“ท่านผอ. จะให้เขาเข้าร่วมภารกิจครั้งนี้จริง ๆ หรือคะ?” เสียงผู้หญิงที่นุ่มน่าฟังแต่ปนไปด้วยความเคลือบแคลงใจในน้ำเสียง
“ใช่แล้ว” เสียงผู้ชายที่ฟังดูแล้วน่าจะค่อนข้างมีอายุตอบกลับ
“แต่...” ผู้หญิงเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไป
“ทำไมเหรอ? มีอะไรกังวลงั้นหรือ?” ชายผู้ถูกเรียกว่าผอ.ถามด้วยเสียงราบเรียบ
“ภารกิจครั้งนี้มีความอยู่รอดของพวกเราแขวนอยู่ และอาจถึงกำหนดทิศทางของอาณาจักรทั้งสองได้เลยนะคะ ท่านผอ.จะไม่ลองพิจารณาใหม่หน่อยหรือคะ? เปลี่ยนคนอื่นที่น่าจะดีกว่านี้อย่างกวินทร์หัวหน้าห้องชั้น 6/8 ที่ได้อันดับห้าของโรงเรียนก็ยังดี” หญิงสาวพูดรัวออกมาเป็ชุด
“กวินทร์ห้อง 6/8 งั้นหรือ? เขาก็เก่งนะ แต่เขาไม่เหมาะกับภารกิจครั้งนี้ แถมเขาก็ติดภารกิจกับหน่วยของเขาอยู่” ชายผู้ถูกเรียกว่าผอ.ยังคงตอบด้วยน้ำเสียงสบายอารมณ์
“ถ้าอย่างนั้นก็...” เสียงของหญิงสาวถูกหยุดด้วยการยกมือห้ามของผอ.ของเธอ เขาพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง “ได้โปรดเชื่อฉันอาจารย์ดาริน ฉันรู้จักนักเรียนทุกคนของฉันดี เขานี่แหละเหมาะสมที่สุดแล้ว เธอไม่เชื่อในการตัดสินใจของฉันแล้วงั้นหรือ?”
หญิงสาวมีสีหน้าที่ไม่สบายใจนัก แต่เธอก็ยังพยักหน้าตอบรับ “ค่ะ ฉันเชื่อในการตัดสินใจของท่านผอ. เสมอ”
“แล้วอีกอย่าง อาจารย์ดารินเองก็ได้เข้าร่วมภารกิจครั้งนี้ด้วย ยังไงภารกิจก็ต้องสำเร็จอยู่แล้ว” ชายผู้ถูกเธอเรียกว่า ผอ. ยิ้มให้หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าอาจารย์ดาริน แต่เธอกลับถอนหายใจออกมาและกล่าวว่า “แต่ฉันร้างสนามไปนานแล้วนะคะ”
“คนมันเก่ง ยังไงมันก็เก่ง เชื่อฉันสิ” เสียงผู้ชายยิ้มให้เธออย่างมั่นใจ แต่หญิงสาวกลับรู้สึกอ่อนใจ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
“ขออนุญาตค่ะ” เสียงขึงขังดังขึ้นจากประตู
มีใบหน้าของหญิงสาวผมบลอนด์สั้นยื่นผ่านช่องประตูที่แง้มออกมา เมื่อผอ. เห็นว่าหญิงสาวผมบลอนด์สั้นเป็ใคร เขาก็รีบพูดทันที “มากันแล้วเหรอ? เข้ามาเลย”
นอกจากสาวผมบลอนด์สั้น ยังมีชายหนุ่มอีกสองคนเดินตามเข้ามา พวกเขาทั้งหมดเข้ามายืนเรียงหนึ่งหน้ากระดานอยู่กลางห้อง
“หัวหน้าทีมสอง ธัญญ่า และลูกทีมรายงานตัวค่ะ” หญิงผมบลอนด์สั้นในเครื่องแบบทหารสีน้ำเงินเข้มทำวันทยหัตถ์ขณะกล่าวรายงานตัว “เนื่องจากเมธา จินา และรองหัวหน้าทีมชาลียังคงเข้ารับการรักษาตัวอยู่ที่ห้องพยาบาล จึงไม่สามารถมารายงานตัวตามที่ท่านผอ. เรียกหาได้ค่ะ”
