ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 164

        ความสามารถประยุกต์

        [ ปลดล็อกความสามารถใหม่]

        ความสามารถปลดปล่อยออกมาจากภายในร่างกายตอนนี้เดย์ได้ปลดปล่อยความสามารถหลอมร่วมเข้าไปภายในดาบในมือของตนเอง 

        [ ความสามารถของดาบจันทราถูกใช้งาน]

        [ เวทย์เพลิงระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์สายลมระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์น้ำระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์ดินระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์แสงระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์มืดระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ ประยุทธ์เวทย์ถูกหลอมรวมเข้าไปภายในอาวุธ]

        [ พลังเวทย์ถูกหลอมรวมเข้าใส่อาวุธเวทมนตร์กักเก็บเอาไว้เป็นจำนวนมาก]

        [ คุณสมบัติการโจมตีเวทย์ทะลุทะลวงพลังโจมตีของอาวุธเพิ่มขึ้นหลายเท่า  ]

        ข้อความจากระบบที่เมืองคลาขดอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้  ในตอนนี้ความสามารถในการใช้งานสกิลมันหลอมรวมเข้าไปกับเวทย์

        เดย์ตัวของเขารู้ดีร่างของเจ้ามอญที่อยู่บริเวณด้านหน้ามีความแข็งแกร่งกว่าความมอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไป 

        ร่างกายของมันมีระดับพลังเวทย์ที่มากมายแถมผิวหนังทั่วร่างกายก็ยังแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไป 

        ทั่วทั้งร่างกายของมันเรียกได้ว่าร่างกายของมันเป็นเหล็กเลยก็ว่าได้สามารถในการใช้เวทมนตร์ก็แทบจะใช้กับร่างกายของมันไม่ได้

        ในตอนนี้เขาจึงจำเป็นจะต้องปลดปล่อยการโจมตีการผนวกความสามารถต่างๆของเวทมนตร์เข้าไปภายในดาบเล่มนี้

        หลังจากที่ลองศึกษามาเป็นเวลานานเดย์ใช้เวลาในการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องพลังเวทย์และความสามารถของ

        ตัวของเขาในขณะที่เดินทางไม่ได้สูญเสียเวลาเปล่าเพราะว่าในขณะที่เดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้เขาเองก็มองดูและทำความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องพลังเวทย์ให้มากขึ้น

        จนทำให้ตัวของเขานั้นได้ระบุว่าดาบหรืออาวุธเวทมนตร์หรือว่าสิ่งของเวทมนตร์มันเป็นเหมือนกับตัวนำพลังได้

        กล่าวได้ว่าพวกมันเป็นเหมือนกับภาชนะที่สามารถรับรองพลังเวทย์ได้หลากหลายชนิดลองคิดดูอาวุธเวทมนตร์หนึ่งชิ้นสามารถมีผู้ใช้หลายคนได้

        พวกมันจะปรับเปลี่ยนรูปร่างของตัวเองไปตามพลังเวทที่ได้รับไม่ว่าพลังเวทย์ชนิดใดที่ส่งผ่านเข้าไปพวกมันเองก็สามารถปลดปล่อยออกมาในรูปแบบการโจมตีได้

        เพราะแบบนั้นเดย์เลยปรากฏความคิดหนึ่งมาว่าถ้าตัวของเขาใช้พลังเวททุกธาตุอัดเข้าไปภายในดาบที่เป็นตัวนำเวทมนตร์มันจะเป็นอย่างไร

        และผลที่ได้รับมามันก็เป็นอย่างที่เห็นความสามารถของเวทมนตร์ทั้งหมดมันถูกบีบอัดเข้าไปภายในดาบเล่มนี้

        นี่คือเรื่องที่น่าตกตะลึงเป็นอย่างมากดาบเล่มนี้มันถือได้ว่าเป็นตัวนำเวทย์ชั้นสูงมันเป็นดาบที่เป็นไอเท็มระดับโกลด์เพราะแบบนั้นมันจึงสามารถแบกรับพลังเวทย์ได้จำนวนมหาศาล 

        ความเขาก็คือการที่ใช้พลังเวทย์ทั้งหมดอัดเข้าไปภายในดาบที่สามารถแบกรับพลังของมันได้ผลจากการทดลองมันก็เป็นอย่างที่เห็น

