ตอนที่8 งานปาร์ตี้
สามเดือนผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว......
ตลอดเวลาสามเดือนนั้นเทียนหลงมักพยายามที่จะหาทางให้พลังฉีของตัวเองทะลวงตัดผ่าสู่ระดับสำระล้างเส้นเอ็นให้ได้เเต่ไม่ว่าจะพยายามยังไงก็ไม่สามารถที่จะทำได้มันเหมือนกับว่ามันขาดสิ่งสำคัญบางสิ่งบางอย่างไป
ส่วนทางด้านเซียงถางเมื่อรู้ว่าเทียนหลงเป็คนตระกูลเทียน เซียงถางก็ไม่เคยทำตัวหยิ่งยโสเหมือนเมื่อก่อนอีกเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าเทียนหลงเเถมเซียงถางนั้นยัง้าที่จะกลายเป็ลูกน้องซึ่งตามติดชีวิตของเทียนหลงเป็เดือนถึงเเต่ทว่า่เเรกนั้นเทียนหลงจะเมินเฉยเเต่สุดท้ายก็ตกลงให้เซียงถางเป็ลูกน้องของตัวเอง
ในตอนนี้นั้นเทียนหลงก็กำลังยืนอยู่บนดาดฟ้าของตึกสายตานั้นกวาดมองไปยังทิวทัศน์เบื้องหน้าที่ย่อขนาดให้เล็กลงเทียบเท่ากับฝ่ามือ
"สักวันหนึ่งข้าจะต้องกลับไปยังดินเเดนเเห่งนั้นให้จนได้"เทียนหลงคิดพร้อมกับชูมือขึ้นไปบนท้องฟ้าราวกับว่าจะเอื้อมไปคว้าอะไรบางอย่าง
"ลูกพี่ในที่สุดข้าก็ตามหาลูกพี่เจอสักที"เซียงถางที่วิ่งขึ้นมาบนดาดฟ้าของตึกะโออกมาใบหน้านั้นมีเหงื่อไหลออกมาเล็กน้อยซึ่งบ่งบอกว่าเซียงถางมีความพยายามตามหาเทียนหลงขนาดไหน
เทียนหลงที่ได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลังเขาก็หันศีรษะพร้อมกับใช้สายตาจ้องมองไปที่เซียงถางด้วยสีหน้าที่สงบนิ่งสุขุม
"มีอะไรถึงได้ตามหาข้า"เทียนหลงกล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ
"คะ....คือว่าลูกพี่ ลูกพี่ลืมเเล้วอย่างนั้นหรือว่าคืนนี้จะมีการปาร์ตี้ซึ่งมันจะเริ่มภายในไม่อีกกี่ชั่วโมงนี้เเล้ว"เซียงถางกล่าวออกมา
"อย่างนั้นเองหรือ"เทียนหลงจับคางของตัวเองพร้อมกับกล่าวออกมาราวกับว่าเขาพึ่งนึกได้ว่าวันนี้มีงานปาร์ตี้ซึ่งนักเรียนทั้งหมดภายในห้องเรียนSนั้นต่างก็เข้าร่วมงานนี้ด้วย
"หรือว่าลูกพี่จะลืมจริงๆ"เซียงถางกล่าวร้องออกมาด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจ
"ก็คงจะอย่างนั้น ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปเเต่งตัวกันเถอะ"เทียนหลงกล่าวออกมาพร้อมกับก้าวเท้าเดินผ่านหน้าของเซียงถางไปอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
"รอด้วยครับลูกพี่!!"เซียงถางะโจากด้านหลังก่อนที่จะวิ่งติดตามเทียนหลงไป
เวลาก็ล้วงเลยผ่านไปหลายชั่วโมง.........
