได้ป่ะ มึงอย่าใจร้ายหน่อยเลยเสือ กูไปทำอะไรให้มึง มึงถึงต้องทำเเบบนี้เนี่ย"
"มึงเป็ลูกหนี้กูมีสิทธิ์มาสั่งกูด้วยหรอ ลุกขึ้นไปทำงานทำความสะอาดห้องกูเดี๋ยวนี้"กูทนไม่ไหวละสักทีเถอะ
"กูไหว้ละหิวจริงๆให้กูเเดกเถอะ กูยอมให้มึงหล่อกว่ากูเลยวันนึงโอเคไหม"ใช้ไม้เด็ดเเหละ เเข็งข้อไปเเม่งก็ยิ่งใจร้ายมากกว่าเดิมหนี้มันสักกี่บาทเชียวจะไปโอนตังค์ใช้ให้มันจบๆจะได้ออกไปสักที
"มึงยอมให้กูเอาสิกูถึงจะให้มึงกิน ทำงานเเลกเงินอยากได้เงินไหมจ๊ะสุดสวย"มันพูดพร้อมยิ้มกริ่มพร้อมทำหน้าอย่างผู้เหนือกว่า เพราะมันรู้ว่าถ้าพูดเเบบนี้ยังไงเขาก็ไม่ยอมมันเพราะศักดิ์ศรีมันค้ำคอหิวก็หิวเเต่ไม่ยอมให้เเม่งเxดหรอกฝันไปเหอะไอ้สังหมา
"เอาคxยไปให้ปลาตอดเล่นเหอะมึงอะ ชาตินี้ทั้งชาติมึงไม่มีวันได้เห็นขาอ่อนกูหรอกไอ้ชาติหมา ไม่เเดกก็ได้โว้ย"ชูนิ้วกลางใส่มันก่อนจะรีบเดินหนีบังคับกันเพราะอยากเxดเขาเเค่เนี่ยน่ะหรอชีวิตมันมีเเค่เื่เxดน่ะหรอ งานการไม่มีทำหรอกมั้งไอ้เหี้ยจ้องเเต่จะเxดกูยิ่งมึงอยากได้ยิ่งไม่มีวันได้กูไม่ยอมมึงหรอกไปฝันเอา
ห้องนอนเสือ
"โอโห ห้องนอนรึากลางเมืองวะสภาพโคตรเเย่ถุงยางเกลื่อนห้องเลย อี๋ สกปรก!"พอเดินหนีไอ้เสือมาก็ถามลูกน้องมันว่าห้องลูกพี่มันอยู่ไหนก่อนที่มันจะเตรียมอุปกรณ์ให้เขาเพราะรู้อยู่เเล้วว่าเขาจะต้องมาทำความสะอาด พอเปิดห้องเข้ามาสภาพเหมือนผ่านาย่อมๆเลยมันรุนเเรงจนเขาคิดสภาพไม่ไหวเลยว่าผู้หญิงคนนั้นคงจะเดินไม่ไหวหรอกถุงยางเกือบสิบอันมันเอาคนเดียวหรือว่ามันรับสวิงวะน่ากลัวจัด
"เสือคะ ปันตื่นมาคุณก็หายไปเลยนะคะ มีงานหรอ"ทำความสะอาดได้สักพักก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ร่างกายเธอมีเพียงผ้าขนหนูที่ปกปิดไว้อย่างิ่เหม่ ร่างกายเธอเต็มไปด้วยรอยมือรอยกัดเขารีบเสหน้ามองไปทางอื่นทันทีถ้าจ้องนานมันจะเสียมารยาทเกินไป ตอนเธอยังไม่เห็นหน้าว่าเป็เขาก็เสียงอ่อนเสียงหวาน เธอเดินเข้ามาใกล้ยื่นหน้ามามองกันเหมือนอยากจะสำรวจกันพอรู้ว่าเป็เขาก็พูดเสียงเหมือนไม่พอใจทันทีเปลี่ยนโทนไวจัด
"เเกเป็ใครเข้ามาห้องเสือทำไม"พูดเสียงเหวี่ยงพร้อมกอดอกมองจิกกัน เมียมันหรอเมียไอ้เสือหรอถ้ามีเมียเเล้วยังทำตัวร่านขอให้คนอื่นอ้าขาให้ผู้ชายเเบบนี้ไม่ได้เื่เลยเรียกว่าชั่วมากๆ