        เมื่อพลังทั้งหมดทุกธาตุถูกหลอมรวมเข้าไปภายในวัตถุสิ่งเดียวที่เป็นตัวนำสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือพลังจำนวนมหาศาลที่เป็นพลังทะลุทะลวง

        ดาบภายในมือถูกห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์หลากสีปลดปล่อยออร่าพลังเวทย์จำนวนมหาศาลออกมาบรรยากาศบริเวณรอบๆศาลไว้ในตอนนี้ความรุนแรงของพลังเวทย์รุนแรงเป็นพิเศษ

        มันคือการบีบอัดพลังเวทย์จำนวนมหาศาลและหลากหลายธาตุโดยทั่วไปแล้วคนธรรมดาที่เป็นพวกนักผจญภัยไม่สามารถทำแบบนี้ได้

        การประสานเวชพวกมันเองก็ทำได้เพียงแค่การประสานเวทย์สองชนิดนั่นไม่ใช่เพราะว่าตัวของพวกมันไม่สามารถทำได้แต่ว่าพวกมันมีความสามารถใช้เวทมนตร์ไม่เกินสามถึงสี่ชนิดต่อคน

        ขีดจำกัดของพวกนักผจญภัยหรือคนที่ถือครองสกิลจะเป็นแบบนั้นพวกนักผจญภัยหรือคนภายในโลกใบนี้ส่วนใหญ่การที่มีสกิลเวทย์หนึ่งสกิลภายในร่างกายถือว่าเป็นปกติ

        แต่ถ้าคนที่มีสกิลเวทย์ธาตุสองธาตุภายในร่างกายถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะส่วนคนที่มีสกิลเวทย์ธาตุสามารถใช้เวทย์ได้หลากหลายธาตุถึงสามธาตุจะถือได้ว่าเป็นยอดอัจฉริยะ

        ส่วนคนที่มีสกิลเวทย์ที่อยู่ในระดับสี่ธาตุจะถือได้ว่าเป็นมหาเวทย์นี่คือขีดจำกัดของพวกผู้คนส่วนใหญ่ภายในโลกใบนี้

        พวกนักผจญภัยส่วนใหญ่มีการใช้เวทย์ได้เพียงแค่ประมาณหนึ่งถึงสองถ้าถือว่าเป็นปกติเพราะแบบนั้นการประสานเวทย์ทั้งหมดจึงไม่เคยเกิด

        แต่ในตอนนี้มันได้เกิดขึ้นภายในสถานที่แห่งนี้เดย์มีเวทย์ทุกธาตุอยู่ภายในร่างกายเข้าทำการประสานมันเข้าพร้อมกันด้วยการใช้งานสกิลประดิษฐ์

        ในตอนนี้แรงบีบอัดจำนวนมหาศาลบังเกิดความรุนแรงของพลังเวทย์ที่ปลดปล่อยออกมามากมายเดย์ได้ใช้งานความสามารถของอาวุธเวทย์ที่เสริมพลังการโจมตีเข้าไปอีกในช่วงยามราตรี

        ในตอนนี้ทำให้อาวุธชิ้นนี้มันมีพลังเวทย์จำนวนมหาศาลบีบอัดอยู่บริเวณด้านในร่างของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์บริเวณด้านหน้าพุ่งตรงเข้ามา

        แน่นอนว่าตัวของมันพุ่งตรงเข้ามาเพื่อโจมตีกรงเล็บขนาดใหญ่ของมันยกสูงขึ้นและตวัดลงมาอย่างรุนแรง

        ความรุนแรงของการโจมตีที่พุ่งทะยานกงเล็บที่พุ่งผ่านอากาศมันผ่าอากาศจนแยกออกแม้ว่าเป็นอยู่ประมาณหนึ่งเดย์ก็สามารถสัมผัสได้ถึงสายลมที่อัดกระแทกเข้ามาภายในร่างกาย 

        เดย์ตอบโต้กับไปเขาตวัดดาปภายในมือของตนเองที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังจำนวนมหาศาลกระแทกเข้ากับการโจมตีที่เป็นกรงเล็บอันแหลมคมบริเวณด้านหน้า

