เครดิตภาพประกอบจากgoogle รูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายค่ะ
หญิงสาวผมสั้นประบ่าในชุดเดรสผ้ามัดย้อมสีฟ้าตัดขาวยาวคลุมข้อเท้ากำลังเดินย่ำเท้าไปตามชาดหาดเพียงลำพัง อากาศยามเช้าตรู่ช่างสดชื่นเสียจริง สักพักคนร่างบางก็ใช้มือทั้งสองรวบชายกระโปรงขึ้นเพื่อหลบคลื่นที่ซัดขึ้นฝั่งก่อนจะเดินไปหยุดที่โขดหินแล้วนั่งลงมองทอดสายตาไปแสนไกลเื่ราวในวันวานวนเวียนเข้ามาในความคิด พลันน้ำตาก็ไหลเอาดื้อๆซะงั้น
“เราเป็เด็กจะมาบอกรักครูได้ยังไงล่ะปานระพี”
“หนูรู้สึกแบบนี้จริงๆค่ะหนูผิดเหรอคะครู”
“ผิดครับครูกับศิษย์”
“หนูขอโทษค่ะแต่ช่วยรับกล่องใบนี้ไปด้วยนะคะ”
“ครับ ครูจะรับไว้นะ แต่อย่าลืมนะว่าเรายังเด็กมากนะปานระพี”
“เด็กมีหัวใจเด็กผิดเหรอคะครู”
“ผิดครับเก็บไปคิดนะครับ ชีวิตอีกยาวไกลครับ”
น้ำตาไหลเอ่อล้นสองแก้มลมทะเลยามเช้าพัดมาปะทะร่าง สักพักความรู้สึกหนาวสั่นก็วิ่งมาจับขั้วหัวใจอีกครั้งพร้อมภาพของเื่ราวเมื่อเจ็ดปีก่อนเริ่มลำดับความชัดเจนทันที
ก่อนเปิดเทอมหนึ่งวัน
“พี่ๆตัดสั้นไปหรือเปล่านี่หน้าหนูกลมขนาดนี้ไปกันใหญ่เลย”
“พอดีน่ารักจ้าไม่สั้นไปหรอกตามระเบียบโรงเรียนที่นี่เป๊ะเลยพี่ตัดมาไม่รู้กี่ร้อยหัวล่ะ”
“ฮือ….หนูไม่มั่นใจเลยทรงนี้”
ปานระพีเด็กสาววัย16ปีกำลังสาละวนกับทรงผมตัวเองหน้ากระจกบานใหญ่ซึ่งช่างตัดสั้นจนเกือบถึงติ่งหูกฎระเบียบของโรงเรียนใหม่ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในตัวอำเภอที่จะเข้าเรียนในพรุ่งนี้นักเรียนหญิงต้องตัดผมสั้นประมาณติ่งหูแต่ด้วยใบหน้ากลมๆรูปร่างค่อนข้างท่วมทำให้เด็กสาวเป็กังวลกับทรงผมใหม่ที่ขัดใจตัวเองยิ่งนัก
เปิดเทอมวันแรกบริเวณโรงเรียนที่เต็มไปด้วยนักเรียนจับกลุ่มคุยกันดังราวกับเสียงนกกระจอกแตกรังดังเซ็งแซ่ไปทั่วทั้งโรงเรียน เด็กสาวใบหน้ากลมรูปร่างท้วมผิวค่อนข้างขาวกำลังยืนลูบผมบ๊อบที่ตัดสั้นเกือบถึงติ่งหูพร้อมหยิบกระจกใบจิ๋วจากกระเป๋ามาส่องดูความผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ของตัวเอง ก่อนทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้กับทรงผมที่เพิ่งตัดมาเมื่อเย็นวาน
“นั่นหน้าแกหรือกระด้งวะ”
“ปิดเทอมไปกินควายมาเหรอแก”นิรมลกับการะเกดทักทายเพื่อนสาวคนสนิทอย่างไม่ได้สนใจว่าเ้าของทรงผมจะรู้สึกอย่างไรปานระพีมองหน้าคนทักทั้งสองคนก่อนจะเบือนหน้าหนีพร้อมพูดตัดพ้อเบาๆ
“นี่ถ้าเราอยู่ชมรมนาฎศิลป์ก็คงได้ไว้ยาวเหมือนขวัญแล้วล่ะ”
“ครูเขาเลือกย่ะอย่างเธอไม่ผ่านย่ะ”การะเกดพูดแขวะพร้อมหัวเราะชอบใจ
“ใช่ๆต้องผอมด้วยนะเธอ”นิรมลรีบเสริมพร้อมทำสีหน้าล้อเลียนเพื่อนสนิท
“หน้ากลมแถมมาตัดสั้นเกือบถึงติ่งหูอีกเซ็งมาก!!”
