หลังจากมุกเดินทางกลับไปบ้านแล้ว...เพทายทราบข่าวจาก...พลอยตอนที่เจอพลอยหน้าบริษัทว่า...มุกลาหนึ่งอาทิตย์ไปบวชและไปเยี่ยมพ่อที่ต่างจังหวัด...พลอยเป็คนตรงๆและเป็พื่อนเพียงคนเดียวของมุกที่อยู่คณะเดียวกันกับเพทายและมุกั้แ่สมัยเรียนมหาลัยมาด้วยกัน....พลอยมักจะมีนิสัยพูดเสียงดังแต่จริงๆเป็คนจริงใจเพทาย..เพทาย พลอยะโ.ระหว่างเพทายกำลังรอคนขับรถมารับเนื่องจากวันนี้เพทายไม่ได้เอารถมาเองจึงได้เจอพลอย.....ฉันมีเื่จะคุยกับแกสัก5นาทีหน่อย..พลอยมีเื่อะไรเหรอ.เพทายทักพลอยด้วยเสียงนุ่มนวลปนทะเล้น.....ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
พลอยตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังไปว่า..ฉันจะไม่อ้อมค้อมนะเพทายแกรักมุกไหม...รักสิรักมานานมากด้วย...เพทายตอบด้วยเสียงหนักแน่น..แล้วแกทิ้งมุกไปแต่งงานทำไม..ฮะแกไปเอาข่าวมาจากไหน...เพทายถามด้วยน้ำเสียงใ..เขาลือกันทั่วบริษัทว่าท่านประธานได้ตกลงเื่แต่งงานของแกกับลูกเ้าสัวไว้อีกสองอาทิตย์ข้างหน้า...ฉันยังไม่รู้เื่อะไรเลย...เพทายพูดเสียงหลงและกำลังโกรธที่พ่อแม่ของเขาทำอะไรไม่ปรึกษาเขาเลย
หลังจากคุยกับพลอยเสร็จเพทายขึ้นรถกลับบ้านและคิดมาตลอดทางว่ากลับบ้านต้องไปคุยกับพ่อให้รู้เื่เกี่ยวกับเื่แต่งงานของเขา
เมื่อรถจอดที่บ้านเพทายรีบเดินเข้าบ้านไปหาพ่อและแม่ที่กำลังคุยเื่แต่งงานของเขาอยู่พอดีกับทางผู้ใหญ่ฝั่งเ้าสาวในห้องรับแขกและมีเ้าสาวของเขานั่งคุยอยู่ด้วยแหวนสาวเซ็กซี่ที่มีความมั่นใจเกินร้อยกำลังยิ้มอย่างมีความสุขว่าเพทายจะต้องแต่งงานกับเธออย่างแน่นอน
เอ้ามาแล้วลูกชายของพ่อ..หนูแหวนเขาพูดถึงลูกไม่หยุดเลย..ท่านประธานพูดด้วยความภูมิใจและดีใจที่จะได้สะใภ้ที่รวยสมหน้าตา...ไปลูกพาเเพทายไปเดินเล่นทำความรู้จักกันมากๆอีกไม่นานก็จะได้แต่งงานกันแล้ว..เ้าสัวพ่อของฝ่ายหญิงกล่าว..ส่วนแหวนสาวเซ็กซี่ยิ้มหน้าบานและพยายามทำตัวใกล้ชิดกับเพทายเป็อย่างมากโดยคล้องแขนล็อคเพทายออกไปนอกห้อง....เพทายจึงขัดขืนคำสั่งผู้ใหญ่ไม่ได้เลยจำเป็ต้องฝืนเดินพาแหวนสาวเซ็กซี่ไปเดินเล่นในสวน...นี่คุณเพทาย...แหวนสาวเซ็กซี่เริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงสูงและมั่นใจ...คุณไม่คิดจะพูดกับฉันหน่อยหรือ..ให้เบอร์ไปก็ไม่โทรมาเลยนะ..คนอย่างฉันไม่เคยลดตัวมาพูดหรือเเจกบอร์ให้กับใครง่ายๆนะ
งั้นคุณไม่ควรลดตัวมาคุยกับผม..เพราะผมไม่อยากคุยกับคุณอยู่แล้ว...แลัวกรุณาเอามือที่สูงส่งของคุณออกจากแขนของผมด้วยครับ..เพทายพูดเสียงแข็งและหนักแน่นพร้อมกับสะบัดแขนออกจากแหวนสาวสุดเซ็กซี่ไปทันทีและเดินหลบไปที่ห้องครัวที่มี..แม่นมมะลิกับผู้ช่วยสองคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการทำอาหารเพื่อต้อนรับแขกของพ่อแม่เขา...