        “ ตรึง!!! ”แรงสั่นไหวภายในอากาศเกิดขึ้นหลังจากที่การโจมตีนั้นปะทะเข้าหากัน

        พลังเวทย์เกิดการปั่นป่วนในทันทีในตอนนี้การโจมตีที่ปะทะเข้าหากันมันส่งผลให้กับพวกมอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณรอบๆรีบวิ่งหนีออกไปจากสถานที่แห่งนี้

        มอนสเตอร์บริเวณรอบๆในรัศมีสิบกิโลเมตรพวกมันสามารถสัมผัสได้ถึงความอันตรายจากจิตสังหารของการโจมตี

        กลายเป็นว่ารอบต้นไม้แห่งเทพธิดาในรัศมีสิบเมตรมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งขนาดไหนก็หลบเลี่ยงออกไป

        ในครั้งนี้มันแตกต่างจากก่อนหน้านี้ด่าภายในมือเดย์สามารถตอบโต้การโจมตีของมันได้ พลังการโจมตีที่พอฟัดพอเหวี่ยงกัน

        เดย์กัดฟันแน่นเขาออกแรงตวัดดาบของตนเองออกไปอย่างเต็มพลังเวทย์จำนวนมหาศาลจากทุกท่าที่อัดอยู่ภายในนั้นมันตอบโต้เจ้าราชาหมาป่าสามหัวให้กระเด็นออกไป

        หลังจากที่มองเห็นเจ้าราชาหมาป่าสามหัวกระเด็นออกไปเรียบร้อยแล้วมุมปากแสยะยิ้มเดย์รู้ดีว่าได้ผลเขาพุ่งทะยานตรงเข้าไปอย่างรวดเร็วเปิดใช้งานความสามารถความเร็วดุจสายฟ้า

        ความเร็วการเคลื่อนที่ของร่างกายเพิ่มขึ้นเขาเคลื่อนที่คล้ายแสงวูบนึงไปใกล้ร่างกายของเจ้าหมาป่าสามหัว

        หลังจากที่เข้าใกล้ร่างกายของมันเรียบร้อยแล้วใช้ดาบภายในมือที่ห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์หลากสีฟันเข้าไปที่บริเวณหน้าท้องของมัน

        “ ฉึบ!!! ” การโจมตีถูกฟันเข้าไปอย่างเต็มแรงพลังเวทย์จำนวนมหาศาลที่บีบอัดเอาไว้มันถูกปลดปล่อยออกมาในครั้งเดียวหลังจากตวัดการโจมตี

        สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือร่างกายที่แข็งดุจเหล็กกล้าถูกฟันจนบังเกิดบาดแผลใหญ่บริเวณหน้าท้องเลือดของสัตว์อสูรพุ่งกระจายออกมาเป็นจำนวนมาก

        การโจมตีนี้ได้ผลมันไม่เหมือนก่อนหน้านี้ที่การโจมตีที่ระดมโจมตีเข้าไปเท่าไรก็ไร้ผล

        มุมปากที่ยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจร่างกายของเขาตอบสนองในทันทีเดย์ตั้งใจว่าจะโจมตีไปอีกสักสองสามดาบให้ร่างกายของเจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้าบาดเจ็บ

        แต่เพียงแค่ทำการง้างดาบของตนเองและเตรียมโจมตีเท่านั้นเมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองร่างของหมาป่าขนาดยักษ์มันมีออร่าบางอย่างปลดปล่อยออกมา

        [ คลื่นพลังเวทย์เข้มข้น]

        [ ราชาหมาป่าสามหัวปลดปล่อยออร่าความโกรธ]

        ออร่าสีดำสนิทปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของเจ้าราชาหมาป่าสามหัวพลังเวทย์ที่แปรเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนความรู้สึกที่กดดันปรากฏขึ้นทั่วทั้งร่างกาย

        เหตุการณ์แบบนี้ไม่ใช่ว่าเคยพบเจอครั้งแรกก่อนหน้านี้ตัวของเขาเคยพบเจอมาแล้ว บอสที่ปลดปล่อยความโกรธออกมาจากร่างกาย

        มอนสเตอร์ตัวนี้ระเบิดพลังภายในใจตระหนักรู้ได้ทันทีว่าตอนนี้ตัวของเขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่

        “ เวรแล้ว!!! ”

        “ ฟิ้ว!!! ตูม!!! ” 

