The Wanderer I
“ข้าเกือบทำได้แล้วท่านแม่”
เด็กชายวัยสิบปีกำลังฝึกเวทย์มนต์กับหญิงสาวผู้เป็แม่ณ ปี 1570 ที่หมู่บ้านแอร์โรว-เลค
“เวกซ์ลูกต้องใช้สมาธิรวมรวบน้ำให้เป็ลูกแก้ว”
เด็กชายกลั้นหายใจและรวบรวมสมาธิอีกครั้งเขาจะใช้เวทย์มนต์รวบรวมน้ำเป็ครั้งสุดท้าย และก็ทำได้สำเร็จ
“ข้าทำได้แล้ว....เป็ไงล่ะ เกลด้า เ้าห่างจากข้าไปอีกขั้นแล้วล่ะ”
เกลด้า ผู้เป็น้องสาวกำลังนั่งมองเวกซ์อยู่ตรงท่อนไม้ข้างหน้าเขา ครอบครัวของเวกซ์เป็นักเวทย์ที่อพยพมาจากจักรวรรดิเหนือสุดนอร์ธเธิร์นวูด ซึ่งเป็ที่ตั้งของโรงเรียนเวทย์มนต์ชื่อดัง ซัมเมอร์ฮิลล์พ่อและแม่ของเวกซ์จบมาจากที่นั้น แต่เกิดเหตุบางอย่างจึงต้องย้ายลงมาที่ทางใต้ของอาณาจักรแวนเดล
พรุ่งนี้จะมีขบวนขององค์ชายแห่งเรวาร์ริน ซึ่งจะผ่านทางสะพานแอร์โรวบริดไปยังอาณาแวนเดล ซึ่งสองอาณาจักรนี้เปรียบเสมือนดั่งพี่น้องกัน ชาวแอร์โรว-เลคจะต้อนรับขบวนเสด็จในตอนเช้าท่านแม่อยากให้พวกเรารีบเข้านอน
“แต่ข้ายังไม่ง่วงเลย”เกลด้าเอ่ย เวกซ์ก็พลอยพยักหน้าตามผู้เป็น้อง
“อยากฟังนิทาน ลูกแก้ววิเศษมั้ยเกลด้า”
“ฟังก็ได้ ถ้ามันทำให้ข้าเกิดความง่วง”
“ลูกแก้ววิเศษ เป็สิ่งที่ถูกประทานพรมาให้สิ่งมีชีวิตให้โลกได้ใช้ชีวิตอย่างเท่าเทียบ ซึ่งมีทั้งหมด 5 ลูกด้วยกัน แต่ละลูกก็มีพลังที่จะสร้างสรรค์ตามความคิดของผู้ใช้ซึ่งมันสามารถลบเมือง ๆ นึงให้หายไปได้ ถ้าใช้ในทางที่ผิด
แต่.....” ผู้เป็แม่ได้หันไปดู ลูกสาวของตน เกลด้าได้หลับไปแล้วแต่เวกซ์มีคำถามอยากถามผู้เป็แม่ “ท่านแม่ถ้ามีผู้ใดที่ทั้ง 5 ลูกด้วยกัน มันจะเป็ยังไง”
“ผู้ที่ถือครองทั้ง 5 ลูกนั้น สามารถใช้พลังของลูกแก้วทำอะไรก็ได้ตามใจนึกได้เลย” ผู้เป็แม่กล่าว
“หลับฝันดีจ่ะ เวกซ์”
ท่านแม่ได้ออกจากห้องนอนของพวกเราไปแต่มันทำให้เวกซ์เกิดความอยากรู้ ว่าลูกแก้ววิเศษนี้มันมีจริงไหม
“เวกซ์ตื่นสิขบวนจะมาแล้วน่ะ”
เกลด้าผู้เป็น้อง เข้ามาปลุกเวกซ์อย่างมีท่าที่ที่ตื่นเต้น ที่เธอจะได้เห็นองค์ชายรูปงามผู้เป็บุตรของกษัตริย์รามุส นามว่า เวอร์โก้
“งั้น..ข้าจะออกไปก่อนนะเวกซ์” เกลด้ากล่าว และรีบวิ่งออกจากบ้านไปจองที่ที่ได้มองเห็นเวอร์โก้อย่างชัดแจ้ง
เมื่อขบวนมาถึงข้างหน้าสุดเป็ม้าองครักษ์สี่คนของกษัตริย์น้ำขบวนมา อัศวินทั้งหมดนั้นใส่เกราะสีเงินงามหมวกรูปทรงราชสีห์ ตามมาด้วยแม่ทัพที่มีชื่อเสียงอย่าง เทอร์กอน ผู้สยบกริฟฟิน ท่านแม่ทับสวมเกราะแดงสดเงางามสะท้อนอย่างชัดเจนคนต่อมาเป็องค์ชายเวอร์โก้ ซึ่งเขามีผมทอง ั์ตาสีเขียวงดงาม เกลด้าที่ได้เห็นองค์ชายใจเต้นอย่างรัวๆ แต่ก็สังเกตได้ว่าพี่ของเธอได้หายไป
หลังจากออกจากบ้านเพื่อจะมาดูขบวนเวกซ์ได้เห็นลูกแก้วประหลาดสะท้อนแสงลอยมาตามแม่น้ำแอร์โรว เวกซ์ได้ก้าวลงไปซึ่งน้ำลึกแค่ตาตุ่มเท่านั้นเอง เวกซ์หยิบลูกแก้วขึ้นมาและััได้ว่ามีพลังบางอย่างในลูกแก้วนี้
“นี้มันเื่อะไรกัน....ที่ท่านแม่เล่าเป็เื่จริงหรือเนี่ย!!”
