หลินหยูและหานหลินยืนอยู่ต่อหน้าสิ่งที่ท้าทายทุกสิ่งที่พวกเขาเคยเชื่อ ในที่สุดพวกเขาก็ต้องตัดสินใจเลือกเส้นทางที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ การทดสอบครั้งนี้จะพิสูจน์ความกล้าหาญ ความรัก และการเสียสละที่ทั้งสองต้องเผชิญ
หลินหยูจับมือหานหลินแน่น เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากเขา ความรักที่พวกเขามีให้กันเป็สิ่งที่ทำให้เธอมีพลังในการเดินต่อไป แม้ว่าเธอจะรู้ดีว่าเส้นทางนี้อาจทำให้พวกเขาต้องเสียสละบางสิ่งที่สำคัญที่สุด
“หานหลิน...” หลินหยูพูดเสียงเบา แต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ข้ารู้ว่าการเดินทางครั้งนี้อาจทำให้เราต้องเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต แต่ข้าจะเลือกทำมัน เพื่อให้เราทั้งคู่สามารถอยู่ร่วมกันในโลกที่มีความสมดุล”
หานหลินมองหลินหยูด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความรัก “ข้าเข้าใจแล้ว หลินหยู ถ้าเ้าพร้อมที่จะเสียสละเพื่อความสมดุล ข้าก็พร้อมจะเดินไปกับเ้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
หลินหยูพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองเทพผู้สูงศักดิ์ที่ยืนอยู่ข้างๆ พวกเขา ทั้งสองคนพร้อมที่จะตัดสินใจ แต่ในขณะเดียวกัน ความเ็ปก็เกิดขึ้นในใจของทั้งสอง พวกเขาต้องยอมรับการเสียสละในบางสิ่งที่ไม่สามารถกลับมาได้
เทพผู้สูงศักดิ์ยิ้มบางๆ ก่อนจะพูดว่า “เ้าเข้าใจแล้วหรือ หลินหยู ข้าจะให้เ้าทั้งสองเลือกเส้นทางนี้ แต่การเสียสละนั้นคือการละทิ้งบางสิ่งที่เ้ารักมากที่สุดในชีวิต”
หลินหยูรู้สึกถึงความเ็ปในใจ เธอไม่อยากสูญเสียหานหลิน แต่เธอก็รู้ว่าโลกเทพและโลกมนุษย์จะไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้หากไม่มีการเสียสละบางสิ่งบางอย่าง
“ข้า... ข้าจะเสียสละความรักที่ข้ามีให้กับเ้าค่ะ” หลินหยูพูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นคง ขณะที่น้ำตาคลอเบ้า แต่เธอก็ไม่ยอมให้มันหลั่งไหลออกมา
หานหลินหันไปมองหลินหยูด้วยความใ “หลินหยู... เ้าจะเสียสละข้าหรือ? ข้าไม่ยอมให้เ้าทำเช่นนั้น!”
หลินหยูส่ายหัว “ไม่ใช่การเสียสละเ้าหรือข้า แต่มันคือการเลือกที่จะให้โลกทั้งสองนี้มีความสมดุล ข้าไม่สามารถทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทั้งสองรักได้”
เทพผู้สูงศักดิ์ยิ้มอย่างพึงพอใจ "ดีแล้ว หลินหยู การตัดสินใจนี้จะทำให้เ้าทั้งสองเข้าใจความจริงที่ซ่อนอยู่ในตัวเอง"
ทันใดนั้น แสงสีทองที่ส่องมาจากแท่นหินเริ่มเพิ่มความสว่างจนจ้าจนไม่สามารถมองเห็นได้ หลินหยูรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเธอ ขณะที่ทุกสิ่งรอบตัวเริ่มเปลี่ยนแปลงไป
แสงสีทองเริ่มสลายไปทีละน้อย และเมื่อมันหายไปทั้งหลินหยูและหานหลินก็พบว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ในห้องหินอีกต่อไป ทุกสิ่งรอบตัวเปลี่ยนไปเป็สถานที่ที่ดูเหมือนจะเป็โลกที่มีความสมดุลมากกว่า โลกที่ผสมผสานระหว่างแสงและความมืด สถานที่ที่ทั้งสองโลกสามารถอยู่ร่วมกันได้
“นี่คือ...” หานหลินมองไปรอบๆ ด้วยความใ
“โลกที่มีสมดุล... ที่เราเลือกไว้” หลินหยูตอบเสียงเบา
หลินหยูรู้ว่าเธอไม่ต้องเสียสละความรักที่มีให้หานหลิน การเสียสละในครั้งนี้คือการให้โลกทั้งสองนี้มีทางเดินของตัวเอง ความรักที่พวกเขามีสามารถอยู่ได้ในโลกที่มีความสมดุลระหว่างความมืดและแสงสว่าง
เทพผู้สูงศักดิ์ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง “เ้าทั้งสองได้เลือกเส้นทางที่ถูกต้องแล้ว การเสียสละของเ้าทั้งสองจะนำไปสู่การสร้างสมดุลระหว่างทั้งสองโลก และโลกมนุษย์จะได้รับโอกาสที่จะเจริญเติบโตไปพร้อมกับโลกเทพ”
หลินหยูและหานหลินยืนเคียงข้างกันท่ามกลางความสงบที่ล้อมรอบ ทั้งสองรู้ดีว่าโลกทั้งสองนี้จะต้องเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม แต่พวกเขาก็มีความเชื่อมั่นในกันและกันว่าจะทำให้มันเป็ไปได้
“เราทำได้” หลินหยูพูด พร้อมกับยิ้มให้หานหลิน
หานหลินยิ้มตอบ “เราไม่เคยหยุดที่จะเลือกทางเดินนี้ แม้ว่ามันจะยากแค่ไหน ข้าจะอยู่ข้างเ้าเสมอ”
ทั้งสองเดินไปข้างหน้า มือของพวกเขายังคงเชื่อมต่อกันเสมอ ในที่สุด พวกเขาก็สามารถสร้างความสมดุลระหว่างโลกเทพและโลกมนุษย์ได้ และการเดินทางของหลินหยูและหานหลินก็ไม่ได้จบลงแค่ที่นี่ แต่เป็การเริ่มต้นใหม่ของโลกที่มีความรักและความเข้าใจในกันและกัน