รวมเรื่องสั้นอีโรติก

ตอนที่ 3: รักนี้มีไว้ให้หมอคนเดียวNC

เช้าวันรุ่งขึ้น

เสียงโทรศัพท์สั่นบนหัวเตียงตอนหกโมงเช้าปลุกหมอไอซ์จากนิทรา

เธอยังเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่ม

ขณะที่ร่างใหญ่ของชายหนุ่มข้าง ๆ ยังกอดเธอแน่น แขนของเขาทับเอวเธอไว้เหมือนผ้าพันแผล

เธอค่อย ๆ ขยับตัวลงจากเตียง

เสียงหายใจของเขายังเรียบ

แต่ในจังหวะที่เธอลุก... แขนเขากระชากเธอกลับทันที

“ยังไม่ต้องไป”

เสียงเขาแหบพร่าตามการนอนน้อย แต่ทุ้มต่ำจนใจสะดุ้ง

เธอหันไป

เจอกับดวงตาคู่นั้นที่เปิดขึ้นแล้ว

นิ่ง

มืด

และเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ยัง “อัดแน่น”

“มีเคสผ่าตัด”

เธอตอบ

แต่เขาไม่ปล่อยมือจากเอวเธอเลย

เธอใจสั่น

ไม่ใช่จากแรงกอด

แต่จากแววตาเขา... ที่เปลี่ยนไป

มันไม่ใช่สายตาของ “คนที่แค่อยากมีเซ็กส์”

แต่มันคือสายตาของคนที่ เริ่มกลัวจะเสียเธอไป

เขาไม่พูดมาก

แค่ยกมืออีกข้างมาลูบแก้มเธอ

แล้วถามเบา ๆ ว่า

“เมื่อคืนสำหรับคุณ... มันแค่เรื่องบนเตียงใช่ไหม?”

คำถามนั้น

ทำให้เธอสะอึกในอก

เธอไม่ได้ตอบทันที

เพราะเธอเอง... ก็ยังไม่แน่ใจ

ตอนแรกเธอแค่อยากลอง

แต่ตอนนี้

แค่เขาถามแบบนี้

หัวใจเธอกลับ… เจ็บ

---

กลางวัน – ที่โรงพยาบาล

หมอไอซ์ยืนพิงกำแพงห้องพักแพทย์

ในมือถือกาแฟที่เขาเป็นคนชงให้

เธอมองมันนิ่ง

ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

“ฉันจะไม่หลงเขา... ฉันจะไม่หลงเขา...”

แต่ยิ่งพูด... ใจก็ยิ่งไม่เชื่อ

เธอเปิดมือถือ

เห็นข้อความจากเขา

> “ทานข้าวด้วยนะครับหมอ

เพราะคืนนี้… ผมจะไม่ให้คุณได้นอน”

16.12 น. – ห้องวอร์ด VIP 3B

หมอไอซ์อยู่ในชุดกราวน์เปิดคอ รวบผมสูง ริมฝีปากทาลิปสีไวน์อ่อน ๆ

เธอยืนอยู่ปลายเตียงคนไข้ชายวัยสามสิบปลาย ๆ ที่ดูยังแข็งแรงเกินเบอร์คนเจ็บ

เขาเป็นนักธุรกิจที่เพิ่งประสบอุบัติเหตุข้อมือหลุด และ… ชอบจ้องหน้าเธอแบบไม่มีเกรงใจ

“หมอไอซ์...”

เสียงเขาทุ้มนิด ๆ ชวนขนลุก

“หมอหน้าเหมือนแฟนเก่าผมเลยครับ ถ้าไม่บอกว่าเป็นหมอ ผมนึกว่าเป็นดารา”

เธอหัวเราะแห้ง ๆ

กำลังจะหันไปหยิบแฟ้ม…

แต่ประตูห้องกลับเปิดออกก่อน

และร่างสูงในชุดสูทเข้มที่ ไม่ควรอยู่ตรงนี้

กลับปรากฏขึ้น พร้อมแววตา… ที่เปลี่ยนจากนิ่งเป็น “คลั่ง”

อิธาน เฟื่องสกุลกิจ

เขากวาดตามองเธอก่อน

จากนั้นมองคนไข้บนเตียง

จากนั้นพูดเสียงต่ำ

“เขาเป็นใคร?”

หมอไอซ์สะดุ้ง

เสียงเขาไม่ได้ดัง

แต่แช่แข็งทั้งห้อง

“คนไข้ค่ะ” เธอพยายามพูดให้ปกติ

แต่สายตานั้น…

มันเหมือนเขาพร้อมลากเธอกลับไป "สั่งสอน" ทุกวินาที

“เลิกงานแล้วตามมาที่รถ”

เขาพูดแค่นั้น

แล้วปิดประตู... เบา

แต่แรงจนกระจกสั่น

21:48 น. – คอนโดของเขา

เธอพิงกำแพง

เสื้อตัวในถูกรูดออกตั้งแต่ยังไม่ทันได้พูด

เขาก้มลงดูดซอกคอเธอแรงจนเกิดรอย

มือสอดใต้กระโปรงรูดกางเกงในลงแบบไม่ลังเล

“อิธาน… เดี๋ยวก่อน ฟัง—”

“คุณให้คนอื่นจ้องหน้า

ให้คนอื่นพูดว่าเหมือนแฟนเก่า

แต่คุณลืมไปหรือเปล่า… ว่าร่างกายนี้มันเป็นของใคร?”

เสียงเขาเย็น แต่ร้อนจัด

มือเขารั้งเธอลงบนโซฟา

แยกขาเธอออก โดยไม่ถาม

เขาก้มลงกลางหว่างขา

ไม่พูด

แค่ลงลิ้นทันที

แรง

เร็ว

ลึก

เสียง “แผล็บ... จ๊วบ...” ดังชัด

“อ๊าาาา... อิธาน!!”

