ฮอลลี่นอนอยู่อย่างเป็สุขอยู่ในอ้อมแขนของจูนในวัยเกือบสี่อาทิตย์ทารกน้อยดูจะตื่นบ่อยครั้งขึ้นราวกับจะรู้ว่าเวลาตื่นนั้นเป็เวลาเล่นของแก
ลีโอนี่เหลือบตาขึ้นมองหน้าฮ็อคซินแคลร์ อย่างไม่แน่ใจนัก มองเห็นแก้มที่แดงเรื่อขึ้นซึ่งแสดงให้เห็นว่าการที่เขาได้เห็นว่าในบ้านนี้มีเด็กเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่งทำให้เขาสามารถอ่านเื่ราวได้อย่างทะลุปรุโปร่งและมันทำให้เขาขุ่นเคืองขึ้นกว่าเดิม ลีโอนี่ประคองตัวขึ้นนั่งพร้อมกับเอื้อมมือไปรับฮอลลี่มาอุ้ม
“ขอบใจมากนะจูน”
“ดิฉันจะไปเอาขวดนมมาให้ค่ะ “พูดจบหล่อนก็เดินกลับเข้าไปในตัวบ้าน
ลีโอนี่ยังคงนั่งก้มหน้ามองดูทารกน้อยในอ้อมแขนอยู่ความเงียบที่เกิดขึ้นนั้นเหมือนกับว่าฮ็อคคิดหาคำพูดอะไรไม่ได้อีกแล้ว และเธอก็กลัวเหลือเกินว่าเขาจะพูดอะไรออกมา
ฮอลลี่เหลือบตาคู่สีฟ้าใสมองขึ้นมองลีโอนี่ด้วยความไว้วางใจแสงแดดยามบ่ายค่อนข้างแรงดังนั้นลีโอนี่จึงขยับตัวเพื่อไม่ให้มันตกต้องลงบนตัวทารกนั้น
“เมื่อเห็นอย่างนี้แล้วผมก็ไม่สงสัยอีกต่อไปว่าทำไมลอร่าถึงได้ยินดีรับคำแนะนำของผมที่ว่าให้รอเวลาไปอีกหนึ่งปี “ฮ็อคะเิคำพูดออกมา“ที่เป็เช่นนี้ก็เพราะว่าเขามีหลักประกันที่มั่นคงแล้วนั่นเองว่าถึงยังไงฮอลก็จะต้องแต่งงานกับเขา”
“ไม่จริงค่ะ “ลีโอนี่ร้องออกมา
“เขารู้ว่าถึงยังไงผมก็ตัดลูกไม่ขาดอยู่แล้ว “ดวงตาของเขาเป็ประกายกล้าเมื่อมองหน้าเธออยู่
ทารกในอ้อมแขนของลีโอนี่เริ่มโบกมืออยู่ขวักไขว่ราวไม่พอใจกับเสียงดังที่ได้ยินอยู่
“แกชื่อฮอลลี่ค่ะ...ฮอลลี่ ลอร่า”
“เื่ชื่อมันสำคัญอะไรกันนักเชียว “เขาตอบโต้กลับมาอย่างเผ็ดร้อน“ถึงยังไงเด็กนี่มันก็เป็ซินแคลร์อยู่แล้ว”
“แต่ฮอลลี่เป็ลูกฉันนะคะ...”
“นี่...คุณเลิกปกป้องน้องสาวของคุณเสียทีเถอะ “เขาตวาดกลับมา“เด็กนั่นอายุอย่างน้อยก็สามอาทิตย์แล้ว....”
