อารัณมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าเง้างอนและบ่นว่าเจ็บไม่หยุดยิ้ม ๆ
“ลุกได้แล้วครับน้องไอ ตื่นมากินข้าวเร็ว”
“ไม่ตื่น ไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้าย” ร่างเล็กพลิกตัวหนีไปอีกทาง ทำเอาคนมองรู้สึกเอ็นดูปนมันเขี้ยวเล็ก ๆ
“เฮียขอโทษได้ไหมล่ะครับ เฮียอดใจไม่ไหวจริง ๆ ก็ใครใช้ให้น้องไอน่ากินขนาดนั้น เมื่อคืนเฮียเลยหยุดตัวเองไม่ได้” เขาล้มตัวไปนอนกอดเธอพร้อมทั้งซุกใบหน้าไปที่ซอกคอขาวแล้วถูไถไปมาอย่างออดอ้อน เพราะเมื่อคืนกว่าจะหยุดได้เขาก็ใช้ถุงยางหมดไปตั้งสามกล่อง
“ความผิดน้องไอเหรอคะ”
“ไม่ใช่ครับ มันเป็ความผิดของเฮียเอง ไปกินข้าวกันเถอะ” พูดจบเขาก็อุ้มเธอไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะอุ้มมาวางที่โต๊ะกินข้าวและคอยป้อนเธอไม่ห่าง จนในที่สุดไอริณก็เลิกงอนเขาไปโดยปริยาย
“ทำไมซื้อขนมมาเยอะจังเลยคะ เฮียไม่ชอบกินนี่”
“ก็ซื้อมาให้น้องไอไงครับ มีแต่ของโปรดของน้องไอทั้งนั้นเลย จะกินอันไหนดี เฮียจะได้แกะให้แล้วเอาอย่างอื่นไปเก็บ”
“เอาอะไรก็ได้ค่ะ เฮียเลือกอะไรน้องไอก็ชอบหมดเลย” เขาคงกะขุนเธอให้กลายเป็หมูแน่ ๆ เพราะบนโต๊ะมีแต่ขนมหวานทั้งนั้น และเธอเป็คนที่ไม่ออกกำลังกาย กินแล้วก็นอน ขนมพวกนี้คงทำให้เธอน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาสักสามสี่กิโลภายในอาทิตย์เดียว
“่ที่เฮียไม่อยู่อาจารย์เริ่มเื่ใหม่ไปสองเื่แล้ว น้องไอเข้าใจไหมครับ” ระหว่างที่ไอริณตักเค้กเข้าปากอารัณก็เปิดสไลด์ที่ตุลย์ส่งมาให้ใน่ที่เขาหยุดเรียนให้เธอได้ดู
“ไม่ค่อยเข้าใจค่ะ แต่ก็พอได้” ไอริณตอบขณะมองเนื้อหาในจอ เธอจำได้ว่าเรียนแล้วแต่ก็เข้าใจไม่หมดทุกอย่างเพราะอาจารย์ไปไว และผิดที่เธอสมองช้าด้วย ทำให้ทำความเข้าใจไม่ทัน
“งั้นเดี๋ยวเฮียสอนเื่นี้ แล้วเื่อื่น ๆ ก็จะเป็การติวนะครับ”
“น้องไอยังไม่พร้อมเรียนตอนนี้ค่ะ แล้วเฮียรัณโทรไปบอกคุณแม่น้องไอแล้วใช่ไหมคะว่าน้องไออยู่กับเฮียรัณ”
“โทรไปบอกแล้วเรียบร้อยครับ”
“โอเคค่ะ แต่ตอนนี้น้องไอขอกินขนมก่อน เฮียรัณติวสอนให้ตัวเองไปก่อนเลย น้องไอยังไม่พร้อม” ไอริณหยิบรีโมตมากดเปิดหนังดูพร้อมกับเคี้ยวขนมที่อารัณซื้อมาให้อย่างสบายใจ ทิ้งให้เขากอดอกมองด้วยความอ่อนใจ
“จะสอบแล้วนะครับน้องไอ”
“ก็น้องไอยังไม่อยากติวค่ะ” ไอริณทำท่าไม่สนใจ อารัณจึงเดินไปปิดทีวีทำให้เธอต้องหันไปมองค้อนใส่
“ไม่ดื้อสิครับ” เมื่อเห็นเธอเบะปากและหันหน้าหนีเขาก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“น้องไอไม่ได้ดื้อซะหน่อย เฮียรัณใจร้ายกับน้องไอ รู้งี้เมื่อคืนน้องไอก็น่าจะใจร้ายบ้าง ไม่น่าตามใจเฮียเลย”
อารัณถึงกับเถียงไม่ออกเมื่อหญิงสาวยกเื่นี้ขึ้นมาสู้
“เมื่อคืนน้องไอบอกให้พอไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง ขนาดบอกว่าเจ็บก็มีคนเอาแต่ใจขอเอาอีก น้องไอเลยอดทนตามใจ แต่พอตอนนี้สิ มาบังคับกันได้ยังไงคนนิสัยไม่ดี”