เวกซ์ได้ใช้เวทย์สร้างมิติความเป็จริงใหม่ขึ้นมาซึ่งเป็เวทย์ลับ ที่แม้แต่ท่านแม่ก็ไม่รู้ และเก็บลูกแก้วนี้ไว้ในมิติลับนี้เวกซ์จึงกลับไปยังถนนเพื่อเฝ้าดูขบวนเสด็จ แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
องค์ชายเวอร์โก้ลงมาจากม้าเพื่อเตรียมพักผ่อน ขบวนเสด็จจะพักแรมอยู่ที่หมู่บ้านนี้หนึ่งคืน
“นิกซ์ ข้าขอออกไปเดินเล่นตามหมู่บ้านสักหน่อยเื่หยุมหยิมให้เ้าจัดการไปนะ”
“นี้ท่านจะปล่อยให้ข้าจัดการแล้วตัวเองไปเล่นสนุกอีกแล้วซินะเนี่ย”
นิกซ์พูดเหมือนมีเหตุการณ์ที่ผ่านมาที่องค์ชายจะฝากงานต่างๆให้เขาทำ
“ฮา ฮ่า แค่นิดหน่อยเองหน่า เดี๋ยวข้าก็กลับมา”
“งั้นก็ระวังตัวด้วยนะครับ” นิกซ์พูดด้วยความเป็ห่วง
ณ ต้นโอ๊คแห่งหนึ่งข้างหมู่บ้านเวกซ์กำลังฝึกใช้เวทย์มนต์สะกดจิตกระรอกตัวหนึ่ง
“เห้ย เ้านักเวทย์ตรงนั้นหนะ”
เวกซ์หันหน้าไปมองเห็นเด็กชายผมทองกำลังเดินเข้ามาหาเขาอย่างมีท่าทีสงสัย
“เ้าเป็นักเวทย์เหรอเนี่ย เจ๋งดีจริง” เวอร์โก้พูดด้วยความตื่นเต้น
“แล้วเ้าเป็ใครกันเนี่ย…?” เวกซ์สงสัย
“นี้เมื่อตอนเช้า เ้าไม่ได้เห็นข้าซินะ ข้าเวอร์โก้บุตรของรามุส แล้วเ้าชื่ออะไรกันเ้านักเวทย์”
เวกซ์ได้ยินแบบนั้นก็คำนับองค์ชายทันที“ข้าชื่อ เวกซ์”
“ไม่ต้องคำนับข้าหรอก ข้าแค่เห็นว่าพวกเรามีอายุใกล้ ๆเคียงกัน เ้าสอนเวทย์ให้ข้าหน่อยได้ไหม?”
เวกซ์ทำหน้างงเล็กน้อย แล้วจึงใช้เวทย์มิติลับเพื่อเอาสมุดคาถาออกมา เวกซ์เห็นดาบยาวที่อยู่หลังองค์ชายจึงเลือกที่จะสอบเวทย์มนต์การวาร์ปไประยะสั้นแก่องค์ชาย
“องค์ชาย...”
“เ้าเรียกข้าว่า เวอร์โก้เถอะ เวกซ์” เวอร์โก้ยิ้มอย่างเป็กันเองแก่เวกซ์
“เวทย์มนต์ก้าวพริบตาน่าจะเหมาะกับท่านนะ” เวกซ์กล่าวพร้อมชี้ไปทางดาบยาวของเวอร์โก้
“วาร์ปแล้วใช้ดาบข้าควบคู่ไปอย่างงั้นสินะ น่าสนใจนี่”
เวกซ์ให้เวอร์โก้นำนิ้วนางกับนิ้วโป้งงอเข้าด้วยกันเป็วงกลมแล้วให้เขาทำสมาธิในที่ ที่จะพุ่งไป ทันใดนั้นเวอร์โก้ก็หายไปจากสายตาเวกซ์
“ขนาดครั้งแรกเขาก็ทำได้แล้วงั้นเหรอ” เวกซ์ประหลาดใจกับพรสรรค์ของเวอร์โก้อย่างมากและคิดในใจว่าถ้าเขาผ่านการฝึกเวทย์มนต์ คงเก่งไม่ใช่น้อย
“ข้าอยู่บนนี้เวกซ์” เวอร์โก้พูดขณะตัวเขาอยู่บนกิ่งไม้ต้นโอ๊คบนหัวของเวกซ์และได้ะโลงมาบนพื้นหญ้าในตำแหน่งเดิม เวลาก็ผ่านมาสักระยะนึง เวอร์โก้ต้องกลับไปหานิกซ์
“ถ้าเ้าไม่ว่าอะไรข้าอยากให้เ้าตามข้าไปยังอาณาจักรแวนเดล”
เวกซ์ได้ยินจึงผงะ และได้ถามเวอร์โก้ว่าทำไมจึงอยากให้เขาไป
“เพราะข้าอยากมีเพื่อนเป็จอมเวทย์และอาจจะได้ผจญภัยในแดนแวนเดลด้วยกัน” เวอร์โก้กล่าวพร้อมหน้าตาเชิญชวน
“ได้ ข้าจะติดตามท่านไปยังแวนเดล” เวกซ์ตอบ พร้อมคิดถึงเื่ลูกแก้ววิเศษที่อาจอยู่ในอาณาจักรแวนเดลอีกลูกหนึ่ง
เวกซ์ได้กลับมายังบ้านของตนพร้อมบอกท่านแม่และเกลด้าผู้เป็น้องว่าจะติดตามองค์ชายเวอร์โก้ไปยังอาณาจักรแวนเดล
2K
![[นิยายแปล] ดินแดนลึกลับอันเป็นตำนาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1599018788_87246398.webp)