"ผมเป็คนใช้ครับมาทำความสะอาดห้อง ผมไม่รู้ว่ามีคนอยู่ขอโทษด้วยนะครับ เดี๋ยวคุณเเต่งตัวให้เสร็จก่อนนะ ผมค่อยเข้ามาใหม่ ขอตัวครับ"รีบก้มหน้าเตรียมจะเดินหนีผู้หญิงคนนี้มองกันอย่างไม่พอใจ ก็บอกอยู่ว่ามาทำความสะอาดจะมาบึ้งตึงใส่เพื่อหน้าก็สวยนิสัยไม่น่ารักเลยพอเปิดประตูได้ก็ต้องใที่ไอ้บ้าเสือมันมายืนล้วงกระเป๋าโชว์มาดหมาอยู่ตรงนี้ มันอาจจะเงี่xนเเล้วรึเปล่างั้นเขาต้องรีบออกไปอย่าไปขัดเวลาคนจะเอากันดีกว่ารู้อย่างนั้นจริงรีบพยายามผลักมันให้พ้นทางเเต่มันไม่ขยับเลย
"หลบทางสิ อย่าเงี่xนจนไม่ลืมหูลืมตาคนของมึงอยู่นู้นไม่ใช่กู"ยืนเงยหน้ามองมันเพราะพอมายืนอยู่ใกล้ๆมันเเล้วมันก็ตัวสูงเหมือนกันนะนึกว่าจะสูงพอกันกับเขา หน้าอยู่ห่างกันไม่ไกลเริ่มรู้สึกไม่ดีเเล้วที่อยู่ๆมันก็เอามือมารวบเอวเขาไปก่อนจะกอดไว้ทำให้เขาเข้าใกล้มันมากหน้า เขาเเทบจะติดกับหน้าอกมันจึงรีบใช้มือดันออกไป
"มึงทำเหี้ยไรเนี่ย ปล่อยกูนะไอ้บ้า!"มันหลุดหัวเราะออกมาก่อนจะยื่นหน้ามาข้างหูพร้อมกระซิบให้รู้กันเเค่สองคน
"เตรียมตัวไว้หน่อยนะคืนนี้อาจจะไปหา จุ้บ"สะดีดสะดิ้งอย่างกับคนพึ่งเคยเนาะไอ้หนู ได้เเกล้งเเค่นี้ก็สนุกเเล้วถ้าไม่ติดว่าวันนี้มีคนอยู่ในห้องของเขาป่านนี้เขาคงได้จัดเเม่บ้านคนใหม่เเล้วถึงจะขัดใจไปหน่อยเเต่ได้กอดได้ใกล้ก็โอเคเเล้วถึงม้ามันจะพยศมากก็เถอะ
"เสือคะ"เสียงของปันผู้หญิงที่ผมนัดมาตั้งเเต่เมื่อคืนดังขึ้นจากที่ยิ้มๆอยู่หุบยิ้มทันที สถานะเธอคนนั้นมันเป็เเค่คู่นอนเเต่ชอบทำตัวเป็เมียอยู่เรื่อยเลยจะไล่ก็ไม่ได้อีกพ่อของเธอร่วมหุ้นกันอยู่ถือว่ารายใหญ่เลยรู้เเบบนั้นจึงจำใจปล่อยของเล่นใหม่ไปก่อน ก่อนจะเดินทำทีไปเอาอกเอาใจคุณเธอสักหน่อย
"ว่าไงคะปัน"เดินเข้าโอบเอวเธอพร้อมหอมเเก้มไปหนึ่งฟอดเพื่อเอาใจเธอ เธอคนนี้มีสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจร่วมหุ้นกันกับเสือเพราะเธอเป็คนกล่อมให้พ่อของเธอมาร่วมหุ้นกัน พ่อของเธอรักเธอมากอยู่พอควรจึงตามใจลูกสาวเป็อย่างมากเสือรู้ว่าเธอชอบเขาจึงใช้วิธีหลอกล่อจนเธอตกหลุมพราง มันอาจจะดูเป็วิธีการที่เหี้ยไปบ้างเเต่เพื่อทำให้บริษัทเขาเติบโตเขาก็จำเป็ต้องลงทุนเอาตัวลงไปเเลกเเบบนี้เเหละ ทำทีเป็งอนกอดอกทำหน้าบึ้งตึงมีอย่างเดียวเเหละที่ทำให้เธอหายงอนได้ก็คงเป็เซ็กซ์ที่เอาอกเอาใจสินะเขาจึงได้ผลักเธอลงเตียงใหญ่ก่อนจะรีบทำปฎิบัติการเอาใจคุณเขา
ทางด้านของคีรินที่เดินออกมาจากห้องนั้นอย่างขยะเเขยงมันทำเเบบนั้นต่อหน้าผู้หญิงของมันได้ยังไง คนๆนี้มันเหี้ยเกินพิกัดจริงๆนึกว่าที่ทำอยู่เหี้ยเเล้วยังเหี้ยได้อีก ทั้งโมโหทั้งหงุดหงิดเธอคนนั้นยิ่งมีท่าทีไม่ชอบเขาอยู่พอมันมาทำเเบบนั้นเขาจะไม่ลำบากไปกว่าเดิมหรอ มันคิดจะเเกล้งกันชัดๆเลยไอ้เสือชั่วนั้น เดินบ่นออกมาไกลจากบ้านของมันจนตอนนี้เดินเข้ามาเจอกับชาวประมงที่กำลังเเยกปลาอยู่
