รุ่งเช้า เฟยหลงก็กำลังคิดจะอำลาจากไป แต่ศิลานักปราชญ์เอ่ยขึ้นมาว่า
“ ในหุบเขาอัสนีแห่งนี้ มีแก่นหินอัสนี อยู่มากมาย เ้าสามารถนำมันไปหลอมรวมสร้าง พลังงานอนันต์ ให้กับเ้าหุ่นอัสนีได้ และอีกอย่างหนึ่ง หากเ้าฝึกวิชาในคัมภีร์นิรันดร์ เ้าก็สามารถเดินปราณเทพยุทธ์ได้ โดยที่เ้าสามารถดูดพลังธรรมชาติมาใช้ให้เป็ประโยชน์ได้อีกด้วย”
“ แล้วข้าจะต้องทำอย่างไรดี”
“ ก่อนอื่นเ้าศึกษาคัมภีร์นิรันดร์ แล้ว สร้างกระดูกให้เป็ทองคำ เปลี่ยนเส้นเอ็นในร่างให้เป็เส้นเอ็นเทพเ้า เปลี่ยนเนื้อหนังเป็กายาะจากนั้นเ้าก็ลองดึงดูดพลังธรรมชาติ เข้ามาใน ห้วงจิติญญาของเ้า เพื่อเก็บเอาไว้เป็พลังในการต่อสู้ต่อไป”
เฟยหลงพยักหน้า แล้วออกไปบอกกับพี่ จินอู่ ว่าเขาของฝึกตนอีกสักพัก ยังไม่จากไป หลังจากนั้น ก็เริ่มอ่านคัมภีร์นิรันดร์แล้วเริ่มเดินพลังตามแนวทางของคัมภีร์ ซึ่งเฟยหลงสามารถ เดินพลังปราณได้อย่างง่ายดาย เพราะว่าการเดินพลังเช่นนี้ ช่างคล้ายกับ คัมภีร์ของตระกูลเจียง ของเขายิ่งนัก แต่ว่า คัมภีร์ของเซียงเอ๋อนั้นทำให้เขาเข้าใจลึกซึ้งมากกว่า เฟยหลงใช้เวลา เดินพลังจนสามารถดึงพลังธรรมชาติเข้ามาในร่าง เพื่อสร้างกระดูกในร่างกายเป็ทองคำ ไปทั้งร่าง ส่วนเส้นชีพจรปราณก็ถูกทะลุทะลวง จาก 400 จุดพุ่งพรวดเดียวไปจนถึง 700 จุดไปอย่างรวดเร็ว
ิัก็เกิดการลอกออกมาเป็แผ่นๆ แล้วสุดท้ายก็กำเนิดิัใหม่ออกมากลายเป็สีขาวนวลเหมือนหิมะ แต่ก็ยังคงมีมัดกล้าม ที่สวยงามอยู่ไม่หายไปไหน
“ เวลานี้ ข้ารู้สึกเหมือนจะเหาะได้เลยนะอาจารย์”
“ วิชานี้เป็ส่วนหนึ่งของคัมภีร์นิรันดร์ เป็คัมภีร์ของเทพเ้า ปกติคนทั่วไปไม่สามารถฝึกฝนได้ เ้าสามารถฝึกฝนได้ถือว่า์ได้เมตตาเ้าแล้ว เ้าเริ่มดูดซับพลังจากแก่นอัคคีก่อนเลย”
เฟยหลงนำแก่นอัคคี ออกมาวางแล้วใช้มือััแก่นอัคคี แล้วทำการดูดซับพลังเข้าไปไม่นาน ในห้วงจิติญญาของเข้าก็มีแท่งสี่เหลี่ยมปรากฏขึ้น เป็มีเปลวไฟสีน้ำเงินลุกไหม้อยู่รอบๆ เฟยหลงสงสัยยิ่ง ว่าแท่งอัคคีน่าจะเป็สีแดง แต่ทำไมกลายเป็สีน้ำเงินสว่างจ้าไปทั่ว ทำให้พลังปราณในร่างเกิดแผ่ขยายพลังเพิ่มขึ้นไปอีก ทำให้พลังปราณเทพยุทธ์พุ่งขึ้นไปอีก 10 ระดับ กลายเป็ พลังปราณเทพยุทธ์ระดับที่ 50 แล้ว เฟยหลงลืมตาขึ้นมาแล้ว ถามศิลานักปราชญ์ว่า
“ อาจารย์ ทำไมแท่งอัคคี ที่อยู่ในห้วงจิตของข้ากลายเป็ สีน้ำเงินไม่ใช้สีแดง?”