        จบบท 

        บทที่ 164

        ความสามารถประยุกต์

        [ ปลดล็อกความสามารถใหม่]

        ความสามารถปลดปล่อยออกมาจากภายในร่างกายตอนนี้เดย์ได้ปลดปล่อยความสามารถหลอมร่วมเข้าไปภายในดาบในมือของตนเอง 

        [ ความสามารถของดาบจันทราถูกใช้งาน]

        [ เวทย์เพลิงระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์สายลมระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์น้ำระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์ดินระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์แสงระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ เวทย์มืดระดับกลางถูกหลอมรวม]

        [ ประยุทธ์เวทย์ถูกหลอมรวมเข้าไปภายในอาวุธ]

        [ พลังเวทย์ถูกหลอมรวมเข้าใส่อาวุธเวทมนตร์กักเก็บเอาไว้เป็นจำนวนมาก]

        [ คุณสมบัติการโจมตีเวทย์ทะลุทะลวงพลังโจมตีของอาวุธเพิ่มขึ้นหลายเท่า  ]

        ข้อความจากระบบที่เมืองคลาขดอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้  ในตอนนี้ความสามารถในการใช้งานสกิลมันหลอมรวมเข้าไปกับเวทย์

        เดย์ตัวของเขารู้ดีร่างของเจ้ามอญที่อยู่บริเวณด้านหน้ามีความแข็งแกร่งกว่าความมอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไป 

        ร่างกายของมันมีระดับพลังเวทย์ที่มากมายแถมผิวหนังทั่วร่างกายก็ยังแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไป 

        ทั่วทั้งร่างกายของมันเรียกได้ว่าร่างกายของมันเป็นเหล็กเลยก็ว่าได้สามารถในการใช้เวทมนตร์ก็แทบจะใช้กับร่างกายของมันไม่ได้

        ในตอนนี้เขาจึงจำเป็นจะต้องปลดปล่อยการโจมตีการผนวกความสามารถต่างๆของเวทมนตร์เข้าไปภายในดาบเล่มนี้

        หลังจากที่ลองศึกษามาเป็นเวลานานเดย์ใช้เวลาในการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องพลังเวทย์และความสามารถของ

        ตัวของเขาในขณะที่เดินทางไม่ได้สูญเสียเวลาเปล่าเพราะว่าในขณะที่เดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้เขาเองก็มองดูและทำความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องพลังเวทย์ให้มากขึ้น

        จนทำให้ตัวของเขานั้นได้ระบุว่าดาบหรืออาวุธเวทมนตร์หรือว่าสิ่งของเวทมนตร์มันเป็นเหมือนกับตัวนำพลังได้

        กล่าวได้ว่าพวกมันเป็นเหมือนกับภาชนะที่สามารถรับรองพลังเวทย์ได้หลากหลายชนิดลองคิดดูอาวุธเวทมนตร์หนึ่งชิ้นสามารถมีผู้ใช้หลายคนได้

        พวกมันจะปรับเปลี่ยนรูปร่างของตัวเองไปตามพลังเวทที่ได้รับไม่ว่าพลังเวทย์ชนิดใดที่ส่งผ่านเข้าไปพวกมันเองก็สามารถปลดปล่อยออกมาในรูปแบบการโจมตีได้

        เพราะแบบนั้นเดย์เลยปรากฏความคิดหนึ่งมาว่าถ้าตัวของเขาใช้พลังเวททุกธาตุอัดเข้าไปภายในดาบที่เป็นตัวนำเวทมนตร์มันจะเป็นอย่างไร

        และผลที่ได้รับมามันก็เป็นอย่างที่เห็นความสามารถของเวทมนตร์ทั้งหมดมันถูกบีบอัดเข้าไปภายในดาบเล่มนี้

        นี่คือเรื่องที่น่าตกตะลึงเป็นอย่างมากดาบเล่มนี้มันถือได้ว่าเป็นตัวนำเวทย์ชั้นสูงมันเป็นดาบที่เป็นไอเท็มระดับโกลด์เพราะแบบนั้นมันจึงสามารถแบกรับพลังเวทย์ได้จำนวนมหาศาล 

        ความเขาก็คือการที่ใช้พลังเวทย์ทั้งหมดอัดเข้าไปภายในดาบที่สามารถแบกรับพลังของมันได้ผลจากการทดลองมันก็เป็นอย่างที่เห็น