เธอร้องสุดเสียง

สะโพกยกสูงหนีแต่เขากดไว้

เขาลากลิ้นวน บดลงที่ปลายติ่ง

ลิ้นร้อนจัดจนน้ำตาเธอซึม

มือเขาสอดสองนิ้วเข้าไป

แทงจังหวะช้าแต่ลึก

แล้วเร่งขึ้น

เร่งจนเสียงดัง “กึก... กึก...” จากด้านใน

“จะเสร็จมั้ยครับ?”

เขากระซิบกลางหว่างขา

“ถ้าเสร็จ... เสร็จให้ผมคนเดียว”

“อ๊าาาา!!”

ร่างเธอกระตุก

น้ำแตกในปากเขา

แต่เขาไม่หยุด

เขาดูดกลืนทั้งหมด แล้วเลียซ้ำเหมือนยังไม่พอ

“ยัง... ผมยังไม่หายหึง”

เขาถอดกางเกงตัวเองออก

จับสิ่งนั้นยัดใส่ตัวเธอในจังหวะเดียว

“ปึ่ก!!”

เธอแทบกรีดร้อง

เพราะมันแน่น ลึก และเร็ว

“อ๊า!! อิธาน... ลึกไป!!”

“ไม่พอครับหมอ...”

เขากดสะโพกเข้า–ออก

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังสนั่น

“ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!”

“วันนี้หมอต้องขอโทษผมด้วยร่างกายเท่านั้น”

เธอร้อง

กอดเขาแน่น

เสียงหอบ

เสียงเตียง

เสียงกระแทก

กลิ่นเหงื่อ… ความอับในอากาศ…

ทุกอย่างร้อนเหมือนไฟ

เขาพาเธอพลิกท่า

จับเธอโค้งกับพนักโซฟา

แทงจากด้านหลัง

มือหนึ่งตีสะโพกจนมีรอย

อีกมือบีบเอวเธอจนแน่น

“คุณเป็นของผมคนเดียว จำไว้”

เสียงสุดท้ายก่อนที่เขาจะกระแทกแรงสุด

“ปั่ก!!!!”

แล้วทั้งเธอทั้งเขาก็ปลดปล่อยพร้อมกัน

เธอกรีดเสียงลั่น

เขาคำรามในลำคอ

แรงกระตุกส่งเข้าไปลึกสุด

เขากอดเธอไว้แน่นจากด้านหลัง

หายใจรดต้นคอเธอ

แล้วกระซิบเสียงแหบ

“อย่าทำแบบนั้นอีก ถ้าไม่อยากให้ผมคลั่งจนลืมโลก”

เธอนอนหอบอยู่บนโซฟา

เนื้อตัวยังสั่น

สะโพกยังปวดตุบ ๆ จากแรงกระแทก

บนต้นขา เธอยังรู้สึกถึงน้ำอุ่นที่เขาปล่อยไว้ข้างใน… มันเต็ม ลึก และยังไม่ไหลออก

เขานั่งข้างเธอ

ลูบผมเธอเบา ๆ เหมือนกลัวว่าเมื่อกี้จะ “แรงเกินไป”

“ขอโทษนะ...” เขาพึมพำ

เสียงเขาแหบแห้ง

แววตาไม่กล้าสบ

“เมื่อกี้ผม… ขาดสติ”

เธอไม่ตอบ

แค่หันหน้าหนี

แต่ไม่ได้หนีเพราะโกรธ

เธอกำลัง หายใจไม่ทัน

ไม่ใช่เพราะเหนื่อย

แต่เพราะคำพูดนั้น...

“เขาขอโทษ”

หลังจาก กระแทกเธอจนน้ำตาเล็ด

เขายัง กลัว ว่าจะทำเธอเจ็บ

เธอหันกลับมาสบตาเขา

แล้วพูดเสียงเบา

“นายหึงฉัน... เพราะเซ็กส์ หรือเพราะฉัน?”

เขาชะงัก

คิ้วขมวดเล็กน้อย

ก่อนจะยกมือขึ้นลูบหน้าผากเธอ

“ผมหวงคุณ...”

เขากระซิบ

“ไม่ใช่เพราะคุณนอนกับผม

แต่เพราะ... ผมไม่อยากเห็นใครได้จ้องคุณแบบที่ผมจ้องอยู่ตอนนี้”

คำพูดนั้น

ไม่ได้เร้า

แต่ทำเธอขนลุกจนตัวแข็ง

เธอหลบตา

หน้าแดง

หัวใจเต้นแรงจนเธอต้องหันไปหยิบผ้าห่มมาคลุมตัว

เขายิ้ม

ขยับเข้าไปใกล้

ก้มลงหอมแก้มเธอเบา ๆ

“ผมอาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่เก่งเรื่องนี้

แต่ผมจะเรียนรู้... ทุกอย่างที่คุณชอบ

แล้วทำให้คุณลืมทุกคนที่เคยมีมา”

เธอหลุดยิ้ม

ไม่ใช่แบบเจ้าเล่ห์

แต่แบบ “เขินจนยอมแพ้”

“แล้วนายรู้ไหม... ว่าฉันเริ่มกลัวอะไร?”

เขาขมวดคิ้ว

“กลัวอะไรครับ”

เธอกระซิบใกล้หู

น้ำเสียงเบามาก

แต่ชัดเจนทุกคำ

“กลัวจะหลงนายจนถอนตัวไม่ขึ้น...”

เขาไม่พูด

แต่จูบเธออีกครั้ง

จูบนี้ไม่มีแรง

ไม่มีไฟ

แต่เต็มไปด้วย “ความรู้สึก”