“ฉันก็ตั้งใจเรียกพวกเธอแค่สามคนนี่แหละ” ธัญญ่าขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดของผอ. รวมถึงรอยยิ้มเล็กน้อยที่ยิ้มให้กับพวกเธอ ธัญญ่าจึงถามด้วยความสงสัยว่า “ปกติทีมทำภารกิจต้องมีหกคนนี่คะท่านผอ.? ทีมของฉันตอนนี้เหลือกันแค่สามคนเท่านั้น”
“ไม่ต้องกังวลไป ฉันได้เตรียมอีกสามคนให้พวกเธอแล้ว” ผอ. ยิ้มให้ธัญญ่าขณะตอบ แล้วเขาก็ผายมือไปทางหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายเขาแล้วพูด “นี่ไงคนแรก อาจารย์ประจำวิชาอักขระมนตรา อาจารย์ดาริน”
ไม่มีใครแปลกใจสักเท่าไร จึงมีเพียงดารินยิ้มออกมาเล็กน้อยให้กับเพื่อนร่วมทีมทั้งสามคน
ผอ. เว้นวรรคให้ทุกคนทักทายกัน แต่ดูเหมือนทั้งหมดจะยังรักษาท่าทีกันอยู่ เขาจึงพูดต่อ “และอาจารย์ดารินจะรับผิดชอบเป็หัวหน้าของภารกิจในครั้งนี้”
ทุกคนหันมองผอ. ทันที โดยเฉพาะเ้าตัวคนที่ได้รับมอบหมายให้เป็หัวหน้าของภารกิจครั้งนี้ การพูดคุยกันก่อนหน้านี้ระหว่างเธอกับผอ. เขาไม่ได้แจ้งเื่นี้กับเธอไว้เลย
เธอรีบโต้แย้งทันที “ท่านผอ.ธาวิส อย่าล้อเล่นกันแบบนี้สิคะ ทีมสองมีธัญญ่าเป็หัวหน้าทีมอยู่แล้วด้วย จะให้ฉันเป็หัวหน้าไปทำไมคะ? ท่านผอ.”
ตอนนี้ทุกคนมีท่าทีเห็นด้วยกับอาจารย์ดาริน เว้นแต่ธัญญ่าเท่านั้นที่ยังมีท่าทีสงบ
ผอ.ธาวิสยกมือขึ้นเพื่อบอกให้ทุกคนหยุด “ฟังก่อน ๆ อย่างที่ทุกคนรู้ ทีมสองของพวกเธอตอนนี้เหลือกันแค่สามคน ตามหลักการแล้วเพื่อความปลอดภัย พวกเธอยังออกไปปฏิบัติภารกิจไม่ได้” เขาหยุดพูดเพื่อดูท่าทีของทุกคน เมื่อเห็นว่าไม่มีใครโต้แย้งใด ๆ เขาจึงพูดต่อ “และต่อให้หาคนมาแทนได้ก็ใช่ว่าจะออกไปปฏิบัติภารกิจได้ หากไม่ได้รับได้รับอนุญาตจากฉัน เพราะคนที่มาต้องทดแทนได้ตรงกับตำแหน่งที่หายไปเท่านั้น ถูกไหม?”
ทุกคนไม่พูดอะไรออกมา แต่ก็ยังพยักหน้าตอบพร้อมกัน
ผอ.ธาวิสพูดต่อว่า “แต่ตอนนี้พวกเธอกลับถูกเรียกมาเพื่อมารับภารกิจ นั่นรู้ใช่ไหมว่าหมายความว่าอย่างไร?”
“ภารกิจนี้เป็ภารกิจพิเศษ และนี่เป็การจัดตั้งเป็ทีมภารกิจพิเศษขึ้นมาโดยเฉพาะ” ธัญญ่าขมวดคิ้วขณะตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ถูกต้อง” ผอ.ธาวิสปรบมือให้เบา ๆ เขาพูดต่อว่า “อย่างที่ธัญญ่าเพิ่งพูดไป มีภารกิจพิเศษด่วนแทรกเข้ามา และพวกเธอถูกเลือกให้เข้ามาอยู่ในทีมภารกิจพิเศษนี้ และฉันก็คิดมาอย่างดีแล้วว่าอาจารย์ดารินเหมาะที่จะเป็หัวหน้าทีมภารกิจเฉพาะกิจนี้”
ดารินมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธออยากจะพูดอะไรแย้งออกมา แต่ก็เลือกที่จะหยุดปากเอาไว้ เมื่อผอ.ธาวิสเห็นสีหน้าของดาริน เขาอธิบายเพิ่มเติมทันที “เป็เพราะภารกิจนี้้าทักษะพิเศษบางอย่างของอาจารย์ดารินโดยเฉพาะ และที่สำคัญภารกิจนี้อยู่ในระดับลับสุดยอด”
76