        เมื่อพลังทั้งหมดทุกธาตุถูกหลอมรวมเข้าไปภายในวัตถุสิ่งเดียวที่เป็นตัวนำสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือพลังจำนวนมหาศาลที่เป็นพลังทะลุทะลวง

        ดาบภายในมือถูกห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์หลากสีปลดปล่อยออร่าพลังเวทย์จำนวนมหาศาลออกมาบรรยากาศบริเวณรอบๆศาลไว้ในตอนนี้ความรุนแรงของพลังเวทย์รุนแรงเป็นพิเศษ

        มันคือการบีบอัดพลังเวทย์จำนวนมหาศาลและหลากหลายธาตุโดยทั่วไปแล้วคนธรรมดาที่เป็นพวกนักผจญภัยไม่สามารถทำแบบนี้ได้

        การประสานเวชพวกมันเองก็ทำได้เพียงแค่การประสานเวทย์สองชนิดนั่นไม่ใช่เพราะว่าตัวของพวกมันไม่สามารถทำได้แต่ว่าพวกมันมีความสามารถใช้เวทมนตร์ไม่เกินสามถึงสี่ชนิดต่อคน

        ขีดจำกัดของพวกนักผจญภัยหรือคนที่ถือครองสกิลจะเป็นแบบนั้นพวกนักผจญภัยหรือคนภายในโลกใบนี้ส่วนใหญ่การที่มีสกิลเวทย์หนึ่งสกิลภายในร่างกายถือว่าเป็นปกติ

        แต่ถ้าคนที่มีสกิลเวทย์ธาตุสองธาตุภายในร่างกายถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะส่วนคนที่มีสกิลเวทย์ธาตุสามารถใช้เวทย์ได้หลากหลายธาตุถึงสามธาตุจะถือได้ว่าเป็นยอดอัจฉริยะ

        ส่วนคนที่มีสกิลเวทย์ที่อยู่ในระดับสี่ธาตุจะถือได้ว่าเป็นมหาเวทย์นี่คือขีดจำกัดของพวกผู้คนส่วนใหญ่ภายในโลกใบนี้

        พวกนักผจญภัยส่วนใหญ่มีการใช้เวทย์ได้เพียงแค่ประมาณหนึ่งถึงสองถ้าถือว่าเป็นปกติเพราะแบบนั้นการประสานเวทย์ทั้งหมดจึงไม่เคยเกิด

        แต่ในตอนนี้มันได้เกิดขึ้นภายในสถานที่แห่งนี้เดย์มีเวทย์ทุกธาตุอยู่ภายในร่างกายเข้าทำการประสานมันเข้าพร้อมกันด้วยการใช้งานสกิลประดิษฐ์

        ในตอนนี้แรงบีบอัดจำนวนมหาศาลบังเกิด ความรุนแรงของพลังเวทย์ที่ปลดปล่อยออกมามากมายเดย์ได้ใช้งานความสามารถของอาวุธเวทย์ที่เสริมพลังการโจมตีเข้าไปอีกในช่วงยามราตรี

        ในตอนนี้ทำให้อาวุธชิ้นนี้มันมีพลังเวทย์จำนวนมหาศาลบีบอัดอยู่บริเวณด้านในร่างของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์บริเวณด้านหน้าพุ่งตรงเข้ามา

        แน่นอนว่าตัวของมันพุ่งตรงเข้ามาเพื่อโจมตีกรงเล็บขนาดใหญ่ของมันยกสูงขึ้นและตวัดลงมาอย่างรุนแรง

        ความรุนแรงของการโจมตีที่พุ่งทะยานกงเล็บที่พุ่งผ่านอากาศมันผ่าอากาศจนแยกออกแม้ว่าเป็นอยู่ประมาณหนึ่งเดย์ก็สามารถสัมผัสได้ถึงสายลมที่อัดกระแทกเข้ามาภายในร่างกาย 

        เดย์ตอบโต้กับไปเขาตวัดดาปภายในมือของตนเองที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังจำนวนมหาศาลกระแทกเข้ากับการโจมตีที่เป็นกรงเล็บอันแหลมคมบริเวณด้านหน้า