เสียงฝีเท้ากำลังเดินเข้ามาอย่างเร็วและมาโผล่เข้ากอดจากทางข้างหลังแม่นมมะลิพร้อมร้องไห้...แม่พอจะรู้ว่าใครเด็กขี้แยของแม่นี่เอง....แม่นมมะลิกล่าวด้วยเสียงนุ่มนวลคุณเพทายของแม่......ผู้ช่วยสองคนเห็นคุณเพทายร้องไห้จึงออกไปก่อนและปล่อยให้แม่นมมะลิพูดคุยกับคุณเพทายตามลำพัง
แม่นมมะลิเริ่มบทสนทนาอย่างอ่อนโยน...คุณเพทายมีอะไรจะเล่าให้แม่ฟังไหมค่ะ...แม่ครับผมไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่ผมไม่ได้รักครับ.ผู้หญิงที่ผมรัก..เขาก็หนีผมไปบวชและเขามีความจำเป็ที่แต่งงานกับผมไม่ได้ครับ...โถ่ลูกเสียงอ่อนโยนของแม่มะลิพูดกับคุณเพทายพร้อมเอามือลูบหัวไปด้วย..คุณเพทาย..ไม่ต้องร้องไห้นะคะคุณเพทายลองคุยต่อลองกับคุณพ่อคุณแม่ดูก่อนว่าท่านสามารถเลื่อนงานแต่งไปได้ไหม...คุณเพทายลองอ้างว่าอยากศึกษานิสัยเขาให้นานกว่านี้อีกสักหน่อยอย่างน้อยคุณเพทายก็มีเวลาอยู่กับคุณมุกและเปลี่ยนใจคุณมุกให้มาแต่งงานกับคุณได้นะคะ...ผมจะลองคุยกับคุณพ่อคุณแม่ดูครับ..เพทายตอบรับและพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบและไร้ความหวัง
ส่วนแหวนสาวเซ็กซี่ระหว่างเดินเล่นโดนเพทายทิ้งเลยเดินมาเรื่อยๆเพื่อตามหาเพทายแต่ก็ไม่เจอเพราะทางไปห้องครัวมีทางลัดเข้าไปจากสวนมีเพียงมุกและเพทายเท่านั้นที่รู้ทางลัดนี้เพราะเพทายพามุกมาเที่ยวหาแม่นมมะลิบ่อยๆตอนเรียนมหาลัย
แหวนสาวเซ็กซี่ทำท่าหงุดหงิดจึงเดินกลับไปยังห้องรับแขกและไปฟ้องเ้าสัวพ่อของเธอว่าโดนเพทายทำตัวไม่มีมารยาทใส่เธอและทิ้งเธอไว้กลางทาง..คุณพ่อต้องจัดการให้แหวนนะคะ..เพทายเขาทิ้งหนูค่ะ....แหวนพูดเสียงสูงและอารมณ์เสีย....เ้าสัวเมื่อเห็นลูกโวยวายเสียงดัง..ก็ไม่พอใจเพทายที่มาทำกับลูกของเขาและบอกให้พ่อแม่ของเพทายเรียกเพทายมาต่อว่า..หลังจากนั้นพ่อของเพทายให้ผู้ช่วยตามเพทายมาเพื่อขอโทษหนูแหวน...และทำการต่อว่าในการทำครั้งนี้