“รุ่นเรานี่เจอทรงผมทรมานจิตใจจังเลยเมื่อไหร่เขาจะแก้ไขกฎระเบียบเื่ทรงผมสักทีนะ”นิรมลบ่นพร้อมกับลูบทรงผมของตัวเองเช่นกัน
เสียงออดบอกเวลาเข้าแถวเคารพธงชาติเด็กนักเรียนคนอื่นๆทยอยเดินไปที่เสาธงปานระพีใช้มือจัดทรงผมบ๊อบให้เรียบร้อยพร้อมสะบัดเบาๆก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วหันมามองเพื่อนสาวสองคนที่ยังนั่งอยู่
“หูตึงเหรอเสียงออดดังทำไมไม่ลุกเดี๋ยวอาจารย์ฝ่ายปกครองก็มาตามหรอก ลุกเร็ว!”
“สงสัยวัยทองดูหงุดหงิดพิลึก”นิรมลกระซิบข้างหูการะเกดที่ยืนเข้าแถวต่อหลังปานระพีทำให้จอมขวัญเพื่อนสาวคนสนิทอีกคนหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ
่พักเที่ยงหลังจากทุกคนรับประทานอาหารกันเสร็จต่างก็พากันจับกลุ่มคุยเล่นตามอัธยาศัยส่วนปานระพียังคงนั่งส่องกระจกใบจิ๋วเพ่งพิศทรงผมตัวเองพร้อมกับบ่นตลอดเวลาทำให้นิรมลรู้สึกรำคาญจนลุกไปนั่งกับเพื่อนในกลุ่มใหญ่ใกล้ๆกันศิวาทัตเพื่อนร่วมห้องและก็เป็เพื่อนร่วมโรงเรียนเดียวกันตอนมัธยมศึกษาตอนต้นแต่อยู่คนละห้องแต่ทั้งสองก็สนิทกันพอสมควรพอเห็นปานระพีนั่งคนเดียวก็รีบปรี่เข้ามาหาแล้วแย่งกระจกจากมือเพื่อนสาวทันที
“หน้าบานผมเต๋อมีอะไรดีกับเขาบ้างนี่ ยัยซีอิ๊วขาวตราเด็กสมบูรณ์”
ปานระพีแกล้งสะบัดผมบ๊อบใส่เพื่อนชายจนปลายผมแทบโดนลูกกะตาก่อนจะตะเบ็งสุดเสียง
“แกห้ามมาลอกการบ้านฉันนะไอ้ทัต!”
ศิวาทัตแกล้งทำสีหน้าใเล็กน้อยพร้อมพูดเสียงออดอ้อนในทันที
“ล้อเล่นครับเพื่อนปานในห้องปานระพีน่ารักมากมายก่ายกองที่สุดในโลกเลยครับ”ถึงรู้ว่าเพื่อนชายแค่พูดขำๆแต่ก็พลอยทำให้สาวน้อยแก้มป่องยิ้มแก้มแทบปริถ้ามีใครชมแม้จะจริงหรือล้อเล่นก็ตามเด็กสาวแย่งกระจกกลับคืนแล้วนั่งส่องทรงผมตัวเองต่อแบบไม่สนใจคนรอบข้าง
“ฮ่าฮ่าเจอฤทธิ์เด็กเรียนเป็ไงล่ะทัตอดได้ลอกการบ้านแน่” การะเกดเดินมาพร้อมหัวเราะเยาะใส่หน้าศิวาทัต เพื่อนในกลุ่มเกือบทุกคนรู้ดีว่าศิวาทัตพยายามมาก่อกวนพูดคุยหาเื่ปานระพีเป็ประจำจนทุกคนคิดว่าศิวาทัตแอบชอบปานระพีแต่เ้าตัวยังไม่เคยปริปากบอกใครสักที
“ห้ามพูดเื่ทรงผมเราถึงไม่สวย แต่เราก็น่ารัก ใครจะทำไม?”ปานระพีตะเบ็งเสียงใส่ศิวาทัตอีกรอบก่อนที่เพื่อนๆในกลุ่มจะพากันหัวเราะอย่างชอบใจ
“ชั่วโมงต่อไปภาษาอังกฤษเบื่อจัง”
“เออ เห็นเบื่อทุกคาบเรียนแหละ”ปานระพีกระแซะนิรมลอย่างรู้ทันพร้อมหยิบคู่มือการเรียนวิชาต่อไปขึ้นวางบนโต๊ะ
“เฮ้ยวิชาอังกฤษมีครูมาใหม่นะ”จอมขวัญะโบอกเพื่อนๆในห้อง
“ครูคนใหม่ท่าทางคงแก๊แก่นะหายเบื่อแน่แก”ปานระพีรีบบอกเพื่อนสาวคนสนิท เด็กสาวแก้มป่องหัวเราะคิกคักต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงหัวหน้าชั้นบอกให้ทุกคนทำความเคารพคุณครูคนใหม่
“ครูชื่อพัศนัยคุรีนาม สอนวิชาอังกฤษครับ”
1K
![(จบ) ชายเดี่ยวที่เธอชอบ กำลังจ้องจะเล่นผม [PWP]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1745569909_15513729.webp)
