จะโทษใคร
" ที่นี่แหละครับนาย " ชายหนุ่มร่างสูงชี้ตำแหน่งบอกจุดเมื่อทั้งคู่เดินมาถึงจุดหมาย
เย่วเฟิ่งค่อยๆก้าวเท้ามายังป้ายชื่อที่อยู่หน้าหลุมศพของหญิงสาว
ภาพในวันวานที่ยังมีกันและกันหลั่งไหลเข้ามาในหัว หยาดน้ำตาไหลรินเมื่อสายตาสบเข้ากับชื่อของเธอที่ตั้งเด่นอยู่ตรงหน้า
ร่างใหญ่คุกเข่านั่งลงอย่างหมดแรง มือหนาค่อยๆเอื้อมไปลูบคลำตัวอักษรที่สลักอยู่บนแผ่นป้าย
" เมย์ อึก...อึก ฮือ " ลูกน้องคนสนิทก้าวถอยหลังเมื่อเห็นแผ่นหลังหนาโยกไหว แม้จะไม่รู้จักคนรักเก่าของเ้านายเป็การส่วนตัวแต่เื่ราวความรักของทั้งคู่ลู่จื่อเหลียงรับรู้เป็อย่างดี
เย่งเฟิ่งใช้เวลาอยู่ที่สุสานฝังศพของเมธิญานานร่วมสองชั่วโมงเขาจึงเดินออกมาด้านหน้าตรงจุดที่อาเหลียงจอดรถรออยู่
" นายโอเคมั้ยครับ "
" .... " นายน้อยตระกูลจางพยักหน้า ขายาวก้าวขึ้นรถทันที
" นายจะไปไหนต่อครับ " ลูกน้องคนสนิทเอ่ยถาม
" โรงพยาบาล H " เสียงทุ้มตอบกลับด้วยแววตาหม่นเศร้า
" ครับ " อาเหลียงเงยหน้าขึ้นมองกระจกด้านหลังก็เห็นเ้านายหนุ่มนั่งเบนหน้าออกนอกหน้าต่าง เมื่อเห็นเ้านายเป็ทุกข์เขาที่เป็ลูกน้องก็ย่อมรู้สึกเป็ทุกข์ตามไปด้วย
" ไม่ต้องรอหรอกนะ นายมีอะไรก็ไปทำเถอะ " เย่วเฟิ่งเอ่ยกับลู่จื่อเหลียงเมื่อทั้งคู่เดินทางมาถึงโรงพยาบาล H
" ครับ "
รถยนต์คันหรูวิ่งออกจากลานจอดรถหน้าโรงพยาบาลพร้อมๆกับร่างสูงที่ก้าวตรงไปยังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ เย่วเฟิ่งแจ้งจุดประสงค์ของการมาที่นี่ให้พนักงานสาวด้านหน้ารับรู้ ไม่นานเขาก็ถูกเชิญให้ขึ้นไปยังชั้นบนสุดที่เป็ห้องทำงานของผู้บริหารโรงพยาบาล
" wow! ... เป็เกียรติจริงๆที่โรงพยาบาล H ได้มีโอกาสต้อนรับประธานจาง เชิญนั่งครับ เชิญนั่ง "
" กวนตีน "
" หึ ... ลมอะไรหอบนายมาถึงที่นี่ " ผู้บริหารหนุ่มเอ่ยถามคนที่นั่งอยู่ตรงงหน้า
" เมย์ตายได้ยังไง ? "
" มันไม่สายไปหน่อยเหรอมาถามเอาตอนนี้ " ทอยเอ่ยขึ้น
" นายแค่ตอบในสิ่งที่ชั้นถาม " คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามผู้บริหารหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ
" หึ...นายก็เป็ซะแบบนี้ ไม่เคยคิดจะถามความรู้สึกของคนอื่น เมย์เสียใจมาก...ตรอมใจจนร่างกายไม่มีแรงสู้ สุดท้ายโรคต่างๆก็แทรกซ้อน ในที่สุดเมย์ก็ไม่ไหว อ่ะ...นี่ผลการรักษา่สุดท้ายของเมย์ " พูดจบทอยก็เปิดลิ้นชักหยิบแฟ้มเอกสารแล้วยื่นให้คนที่นั่งอยู่ตรงหน้า
เย่วเฟิ่งหยิบสิ่งที่เพื่อนส่งมาให้แล้วเปิดออกดูอย่างช้าๆ ตัวอักษรใต้ภาพทำให้คนอ่านถึงกับมือสั่น คำบรรยายต่างๆชี้ชัดว่าผู้ป่วยทรมานกับโรคที่เป็อยู่มากแค่ไหน เป็เพราะเขา...มันเป็เพราะเขาคนเดียว