เมื่อเพทายโดนตามไปที่ห้องรับแขก.....ก็โดนพ่อของเขาให้กล่าวขอโทษหนูแหวนที่เพทายทิ้งหนูแหวนระหว่างทาง..เพทายแกขอโทษหนูแหวนเดี๋ยวนี้..พ่อกล่าวเสียงแข็งใส่เพทาย...แม่เพทายพูดขึ้นมาว่าแกทำอย่างนั้นทำไมหนูแหวนออกจะน่ารักเซ็กซี่แกกล้าทิ้งลงได้อย่างไร...เพทายตอบกลับพ่อ..ผมไม่ขอโทษผมไม่ได้ทำอะไรผิด...ด้วยเสียงแข็ง..ผมไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้..ผู้หญิงคนนี้มีความสวยแค่ภายนอกแต่นิสัยไม่ดีเหมือนอย่างที่พ่อแม่คิดหรอกครับ...พ่อแม่ของเพทายและเ้าสัวถึงกับหน้าซีดไปสักพัก..แต่มีเสียงพ่อเพทายที่พูดจาด้วยน้ำเสียงเข้มและดังว่า..ถึงอย่างไงแกก็ต้องแต่งงานกับหนูแหวนเพราะงานได้เชิญแขกไปแล้ว..ไหนจะหน้าตาทางสังคมและทำการจัดเตรียมงานไปแล้ว50เปอร์เซ็นกำหนดวันแต่งงานไปแล้วด้วย..แกจะรับผิดชอบความเสียหายไหวไหมหละ....เพทายจำเป็จะต้องแต่งงาน...ทำให้หมดโอกาสขอเลื่อนแต่งงานหมดหวังที่จะได้อยู่กับมุกคนรัก
ส่วนมุกกลับไปถึงบ้าน..พ่อของมุกก็ออกจากโรงพยาบาลพอดี..พ่อดีขึ้นหรือยังค่ะมุกถามพ่อด้วยเสียงที่อ่อนโยน..ตาบุญตอบกลับด้วยเสียงหนักแน่น..พ่อไม่ป็นไรแล้วลูก..พ่อแค่ความดันต่ำ..วันนั้นพ่อคงนอนดึกนอนไม่ค่อยหลับและไม่ได้ทานข้าวเช้าพ่อเลยหน้ามืดและเป็ลมไป...มุกตอบพ่อด้วยเสียงนุ่มนวลพ่อสบายดีก็ดีแล้วค่ะหนูอดเป็ห่วงพ่อไม่ได้วันหลังพ่ออย่านอนดึกและทานข้าวให้ตรงเวลานะคะ..หนูเป็ห่วงค่ะ
วันรุ่งขึ้นพ่อส่งมุกไปทำพิธีบวชชีแบบโกนหัวแล้วมุกต้องถือศีลแปดปฏิบัติธรรมเป็เวลา7วันนับจากนี้..ตาบุญอวยพรให้มุกลูกสาวตั้งใจถือศีลปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัดเพื่ออนุโมทนาบุญให้เ้ากรรมนายเวรที่ทำไว้แต่ชาติปางก่อนทั้งที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจก็ดีเผื่อช่วยให้เ้ากรรมนายเวรเอาอโหสิและลดหย่อนจากกรรมหนักเป็เบาได้...