ในตอนนี้นั้นก็เป็เวลา่มืดค่ำรถหรูสีดำคันหนึ่งก็ได้วิ่งมาจอดตรงหน้าโรงเเรมเเห่งหนึ่งเมื่อประตูรถเปิดออกมาก็ปรากฏชายหนุ่มเเละเด็กหนุ่มเดินลงมาจากรถ
"ที่นี้อย่างนั้นหรือ"เทียนหลงกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง
ซึ่งเทียนหลงนั้นได้เเต่งกายมาปาร์ตี้ในครั้งนี้ด้วยชุดสีดำสวมทับด้วยเสื้อเเขนยาวสีน้ำเงินกางเกงก็เป็ขาสั้นสีเทาซึ่งเหมาะสมในการเคลื่อนไหวมากที่สุดเเถมองค์ประกอบโดยรวมทั้งหมดทำให้เพิ่มความน่ารักเเละความหล่อเหลาของเทียนหลงเป็อย่างมาก
"ไม่ผิดพลาดเเน่นอนครับลูกพี่งานปาร์ตี้ถูกจัดขึ้นที่นี้อย่างเเน่นอน"เซียงถางกล่าวออกมา ตัวของมันสวมชุดสูทสีดำกางเกงขายาวสีดำสวมเนคไททำให้มันนั้นมีความหล่อเหลาเเละดูดีเป็อย่างมากสามารถที่จะทำให้เหล่าหญิงสาวที่ไม่ประสีประสารู้สึกหวั่นไหวได้เลย
โรงเเรมเเห่งนี้นั้นเป็โรงเเรมที่มีชื่อเสียงเเห่งหนึ่งที่ติดอันดับหนึ่งในสิบโรงเเรมสุดหรูที่มีเเต่พวกระดับมหาเศรษฐีเท่านั้นถึงจะสามารถมีเงินเช่าห้องพักอยู่ที่นี้ได้
เมื่อเทียนหลงเเละเซียงถางเข้ามาภายในโรงเเรมพวกเขาก็พบเข้ากับการตกเเต่งที่ดูหรูหรามีระดับที่สามารถทำให้โรงเเรมอื่นๆที่เคยพักกลายเป็ของธรรมดาไปเลยเเต่เนื่องด้วยเทียนหลงเเละเซียงถางที่เป็ถึงลูกหลานของตระกูลทรงอำนาจพวกเขาทั้งสองคนจึงไม่ได้สนใจเกี่ยวกับการตกเเต่งของโรงเเรมพวกเขานั้นเดินมุ่งตรงไปยังลิฟเเล้วขึ้นไป้าอย่างรวดเร็ว
ณ ภายในชั้นที่103......
เมื่อลิฟท์เปิดออกเทียนหลงเเละเซียงถางก็ได้เดินตรงไปที่ประตูที่มียามทั้งสองคนซึ่งยืนอยู่ทั้งฝั่งซ้ายเเละฝั่งขวาของประตู
"ได้โปรดเเสดงบัตรเชิญด้วยครับ"ยามทางฝั่งขาวกล่าวออกมาอย่างสุภาพ
เซียงถางก็ได้นำบัตรเชิญขึ้นมาเเสดงทำให้ทั้งสองคนสามารถที่จะผ่านเข้าไปในงานปาร์ตี้นี้ได้
ภายในงานปาร์ตี้นั้นถูกจัดขึ้นภายในห้องโถงขนาดใหญ่ที่สามารถบรรจุคนได้หลายพันคนได้สบายซึ่งภายในงานปาร์ตี้นี้นั้นก็มีเหล่าหนุ่มสาวมากหน้าหลายตาซึ่งเพียงเเค่มองดูการเเต่งตัวก็รู้เเล้วว่าเป็พวกตระกูลชั้นสูงทั้งสิ้น
"สวัสดีคุณชายเซียงถาง"ในขณะนั้นเองก็มีเหล่าหนุ่มสาวคนชั้นสูงต่างก็เข้ามารุมล้อมทักทายเซียงถางเพราะว่าหนุ่มสาวเ่าั้ต่างก็ได้ยินชื่อเสียงอันเื่ลือเเละความเเข็งเเกร่งของเซียงถางจากปากต่อปากว่าเซียวถางมีความเก่งกาจขนาดไหน