“เกือบสี่แล้วละค่ะ”
“ซึ่งนั่นก็หมายความว่าลอร่าจะต้องตั้งท้องั้แ่คืนแรกที่เขากับฮอลพบกัน “น้ำเสียงนั้นบอกความน้อยใจอยู่“เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อที่จะผูกมัดฮอลไว้ไม่้าให้ฮอลเปลี่ยนใจอีก”
นี่น่ะหรือความพยายามที่จะมาเจรจาเพื่อสันติภาพของเขา...เพราะเมื่อมาถึงตอนนี้เขาก็คลั่งแค้นเจ็บใจเสียจนมองไม่เห็นเหตุผลที่จะต้องมาทำดีกับพี่น้องสองสาวนี่อีกแล้ว
“ว่าแต่ฮอลรู้เื่เด็กนี่หรือยังล่ะ...แต่แน่ละถึงยังไงมันก็ต้องรู้อยู่แล้ว “เขาตอบคำถามของตัวเองอย่างแค้นใจ“มิน่ามันถึงได้โมโหผมอยู่จนทุกวันนี้ ที่จริงมันน่าจะบอกให้ผมรู้เื่เด็กเสียั้แ่แรก “เขาก้มลงมองหน้าลีโอนี่พูดเยาะๆว่า “นี่น้องสาวของคุณเห็นผมเป็ไองั่งสินะถึงได้ทำมาพูดจาอ่อนหวาน ทำเป็เข้าใจในทุกสิ่งอย่าง”
“คุณฮ็อค”
“เอาละถ้าอย่างนั้นสองคนนั่นก็ควรจะแต่งงานกันเสียทีแล้วก็โดยเร็วที่สุดด้วย “เขายอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองอย่างเจ็บใจที่สุด“แต่จำคำพูดผมไว้ให้ดีผมจะไม่ยอมแพ้เพราะเื่นี้เด็ดขาด”
“ฮอลลี่เป็ลูกฉันนะคะฮ็อค “เธอกล่าวย้ำกับเขาอีกครั้งหวังว่าเขาจะเฉลียวใจและยอมรับฟังคำพูดของเธอบ้าง
“ถึงยังไงเด็กคนนี้ก็เป็ซินแคลร์ “เขาก็มลงมองทารกน้อยในอ้อมแขนของเธอด้วยสายตาไม่พอใจ“หน้าตาเหมือนฮอลตอนเล็กๆไม่มีผิด”
ลีโอนี่ก้มลงมองทารกน้อยผู้มีเรือนผมสีทองผิวพรรณอ่อนใส แต่มองไม่เห็นความคล้ายคลึงกับฮอลอย่างที่ฮ็อคอ้างนอกเสียจากเมื่อโตขึ้นดวงตาของออลลี่จะเปลี่ยนเป็สีเทาเข้มเท่านั้น
“แล้วตอนนี้ลอร่าไปไหนเสียล่ะ”
“เขาไปหาผู้จัดการสำนักพิมพ์ค่ะแต่คุณไม่ควรไปพูดเื่อย่างนี้กับเขาที่นั่นหรอกนะคะคุณ ฮ็อค “เธอร้องเมื่ออ่านความรู้สึกในสีหน้าของเขาออก
“ผมรับรองกับคุณได้เลยว่าผมจะต้องทำอย่างนั้นแน่และเมื่อผมพูดกับเขาแล้วเขาก็จะได้รู้เสียทีว่าบทเรียนที่เขาล่อให้ลูกชายผมมาติดแร้วน่ะมันเป็ยังไงและเขาก็จะได้รู้ด้วยว่าคนอย่างผมเมื่อคิดเป็ศัตรูกับใครแล้วผมมีความร้ายกาจขนาดไหนหวังว่าคงไม่ทำให้คุณใหรอกนะ”
ลีโอนี่รู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดร่วงลงอยากจะให้ตัวเองมีความเข้มแข็งยิ่งกว่านี้ ถ้าเป็ก่อนหน้านี้ที่จะมีการเจ็บป่วยเกิดขึ้นเธอคงไม่รั้งรอที่จะบอกใส่หน้าเขาเลยว่าเธอกับลอร่ามีความเห็นเกี่ยวกับคำข่มขู่ของเขาอย่างไรแต่ขณะนี้เธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลียเหลือกำลัง
“นี่คุณจะไม่ยอมรับบ้างเลยหรือคะว่าฮอลเองที่อยากจะแต่งงานกับลอร่า”
“เมื่อมาถึงตอนนี้มันก็ไม่มีทางเลือกแล้วนี่จริงไหมล่ะน้องสาวเ้าเล่ห์ของคุณจะต้องรับผิดชอบเื่นี้แน่นอน”
ลีโอนี่รู้ดีว่าคนอย่างลอร่านั้นไม่ได้มีความเ้าเล่ห์อยู่ในตัวเลยและพร้อมจะเผชิญหน้ากับผู้ชายคนที่กำลังคุกคามเธออยู่ตอนนี้ด้วย