“ มันถูกเปลวไฟสีน้ำเงิน หลอมรวมเข้าไป ต่อไปมันจะกลายเป็อาวุธชั้นเลิศให้เ้าเลยทีเดียว”
เฟยหลง ยกมือขึ้นมา ปรากฏว่ามีเปลวไฟสีน้ำเงินออกมาเป็ลูก ๆ ตามที่เข้ากำหนดขึ้น แล้วลองขว้างใส่ ต้นไม้ออกไป ทำให้ต้นไม้ นั้นถูกเผาไหม้ไปอย่างรวดเร็ว
“ ร้ายกาจจริงๆ สามารถนำออกมาขว้างเป็ ะเิเพลิงเช่นนี้ได้ด้วย หากข้าสามารถสร้าง ลูกบอลเพลิง แล้วนำพลังไฟนี้ใส่เข้าไป ก็จะกลายเป็อาวุธที่ไม่ธรรมดาจริงๆ” เฟยหลงนำ แผ่นโมลินัมกันความร้อนออกมาหลอมรวมกันเป็ลูกบอล แล้วลองสร้างเพลิงเข้าไปในแผ่นโมลินัน จนกลายะเิเพลิงขึ้นมา แล้วนำไปติตั้งให้กับหุ่นพิทักษ์ทุกตัว กลายเป็ะเิเพลิงเทพเ้า ที่น่าหวาดหวั่นที่สุด คราวนี้ หากเจอศัตรูมากๆ เขาก็ไม่กลัวเกรงแล้ว
เฟยหลงเดินออกมาจากห้องพัก ไปพบกับ พี่จินอู่ สอบถามเื่แก่นหินอัสนีผู้คนเฝ้าตามหากันว่า มีอยู่ที่ใดบ้าง
“ ความจริงแล้ว พวกเราที่อยู่ในสำนัก ล้วนได้หินอัสนี มาฝึกฝนไม่จำกัดอยู่แล้ว
แต่ว่า แก่นหินอัสนีนั้น เป็สิ่งที่หายาก นานๆ จะมีคนพบเจอ เพราะแก่นหินอัสนีนั้นเป็พลังงานที่ดูดซับเข้าไปไม่มีวันหมด ไม่เหมือนกับ หินอัสนีธรรมดา พอถูกดูดซับเข้าไป ก็สูญสลายหายไปแล้ว”
“ พี่จินอู่ พอจะบอกได้ไหม ว่า มีคนเคยพบแก่นหินอัสนี ที่ไหนมาก่อน”
“ ไม่ทราบเหมือนกัน ผู้ที่เคยมีแก่นอัสนี ก็ไม่มีใครเล่าให้ผู้อื่นฟังหรอก แต่อาจารย์เคยบอกว่า มันน่าจะอยู่ บนยอดเขาอัสนีนี่แหละ ที่นั่นมีฟ้าผ่าลงมาตลอดเลยคิดว่า สาเหตุที่ฟ้าผ่าหนาแน่นขนาดนั้น บางที เป็เพราะประจุไฟฟ้าที่นั้นน่าจะมีมากที่สุด แก่นอัสนีน่าจะอยู่ที่นั้น แต่ว่าเ้าอย่าคิดฝันเลย จะเอาชีวิตไปทิ้งเสียเปล่า”
“ ขอบคุณพี่จินอู่ ข้าจะระวังตัว”
“ เอ๋ นี่เ้าจะไปจริงรึ?”