"ลูกพี่ครับช่วยด้วย!!!!"เซียงถางพยายามร้องเรียกขอความช่วยเหลือจากเทียนหลงเเต่ทว่าเทียนหลงกลับไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นเสียเเล้วทำให้สีหน้าของเซียงถางดูเศร้าหมองลงในทันทีก่อนที่เซียงถางนั่นจะถูกหนุ่มสาวเ่าั้ลากไปอีกทาง
ส่วนทางด้านเทียนหลงนั้นเขาก็มายืนพิงผนังอยู่มุมหนึ่งของห้องโถงโดยที่ไม่ได้ไปพูดคุยกันเหมือนกับเหล่าหนุ่มสาวคนอื่นที่เข้ามาร่วมงานปาร์ตี้เพื่อที่จะสานสัมพันธ์กันกับเหล่าตระกูลที่ทรงอำนาจเพื่อที่จะให้ตระกูลของตนเองถูกยกระดับได้อย่างรวดเร็วมากยิ่งขึ้น
"ฮึ!เป็งานปาร์ตี้ที่เเสนจะน่าเบื่อเสียจริง"เทียนหลงคิด ตัวของเขานั้นทำตัวไม่เป็จุดสนใจพร้อมกับใช้สายตามองไปยังบริเวณโดยรอบด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง
ภายในชั้นที่120.........
ในตอนนี้นั้นได้มีสองกลุ่มคนกำลังนั่งโซฟาคนละฝั่งซึ่งคนฝั่งซ้ายนั้นเเต่งกายด้วยชุดสีน้ำตาลมีรอยสักรูปหมีตัวใหญ่ที่น่าเกรงขามโดยเฉพาะคนที่นั่งอยู่ตรงโซฟาที่เป็ชายวัยกลางคนร่างใหญ่ที่มีกลิ่นอายที่ดุดันเหมือนกับหมีที่เเสนจะดุร้าย
ส่วนคนที่นั่งฝั่งขวานั้นก็เป็ชายวัยกลางคนที่มีร่างกายที่ผอมเเห้งสวมชุดสีเทาบนหลังมือข้างหนึ่งมีรูปรอยสักเหรียญสีดำมีรูปดาวสีเเดงอยู่ด้านใน
"จอมโจรเหรียญดำของที่ข้า้าเ้าเอามาให้ข้าได้หารือเปล่า"หัวหน้ากิลหมีปีศาจกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม
"ของเเบบนี้จ้าจะพลาดมันได้ยังไงกันสิ่งของที่ท่านหัวหน้ากิลหมีปีศาจอยากจะได้มันอยู่ที่นี้เเล้ว"จอมโจรเหรียญดำกล่าวออกมาก่อนที่จะนำผลึกสีเเดงอันหนึ่งที่มีกลิ่นอายน่าสะพรึงมาวางเอาไว้อยู่บนโต๊ะระหว่างทั้งสองฝั่ง
หัวหน้ากิลหมีปีศาจที่เห็นผลึกสีเเดงนั้นมันก็คิดจะเอื้อมมือไปหยิบเเต่มันกลับถูกมือของจอมโจรเหรียญดำจับข้อมือของมันเอาไว้เสียก่อน
"เดี๋ยวก่อน ค่าจ้างข้าล่ะหรือว่าท่านหัวหน้ากิลหมีปีศาจคิดจะเบี้ยวข้า"จอมโจรเหรียญดำกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม
"เ้าก็ไม่ได้โง่นิ"หัวหน้ากิลหมีปีศาจเเสยะยิ้มออกมาอย่างดูชั่วร้ายก่อนที่จะได้ใช้กำปั้นอีกข้างหนึ่งต่อยไปที่จอมโจรเหรียญดำอย่างรวดเร็ว
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
54