        “ ตรึง!!! ”แรงสั่นไหวภายในอากาศเกิดขึ้นหลังจากที่การโจมตีนั้นปะทะเข้าหากัน

        พลังเวทย์เกิดการปั่นป่วนในทันที ในตอนนี้การโจมตีที่ปะทะเข้าหากันมันส่งผลให้กับพวกมอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณรอบๆรีบวิ่งหนีออกไปจากสถานที่แห่งนี้

        มอนสเตอร์บริเวณรอบๆในรัศมีสิบกิโลเมตรพวกมันสามารถสัมผัสได้ถึงความอันตรายจากจิตสังหารของการโจมตี

        กลายเป็นว่ารอบต้นไม้แห่งเทพธิดาในรัศมีสิบเมตรมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งขนาดไหนก็หลบเลี่ยงออกไป

        ในครั้งนี้มันแตกต่างจากก่อนหน้านี้ด่าภายในมือเดย์สามารถตอบโต้การโจมตีของมันได้ พลังการโจมตีที่พอฟัดพอเหวี่ยงกัน

        เดย์กัดฟันแน่นเขาออกแรงตวัดดาบของตนเองออกไปอย่างเต็มพลังเวทย์จำนวนมหาศาลจากทุกท่าที่อัดอยู่ภายในนั้นมันตอบโต้เจ้าราชาหมาป่าสามหัวให้กระเด็นออกไป

        หลังจากที่มองเห็นเจ้าราชาหมาป่าสามหัวกระเด็นออกไปเรียบร้อยแล้วมุมปากแสยะยิ้มเดย์รู้ดีว่าได้ผลเขาพุ่งทะยานตรงเข้าไปอย่างรวดเร็วเปิดใช้งานความสามารถความเร็วดุจสายฟ้า

        ความเร็วการเคลื่อนที่ของร่างกายเพิ่มขึ้นเขาเคลื่อนที่คล้ายแสงวูบนึงไปใกล้ร่างกายของเจ้าหมาป่าสามหัว

        หลังจากที่เข้าใกล้ร่างกายของมันเรียบร้อยแล้วใช้ดาบภายในมือที่ห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์หลากสีฟันเข้าไปที่บริเวณหน้าท้องของมัน

        “ ฉึบ!!! ” การโจมตีถูกฟันเข้าไปอย่างเต็มแรงพลังเวทย์จำนวนมหาศาลที่บีบอัดเอาไว้มันถูกปลดปล่อยออกมาในครั้งเดียวหลังจากตวัดการโจมตี

        สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือร่างกายที่แข็งดุจเหล็กกล้าถูกฟันจนบังเกิดบาดแผลใหญ่บริเวณหน้าท้องเลือดของสัตว์อสูรพุ่งกระจายออกมาเป็นจำนวนมาก

        การโจมตีนี้ได้ผลมันไม่เหมือนก่อนหน้านี้ที่การโจมตีที่ระดมโจมตีเข้าไปเท่าไรก็ไร้ผล

        มุมปากที่ยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจร่างกายของเขาตอบสนองในทันทีเดย์ตั้งใจว่าจะโจมตีไปอีกสักสองสามดาบให้ร่างกายของเจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้าบาดเจ็บ

        แต่เพียงแค่ทำการง้างดาบของตนเองและเตรียมโจมตีเท่านั้นเมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองร่างของหมาป่าขนาดยักษ์มันมีออร่าบางอย่างปลดปล่อยออกมา

        [ คลื่นพลังเวทย์เข้มข้น]

        [ ราชาหมาป่าสามหัวปลดปล่อยออร่าความโกรธ]

        ออร่าสีดำสนิทปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของเจ้าราชาหมาป่าสามหัวพลังเวทย์ที่แปรเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนความรู้สึกที่กดดันปรากฏขึ้นทั่วทั้งร่างกาย

        เหตุการณ์แบบนี้ไม่ใช่ว่าเคยพบเจอครั้งแรกก่อนหน้านี้ตัวของเขาเคยพบเจอมาแล้ว บอสที่ปลดปล่อยความโกรธออกมาจากร่างกาย

        มอนสเตอร์ตัวนี้ระเบิดพลังภายในใจตระหนักรู้ได้ทันทีว่าตอนนี้ตัวของเขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่

        “ เวรแล้ว!!! ”

        “ ฟิ้ว!!! ตูม!!! ” 

        จบบท