“คุณพูดถูกแล้วละค่ะ คุณฮ็อค “เธอถอนหายใจเบาๆ“ฉันคิดว่ามันก็ดีอยู่เหมือนกันที่คุณจะพูดเื่นี้กับลอร่า”
“อ๋อ ผมก็ตั้งใจไว้แล้วละ”
ลีโอนี่มองตามร่างที่เดินกระแทกเท้าปังๆออกไปจากห้อง ความตึงเครียดที่เกิดอยู่นับแต่เขาย่างเท้าก้าวเข้ามาเริ่มคลายลงเมื่อได้ยินเสียงเครื่องยนต์ถูกสตาร์ทขึ้นและในที่สุดรถคันนั้นก็วิ่งออกจากบ้านด้วยความเร็วสูง
ฮอลลี่พ่นน้ำลายออกมาเป็ฟองมือไม้ขวักไขว่อีกครั้งราวกับรู้ว่าถึงเวลาที่จะได้กินนมแล้วและเป็เวลาเดียวกับจูนที่เดินออกมาจากในบ้านพร้อมด้วยขวดนมที่เพิ่งชงมาใหม่ๆเมื่อเอาขวดนมใส่ปากให้ทารกแล้ว จูนก็หันมากล่าวกับลีโอนี่ว่า
“คุณซินแคลร์คงจะไม่ได้พูดจาอะไรให้คุณเสียใจหรอกนะคะ”
“คุณซินแคลร์น่ะเขาไม่ปล่อยโอกาสหรอกถ้าสามารถทำให้ฉันเสียใจได้“รอยยิ้มของเธอหม่นหมองยิ่งนัก
“รู้สึกว่าตอนที่เขากลับไป ดูท่าจะเคืองๆอยู่นะคะ “แม่บ้านกล่าวอย่างตั้งข้อสังเกตซึ่งทำให้ลีโอนี่หัวเราะออกมาเบาๆ
“เขาโมโหทีเดียวละ”
“โมโหคุณน่ะหรือคะ”
“เขาไม่พอใจที่จะมานั่งพูดอยู่กับผู้หญิงที่มีลูกโดยไม่มีสามีหรอก”
“ถ้าอย่างนั้นเขาก็ไม่ควรกลับมาที่นี่อีกนะคะ “จูนพูดอย่างใช้ความคิด
แต่ลีโอนี่รู้...รู้ว่าถึงอย่างไรฮ็อคซินแคลร์ ก็จะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้งอย่างแน่นอน
ฮ็อค ซินแคลร์เต็มไปด้วยความเจ็บใจอย่างที่สุด การที่เขาบากหน้ามาที่บ้านนี้อีกครั้งก็ด้วยความตั้งใจจะมาขอโทษ มายอมรับว่าเขาเข้าใจในตัวลอร่าผิดไปแต่แล้วก็ต้องมาพบเหตุการณ์ไม่คาดฝัน หล่อนใช้เล่ห์เหลี่ยมเลวร้ายที่สุดเพื่อจับลูกชายเขาไว้
และเขาก็ตั้งใจไว้ด้วยว่าจะยอมสารภาพให้ลีโอนี่รับรู้ว่าตลอดเวลาเก้าเดือนที่ผ่านมานั้นเขาคิดถึงเธอมากเพียงไรถ้าเพียงแต่แม่บ้านจะไม่โผล่ออกมาตอนนั้นพร้อมด้วยทารกน้อยในอ้อมแขน
เด็กคนนั้นที่ลีโอนี่บอกกับเขาว่าชื่อฮอลลี่เป็ลูกของฮอลอย่างไม่ต้องสงสัยเพราะหน้าตาไม่ผิดเพี้ยนไปจากฮอลวันที่เอมี่อุ้มลูกจากโรงพยาบาลกลับมาบ้านเลยจนเมื่อฮอลอายุได้หกหรือเจ็ดขวบ ผมจึงได้เปลี่ยนเป็สีเข้มขึ้นเรื่อยๆจนเกือบจะดำอย่างที่เป็อยู่ในทุกวันนี้ ไม่น่าเชื่อเลยว่าฮอลเป็พ่อคนแล้วทั้งที่ตัวเองยังพ้นวัยเด็กเขาไม่อาจยกโทษให้ลอร่า แบรนดอนได้ฮอลยังเด็กเกินไปที่จะเป็พ่อคนและยังมีอนาคตอีกไกลมากแต่เพราะความที่ลอร่าแก่กว่าจึงให้เล่ห์เหลี่ยมทุกประการเพื่อความมั่นใจว่าหล่อนจะได้เป็คุณนายซินแคลร์อย่างแท้จริง
และมันก็สมปรารถนาของหล่อนแล้วเขาไม่สงสัยเลยว่าฮอลจะต้องตื่นเต้นดีใจที่รู้ว่ามีลูก และฮอลลี่ก็น่ารักเสียด้วยเมื่อโตขึ้นก็คงจะเป็สาวสวยป้าแน่นอน....
6K
![เมียพ่อขอทรีซั่ม 3P [PWP]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1782325376_39592941.webp)