เมื่อการถือศีลมาครบกำหนด7วันแล้ววันสุดท้ายวันที่7มุกได้นั่งสมาธิหน้าลูกแก้วแล้วเห็นญาณนิมิตเมื่ออดีตชาติที่แล้วตอนแย่งลูกแก้วกับน้องสาวฝาแฝดลูกแก้วลูกนั้นเป็ของมุก..มุกกำลังนั่งเล่นลูกแก้วริมน้ำแต่น้องสาวฝาแฝดได้ดึงแย่งลูกแก้วไปเล่นตอนเด็กมักไร้เดียงสามุกกำลังจะดึงลูกแก้วกลับแต่น้องสาวมุกเผลอหงายลื่นตกลงน้ำไปทำให้จมน้ำไปต่อหน้าต่อตา...มุกเป็เด็กที่ว่ายน้ำไม่เป็ทำให้.ไม่สามารถช่วยน้องสาวได้น้องสาวจึงจมน้ำหายไปกับลูกแก้วใบนั้นขณะที่น้องสาวกำลังจะจมน้ำได้สาปแช่งมุกไว้ทำให้เกิดอาถรรพ์ทำให้ให้จะต้องพลัดพรากจากคนที่มุกรักและไม่มีความสุขกับคนรักหลังจากนั้น...ลูกแก้วใบนั้นก็มาโผล่อีกทีที่บ้านสวนของพ่อในชาติปัจจุบัน..เมื่อมุกครบอายุวัยเบญจเพศ...ส่วนน้องสาวก็กลับชาติมาเกิดเป็คุณแหวนในชาติปัจจุบัน..จึงทำให้คุณแหวนมักจะคอยแย่งของรักที่เป็ของมุกทุกอย่างรวมถึงเพทายด้วย
เมื่อมุกได้รับรู้ถึงอดีตชาติแล้วน้ำตาแห่งการเสียใจและสำนึกผิดน้ำตาที่บริสุทธิ์ก็ไหลลงมาอาบแก้มมุก ทำให้ลูกแก้วที่อยู่ตรงหน้ามุกแสงสว่างเริ่มหายไปและค่อยมืดลงทำให้อาถรรพ์ที่หลวงตาเคยบอกไว้เื่ความรักหมดไปมุกสามารถแต่งงานกับคนที่รักได้แล้วโดยคนรักจะไม่เสียชีวิตแต่ลูกแก้วยังคงอยู่และจะหายไปพร้อมกับมุกตอนมุกหมดอายุไขบนโลกใบนี้ไปแล้ว
วันนี้มุกลาสิกขาออกจากสมณะชีมาเป็
ฆารวาสแล้วก่อนไปหลวงตาพูดกับมุกต่อไปจงเป็คนยึดมั่นในความดี.เพราะตอนนี้มีปาฏิหาริย์์ท่านได้ห็นใจในความดีงามและความรักอันบริสุทธิ์ของมุกทำให้อาถรรพ์ที่ไม่มีวันลบได้สามารถหมดหายไปด้วยความดีของมุก..หลังจากนั้นมุกลาหลวงตากลับกรุงเทพฯก่อนขึ้นเครื่องกลับมุกบอกลาตาบุญผู้เป็พ่อ...ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน.พ่อมุกกลับก่อนนะ พ่อดูแลตัวเองดีๆนะคะแล้วมุกจะกลับมาเยี่ยมอีกนะ...ตาบุญตอบกลับมุกด้วยน้ำเสียงสดชื่น..มุกก็เหมือนกันนะลูก...ไม่ต้องเป็ห่วงพ่อ..พ่อดูแลตัวเองได้..มุกเดินทางปลอดภัยนะลูก..พร้อมมอบวิกผมที่ซื้อมาเตรียมให้ลูกสาวใส่ไปเพราะกว่าผมจะงอกออกใหม่คงอีกนาน
เมื่อมุกกลับมาที่บริษัททำงานอีกครั้ง..มุกก็ไม่ได้เจอเพทายเหมือนทุกครั้ง...เพทายกำลังเสียใจที่จะต้องแต่งงานกับคนที่เขาไม่ได้รัก..่นี้เขาดื่มหนักทุกเย็น..ทำให้เขาไม่เข้ามาบริษัท...ไม่เหมือนเพทายคนเก่าที่มุ่งมั่นกับงานเหมือนแต่ก่อน.....เพทายนิสัยเปลี่ยนไปเวลาเมาก็บ่นคิดถึงมุกและบ่นอยากตาย..ซึ่งไม่เหมือนคนที่จะแต่งงานอีกไม่กี่วัน
หลังจากมุกกลับมาทำงานและอาถรรพ์ได้ถูกล้างไปหมดแล้ว..เธอกำลังหาทางติดต่อเพทายและปรับความเข้าใจกับเขาอีกครั้ง