“ ใช่ พี่จินอู่พาข้าออกจาก สำนักเทพอัสนีด้วยเถอะ”
“ เฮ้อ.. แล้วแต่เ้า ระวังตัวด้วย”
พี่จินอู่ พาเฟยหลงออกมาจาก สำนักแล้วชี้ทางขึ้นไปยอดเขา แล้วมอบเสื้อกันฟ้าผ่าให้ 1 ตัว แล้วมอบรองเท้าที่มีแผ่นทองแดงเป็ส่วนผสมให้ 1 คู่ เป็สิ่งป้องกันฟ้าผ่า ที่สำนักเขาสายฟ้า เอาไว้ใช้ป้องกันสายฟ้า
“ ขอบคุณ พี่จินอู่” เฟยหลงซาบซึ้งในความมีน้ำใจ ของ พี่จินอู่ยิ่งนันก
เฟยหลงเดินขึ้นไปอย่างช้าๆ เพื่อจะไปให้ถึงยอดเขา ซึ่งมีสายฟ้าผ่านลงมาอย่างหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ มีสายฟ้าหลายสายพุ่งเข้ามาใส่ เฟยหลงแต่ว่า ถูกเฟยหลงใช้ดูดซับพลังธรรมชาติเข้าไปเก็บเอาไว้ใน ห้วงจิตของเขา ซึ่งบัดนี้กว้างใหญ่ขึ้นคล้ายสระน้ำที่กว้างขวาง แต่ว่ายังไม่สามารถรวมรวมขึ้นมาเป็แท่งพลังงานได้
แม้เฟยหลงจะลองทำแล้วก็ตาม แต่การดูดซับพลังจากธรรมชาติก็ทำให้เขาไม่ต้องกลัวสายฟ้าอีกต่อไป
พอก้าวขึ้นไปถึงยอดเขาอัสนี ก็ปรากฏว่ามีสายฟ้าที่เส้นใหญ่ขึ้นหนาแน่นขึ้น แต่ว่าเฟยหลงถูกสายฟ้ากระแทกใส่ถึงแม้ไม่ตาย แต่ก็บอบช้ำพอสมควร ทำให้ไม่สามารถขึ้นไปได้ง่ายๆ แต่แล้วเฟยหลงก็เดินฝ่าเข้าไปจนได้ พบว่าด้านหน้า มีเสียงคนต่อสู้กัน เฟยหลงแอบมองอยู่ตรงโขดหิน เห็นชายชรา สองคนอายุน่าจะเกินกว่า 100 ปีแล้ว กำลังต่อสู้กัน ะเืเลือนลั่นไปทั้งยอดเขา ชายชราคนแรกมีหนวดเคราสีเงิน สวมชุดสีเงิน อีกคน มีหนวดเคราสีขาว สวมชุดสีขาวทั้งตัว
ทั้งสอง ต่อสู้กันโดยใช้พลังจ้าวจักรวาลขั้นสูงด้วยกันทั้งคู่ เฟยหลงไม่รู้ว่าขั้นไหน
แต่ว่าต้องไม่ต่ำกว่า ขั้นที่ 12 แน่ ทั้งสองปะทะฝ่ามือกันในท่าสุดท้าย มีพลังอัสนีสายฟ้าพุ่งออกมาจากฝ่ามือของของทั้งคู่ เปรี้ยง !!