อารัณยังคงเงียบเหมือนเดิม สู้ไปก็ชนะยากอยู่ดี เขาคงต้องยอมแพ้ให้เธออีกตามเคย
“เฮียยอมแล้วครับน้องไอ ไม่ติวก็ไม่ติว” อารัณปิดไอแพดลง เขาหันไปยกตัวเธอให้ขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะเอามือสอดไว้ที่เอวคอดแล้วซบศีรษะไปบนไหล่ของหญิงสาว
“เฮียรัณขา” ไอริณที่นั่งนิ่งให้เขาคลอเคลียมาหลายนาทีก็เอ่ยเรียกเสียงหวาน
“ว่าไงครับน้องไอ”
“ตอนนี้น้องไอกับเฮียรัณเราเป็อะไรกันเหรอคะ” เธอเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมากับสถานะของตัวเองกับอารัณ
“เป็สะใภ้ของพ่อแม่เฮียก็เท่ากับว่าต้องเป็คนรักของเฮียไงครับ” เขาตอบออกไปทันทีด้วยถ้อยคำที่ชัดเจน ทำให้คนฟังยกยิ้มออกมา
“เฮียสัญญากับน้องไอแล้วนะคะว่าจะไม่ทิ้งน้องไอไปไหน ต้องอยู่ดูแลน้องไอไปจนแก่เฒ่า ตามใจไปตลอดชีวิต ห้ามผิดสัญญานะรู้ไหม”
“เฮียไม่มีวันผิดสัญญาอยู่แล้วครับ เฮียรักน้องไอนะ” ขาดเธอไปเขาก็แทบจะนอนไม่หลับเพราะไม่เคยห่างกัน ยังไงเขาก็ทิ้งเธอไปไม่ได้อยู่แล้ว
“น้องไอก็รักเฮียรัณค่ะ แล้วน้องไอก็เชื่อว่าเฮียจะไม่มีทางผิดสัญญาแน่นอน”
“ตอนแรกพ่อแม่เฮียจะให้เฮียย้ายที่เรียนด้วย เพราะบ้านไกลจากมหาวิทยาลัยเรามาก” อารัณก้มไปพูดกับเธอเมื่อนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เล่าเื่นี้ให้ไอริณฟัง
“ย้ายมหาวิทยาลัยเหรอคะ ไม่เอานะ” ไอริณรีบส่ายหน้าไปมา ถ้าเขาย้ายออกไปเธอต้องร้องไห้แน่
“แต่เฮียก็บอกพ่อแม่ไปว่าไม่ย้าย รู้ไหมครับว่าเพราะอะไร”
“กลัวน้องไอเรียนไม่จบหรือเปล่าคะ”
“ไม่ใช่ครับ”
“งั้นน้องไอก็ไม่รู้แล้ว” เธอไม่อยากเข้าข้างตัวเอง แต่สายตาที่เขามองมาก็ทำให้แก้มของเธอร้อนผ่าวเบา ๆ
“ก็เพราะทนคิดถึงน้องไอไม่ไหวไงครับ”
“เฮียรัณของน้องไอน่ารักที่สุดเลยค่ะ” ไอริณยิ้มหวานที่ตอนนี้เขาไม่ปกปิดความรู้สึกของตัวเองอีกแล้ว
“ต้องมีรางวัลแล้วไหมครับ” อารัณจิ้มนิ้วที่ข้างแก้มของตัวเอง
ไม่รอช้าไอริณก็รีบหอมที่แก้มของเขาฟอดใหญ่หลายทีจนเธอพอใจ
“ต่อจากนี้ห้ามเฮียมองผู้หญิงคนไหนนะคะ แล้วก็ต้องตามใจน้องไอมาก ๆ ด้วย เพราะน้องไอจะเอาแต่ใจให้เฮียปวดหัวเล่น”
“เฮียตามใจน้องไออยู่แล้วครับ แทบจะไม่เคยขัดใจอยู่แล้ว”
“ขอบคุณค่ะ” ไอริณยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ตอนแรกเธอแอบเสียใจเมื่อคิดว่าพอไม่ใช่พี่น้องกันความสัมพันธ์ของเธอกับเขาก็คงจะไม่สนิทกันเหมือนที่ผ่านมา แต่ใครจะรู้ว่ามันจะดีกว่าที่ผ่านมาอีก เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเองก็อยากมีแฟนที่เหมือนกับอารัณ และยังเคยคิดเห็นแก่ตัวว่าไม่ให้เขาไปดูแลใครมากกว่าเธอ
“เฮียจะดูแลให้ดีกว่าเดิมอีกนะ” เขาเองก็ดีใจที่ต่อไปนี้จะได้ดูแลและคอยหวงเธอได้อย่างเปิดเผย ไม่ต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้เวลาที่มีผู้ชายมายุ่งกับไอริณแล้ว
“เหนื่อยหน่อยนะคะ”
“เฮียรู้ว่าน้องไอมีหนุ่ม ๆ เข้าหาเยอะ แต่เฮียไม่กลัวครับ ยังไงก็ไม่มีใครสู้เฮียได้สักคนอยู่แล้ว”
859