" เมย์รอให้นายกลับมาง้อ...เธอคิดเสมอว่านายจะกลับมา เธอรออยู่ปีกว่าจน...เอ่อ จนเริ่มหมดหวัง " ทอยเองก็เอ่ยเสียงสั่นเมื่อคิดถึงเหตุการณ์่นั้น เขาเองก็เป็คนที่รักเธอมาก หากเพียงแค่เธอเปิดใจให้เขาบ้างเื่ทุกอย่างคงง่ายกว่านี้
ปึก...เย่วเฟิ่งลุกขึ้นยืนแล้วทุบมือลงบนโต๊ะทำงานของผู้บริหารที่เป็เพื่อนรักของตนอย่างแรง
" แล้วทำไมนายไม่บอกชั้นว่าเมย์ป่วยหนักแบบนี้ " เสียงทุ้มตวาดขึ้น
" แล้วใครกันที่มันตัดช่องทางการติดต่อ ส่งลูกน้องให้ไปหาก็โดนทำร้ายกลับมาแล้วเื่อะไรที่ชั้นจะส่งลูกน้องให้ไปตายด้วยวะ " ทอยเองก็ะเิอารมณ์กลับเช่นกัน
ไม่ใช่ว่าเขาอยากจะปิดบังเื่ราวของเมธิญาแต่เพราะคนที่นั่งอยู่นี่ต่างหากที่ไม่ยอมรับฟัง หลังจากที่บอกเลิกเมธิญาแล้วเย่วเฟิ่งก็เดินทางกลับประเทศจีนบ้านเกิดของตัวเองและไม่ติดต่อเพื่อนคนไหนเลย จนวันหนึ่งเขาพบเมธิญาเดินอยู่ริมถนนคนเดียว สายตาของเธอดูล่องลอยจนเขาอดเป็ห่วงไม่ได้ก็เลยขับรถตามไปเงียบๆ เธอเดินไปเรื่อยๆไม่สนใจคนรอบข้างกระทั่งผ่านไปชั่วโมงกว่าทอยก็เห็นร่างของเธอทรุดลงกับพื้น เขารีบเปิดประตูรถและวิ่งไปอุ้มเธอพาส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่าโรคของเธอไม่มีใครรักษาได้นอกจากตัวเธอเอง
ไข้ใจ....ใครก็ช่วยไม่ได้
หลังจากวันนั้นทอยก็เข้ามาดูแลเธอกระทั่งเมธิญาจากไป.......
"..... " เย่วเฟิ่งเงียบ เขานึกย้อนไปใน่เวลาที่เพื่อนรักเอ่ยถึง ่แรกที่เขากลับมาเรียนมหาวิทยาลัยต่อที่บ้านเกิด เพื่อนๆที่อเมริกาก็ติดต่อกลับมาถามข่าวคราวบ้างแต่เพราะกลัวว่าหัวใจจะทนไม่ไหว เขาเลยเลือกที่จะตัดเพื่อนทุกคนที่อเมริกาให้หมด ไม่รับรู้ ไม่สนใจ ไม่ส่งข่าวใดๆทั้งสิ้น จนผ่านไปได้เกือบปีลูกน้องก็เข้ามารายงานว่ามีคนมาขอเข้าพบเป็ลูกน้องของเพื่อนของเขาที่อมริกา
กระนั้น...เย่วเฟิ่งก็ใจแข็งไม่ยอมให้พบ แถมยังให้ลูกน้องของตัวเองจัดการส่งสอนกลับไปด้วยเพื่อไม่ให้เพื่อนแต่ละคนส่งลูกน้องกลับมาอีก
เมื่อรู้แล้วว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็เพราะตัวเขาเองร่างสูงจึงลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไปโดยไม่ได้เอ่ยลาเ้าของห้องแต่อย่างใด ทอยส่ายหน้าให้เพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เขาและเพื่อนในกลุ่มไม่ได้ติดต่อกับเพื่อนคนนี้ั้แ่ที่เจย์หรือเย่วเฟิ่งเดินมาบอกว่าจะกลับไปเรียนที่ประเทศจีนและจะไม่กลับมาที่อเมริกาอีก กระทั่งเขาได้เจอกับเมธิญาในวันนั้น
ไม่มีใครรู้ถึงเหตุผลของการจากไปของเจย์...รวมถึงเมธิญา
" เป็อย่างที่คิดยูคิดไว้จริงๆ เจย์มาที่นี่ " ทอยหยิบโทรศัพท์กดโทรหาใครบางคน
1K