ทั้งสองคนยังยืนปล่อยพลังอัสนีสายฟ้าใส่กัน
ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงธนูแหวกอากาศออกมา ฟิ้ว !! พุ่งทะลุหน้าอกของชายชราชุดขาว จนเสียงสมาธิ จึงถูกพลังอัสนีสายฟ้าของอีกฝ่าย กระแทกกระเด็นไป
“ บัดซบ นี่แกกล้าลอบกัดข้ารึ?” ชายชราชุดขาวเืไหลทะลุอกออกมาไม่หยุด
“ ลู่ต้าเซิน มอบกล่องสมบัติ ของอาจารย์มาให้ข้า แล้วข้าจะปล่อยเ้าไป ในเมื่อเ้าไม่อยากได้พลังของท่านอาจารย์ เ้าจะเก็บเอาไว้ให้ใคร”
“ อาจารย์กล่าวไว้ไม่ผิด เฉาเกอ เ้ามันคนโลภ เห็นแก่ตัว หากว่ามอบสมบัติให้เ้าไป เ้าต้องไปสร้างความเดือดร้อนให้กับ คนทั่วไปอย่างแน่แท้”
ขณะนั้นชายหนุ่มผู้หนึ่งถืออาวุธธนู เดินออกมาประกบชายชราที่มีหนวดเคราสีเงิน
“ ท่านอาจารย์ เสียเวลาไปใย พวกเรารีบจัดการ แล้วแย่งชิง กล่องสมบัติ มาก็สิ้นเื่”
“ ใจเย็นก่อน มันไม่ได้เก็บกล่องสมบัติของอาจารย์ เอาไว้กับตัวหรอก มันต้องเก็บเอาไว้อีกที่หนึ่งแน่ ต้องบังคับให้มันบอกมาให้ได้” เฉาเกอ เอ่ยจบก็ยกมือปล่อยพลังอัสนี พุ่งออกไป ชายชราชุดขาวยกมือมาต้านแต่ไม่สามารถต้านได้แล้ว เพราะพลังชีวิต เริ่มไหลออกจากร่างกาย จะหมดแล้ว เพราะธนูสายฟ้าที่ยิงมานั้นอาบยาพิษร้ายแรงเอาไว้ จึงถูกอัดกระเด็กกลิ้งไปเือาบไปทั่วร่างกาย
“ ศิษย์น้อง เ้ายอมมอบสมบัติของอาจารย์มาเถอะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเ้า”
เฉาเกอเดินเข้าหา ลู่ต้าเซินอย่างช้าๆ
“ ฝันไปเถอะ แม้ข้าตายก็ไม่มีวันมอบให้คนอย่างเ้า”
“คิดหรือว่าข้าจะเปิดปากเ้าไม่ได้"เฉาเกอยกมือขึ้นฟ้า อัสนีสายฟ้าพุ่งลงมาจากฟ้า ฟาดเข้าใส่ร่างของลู่ต้าเซินอย่างรุนแรงทันที เปรี้ยง !! ร่างของลู่ต้าเซินหายไปแล้ว
สองศิษย์อาจารย์มองไปอีกมุมหนึ่งเห็นเฟยหลงพยุงร่าง ของผู้เฒ่า ลู่ต้าเซินเอาไว้ โดยมีเ้าแมวเหมียวเป็คนดึงตัวหลบจากสายฟ้าที่ฟาดลงมาได้อย่างหวุดหวิด
“ แกเป็ใคร บังอาจมายุ่งเื่ราวของสำนัก สำนักเทพเ้าอัสนีบาตสายฟ้าของเรา”
“ ข้าเองก็ไม่ได้อยากยุ่งเกี่ยวนัก แต่ข้าเห็นคนแก่ถูกลอบทำร้ายโดยคนหนุ่มแบบนี้ข้าทนดูไม่ไหวเท่านั้นเอง” เฟยหลงไม่ได้กลัว ชายชุดเงินนี้เลย
“ พ่อหนุ่ม เื่นี้เ้าไม่เกี่ยว พลังของเ้าแค่เพียง จ้าวจักรวาลขั้นสาม ส่วนเฉาเกอมัน อยู่ในขั้น 12 แล้ว เ้าไม่อาจสู้มันได้หรอก” ลู่ต้าเซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น
“ ไม่ต้องห่วง พวกมันทำอะไรข้าไม่ได้หรอก” เฟยหลงมองลูกศิษย์ที่ มีพลังจ้าวจักรวาลขั้นที่ 6 อย่างไม่ใส่ใจ
“ อาจารย์ ข้าขอจัดการมันเอง”
“ อาตี้ ระวังตัวด้วย”
อาตี้ เคลื่อนไหวออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว แล้วยิงธนูออกไป เล็งที่หัวเฟยหลงทันที ฟิ้ว!
ลูกธนูพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว แต่ว่า มีหุ่นพิทักษ์ทั้ง ห้าคนปรากฏขึ้นขวางหน้า เฟยหลงเอาไว้ แล้วธนูก็ ถูกพลังเกราะักระแทกหักออกไป
อาตี้แค้นมาก คว้าธนูออกมาอีก สามดอกเตรียมยิงใส่ แต่ว่าอยู่ดี ดี ก็มีเข็มับิน พุ่งเข้ามาจากด้านหลังปักเข้าที่กลางหลัง ฉึก !!!