อยู่ที่นี้ไม่มีอะไรทำเลยโทรศัพท์ก็ถูกยึด ทีวีก็ไม่มีให้ดูเขาเหงามากจึงเดินเข้าไปหาคนคุยเเก้เหงา อาจจะเข้าไปช่วยบ้างเพื่อสอบถามทางหนีทีไล่คิดได้ก็เดินตรงเข้าไปมองหาคนที่น่าจะเป็มิตรได้ก่อนจะเจอคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเจาหน้าตาก็ถือว่าดีเลยล่ะ คนหล่อคุยกันน่าจะเข้ากันได้จึงเดินตรงไปนั่งลงข้างๆ
"หวัดดี ทำไรกันอยู่อะ"เขาพูดดีกับคนอื่นได้นะยกเว้นไอ้เสืออะคนอย่างมันต้องโดนด่าอย่างเดียวพูดดีด้วยเเล้วเสียเกสรปาก คนๆนั้นหันมาส่งยิ้มให้กันก่อนจะบอกกล่าวสิ่งที่ทำกันอยู่
"เเยกหมึกไปขายน่ะ มาทำงานวันเเรกหรอไม่คุ้นหน้าเลย"ต้องโกหกไปเเหละไม่ได้อยากมาหรอกโดนจับมาถ้าพูดความจริงไปไอ้เ้าหนี้มันคงจะมาจับเขาไปขังไม่ให้คุยกับใครหรอกยิ่งประสาทอยู่
"ใช่ๆเอาไปขายที่ไหนหรอ ขายในเมืองหรอ เเล้วเรือเขาออกตอนไหนล่ะ"รีบรัวคำถามทันทีเผื่อว่าเขาจะได้ลับลอบขึ้นเรือไปด้วยจะได้หนีไปจากที่นี้ได้สักทีไม่ได้อยากมาอยู่เป็ทาสใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ก่อหรอก ต้องหนีอย่างเดียวเเต่ต้องมีเเผน
"ใช่ ไปส่งขายในตลาดปลาถามทำไมหรอ เเล้วนี้เ้านายจ้างมาทำงานอะไรล่ะ"
"ขี้ข้า โอ้ะ คนทำความสะอาดน่ะ"หลุดปากพูดไปมันก็ใช้เขาเหมือนขี้ข้าจริงๆเเหละจนตอนนี้ยังไม่ได้กินข้าวเลยพูดเเล้วก็หิวจัง
Grrrrr
จู่ๆท้องเขาก็ร้องดังขึ้นมาจนคนที่นั่งอยู่ข้างกันหันมายิ้มขำใส่ ทำไงได้อะก็มันไม่ให้เขากินข้าวก็หิวสิจะขอข้าวใครกินดีล่ะทีนี้
"หิวข้าวหรอ ยังไม่กินข้าวเช้าใช่ไหมเดี๋ยวพาไปกิน เอาไหม"เขารีบพยักหน้ารัวๆทันทีเทวดามาโปรดจริงๆคนที่นี้เขาใจดีกันจังยกเว้นเเค่คนเดียวเลยไอ้ชั่วเสือ เขายิ้มร่าดีใจสุดๆเตรียมตัวจะลุกขึ้นเดินตามคนใจดีคนนั้นไปเเล้วเเต่เสียงนรกมันดังขึ้นมาขัดก่อน
"มึงจะไปไหน ใครอนุญาตให้มึงมาเดินเที่ยวเล่นอยู่นี้ มึงมาทำงานใช้หนี้กูทำตัวเป็เ้านายหรอ กลับเข้าไปทำงานของมึงเดี๋ยวนี้!"มันมาทำไมตอนนี้วะ ไม่อยากหันมองรอบข้างเลยมันะโด่ากันขนาดนี้คนอื่นๆคงรู้หมดเเล้วสิว่าเขาเป็ลูกหนี้ที่มาทำงานใช้หนี้ไม่ได้ถูกจ้างมาไม่เข้าใจทำไมต้องเสียงดังด้วยเหนื่อยจะทะเลาะคีรินจึงจำใจรีบเดินก้มหน้ากลับเข้าบ้าน
TBC
นิสัยเหี้ยจริง เหี้ยเเบบเหี้ยมากกกกน่าจะซัดหน้ามันสักทีสองทีตบหน้ามันอีกสักทีเเล้วถามมันว่า เป็เหี้ยไรนักหนาาาาาา โมโหเเทนเลย
คอมเมนต์สาปมันได้เต็มที่เลยเพราะตอนนี้มันเหี้ยตอนหน้าก็เหี้ย ตอนไหนก็เหี้ยสาปมันได้เลยค่ะ
1K