อาตี้ ถึงกับล้มไปคุกเข่าที่พื้น หุ่นอัคคี ดีดลูกะเิเข้าใส่ก่อนทันที ตูม !!
เฉาเกอรีบพา อาตี้ หลบออกมาอย่างทันท่วงที มิเช่นนั้นร่างแหลกเหลวไปแล้ว
“ ไอ้หนุ่ม คิดหรือว่า หุ่นกระป๋องของเ้านี้ จะหยุดข้าได้ เตรียมตัวตายให้หมดเลย”
เฉาเกอ ยกมือทั้งสองขึ้นฟ้า มีสายฟ้าเส้นใหญ่หลายสิบเส้น ปรากฏออกมา แล้วมันเคลื่อนตัวเข้าใส่ เฟยหลงกับหุ่นทั้งหมด หากทุกคนโดนพายุอัสนีลูกนี้ คงต้องกลายเป็ ตอตะโกกันทั้งหมดแน่ แต่ว่า เฟยหลง ะโไปยืนด้านหน้า แล้ว ยกมือขึ้นเช่นกัน แล้วทำการดูด พลังอัสนี สายฟ้า มาเข้าร่างของตนจนหมด ทำให้ สายฟ้าไม่สามารถทำอะไร เฟยหลงได้เลย สร้างความใให้กับ เฉาเกอยิ่งนัก
“ นี่แกเป็ใครกันแน่?”
“ เื่อะไรต้องบอกเ้าด้วยล่ะ” เฟยหลงตบหยกพลังของจ้าวแห่งดวงดาวเฉินเสี่ยวเทียน ที่เซียงเอ๋อมอบให้เขา เพื่ออยากรู้ว่า มันจะใช้งานได้จริงหรือเปล่า
พอตบพลังเข้าไปกระตุ้น พลังของเฟยหลงก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด ไม่รู้ว่าขั้นไหนกันแน่
จู่ ๆ ก็มีพลังหมัดแปลกประหลาด เข้ามาในหัว ทำให้เฟยหลงต้องเอ่ยปากพูดตามไปว่า
“ หมัดสยบฟ้า พิชิตจักรวาล”
แล้วพลังของหมัดก็กลายเป็เงาหมัดพุ่งออกไป จากหมัดเล็ก กลายเป็เงาหมัดที่ใหญ่ขึ้น ๆ จนไปถึงด้านหน้าของเฉาเกอ ที่ไม่ได้หลบเลี่ยงอะไร เพราะว่าเห็น พลังจ้าวจักรวาล ของ เฟยหลงมี เพียงแค่ขั้นที่ 3 เท่านั้น จึงปล่อยหมัดอัสนีสายฟ้า ขั้นที่ 12 ออกมาปะทะด้วย ตูม !!!!!
ร่างของ เฉาเกอ และ อาตี้ ที่อยู่เคียงข้างกัน ถูกพลังอันมหาศาลกระแทกกระเด็นไปลิ้ว เสื้อเกราะ เสื้อผ้า ล้วนถูกพลังกระแทกสูญสลายหายไป เฉาเกอดึงร่างของอาตี้มาบังตนเอาไว้ ทำให้ อาตี้ค่อยๆ สลายหายไป แล้วตัวเองก็รีบฉีกตัวหลบไปทางซ้าย แต่ก็ยังาเ็สาหัสอยู่ดี ร่างกายไร้อาภรณ์ติดกาย ปลิวหายไปหลายร้อยลี้ ูเาที่อยู่ในรัศมีหมัด ล้วนถูกทำลายไปไม่มีเหลือ
เฟยหลงมองที่หมัดของตัวเองอดรำพึงเบาๆ ขึ้นมาว่า
“ นี่หรือคือพลังของจ้าวดวงดาว นี่ถ้าต่อยลงไปที่พื้น ดวงดาวดวงนี้คงะเิแน่ๆเลย”
ลู่ต้าเซินเห็นเช่นนี้ ก็เอ่ยด้วยความใเช่นกัน
“ นี่มันพลังหมัดอะไรกันนี่ ช่างมหัศจรรย์ล้ำลึกจริงๆ”
“ นี่คือ พลังจากหยกเก็บพลังของท่านจ้าวแห่งดวงดาว เฉินเสี่ยวเทียน”
“ เ้าเป็ศิษย์ของเขารึ?”
“ เปล่าหรอก ข้าเพียงรู้จักกับ บุตรีของเขา เลยให้มาใช้ได้เพียงสามครั้งเท่านั้น
แต่ตอนนี้เหลือเพียงสองครั้งเท่านั้น ท่านผู้เฒ่า เป็อย่างไรบ้าง”
เฟยหลงรีบเข้ามาดูอาการ แต่ว่าเขาไม่ใช่หมอ เลยได้แต่ หาผ้ามากดแผลธนูเอาไว้ แต่ลู่ต้าเซินห้ามเอาไว้
“ อย่า เตะาแของข้า มันมีพิษ ข้าได้แต่สะกดพิษมันชั่วคราวเท่านั้น ข้าคงไม่รอดแล้ว เ้าหนุ่มเ้าชื่ออะไร”
“ ข้า เจียงเฟยหลง ขอรับ”
“ เฟยหลง ช่วยพยุงข้าหน่อย”
เฟยหลงเข้ามาพยุงทันที ลู่ต้าเซินบอกให้ เฟยหลงพาไปที่ ผนังเขาที่ลึกลับแห่งหนึ่ง ด้านหน้ามีแต่หิน แต่พอลู่ต้าเซิน กดมือลงไป ก็มีประตูหิน ปรากฏขึ้นมา ทั้งสองเดินเข้าไปในถ้า
“ นี่คือสุสานของ ท่านอาจารย์เซโล ท่านเป็บุตรของเทพอพอลโล กับแม่ที่เป็มนุษย์ ครั้งนั้นท่านเทพเ้าอพอลโลถูกเนรเทศให้มาอยู่เมืองมนุษย์ 1 ปี และได้เกิดความรักกับมนุษย์ จนกำเนิดท่านอาจารย์เซโล ขึ้นมา ทำให้ท่านเซโลนั้นมีพลังเทพเ้ามาั้แ่กำเนิด แต่ท่านไม่อยากเปิดเผยกับใคร ท่านชอบอยู่อย่างสงบ พลังวิเศษที่ได้มานั้น เป็พลังอัสนีสายฟ้า เทือกเขานี้ ท่านก็เป็คนสร้างขึ้นมาเอง ท่านได้รับพลังอัสนีสายฟ้านี้ มาจากท่านเซอุส ซึ่งเป็ปู่ของท่าน
ดังนั้น ข้ากับเฉาเกอ เป็ศิษย์ เพียงสองคน เท่านั้น ก่อนที่ท่านจะละสังขาร
เฉาเกอเกิดโลภมาก มันลอบทำร้ายอาจารย์ เพื่อ้าของวิเศษของท่าน ดีที่ท่านมีเมตตา จึงละเว้นชีวิตเอาไว้ แค่เพียงขับไล่มันลงจากเขา แล้วได้สร้างอัสนีสายฟ้าปกคลุมยอดเขานี้เอาไว้ ไม่ให้ใครเข้ามา ยกเว้น คนที่เหมาะสมเท่านั้น
ซึ่งข้าคิดว่า คนผู้นั้น คือเ้า เฟยหลง”
“ ข้าเนี่ยนะ เป็ไปได้อย่างไร”
“ เ้าก็ลองดู เข้าไปหยิบกล่องนั้นดู หากว่าเ้าสามารถเข้าไปได้ แล้วเปิดกล่องได้สำเร็จ เ้าก็คือผู้ที่ท่านอาจารย์ได้เลือกเอาไว้ ของทั้งหมด จะเป็ของเ้าทันที”
เฟยหลงมองเห็นแท่นบูชา ที่มีแต่ไฟแลบแปร๊บ ๆ บนแท่นบูชามีกล่องขนาดใหญ่กล่องสีเงิน กล่องหนึ่ง เฟยหลงเดินตรงไป เพื่อจะลองหยิบกล่องสีเงินทันที
สายฟ้า ก็พุ่งผ่านไปรอบ ๆ จนหนาแน่นขึ้น เหมือนกับว่า ไม่ยอมให้เฟยหลงเข้าไปใกล้......ตอนที่21-22 อยู่ถัดไปจาก ตอนที่ 28 ครับ